سریال زندگی در بهشت | قسمت 238 - صفحه 9

به نام خدای عشق و احساس.

خدایا شکرت که دوباره فرصت دادی بنویسم و به این همه اتفاق قشنگ توی زندگی استاد عزیزم و خانم شایسته توجه کنم.

این شروع تازه توی پارادایس و کارگاه، با یه سر و صدای خاص همراه بود؛ صدایی که نشون می‌داد بهترین ابزارای بازار دستمونه. ثروت مثل رود جاریه، بی‌مرز و بی‌محدودیت، و عشق خانم شایسته هم مثل نسیم همراهیه که میگه: «قراره با دل و جون به شریک عاطفیم کمک کنم.»

چیزی که خیلی توجهمو گرفت، دقت و تحقیق استاد و خانم شایسته بود. اون‌قدر جدی و قوی بررسی کردن که فقط برای انتخاب جای باغچه، کلی وقت گذاشتن. این یعنی توجه به جزئیات، یعنی عشق به ریزترین بخش‌های زندگی.

کارای کارگاه هم با همراهی لری عزیز و دوستای فنی خیلی قشنگ پیش می‌رفت. هرکدوم با وسایل شخصی و کارگاه سیارشون، کسب‌وکار رو مثل یه رود روان مدیریت می‌کردن.

یکی دیگه از صحنه‌های قشنگ، غیر از ویوی ناب پارادایس، تصمیم استاد بود: تنه‌ها رو با اجاق می‌سوزوندن، تنه ها رو حذف میکردن، هم آتیشی روشن می‌شد که دورش کلی خوشی و تجربه‌ی تازه رقم می‌خورد. این برای من یه درس بود: زندگی جریان پیشرفته، و پیشرفت می‌تونه با ساده‌ترین ایده‌ها اتفاق بیفته، حتی شیرین‌تر از تفریح.

کی گفته پیشرفت باید سخت باشه؟ نشستن پای اجاق و تماشای شعله‌ها هم آسونه، هم لذت‌بخش، و هم سریع‌ترین راه برای خلاص شدن از تنه‌هاست. خدایا شکرت.

ای خدا! آدم چی می‌تونه بگه وقتی می‌بینه دنیا چقدر غنیه؛ توی ملکی زندگی کنی که پرنده‌ی مهاجر بیان روی دریاچه‌ی شخصی‌ت و غواصی و ماهیگیری کنن. این یعنی فراوانی، یعنی جا دادن گستردگی جهان توی زندگی آدم.

استاد رو بابت این همه الگوی ناب تحسین می‌کنم. حالا هم دارن باغچه‌ها رو تکمیل می‌کنن، و چه حالی میده. ساخت ناودونی‌ها هم اضافه شد، یه حرکت خفن و کامل‌کننده.

پرینت سه‌بعدی هم که دیگه غوغا بود؛ دستگاهی با سرعت عجیب، نشونه‌ی قدرت و ثروته. چه باحاله که همچین کسب‌وکاری سیاره و راحت همه‌جا قابل استفاده‌ست.

ناودون‌های طویل، برق‌کشی لری، تهویه‌ی خودکار… همه اینا سطحی از کیفیت رو توی یه سوله‌ی شخصی ایجاد کرده که خیلی از سوله‌های چندصد میلیونی ندارن. این یعنی باور درست، یعنی هدایت به سمت کمال.

مازاد بر نیاز یعنی چی؟ یعنی ، نعمت و ثروت فراتر از نیاز توی زندگی جاریه یعنی؛ صدها ملک و زمین در سزاسر دنیا داشته باشی که توی یکی از اونا که دریاچه‌های شخصی، و خونه‌های روی آب با بهترین امکانات و لوازم خانگی داشته باشی، و در کنارش یه سوله‌ی بزرگ با همه‌ی تجهیزات هم باشه اما بازهم یه خونه‌ی لوکس متحرک به اسم آر_وی داشته باشی که توی سوله بشه محل لذت و استفاده استفاده ای مازاد بر نیاز.

امروز مهمون داشتم؛ یه کاسه عدسی، کلی املت، زیتون پرورده، پنیر خوشمزه، میوه، چای و قهوه. همه‌چی بیشتر از نیاز بود، و همین مازاد بر نیاز، حس خوشبختی و غنی رو توی وجودم روشن کرد.

اونقدر حال خوب بود و اونقد نعمت مازاد بر نیاز بود که زیتون ترشی و پنیر رو برای صبحانه یادم رفت بیارم و این حاصل چند روزی نوشتن و کامنت مردن این همه زیبایی جاری در زندگی استاد و زندگی خودمه.

خدایاشکرت.

خانم شایسته چقدر دوست‌داشتنی و مثبتن؛ استاد چقدر زیبا و خواستنی. رابطه‌شون پر از صلح، دوستی و عشقه. که با حال باحالی درمورد اومدن بزا حرف میزنن و البته صدای صم بزها روی چپ واقعا باحال بود.

جیل هم که دیگه با فرندلی بودنش نمک کاره. چقدر این دوست فنی کارمون با عشق درباره‌ی پرینت سه‌بعدی توضیح داد؛ مردی جذاب و دوست‌داشتنی. واقعا جذاب بودا میتونم بگم من به عنوان یه مرد خیلی از چهره و محاسن بور روی صورتش لذت بردم.

و چه باحاله که حتی متر رو به ناودون در حال پرینت وصل میکنن ایول به این ایده‌ی خفن. خدایا شکرت.