live | باور به «امکان پذیری»

به نام خداوند الرحمن الرحیم

سلام به همه عزیزان

من برای این فایل چند روز پیش یعنی 28 شهریور کامنت نوشتم ودرکم رو گفتم اما الان میگم من اون موقع من هیچی نمیفهمیدم .

تمام کلماتی که استاد به زبان جاری میکنه . حرف خودش نیست کلام الله هست.

و این اگاهی ها بی نهایت ارزشمند هستن . نمیشه روش قیمت گذاشت . من به خودم میگم که حاظرم برای چیزهای کوچک خرج کنم اما ایا واقعا قدر این اگاهی ها رو میدونم؟

دیشب اخرای شب خداوند از طریق زبون یه دختر بچه که زبان انگلیسی رو استاد هست دقیقا کلمات استاد رو به زبون اورد و باز صبح که روزشمار رو میدیم و باز با این فایل زیبا بهم گوشزد شد . واقعا شگفت انگیزه

اینکه :

این یادگیری ها برات باید مثل تفریح باشه که ازش لذت ببری نه یه کار که از رو سختی و اجبار انجامش میدی و فقط چند کلمه که حفظ میکنی و تمام بشه . باید تبدیل به لذت بشه . مثل کاری که ازش لذت میبریم

و تمام باید اون اطلاعات که یاد گرفتی رو باید استفاده کنی هر روز که در وجودت نهادینه بشه و درکش کنی. اما از اون اطلاعات استفاده نیکنی و استخراجش نمیکنی جلو نمیری و این خودش یه کمال گرایی هست که بخوای همه چیز رو بدونی و عمل کنی و کار سخت تر میشه و میشم همون عالم به عمل

خیلی مواقع علت اینکه واقعا توی چیزی انقدر درکی نمیگیرم یا حتا توی اموزش های استاد, دلیلش اینکه که سر سری یه اطلاعاتی رو حفظ میکنم و میریم مطلب بعدی در حالی که این اشتباهه و باید با اون اطلاعات کسب شده تمرین کرد . صحبت کرد . و خودت رو در معرضی قرار بدی که مثل ابزار ازش استفاده بشه که ماندگارباشه و گرنه خیلی از ما مثل من زودی فراموشش میکنیم.مثل اینکه بخوام با خوندن کتاب در مورد شنا شناگر بشم

مورد دوم هیچ کس کامل نیست . هیچ کس 100 نیست . هیچ کس هم کامل کامل نمیشه . حتا ما هم در زبان فارسی یه کلماتی رو معناش رو نمیدونیم . معنی شعر ها رو نمیدونیم اما این باعث نمیشه حرف نزنیم . پس هیچ وقت نخوایم پرفکت باشیم و حرکت کنم در طی مسیر کم کم یاد میگیرم

هرچیزی که وعده این رو بهت میده که شبه به خواستت میرسی اشتباهه . چون انقدر باید تمرین و تکرار بشه و ما انقدر درگیرش بشیم که از بیس باوری عوض شیم . و باید صبور باشیم و از مسیر لذت ببریم

مورد دیگه وقتی هی به خودم میگم چرا نمیشه عجله دارم . بقیه نتیجه گرفتن و من گرفتم و مقایسه میکنم یا پیش خداوند هم گله و شکایت میکنم باعث میشه مسیر سخت تر بشه و مثل سد جلوی خواسته هام باشه. باید نگاهم رو عوض کنم

مشخص کردن هدف و کوچک کردن اهداف که بهم فهموند اولا هدف داشته باش و بعدش هدف هات رو بخش بخش کن و روی همون بخش کار کن و بعد برو به بخش دیگه . و من این کار رو نمیکردم و دلیلش عدم باور خودم بوده. برای تمرین مثلا هدف یک ماهه یا یک هفته ای بگیرم

اینکه برای هر مطلب یا هر مهارت پیش چندین استاد بری یا از اموزش های چندنفر استفاده کنم باعث میشه سردرگم بشم . مثل اینکه که از کتب راهنمایی زیادی استفاده کنم و هرکدوم به طوری توضیح میدن و من در این بین برای اینکه کامل یاد بگیرم خیلی این شاخه به اون شاخه میپرم و اخرش چیزی نصیبم نمیشه.

