سریال زندگی در بهشت | قسمت 11 - صفحه 29

بــنام الله یکتا

بنام تنها فرمانروای آسمان ها و زمین

سلام به بـهـشت

سلام به زنـدگــی

سلام به اهالی زندگی در بهشت

خدای خوبم سپاسگزارم برای یک روز جدید و فرصت دوباره زندگی کردن

خدای خوبم سپاسگزارم که داری به من سپاسگزاری کردن رو می اموزی

خدای خوبم سپاگزارم از اینکه به من نشان میدی همه محدودیت هایی که دارم همه ناشی از فکر محدود منه و اگر میخوام بزرگتر بشه فکر و ذهنم باید هربار یاد بگیرم هماهنگ تر بشم با دیدگاه روحــم

روح من آزاده، روح من بدون مرز و محدوده است و همه چیز براش امکان پذیره چون قسمتی از قدرت خداست چون بی انتهاست و ذهن من اسیر در این جسم و ماده است و اسیر زمان و مکان شده. حالا خدایی که دوتا چیز متفاوت رو در اختیار من قرار داده حتما میخواد که من اینا رو به تعادل و هماهنگی به هم برسونه. میخواد که منظورم فکر خــدا اینه. قانونش اینه. راهــَش اینه. چون وقتی برمیگردم به گذشته و مرور میکنم و به یاد میارم نقطه های پررنگ و قشنگ و تاثیر گذار زندگی من ردپا و الگوی از تعادل و هماهنگی این بُعد از وجودم رو میبینم. رشدهای من جایی اتفاق افتادن که این دوتا با هم منطبق شدند خدایا ازت میخوام این ذهنم رو که خیلی زیاد حرف میزنه، خیلی زیاد فکر میکنه، خیلی زیاد تجزیه و تحلیل میکنه که اینا گاهی محدودیت در من ایجاد کرده رو از من دور کنی و من اجازه میدم خودت هدایتم کنی، خودت سُکان تمام منو به دست بگیری و خودت حتی یادم بندازی که دارم از مسیر هماهنگی و تعادل خارج میشم. خدایا ازت میخوام تا منو اسان کنی برای اسانی ها…خدایا ازت درخواست میکنم و ازت میخوام تا خودت بهم نشان بدی چیکار کنم و کدوم پاشنه آشیل رو باید روش بیشتر کار کنم. خودت راه نشانم بده و من سعی میکنم فقط و فقط بندگی کنم و بگم چــشم و فقط انجامش بدم.

مثل دیروز که یکهو به ذهنم اومد روزه بگیرم و خداروشکر که روزه گرفتم و حساب شکم و ذهنم دستم اومد و جلوی سرکش شدن شون رو گرفتم و امروز فکر میکنم خیلی بهتر سوارم بر ذهنم. درسته الان بخاطر محدودیت باورهام و بهونه های ذهنم از مسیری که کاملا با قلب و روحم درکش کردم که درسته خارج شدم اما یادگرفتم به خودم سخت نگیرم وخودمو سرزنش نکنم و فقط نظاره گر باشم و به یاد بیارم که اگر در آرامش باشم بازم با تمام ورودی های ناهماهنگ و نامناسبی که به بدنم میدم اما جسم سالم و سلامتی دارم و قطعا در زمان مناسبش دوباره هدایت میشم تا از امکانات و آگاهی هایی که همین الان دارم درست استفاده کنم.

