live | باور به «امکان پذیری»

به نام خدا

با سلام خدمت استاد عزیز، مریم جان و دوستانه خوبم

خدا رو شکر که وارد قدم چهارم شدم ،مبحث سپاس گذاری و درک واقعی سپاس گذاری در این گام خیلی توجه من رو جلب کرد،اینکه ادا درنیاریم ،شکرگزاری به لفظ نیست به احساس خوبه و طبق قانون احساس خوب اتفاق خوب و درک این مطلب چقدر زیبا و هیجان انگیز بود. خدایا شکرت، ممنونتم.

تصمیم گرفتم یه سری هدف برای امسالم بنویسم. با رعایت قوانینش: ایمان و باور به امکان پذیری و انگیزه دائمی

خودشناسی و خداشناسی و شناخت نقاط قدرت و ضعفم رو جزو گام‌های اصلی زندگیم بذارم.

شیوه سرمایه‌گذاریم رو تغییر بدم و دیدگاه بنیادین مولد بودن رو در خودم تقویت کنم.

از همه مهمتر انرژی ،زجر و زحمتی که تحمل می کنم در راه عمل به اصل باشه نه فرعیات زندگی،واقعا اون تعبیر گاری که استاد گفتند در مورد بیشتر ما صدق میکنه، خدایا شکرت برای این آگاهی

من معمولا سرفصل آگاهی فایلها رو می خونم، چند بار فایل رو گوش میدم ،نکته برداری می کنم ،گاها در مورد بعضی صحبت‌ها که برام سوال پیش میاد سرچ میکنم.

خواندن دیدگاه‌ها مثل یک مکمل در درک مطالب خیلی بهم کمک میکنه. خیلی ممنون دوستان عزیز

همچنین خوشحالم که آقایون زیادی رو هم در این مسیر می بینم،خدایا شکرت

این آگاهی ها مثل سکوی پرش ما هستند.

گاهی، درک این لحظه‌های آگاهی اینقدر حال آدم رو خوب می کنن که دلم میخواد مثل یه خوراکی خوشمزه یواش یواش بچشمش، تا حس و حال خوبش تموم نشه. یهو الان به ذهنم رسید که مراقب باشم در این حس خوب نمونم و به مسیر توجه کنم. نمی دونم شاید هم الان توی این دام معنوی هستم که رشد نمیکنم…؟؟؟؟

البته الان حالم اینه که می ترسم ادامه بدم ، احتمالا در تله معنویت گیر کردم ،عجیبه در همین لحظه اکنون به این قضیه رسیدم…

خدایا شکرت