مورد بعدی . عدم درک تکامل :به خودم که نگاه میکنم انقدر عجله میکنم چه در کارها و حتا اموزش های سایت که فقط دنبال اینم که برم مطلب بعدی و اطلاعات اضافه کنم در اصل این اشتباهه چرا ؟ چون باید در مورد هر مطلب فکر بشه و باورهای خودم رو در بیارم اینکه بدونم فقط اطلاعات کافی نیست. عمل مهمه

قبل از اینکه این فایل رو ببینم در مورد چرایی رفتار و افکارم فکر میکردم و درست خداوند این الهام رو به من کرد که خود باوری من مشکل داره و دیدم اره من کاری رو که میخوام شروع کنم دقیقا برعکس استاد ترس دارم و مطمئن نیستم . حتا از رسیدن به خواسته هام مطمئن نیستم و باعث میشه درجا بزنم.

دو سه سال قبل با یه بنده خدا صحبت میکردم و سنشم خیلی کم بود و دیدم خیلی سرش شلوغه و مدام براش پیام از تلگرام میاد و پرسیدم . این بنده خدا که دانشجو بود با حل کردن سولات بقیه دانشجوها ثروت میساخت و همون دوره امتحانات بسیار سرش شلوغ بود و میلیونی پول میگرفت و پیام ها نشون داد و من باور نمیشد که بشه اینجوری پول دراورد

یا الان تو اینترنت سوالات دوره ها رو برات حل میکنن و پول میگیرن یعنی طرف اینقدر به خودش باور داره که افرادی مثل من که به خودشون باور ندارن سوالاتشون رو میدن و این بنده خدا حل میکنه و پول میسازه.

نمونه دیگه خواهر خودم بسیار در زبان انگلیسی در شهرستان خودشون مهارت داره اما وقتی باهاش صحبت میکنم به خودش باور نداره و دنبال این هست که استخدامی جایی قبول بشه که به قولی این باور اشتباه رو داره که :یه اب باریکه بیاد تو زندگیمون. و به خودش این باور رو نداره که هنرش ارزشمند هست و میشه پول ساخت و مثال ها فراوان هست از افرادی که دنبال کار دولتی یا استخدامی یا شرکتی هستن چون این افراد خودشون رو نشناختن و به خودشون باور ندارن

شاد و سلامت باشید

به نام رب العالمین

قدم 108

تو این فایل در مورد چند مطلب صحبت کردن و من فقط یادگرفتم .اما یادگرفتم ولی یادگیری و اطلاعات داشتن تا موقعی که به درک نرسه و متعاقبا عمل نشه بدرد نمیخوره و فقط میشه مثل روزنامه خوندن .

یکی بزرگترین اشتباهات زندگی اینه که خودت رو بخوای به بقیه ثابت کنی وبهشون بگی نظرت در مورد من اشتباه بوده یا درسته .یعنی درگیر نظر بقیه بودن که از عزت نفس میاد که من خودم و زندگیم رو به نظرات بقیه گره زدم .

یه زمانی بود چندتا از افراد فامیل پشت پشت سرم حرف زده بودن و من که از اونا دور بودم خیلی از این موضوع ناراحت بودم که اره باید باید گیرشون بیارم و مدتی توی این فکر بودمو ناراحت بودم که به این نتیجه رسیدم اگه بخوام با همه بجنگم یا دوستم و خانواده حرفی میزدن و من باید ثابت میکردم که نظرشون در مورد فلام موضوع اشتباهه و چقدر کار عبث و بیهوده ای هست که هم زمانت میره و متلاطم میشم و در چرخه بد میوفتی و از مسیر دور میشم و در کل نمیتونم زندگیم کنم

مثل اینه که رانندگی کنی و یه نفر سبقت نا بجا بگیره یا بوق نابجا بگیره تو که نمیتونی برای این عمل با هرکس که این کار رو انجام بده تلافی کنی . اصلا نمیشه ادم بقیه رو عوض کنه. باید ولشون کنی به حال خودشون و مسیرت رو بری

این نگاه برای حرف مردم زندگی کردن یک ضعف بزرگه برای کسی هست که خودش رو نمیشناسه و سبک شخصی نداره مثلا مبل میخریم و تلویزیون میگیریم برای حرف مردم یا لباس میپوشیم برای اینکه بگن خوشتیپی یا بخاطر اینکه محرم هست یا … که براساس الگوی جامعه و بقیه عمل میکنم همون هایی که الگوشون رو از بقیه میگیرن و زندگیشون یویو هست

مورد دوم همینطور که اگه یه درخت رو اب بدی یهو جذب درخت نمیشه و بی نیاز از اب نمیشه برای منم همینطوره و نیازه که باورها مثل همون اب درخت به مرور جذبش بشه

نتایج میان اما کارکردن روی باورها باید ادامه داشته باشه خصوصا پاشنه اشیل که تا موقعی که کار میشه خوبه و ول میکنی ضعیف میشه و این برای من پیش اومد مثل عزت نفس که تا کار میکنم خیلی عالی عمل میکنم و شل میکنم باز برمیگردم .