من نمیتونم من عاجزم، من الان درست نیست به فکر پول ساختن و کار پیدا کردن باشم و همزمان نمیتونم هم اینو هندل کنم هم درس خوندن و دانشگاه و شهریوری که امتحانات پایان ترم مون هست. از طرفی هم میبینم که چه فشاری روی همسرم هست و داره تلاش میکنه ازچرخه معیوب بدهی داشتن بیاد بیرون و تامین آذوقه و غذا خوردن هامون تماما به عهده ایشون هست پس من فقط نظاره گرم و درس هاشو دارم میگیرم و اهرم رنجی در من داره شکل میگیره که دوباره خطا نکنم.وقتی میرم توی فضای درست همه پایه های خودمو برای بنا کردن اون مسیر درست عالی و دانه به دانه بنا کنم. آره ضعف های شخصیتی و باوری خودمو تقویت کنم و همزمانی که داره بنا میره بالاتر احساس ارزشمندی و لیاقت خودمو ببرم بالاتر، منطق های خودمو تقویت کنم،…اینجوری نمیشه که هی برم بالا هی بیام پایین.اصلا این درست نیست. این اشتباهه. اصلا این رسم استادی که ازش دارم درس میگیرم و الگوی منه نیست. استاد من همواره رو به بهبود در حرکته، همیشه برای بهترشدن در تلاشه، استاد من اینقدر مسائل خودشو ریشه ایی حل میکنه که به چالش های تکراری و مسائل تکرارشونده برنمیخوره.پس من مشکلم کجاست من کجای کارم ایراد داره. بله منم باید به اصل بچسبم و قانون رو بهتر درک کنم و احساسم رو هر بار بهتر از قبل خودم بکنم حتی احساسم رو نسبت به خودم. بله من الان به خودم چه احساسی دارم؟! واقعا صادقانه من احساس درونی خودم نسبت به منی که الان هستم چیه؟؟؟…عجب سوالی اومد و چه جواب هایی.حواب کلی اینه خیلی احساس خوبی نیست، هنوز احساس شرمندگی در خودم احساس میکنم، احساس گناه و احساس کم بودن حس میکنم. احساس های خوبی از خودم ندارم اما قرار نیست بخاطر یکسری نفهمیدن هام، یکسری اشتباه هام که شاید الان میفهمم اشتباهه موقعی که انجام دادمشون یا تصمیم گرفتم درست ترین کار ممکن بوده چون مناسب اون زمان و اون مدار من بوده. پس نباید بخاطر اون چیزها الان در درون با خودم در جنگ باشم، خودمو سرزنش کنم حتی یک ذره، یا اینکه الان همسرم روش فشاره و من حتی یک ذره نمیتونم در این موضوع بهش کمک کنم احساس گناه بکنم و ناراحت باشم یا فکرم رو مشغول کنم(اشک تو چشام جمع شد.) آره هرکسی هرجایی هست جای درستشه. اگر اومدن لباسشویی باعث شد بره در مدار بدهی بخاطر مدار خودشه، اگر لباسشویی اومده توی خونمون و به وسایل مون اضافه شده و بعد چندسال با دست لباس شستن من دوباره لباسشویی دارم جای درست خودمم و من آسان شدم برای این اسانی…اگر الان من دانشجو هستم و هنوز پولی نشده دربیارم و هنوز باید صبر گنم جای درست خودم هستم. اگر گاهی عجله میکنم و جهان یک کاری میکنه با تاخیرها و اتفاقاتی بهم نشان بده باید صبرکنی چون یکجاهایی درس عجله نکردن رو بخوبی یاد نگرفتم و الان وقتشه این درس رو یاد بگیرم و صبور باشم صبری همراه با امید. صبری نه از روی اجبار و تحمل کردن صبری که به من امید میده، صبری که منو رشد میده، صبری که منو بزرگتر و آماده تر میکنه….آره من صبـــر میکنم با عشق. من قراره فصل جدیدی از زندگی خودمو ببینم پس تکاملم رو همراه با امید و صبر طی میکنم و یادمیگیرم همه درس هامو. سرم توی زندگی خودمه و سمت خودمو خوب انجام میدم کار ندارم، سعی میکنم به همسرم و کارای اون و تصمیم های اون کار نداشته باشم و سرم به زندگی خودم و درون خودم و اصلاح خودم باید سرگرم باشه. من تمام انرژی خودمو و تمرکز خودمو صرف خودم باید بکنم من باید خسیس باشم برای ذره ایی صرف انرژی برای کمک به دیگران. الان تنها کسی که خیلی کمک نیازه داره خودمم، تنها کسی که میتونم تغییرش بدم خودمم. تنها چیزی که باید روش تمرکز کنم خودمم. این منم که دارم دنیامو خلق میکنم من حواسم به تمام فرکانس و انرژی و افکار وباروهای خودم باید باشه و کم کم جهان دنیای اطراف منو، آدم های اطراف منو هم با من هماهنگ میکنه.من سمت خودمو باید انجام بدم و من وظیفه ام بندگی کردنه احساسم رو دیدن و کنترل کردنه. کارهایی که لازمه و میتونم انجام بدم هست. تشخیص بدم اصل چیه فرع چیه و قدم هایی که به من گفته میشه رو انجام دادنه و بقیه کارها اون 99%بقیه اش کار خداست من اصلا توانش رو ندارم. خدای خوبم تو از دل من آگاهی میدونی چی میخوام، میدونی چی دوست دارم، میدونی واسه چی اومدم توی این مسیر پس خودت منو هدایت کن، حمایت کن مثل همیشه. من واقعا نمیدونم چطور به یک پژوهشگر ثروتمند و ارزشنمد تبدیل بشم تو میدونی، تو بلدی خودت راه نشانم بده.خدایا نقطه ضعف هامم تو میدونی میدونی که باورهای محدودکننده زیادی دارم مثل اینکه از راه علاقه نمیشه پول ساخت خودت این باور رو با باورهای قدرتمندکننده جایگزین کن. خدایا من نمیدونم تو میدونی. خدایا من حتی نمیدونم روی کدوم باورقدرتمندکننده کار کنم یا چه باورهای محدودکننده ایی ترمز راه من شدند تو میدونی خودت کمکم کن.خدایا من به نقطه عجز و تسلیم رسیدم خودت کمکم کن…

