live | باور به «امکان پذیری»

بسم‌الله هدایت کننده

سلام به همه

این بار اول جملات کلیدی و تاکیدی را می‌نویسم بعد !

جملهٔ های تأکیدی این فایل

1. من ذهنم را کنترول می‌کنم و زندگی‌ام را آگاهانه می‌سازم.

2. من ورودی‌های ذهنم را انتخاب می‌کنم و آرامش می‌آفرینم.

3. من هر روز با کارهای کوچک و درست، آینده‌ام را می‌سازم.

4. من به هدفم باور دارم و برایش قدم برمی‌دارم.

5. من روی چیزهای مثبت تمرکز می‌کنم و نتایج مثبت می‌گیرم.

6. من با تغییر خودم، زندگی‌ام را تغییر می‌دهم.

7. من مولد هستم، شاکر هستم و در مسیر رشد حرکت می‌کنم.

جملهٔ های کلیدی

1. من می‌توانم هرچه را بخواهم، با فکر و عمل خودم بسازم.

2. فکر، باور و توجه من، زندگی مرا شکل می‌دهد.

3. کنترول ذهن یعنی کنترول زندگی.

4. ذهن با کنترول ورودی‌ها (شنیده‌ها، دیده‌ها و معاشرت‌ها) آرام و قوی می‌شود.

5. کارهای روزمرهٔ من زندگی‌ام را می‌سازد، نه کارهای یک‌باره.

6. پشت هر عمل یا بی‌عملی، یک باور پنهان است.

7. اگر برای هدفم قدمی برنمی‌دارم، یعنی هنوز باور رسیدن ندارم.

8. قانون جهان این است: به هرچه توجه کنی، همان را بیشتر می‌گیری.

9. تغییر زندگی فقط با تغییر خودم ممکن است و این تغییر تدریجی است.

10. شکرگزاری زندگی را رشد می‌دهد و ناسپاسی آن را ضعیف می‌کند.

بازم من در این قدم هم به همان مفهوم رسیدم که اگر من به قوانین خدا خود را منطبق کنم پس میتوانم به را حتی هرچه را بخواهم خلق کنم

یا افکار و فرکانس های ام و به هر چه توجه کنیم همان را دریافت میکنیم .

پس برای ارسال درست فرکانس به جهان باید ذهن خود را کنترول کنم چون کنترول ذهن کنترول زندگی است.

بهترین را ه کنترول ذهن کنترول ورودی های ذهن ما هست اگر ورودی ها کنترل شوند خروجی خودش بسته بندی شده وبه جهان ارسال می شود

و زندگی ما به اساس کار های روتین ما رقم می‌ خورد نه کار های که یک بار انجام می‌ دهیم چی خوب باشد یا بد.مثل وقتی که من همه روزه میرفتم آمادگی کانکور تا توانستم به پوهنتون کابل راه یابم.

و یک باور و فکر بود که (می‌ شود به پوهنتون کابل راه یافت) که باعث شد تا من اون روز ها به آمادگی کانکور پیوسته برم .

استاد یک تمرین داد تا هدف گذاری کنیم

پس من تصمیم گرفتم تا در این سه ماه زمستان باور هایم را از منفی 100 به بالا تر از صفر برسانم و همین طور بهتر و بهتر اش کنم

و هر روز چند تا قدم برایش بر دارم اگر کدام قدم ای برای هدفم بر نداشتم یعنی من باور نکردم که به اون میرسم ودر این راه هدفم باید بچیز های توجه کنم تا من را در این را مستمر و پایدار نگه دارد و یکی از اون را ها سپاس گذاری است چون سپاس گذاری بر ظرف آدم می افزاید یعنی ظرفم را بزگ و بزرگ تر می کند.

1404/9/27

خدایا ممنون ام تا توانستم چهار قدم را با استمرار و عمل با دستور عمل پیش بیام