live | باور به «امکان پذیری»

به نام خداوند مهربان

سلااام به دوست خوبم

پاسخی که به دیدگاهم نوشتی و درمورد مقاومتت در نوشتن گفتی رو خوندم و اینکه بعدش گفتی در لایو استاد کامنت گذاشتم، اومدم و این کامنت ازت رو خوندم..

ارغوان عزیزم خیلی خوبه که تونستی به مقاومتت در نوشتن غلبه کنی و بنویسی،

خودمم یادم میاد اولین کامنتی که میخواستم بزارم روی سایت خیلی کمالگرایی نجوا میداد و میگفت که یا بینقص و بدون اشکال بنویس یا هم که اصلا ننویس،،

این یکی از مقاومت هایی هست که ذهن برای نوشتن معمولا میاره و مارو باز میداره از نوشتن

اما وقتی با منطق های قوی میایم این. مقاومت هارو برمیداریم بازی عوض میشه.

یعنی به خودت بگی:

قرار نیست بی نقص بنویسم، همه بچه های سایت که الان اینقدر کامنت های فوق العاده مینویسن کامنت های اولشون دارای اشکالاتی و بعضا درک های نادرستی از قانون بوده امااا اگر همون هارو نمیومدن بنویسن ظرفشون برای طی کردن مدار های آگاهی بالاتر اماده نمیشده

از طرفی اون کامنت ها یک ردپای خیلی خوشگلی هست که نشون میده چه تغییر و تحول عظیمی طی مدت زمانی که اون کامنت رو منتشر کردن تا الان در زندگیشون ایجاد شده

قرار نیست اولش خیلی خوب بنویسی (هرچند که ارغوان جان شما واقعا قشنگ مینویسی ها!) مهم اینه با هربار نوشتن و تجربه کسب کردن بهتر بشی

مثل استاد که توی سی تا کلاس دانشگاه سخنرانی کردند،(نمیدونم داستانش رو از استاد شنیدی یا نه اما برات میگم)

خب اولین کنفرانس استاد توی اولین کلاس، حسابی پاهای استاد میلرزیده و استرس شدید داشته طوری که حس میکرده میخواسته بیفته اما انجام داده، با جهت دهی به گفتگو های ذهنیش به خودش گفته میرم و بهتر و بهتر میشم و علی رغم استرسی که داشته کلاس های بعدی رو هم میرفته در میزده برای سخنرانی و هر دفعه بهتر و بهتر میشده به طوری که توی کلاسای آخر دیگه استاد با خیال راحت 2 ساعت خیلی مسلط و قشنگ کلاس رو به دست میکرفته و با همه خیلی قشنگ ارتباط میگرفته و توی کلاس 30 ام دیگه ذره ایی از اون استرس اولین کلاس در استاد وجود نداشته.

مهم اینه هرروز بهبود داشته باشیم بجای اینکه بگیم نه حتما باید بدون نقص انجامش بدیم

و این باور رو داشته باشیم که با بهبود هرروزه واقعا پیشرفت چشمگیری در هر زمینه ایی میتونیم ایجاد کنیم و اینم یاد اوری کنیم.

نمیدونم چطوری شد که این موضوع مقاومت درمورد کامنت گذاشتن و اینا منتهی شد به اینجا خخ ولی خب اون انرژی کل، اون نیروی هدایتگر، هدایت کرد کامنت رو به اینجا،، شاید باید این حرفا به خودم یادآوری میشد، شایدم این حرفا چیزی بود که نیاز داشتی بشنوی

نمیدونم!..

تجربه لذت بخشیه صحبت کردن با بچه های سایت یک انرژی خوبی به ادم میده که میدونه داره با کسایی صحبت میکنه که هم فکر و هم نظر باهاش هستند توی این مباحث

دوباره میگم: بازم بنویس دوست خوبم…

خداوند یار و نگهدار هممون