یک وقفه ایی وسط این نوشتن هام پیش اومد.

تماس آقای همسر و زنگ در خونه و رسیدن سفارش مون از اُکالا. دیدن همسایه هامون که دارند اسباب کشی میکنند(بعد از 15سال توی این ساختمون بودن اکرم خانم شون دارند میرن و چقدر وقتی ما اینجا اومدیم برامون دست خدا شدند و به ما لطف کردن…) هیچ اتفاقی هیچ وقفه ایی اتفاقی نیست…خدایا شکرت برای فرصت نوشتن و دیدن افکارم و ثبت کردن شون. خدایا شکرت برا این خونه آرام و پراز عشق و نوری که داریم، برای بادپنکه و کولر.برای لباس های قرمز خنکی که پوشیدم خدایا شکرت برای این همه….

■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■

“قسمت یازدهـــم(11 اُم) سریال زندگی در بهشت”

این قسمت با تصویر داخل خانه مواجهه میشیم که چقدر همه چی رخته بیرون و یکجورایی شلوغ پلوغه.(چه جالب مثل ذهن من که همه چی رو رختم بیرون اول کار)

فقط جمله مریم جان که همون اول میگن:

نــگــران بهم ریختگی اینجا نباشید.

بهتون میگم اینجا چه خبره! ما تصمیم گرفتیم،یک نگاه مجدد به و سایل مون و نحوه ایی که داریم ازشون استفاده میکنیم بندازیم.چون بقول استاد همیشه جا برای بهبود بیشتر هست.

قراره از وسایلی که داریم بهتره استفاده کنیم.چــون همیشه این امـکانات و داشته های الان مون این پتانسل رو دارند که به مـا خدمت بیشتی بکنند.

امروز یک روز برای تحول اساسی وسایل خونه است…

امــروز یـک روز تـحول اساسی برای منه فهیمه است.

🟣دست به عمل شدن و اجرای ایده ها با امکانات موجود و توانایی هایی داریم.

