سریال زندگی در بهشت | قسمت 18 - صفحه 24

بنام تنها فرمانروای آسمان ها و زمین

بنام الله یکتا

ســـلام میکنم از پارک نزدیکی خونمون

یک پارک پرجنب و جوش

کلی آدم توی پارک نشستن، یا راه میرن یا مشغول حرف زدن و بازی هستند.خلاصه که هرکسی کوچیک و بزرگ مشغول لذت بردن و تفریح کردن و بعضی ها هم شاید وقت گذروندن هستن و یک باد ملایم نسبتا خنکی هم وزیدن گرفت خدایا شکرت…

دوباره سلام الان که مینویسم خونه هستیم، (دیگه تا من میخواستم با گوشی این قسمت رو ببینم و بیام بنویسم وقت برگشتن به خونه رسید.) و الان براحتی پشت میز نشستم پای لپ تاپم هم قسمت 18 رو از پوشه های هاردم دیدم و هم اینکه براحتی دارم با کیبورد لپ تاپ مینویسم. یک تغییر و یک بهبود ساعتی پیش اینجا، همین حوالی بالای سرم، روی دیوار پشت سرم اتفاق افتاد. اونم چیزی نیست جز چراغ مطالعه ایی که عشق دلم رو میز پارسال با ایده های خلاقانه اش درست کرده بود و ایده قشنگی با امکانات موجود داده بود که به سمیش هم کلید خاموش و روشن زده بود تا راحت هر وقت خواستم از بغل میزم دکمه رو بزنم. اما از اونجایی که نور کافی نبود و بازم باید بهتر میشد. و از اونجایی که من همش پای لپ تاپ و نوشتن و خوندن هستم و چشم هامم سرکنکور و مطالعه هام ضعیف شد. واقعا لازم بود یک فکری به حال بازم بهتر کردن نور اتاق و میز مطالعه من بکنیم. که عشق دلم با هزینه خیلی کم و تغییر و تبدیل نور هالوژنی اون چراغ به اضافه کردن لامپ پرنورتر دیگه اینجا رو برام نور باران کرد.واقعا زیبا شده اصلا عروسی و جشنه روی میزمن…واقعا سپاسگزار وجود چنین مرد کاربلد و کاردرست در زندگی ام هستم.خدایا شکرت…

پس با این تغییر و بهبود روی نور میزم دارم از خودم ردپا ثبت میکنم.

اونم طبق تعهد و چالشی که برای خودم ایجاد کردم. درسته بخاطر یکسری کمبود وقت ها و خیلی کار داشتن هام نتونستم صبح بیام ردپا بزارم و شاید فقط بنر این قسمت رو تونستم ببینم و چند ثانیه اول فایل رو….که باید سعی کنم دیگه تکرار نشه هرچقدر هم هر کاری در یک روزی برام خیلی مهم و ضروری باشه نباید به بالاترین الویت هر روز من و این مومنتوم مثبت اختلالی ایجاد کنه.

کار مهم و ضروری من امروز چی بود! این بود که در راستای اون فیلد یک روزه صحرایی که لواسان رفتیم با اساتید پژوهشکده علوم زمین، یک گزارش زمین شناسی آماده کنم و تا قبل ظهر چهارشنبه ارسال کنم. دو سه روزی درگیرش بودم و واقعا زمان کم بود، واقعا آمادگی کافی نداشتم، واقعا چالش بود چون خیلی چیزها رو نمیدونستم و اطلاعاتم خیلی خیلی کم بود اما میدونستم که این هم بخشی از مسیر تجربه کردن من هست پس باید انجام میدادمش.تلاشم رو کردم و سعی کردم به موقع بفرستم هر چند که میتونست خیلی بهتر این 35 صفحه ایی باشه که نوشتم،بشه. اما بازم خداروشکر فرستادم و انجامش دادم…

