live | باور به «امکان پذیری»

سلام استاد و خانم شایسته نازنین و همه دوستان

نمی‌دونم از کدوم قسمتش بگم

از اعراض بگم که پاشنه آشیل خود من هست

مهم نبودن نظر مردم

مثال دوست آمریکایی برای وابستگی و خلأ عاطفی

یا ارزش کامنت نوشتن

مدتها بود میگفتم خدایا چرا من با هر آدمی وارد رابطه میشم طرف ازم فاصله میگیره با وجود اینکه من دوسشون داشتم بهشون محبت میکردم و هرچی بیشتر فکر میکنم میبینم چیزی جز خلأ عاطفی درون خودم نبود که بیرون دنبالش می‌گشتم و فکر نمیکنم تنها دونستن این مسئله چیزی رو از من حل کنه بلکه متعدانه تر باید دوره عشق و مودت در روابط رو کار کنم تا ریشه ای حل بشه

در مورد اعراض باید بگم که من دقیقا برعکس عمل میکنم و مسایل منفی زندگیم رو بجای اینکه زوم روش نکنم بسیار تو ذهنم بزرگنمایی میکنم و بیشتر توش گیر میکنم همین مسئله باعث میشه من بیشتر درگیر این چنین مواردی بشم و ادامه دار باشه داستانهای تکراری که با کنترل منفی ذهنم دعوتش کردم ، در مورد مهم بودن نظر بقیه اون حد از عزت نفس میخواد که واقعا مسیری رو که میدونیم درسته با قدرت بریم بعضی وقتا به خودم میگم میترا یه راه هست ، زیبا ، تو هستی و خدا و آدم ها افراد و شرایطی که لازمه به تو کمک بشه ، خدا برات می‌فرسته پس رو باورات کار کن توکل کن و پیش برو ، استاد محصولات که نگم ولی به خدا همین فایلهای رایگان که انصافا رایگان هم نیستن و ارزششون خیلی بالاتر هست ، چقدر به تغییر ما کمک میکنن

یه کامنت از دوستمون خوندم گفتن من فکر میکردم رو خودم دارم کار میکنم اما عملا اینطور نیست و هی بیشتر تو گوش من زنگ میزنه که چرا استاد انقد از عملگرایی حرف میزنن….

چرا میگن اومدم ایران نتیجه دستتون باشه تا بیاین سمینار من و نتیجه مهمه …

انصافا چیزی تحمل کردنی نیست وقتی یک مسیر نادرست هست و من به وضوح نشونه هاش رو میبینم نادرسته چرا نمیپذیرم؟! چرا مقاومت دارم ؟مسیر فکری نادرسته مسیر عمل نادرسته

و من بیشتر از خدا هدایت می‌خوام

ممنونم استاد