live | باور به «امکان پذیری»

استاد گلم، مریم جان عزیزم سلام،

امروز فرصتی دست داد که با هدایت الله بزرگم به این فایل و تمام زیبایی هاش هدایت بشم، و من این هدایت رو چه قدررررررر دوست دارم. وقتی قلبم باز باز می شه و می خواد از سینه ام بیرون بزنه، وقتی رنگ خدای بزرگم انقدر پرررررر رنگ می شه که دلم می خواد توش غرق بشم…

اول سپاسگذارم، از شما، از همه کسانی که با شما همراه می شن و کامنت می گذارند تا مجموعه ای از زیبایی ها خلق بشن و مثل یک چشمه زلال، برکه ای شفاف یا کویری بکر، قلب ادم رو جلا بدن…

استاد عزیزم، من مدتی است غرق در دنیای خودسازی ام. بار ها و بارها تو این مسیر بهم الهام شده که توی این مسیر خدا رو خواهی شناخت.. و اون حرف می زنه و من مثل یک کودک مشتاق به یادگیری فقط گوش می دم و ارزو دارم روزی بزرگ شم و رشد کنم… و چه قدر مثال کودک و یادگیری و عشق به اموزش مثال مناسبی است از این دنیا..

و این مسیر هزاران پیچ و تاب و مسیر مستقیم و راه های زیبا و گاهی تاریکی داره… و شما چه زیبا تفسیر می کنین این مسیر های تاریک رو در دل این مسیر جذاب و پر از اکاهی و زیبایی… «تضاد ها»که این روزها هر جا می رم شما حرف از این قانون می زنین… تو دوره دوازده قدم ( که بهترین تجربه اموزش تدریجی و قدم به قدمی است که تا امروز داشتم و هر بار در عجبم که چه قدر سوال های من تقارن دارن با اموزش ها و پاسخ های جذاب شما در هر قدم….)، تو فایل های دانلودی و حتی تو حرف ها و گپ و گفت های روزمره…

امروز از خواب بیدار شدم و از خونه زدم بیرون… راه رفتم و فکر کردم…(راستی ممنون بابت پیشنهادتون درباره استفاده از موسیقی های بی کلام و ارامش بخش که مغز و قلب منو به معنی واقعی باز می کنه و توجهم رو بارها بیشتر به زیبایی های اطرافم معطوف می کنه…) و تو همین احوالات غرق در فکر بودم که خدا با من حرف زد.. و چه زیبا گفت…این رو البته مدیون راهنمایی عالی شمام که ایمان بهش من رو به فرکانسی عالی رسونده… اینکه می گین خدا اون بالای اسمون ها نیست اون همینجاست اون به شکل این هواست این غذاست است همین پولی است که داریم این صدای پرنده هاست این زیبایی هاست…، و من تا امروز به این گفته شما خیلی فکر کرده ام اما امروز به درکی دیگه رسیدم. که خدا به شکل این تضادها هم هست مثل مادری که به کودکش اجازه می ده تا زمین بخوره اما یاد بگیره بلند شه و راه رفتن رو یاد بگیره چرا که ایستادن جزو توانایی های مسلم اونه و اون مادر با درک بالای خودش از این سیستم کودکش رو رها می کنه تا خودش قدم برداره و با هر بار تمرین و رویارویی با این سختی ها انقدر قوی بشه کهدر نهایت بیاموزه چه طور راه بره….

امروز درک کردم که این تضادها چه قدر اموزنده و مفید هستند، چه قدر ادم رو مجبور به فکر کردن می کنن که خودش رو بیشتر بشناسه، بشینه با خودش دو دو تا چهار تا کنه، که اصلا تو چی می خوای؟ چرا این رو می خوای؟ چی کار می تونی بکنی تا راه حل این تضاد رو پیدا کتی؟ چون بی شک در دل هر مسیله ای راه حل ساده اش هم نهفته! ( ان مع العسر یسرا) و در وضعیت و فرکانسی که هم اکنون من درش هستم چه قدر این تضاد ها در عین سختی برای من دوست داشتنی هستند، چون ردی از خدا رو توشون می بینم و ایمان پیدا می کنم که این برنامه ای دقیق ( تاکید می کنم دقیق) است برای رسیدن من به یکی از خواسته هام، و فکر می کنم… فکر می کنم که من کجا چه چیزی رو خواستم که برای اگاهی من برای حرکت من و برای رشد من این تضاد شکل گرفته… البته اصولا خیلی هم مهم نیست… وقتی از خدا می خوام که هدایتم کنه تا راه درست حل این مسیله رو پیدا کنم و بهم قدرت و درایت بده که هر اونچه لازم است از این تضاد بیاموزم دیگه خیلی مهم هم نیست که چه عاملی چه خواسته ای مسبب رخ دادن این تضاد بوده…

و چه قدر این حرف ها رو از زبون شما شنیده بودم… چه قدر خوشحالم که امروز این اگاهی رو درک کردم. دوست داشتم این حسم رو با شما و دوستان عزیزم به اشتراک بگذارم.

براتون ارزو می کنم از هر لحظه زندگیتون لذت ببرین و هر لحظه به خدا نزدیکتر بشین.

دوستدار شما

فروغ افضلی