اینم از ماجرای امروز و اتفاقات اخیر من، که دارم حس میکنم باید بیشتر و بیشتر حواســم باشه و تا جای امکان بنویسم هر وقت حسم گفت مثل امروز…اینجا دفتر خاطره من نیست و خیلی هم علاقه ندارم دیگه همه چیزها رو اینجا بنویسم و از اونجایی که اون اوایل بازخوردها و واکنش هایی از عشق دلم دیدم یکم شاید محتاط تر شدم.ولی در کل این مدل من بوده و الانم که هرزگاهی به کامنت چندین سال پیش خودم برمیخورم و کوتاه به یک ماجرایی در اون روز اشاره کردم خیلی باعث میشه، بهتر به یاد بیارم و گاهی از جملاتم باورهامو میبینم پس بدون ترس ها و باورهای محدودکننده و هیچگونه محدودیتی از خودم و حضورم ردپا ثبت میکنم. میدونم که قراره سالها بعد با خوندن این ردپاها شگفت زده بشم.(به دوستانی هم که به هر دلیلی از خودشون ردپایی نمی نویسن و کامنتی از مطالب و آگاهی ها و تجربه هاشون نمیگذارند واقعا صمیمانه پیشنهاد میکنم، این نوشتن و ردپا گذاشتن و چیزهایی که در مورد نوشتن استاد میگن دست کم نگیرید و انجام بدید.)

■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■

سریال زندگی در بهشت قسمت 18 اُم

این قسمت با ماهی دادن مریم جان به ماهی های دریاچه پرادایس شروع میشه و بعد همراهی استاد جان و در ادامه هم میریم موتور سواری استاد رو میبنیم در ملکی که هر روز در حال بهبوده و کلی مسیر موتور سواری باز شده و مریم جانی که در حال شکار زیبایی ها و نکات مثبت رفتار استاد جان و محیط اطرافش هست.واقعا سپاس برای همه دست به دوربین شدن ها و ثبت این فیلم ها. و بعد هم آنباکسینگ یک چاقو هیولا رو داریم و البته تغییر کاربری صندل به دمپایی ابری.(اونم چه صندل خاطراتی که در سفر به دور آمریکا توی یکی از استیت پارک ها بهمون دادن توی آبشار نیاگارا)

و بعد باز هم موتورسواری و بعد پیشنهاد استاد جان به مریم پایه و خوش ذوق که با موتور میرن تا دم در زمین و جعبه پست رو باز میکنند. و یک بسته توی جعبه پست دارند. اونم چیزی نیست جز یک کلاه. کلاه سبزیشمی خوش رنگ سفارشی شده با آدرس سایت استادجان.مبارکتون باشه واقعا زیباست و خیلی بهتون میاد.

خلاصه که در این قسمت یک اسنک میان وعده با آشپزی ساده و آسان استاد هم مهمون میشیم اونم توی آر وی.یادش بخیر چقدر با این اتوبوس مسافرتی خفن خاطره داریم.(کاش استاد دوباره با RV یک برنامه سفر بزارن وما رو هم با خودشون همراه کنند، البته میدونم که ترجیح استاد بر سادگی و راحتی هست و خدایی سفر با تراک کمپر اصلا معرکه است…)واووو آهنگ آخر هم واقعا منو برد به خاطرات…

یک چیزی کشف کردم و به ذهنم زد اینکه گاهی شنیدن این آهنگ هایی که خیلی خوبه(هر چند گاهی آهنگ های خاطراتی مون اصلا خوب و جالب نیستند وشاید به سلیق الان مون نمیخوره و با قانون در تضاده)چون یکهو تو رو میبره به خاطرات خوب ، یکجورایی توی ذهن مثل فیلمی از گذشته ات روشن میشه و به یاد میاری و بعد مسیری که طی کردی و تکامل هایی که رسیدی و میاردت به لحظه اکنون که چقدر تغییر کردی و چقدر حس خوب بهم داد. البته به یادآوردن خاطرات بد هم خوبه و درس ها و باورهایی مرور میشه که گاهی لازمه.و در کل کشفم این بود آهنگ هایی که باهاشون خاطره داریم شنیدن شون یک موهبت “به یــاد آوردن” داره…

و این به یاد آوردن منو سپاسگزارتر و قدردان تر کرد برای جایی که الان هستم و تمام داشته هایی که دارم و به چیزهایی که رسیدم که شاید برام عادی شده بود…

فکر کنم ردپای این قسمت همینجوری کافیه…خدایا شکرت برای تمام ان لحظه و احساس خوبی که در من جریان پیدا کرد

عــاشـق تر از همیشـه با من بخون دوباره

I can create any thing I wan