واقعا تحسینت میکنم مریم جان یک دستی پیچ باز میکنی و فیلم هم برامون گرفتی با عشق…چقدر دیدن همین ثانیه ها برای من درس داره چقدر چیز توی ذهنم میاد که حتی نمیتونم بنویسم.(خدایی من کم آوردم. حتی دانه به دانه ثانیه به ثانیه هم بشینم با دقت بنویسم و چندبار هم ببینم بازم نمیتونم بخدا…نمیدونی همین ثانیه های اول چقدر نکته و درس توی ذهنم اومد. منم که یک ذهن بسط دهنده و تجزیه و تحلیل گر خفن دارم. البته که نقطه ضعفی هم بنام کمال گرایی دارم یا بهتره بگم داشتم و الان با بهبود گرایی در حال درمانش هستم و خیلی زود مچش رو میگیرم….

🟣در راستای حذف وسایل اضافی این سوال رو از خودتون پرسیدین که این قاب تخت خواب به جز زیبایی چه کارایی براتون داره؟چه میشود اگر فقط اصل ها رو نگه داریم؟ (روتختی و زیر تختی)

🟣 بخشیدن تخت به لری آدمی که میتونه ازش استفاده ی درست بکنه.

🟣 زیبایی فقط کافی نیست باید کارایی و راحتی با خودش به همراه داشته باشه.

🟣چقدر خوبه بخشیدن و چقدر آدم حس خوبی داره و من هم چقدر خوشحال بودم وقتی چیزهایی رو به کسی بخشیدم.

🟣صبحانه و آنتراک اونم چه سوپ سبزیجات و نوشیدنی های صل علی

🟣نصب اون جا حوله ایی و اون الگوی کاغذی که نصبش رو اسان و راحت میکنه و چقدر هم به کالای خودش ارزش داده به مشتری اش ارزش داده.

🟣خدای من چقدر همین کارای به ظاهر چیپ و ظاهرا سطح پایین مهم هستند چقدر حس خوبی به ادم میده، تمیز کردن دستشویی و سرویس بهداشتی…

یعنی لباس بشوری برای سه تا تیکه دستمال، خدایی این قسمت تو کت من نمیره هنوز و بنظرم یکجای کار ایراد داره و شایدم یکحای کار توی باورهای من ایراد داره….

🟣نصب سایه بان پدال دار و کلی آپشن دار و استفاده کردن ازش چه حالی میده خدایا شکرت.

🟣نشستن توی محوطه و لذت بردن از منظره ایی که بدون نرده است اونم زیر نور آفتاب با وجود اون سایه بان که در جهت دلخواه بهمون سایه میده و به همراه نوشیدن یک اسموتی خنک و خوشمزه آووکادو+عسل+شیرنیدو

خدایی استاد جوری که خوردی اب دهنم راه افتاد خیلی خوشمزه خوردین و چقدر هم قشنگ توصیفش کردین.

🟣 روز خوبی که با حذف کردن یکسری لوازم و وسایل خانه کامل شد.فضایی با انرژی مثبت تر شده و منظم شده.مثل قرار گرفتن ابزارها در یک کمد(که بنظرم ست همون تخت خواب هست و خیلی طرح حصیری چوبی قشنگی داره.)

🟣 گاهی وقتا تغییرات بزرگ با حذف موارد خیلی چیزها. مثلا حذف کردن یکسری کارهایی که داریم انجام میدیم وو وقت و رمان و انرزی مون رو بیخودی گرفته. وقتی اونا حذف میکنیم باعث میشه کلی انرزی و زمان مون صرف کارهایی بشه که اهمیت بالایی دارند و ارزش های خیلی زیادی درست میکنند.

🟣پیام اون تابلو هم عالی بود with GOD all things are POSSIBLE

سپاسگزارم ازت مریم جانم که واقعا تحسین برانگیز و دوست داشتنی هستی و قدردان تک تک فعالیت هات روی سایت هستم.(امروز روزشمار تحول زندگی من روی بنر سایت اومده. فصل هفتم روزشمار تحول زندگی من_روز 214 “آنچه در دوره عزت نفس می آموزی؟در یک نگاه” دیروز هم فایل فوق العاده “خالق شرایط یا قربانی شرایط؟” رو چندباری همزمان نوشتن جزوه هام دیدم.)

خدایا شکرت برای همه چیز