سریال زندگی در بهشت | قسمت 239 - صفحه 10

به نام الله یکتا

خداوند را سپاس‌گزارم که دائماً به من الگویی از زیباییِ رابطه‌ی عاطفی، حال خوب، ثروت و آزادیِ زمانی و مکانی نشان می‌دهد.

خانم شایسته‌ی خوش‌ذوق مثل همیشه در حال فیلم‌برداری هستند و از این روند زیبای زندگی‌شان سخن می‌گویند. وقتی این حجم از تمیزی، کدبانویی و خانه‌داری ایشان را می‌بینم، بی‌نهایت تحت تأثیر قرار می‌گیرم و با خود می‌گویم: خدایا، تو چه کردی با زندگی استاد که به واسطه‌ی قانون، همه‌چیز را در بالاترین و بهترین حالت وارد زندگی‌شان کرده‌ای.

به‌به به این عزیز دل زیبا که با عشق کارهای خانه را انجام می‌دهند و این همه لوازم خانگی درجه‌یک و تاپ بازار را جابه‌جا و مدیریت می‌کنند.

به‌به چه موتور زیبایی! چقدر خفن، چقدر زیبا و کاربردی است. چه ثروت تحسین‌برانگیزی که شخص این‌قدر موتورهای خاص دارد و آن‌ها را تبدیل به دکور کرده است.

و باز هم دست خداست که به زیبایی و قشنگی به استاد کمک می‌کند. چه ایده‌ی عالیِ چرخ‌دستی بود که یخچالی به این بزرگی را یک نفر به راحتی جابه‌جا کند.

من محو این همه ثروت و فراوانی موجود در زندگی استادم هستم و تحسین‌شان می‌کنم که هیچ مرزی برای تهیه‌ی وسایل و لوازمی که می‌خواهند وجود ندارد.

جووونم به این همه ثروت و زیبایی! دریاچه‌ای شخصی پر از ماهی‌های رنگارنگ و خوشمزه داشته باشی و با عشق به آن‌ها غذا بدهی.

بله، برویم ناودان‌ها را ببینیم و چک کنیم که چطور کار کرده‌اند. معلوم است که ذوق دارد؛ وقتی زندگی دائماً پویا و در حال بهبودی باشد، لذت‌بخش می‌شود و می‌توانی از زندگی بیشتر لذت ببری. با تحسین شخصی مثل استاد عزیزم که در این بخش در آستانه‌ی لاغر شدن هستند، این اتفاقات برای ما هم امکان‌پذیر است.

ای جانم! چقدر این اردک‌ها بانمک‌اند. راه رفتن‌شان و قیافه‌شان برای من خنده‌دار است. عاشق‌شان هستم. غذا خوردن‌شان نمکین است و خیلی باحال‌اند. خدایا، خیلی به قول ما یزدی‌ها “خشوکن” هستند، مخصوصاً آن‌هایی که کاکول دارند. چقدر دلم خواست دوباره مرغ و خروس و نگهداری از طیور را راه بیندازم.

ایول! برگ خیس‌شده روی زمین پهناور خداوند را می‌خورند، آن هم با عشق و لذت. خوشحال بودن‌شان حس می‌شود.

خیلی جالب است که استاد به شکل کاملاً واقعی زمینی پهناور در اختیار دارند که خداوند با عشق در اختیارشان قرار داده است.

به‌به! صوله‌ای شخصی بسازی، بعد بروی از توش اره برداری و با عشق و عزت‌نفس در جهت زدن درخت “گزایی” (به قول خانم شایسته) اقدام کنی.

به‌به! همه‌چیز ثروت را نشان می‌دهد. تراکتور و ابزار زمین 20 هکتاری… خلاصه استاد افتاده‌اند به جان درخت و خیلی باحال آن را انداختند. خیلی حال داد.

باز هم زندگی، باز هم لذت، باز هم حرکت در جهت بهبودی.

آفرین به استاد که چقدر هوشمندانه با شیب برش را انجام دادند.

چه حشره‌ی خوشگلی! چقدر قشنگ استتار کرده و خودش را به شکل شاخه درآورده.

خانم شایسته چقدر بانمک گفتند: “شاخه جان بیا ببینمت!” خخخ… خیلی باحال بود.

خلاصه، برویم به ادامه‌ی هرس کردن درخت‌ها و بهبود محیط زندگی‌مان که با هر ابزاری که دلمان بخواهد، بدون مرز می‌توانیم انجامش دهیم.

چقدر این بزها بانمک‌اند! جلو می‌روند و از برگ درخت‌ها می‌خورند، بعد تا صدای اره را می‌شنوند می‌ترسند و عقب می‌روند، دوباره از نو جلو می‌آیند. خیلی باحال‌اند.

وای خدای من! چه سینه‌های پر از شیری دارد این بز. خدایا شکرت.

وایییی! چقدر باحال است این اردک فکولی. چه صدایی می‌کند، چه قیافه‌ی بانمکی دارد. واقعاً دلم خواست. خدایا شکرت.