سریال زندگی در بهشت | قسمت 188 - صفحه 13

به نام رب العالمین

سلام مخصوص به دو استاد عزیز

● نشانه امروز م بود اما تایم بسیار کم آن باعث تعجب ام شد چرا که با سردرگمی دنبال جواب بودم و ذهنی که توی 8 دقیقه برای تو چه خواهد داشت؟

بعد دیدن بهشت زیبایتان از بالا جواب سوالم را یافتم .توضیح( به مسئله‌ ام از بالا نگاه کنم به عنوان ناظر و بعد با تسلط بیشتری پی حل آن بر می آیم مگر نه اینکه بسیاری از مواقع بهترین مشاوره و راهنمایی را به دیگری می دهیم اما برای حل مسائل حتی کوچکمان برخی مواقع سر در گمیم. یکی از مهمترین دلیلش نگاه از بیرون ماست که به راه حل ها بیشتر فکر می کنم

در صورتی که خود آن شخص تمرکزش روی خود مسئله و حلاجی پیرامون آن است تا یافتن راه حل آن.)

● خیلی ،خیلی زیباست صحنه های بهشتی ،موتور سواری دو استاد عشق ،رنگ درختان و دریاچه : هر ورق اش دفتری معرفت کردگار واقعا هست.

● آرزوی شرایط بهشت خیلی باور خوبیه بهشتی که می خواهم بروم را با جزئیات تقاضا کنم از خداوند

●هنگامی که شجاعت بانوی بهشت را تحسین می کردم که چگونه در منطقه ای جنگلی تنها می ماند در حالی که خیلی از خانم‌ها داخل آپارتمان را تنها سر نمی کنند اغلبشان.

دوست داشتم از آن بالا ببینم تقریبا با نزدیکترین همسایه چقدر فاصله دارند؟ اگر که کسی داخلشان باشد خیلی کنجکاو بودم یا چقدر با جاده فاصله دارد خانه زیبای روی آب؟

○ و چقدر رد پای ایمان و توکل را می شود پر رنگ دید و با تمام وجود لمسش کرد که چه می کند.

یادآوری شود برایم که خدای من و مریم جان یکی است پس باید که سمت خودم را درست کنم چرا که خداوند یکی هست.قوانین هم ثابت

● وقتی نوجوان بودم بسیار ،جنگل گلستان می رفتیم.درختان تنومندو پر خزه های بسیار زیبا بعد ازدواجم در استان دیگر بیشتر

سمت گیلان می رفتیم چقدر تفاوت داشتند پوشش درختان دو منطقه

چند روز قبل از کنار گلفروشی رد می شدم تصمیم گرفتم بروم گل رز برای خود با ارزشم بگیرم بعد چهار تا گلدان که تازه باز کرده بودند کوچولو پر گلبرگ و خزه های عالی. چقدر از دیدنش ذوق کردم یاد قبل ها افتادم گرفتم و هر بار که گل را آب‌پاشی می کنم بوی خزه آنچنان پخش می شود که انگار در سالها پیش در جنگل گلستان قدم می زنم چشمانم را می بندم و انگار از لابه لای درختان یه نور کوچک از خورشید دیده می شود انگار نور می رقصیداز لابه لای درختان

○ نکته اش برای الانم که حواسم باشد چقدر زمان زود می گذرد و بعضی مواقع یادم می رود که چند سال بعد پسران نوجوانم نمی دانم کجا دانشگاه خواهند رفت یا کجا زندگی خواهند کردپس الان و اکنون از بودن کنارشان لذت ببرم و هر چه در توانم هست در حد معقول یاری شان دهم و مهمتر صبور تر باشم .

● سپاسگزار خداوند که استاد جان را آفریدند تا ابراهیم وار زندگی کنند و الگوی من باشند مخصوصا کاوش و ترجمه قرآن سالها قبل و مطرح کردنش بسیار،بسیار شجاعت می خواهد.

خدایا مرا و دوستان عزیزی که این کامنت را می خوانندرا هدایت وحمایت و حفاظت کن .آمین