و کنترل ذهن میخواد که در هرشرایطی و مثل استاد با وجود بدهی ادامه بدی و این از این باور میاد باور که من خالقم و این دنیا سیستم و قانون داره. باور به خالق بودنم . باور به اینکه باورهام زندگیمو میسازه .

گفتنش راحته ولی من هنوز توی پله اول مشکل داریم و این باورها ضعیف هست و نیاز اول روی همین باور که همه چی باوره . من خالقم . روی این بیس کار کنم .

مورد سوم . همین طور که من ادم یک ماه پیش یک سال پیش نیستم و تغییر کردم بقیه هم همینطورن و این دنیا ثابت نیست و ما در نظر. افکار .رفتار. تغییر میکنیم . مثلا من در مورد موضوع یه دیدگاه داشتم و کم کم تغیر کردم و واسه همین نمیشه روی چیزهایی که ثابت نیست تعهد بدی و اصلات چیزی در این دنیا ثابت نیست.

بنظرم تعهد روی خودمون درسته و ما برای بقیه هیچ تعهدی نداریم .

ما نمیتونیم بفهمیم که یک ثانیه بعد زنده ایم یا نه . و چرا باید روی چیزهای ناپایدار حساب کنیم.

من تو برهه ای یه نفر رو میخواستم. الان فهمیدم که اون نفر با من تفاوت کهکشانی داره . یه موقعی فلان عادت رو دوست داشتم الان رنجه. من اون زمان یه باور و تفکر داشتم و الان یه باور دیگه . چرا باید روی یه نفر دیگه تعهد بدی . ما مدام در حال اپدیت شدنیم چه با دیگاه خوب و چه دیگاه بد . هیچ چیز همیشگی نیست حتا زندگی

نکته بعدی که ضعف منم هست اینه که مدام دنبال تخفیف هستم و کلی وسایل میخرم که هم بی کیفیت هستند و کلی خرت و پرت استفاده نشده دورم جمع میشه که این از عدم لیاقت و نداشتن کنترل ذهن و عدم ارامش درونی و باور کمبود میاد و باعث میشه عجله کنم و من الان با اهرم رنج ولذت کنترلش میکنم و احساس لیاقت و فراوانی را الگو میکنم

وا خر همه چی باور هست .

چقدر ادم اطرافم هست که سخت تا اخر شب کار میکنه و بی پوله چون باور درست و علاقه نداره وادم هست علاقه داره اما باور درست نداره و شخص هست کار خاصی نمیکنه ولی وضع مالی خوبی داره و لذت میبره.

همیشه یه پایه اصل هست که باور درست و علاقه نتیجه میده. من توی کار درامد بالا بودم ولی چون علاقه نداشتم و باور نادرست داشتم به جایی نرسیم ولی شخصی در همین کار من برعکس من بود و خیلی رشد داشت . هر اتفاقی دلیلی داره

خداروشکر

سلام فاطمه عزیز

امیدوارم حالت خوبه باشه

وقتی ما هدفی مینویسیم اما حرکتی نمیکینم چون یا هدف سنگ بزرگه یا درکش نکردیم و در مرد مزایاش و معایبش با خودمون صحبت نکردیم که همون اهرم رنج و لذت میشه

هیچ کدوم از ما پرفکت نیستیم . همه ما خودمون میدونیم رو بهتر از بقیه میشناسیم

در پی عالی بودن هم نباید باشیم.

هر کدوم از ما از یه مسیر و جایی شروع میکینیم و یه نسخه کلی وجود نداره

باید خودمون رو ببخشیم و دوست داشته باشیم و یه قدم کوچک برداریم نه قدم های بزرگ که ناامید میشیم و ولش میکینم. منم همین مشکل رو داشتم و دارم . تو چندتا مهارت اومدم از صفر تفریحی شروع کردم و الان قابل مقایسه با 10 روز قبل نیستم و فقط با یه شروع کوچیک

مثلا تو خونه دو روز یکبار دنبل میزنم . یا اطرافم رو تمیز میکنم . یا روزی دو سه کلمه انگلیسی یاد بگیرم و باهاش جمله بسازم. ده دقیقه تایپ ده انگشتی انجام میدم . پیاده روی میرم . گاهی اشتباه میکنم و چیزهای جدید یاد میگیرم و مسیرم اصلاح و بهتر میشه . در هر صورت حتا خزیدن بهتر از یک جا موندن است. چون بلاخره میرسیم

همین کارهای کوچک ساده به من عزت نفس و حرکت داده که بهتر بشم

شاد و سلامت باشی