سریال زندگی در بهشت | قسمت 237 - صفحه 24

به نام خداوند بخشنده و مهربان.

خدا رو خیلی خیلی شکر که داره بهم لطف می‌کنه، من رو به این فایل‌ها هدایت می‌کنه و به دست‌ها، چشم‌ها و گوش‌هام توان می‌ده تا با تمام وجود درک کنم که جهان چقدر می‌تونه ثروتمند و غنی باشه؛ دنیایی که توش هیچ مرزی برای خرید نیازها وجود نداره،نیاز ها که چه عرض کنم برای دکور کردن موتور سنگین و کفش های تاپ برند بازر هم میتونی بی مرز خرید کنی هرچی لازم داری یا نداری با بهترین کیفیت برای خودت و زندگیت تهیه می‌کنی.

استاد توی این فایل بهم یاد دادن که اگر روی باورها کار کنی—یا بهتر بگم، اگر مصطفی همین مسیرِ پر از لذت و شادی و توجه به نکات مثبت و تحسین رو ادامه بده—این همه پولِ توی زندگی استاد، می‌تونه یه روزی جایگاه تو هم باشه. من سعی می‌کنم بهتر ببینم که استاد چطور خیلی راحت و معمولی از این حرف می‌زنن که «هرچی توی آمازون بود خریدم». معلومه که قاعده‌ی جهان همینه؛ قرار بوده که همین‌جوری باشه. دنیایی که خدای ما آفریده حالت طبیعی‌ش اینه: زندگی می‌تونه غنی باشه از همه‌ی خواسته‌های ما، بدون اینکه نگاه کنیم قیمتش چنده؛ با بالاترین کیفیتش تهیه کنیم. امان از این همه فراوانی! چقدر یخ‌های ذهنم آب شده؛ چقدر باور می‌کنم که می‌تونم هرچی برای زندگیم می‌خوام تهیه کنم و پول وابسته به انجام هیچ کارِ خاصی نیست.

برای همین استاد می‌گن برید سراغ کاری که دوستش دارید. چون پول درآوردن و ثروت ساختن وابسته به یه شغل یا یه فعالیتِ مشخص نیست؛ پول توی زندگی جاریه، ثروت به طرق مختلف بیش از نیاز ما وارد زندگیمون می‌شه، هر لحظه داره این اتفاق می‌افته. پس بهترین کار اینه که بریم سراغ کاری که عاشقشیم؛ چون کاری که عاشقشیم از تفریح بالاتره، بهمون کمال و لذت می‌ده و باعث می‌شه خودمون رو تجربه کنیم. و این وسط تکلیف پول چی می‌شه؟ تکلیفش از قبل مشخصه؛ اون به هزار روش وارد زندگیمون شده. ما کار رو انجام می‌دیم چون عاشق کاریم؛ چون اگر فعالیت نکنیم، مثل آبِ راکد می‌گندیم. قاعده می‌گه وقتی لذت می‌بری، پول هم میاد—و چه قشنگ‌تر از این که اون رودِ خروشانِ پول سرش رو کمی کج کنه و علاوه بر همه‌ی مسیرها، از طریق عشق و لذتِ ما—یعنی همون انجامِ کارهای مورد علاقه‌مون—بی‌نهایت وارد زندگیمون بشه.

حالا چطوری می‌شه این رو ثابت کرد؟ الگوش جلوی چشممونه: استاد عباس‌منش، قدرتمند و عزیز. استاد توی ملکی که زندگی می‌کنن، که فراتر از نیازشون زمین و مساحت دارن. دیدین توی فیلم‌های قدیمی می‌گفتن «زمینِ خدا پهناوره، برو توی دشت و دمن زندگی کن»؟ دقیقاً استاد دارن در عمل ثابت می‌کنن: این همه مرغ و خروس، این همه بز، این همه درخت، این همه ثروت که با عشق کنار هم چیده شده. و یه دستِ توانای دیگه هم کنارشونه به اسم خانم شایسته؛ جدا از اینکه یه شریکِ عاطفیِ هماهنگ و زیبان، کلی دارن کمک می‌کنن این مجموعه با لذت بچرخه.

اینکه می‌گم وقتی کاری که عاشقشی رو انجام می‌دی، ثروت هم میاد—و اصلاً ثروت وابسته به انجامِ کار نیست—پس برو دنبال عشقت؛ الگوش همین استاد عزیزه: مرغداری، بزداری، کارهای مزرعه؛ همه با لذت. و پول؟ بی‌نهایت جاریه. اون جریانِ ثروت وقتی که تو لذت می‌بری، سرش رو کج می‌کنه و از علایقت هم وارد زندگیت می‌شه؛ همون تخم‌مرغ‌ها، همون شیر بزها، همون هزاران کاری که می‌تونن توی مزرعه انجام بدن و ازش پول بسازن. پس از زندگیت لذت ببر، رفیق! ببین چند جفت باید کفش بخری تا هر روزِ هفته یه کفش با یه برندِ متفاوت بپوشی. استاد ثابت کردن که می‌شه برای هر روزِ ماه، یه کفشِ متفاوت پوشید؛ هرچی نیاز داریم با بهترین و عالی‌ترین کیفیت تهیه کنیم. این‌ها همه نشونه‌ی فراوانیه؛ نشونه‌ی واقعیت و ماهیتِ اصلیِ جهان.

آرزوها نمی‌میرن؛ و من بینهایت شکرگزارِ بزرگ‌ترین موهبت زندگیم هستم: «تضاد». وقتی یه نفر از «نداشتنِ کتونی» به «این‌همه کتونی» رسیده، یعنی اون‌چه در زندگیِ من تضاده، قراره به پررنگ‌ترین شکلِ ممکن بهبود پیدا کنه.

چقدر این کفش‌ها زیبان! چقدر تحسین‌های استاد و خانم شایسته درباره‌ی سبک بودن کفش‌ها من رو دیوونه می‌کنه،و ترغیبم میکنه که منم باور کنم که میتونم از همین برندها کفش درجه‌یک بخرم؛ به سادگی، بدون نگرانی و بدون دغدغه تهیه‌شون کنم.

اما چطور دونه‌دونه این کفش‌ها رو تحسین کنم وقتی می‌شه چند صفحه درباره‌ی زیبایی‌ها و ویژگی‌هاشون نوشت؟ واقعاً نمی‌شه گفت کدوم‌ زیباتره؛ به نظرم همشون باید باشن. وقتی پول و ثروت بیش از نیازمونه، دلم می‌خواد همشون توی زندگیم باشن و همشون رو بپوشم.

تصور کن همه‌ی این کفش‌های اصل مالِ توئه؛ تو خیلی ثروتمند و موفق شدی و رنگ‌به‌رنگ، با لباس‌هات ست می‌کنی. چقدر لذت‌بخشه، چقدر باحاله—نه!؟

و باز هم یادآوریِ اون جمله‌ی زیبای استاد: «من می‌تونم به خواسته‌هام برسم؛ رویاها نمی‌میرن و همشون قابل تحققن.»

خدا رو شکر.