سریال زندگی در بهشت | قسمت 48 - صفحه 25

بنام الله یکتا

سلام به استاد زیبایِ زیبابین و زیبادوستِ زیباپسند و زیبامخلوقِ خالق که خودش زیبا خلق کن و زیـــبــا زندگی کن شده و نمود این جمله خوب(زیبا) زندگی کن و جهان رو جای بهتری(زیباتری) برای زندگی کردن…سلام به خانم شایسته عزیزم و دوستان عزیز و زیبا و قشنگم

خداروشکر برای اینکه اینجام همین که اینجام کلی سپاسگزاری و تشکر داره از خدا، از استاد که این سایت رو یک روزی بنا کرد، از خودم که یک روزی پا به اینجا گذاشتم و هنوز که هنوزه هستم و هر بار متعهدتر از قبل میشم، محصوصا که ناسپاسی ها و غروربعضی ها رو متوجه میشم و درک میکنم و اذیت میشم.(استاد یک چیزی بگم در مورد یکسری از بچه های قدیمی تر مثل خودم که به چند دسته میتونم تقسیم کنم اما بیخیال…ناخواسته است و هیچ تاثیری در زندگی من نداره هر کسی هرجایی هست جای درستشه و هر کسی هم یک روزی یا اینقدر درست ادامه میده تا نتایجش مثل بمب صدا کنه یا اینقدر یک کوچولو کوچولو منحرف میشه که اصلا به جای اینکه اینجا باشه جای دیگه است و در توهم و خوشحالی هم به سر میبره، البته بازم باید سعی کنم ذهنم رو کنترل کنم، باید سعی کنم به خودم بگم هر کسی مسیر تکامل خودشو طی میکنه و همه مثل هم یکجور حرکت نمیکنن و یکجور فکر نمیکنن. و هم اینکه هرکسی هرجایی هست جای درستشه.) استاد همین که یک عده حتی حاضر نیستند اینجا از خودشون کامنت بزارند و ردپایی ثبت کنن و یک عده مثل من عاشق نوشتن هستن و نتیجه نوشتن ها وتاثیراتش رو میبینن و لذت میبرن.و یک عده حتی توی همین نوشتتن هم میرن توی حاشیه و باقالی ها(که خوده منم مستثنی نیستم و متوجه شدم گاهی رفتم تو حاشیه) و یک عده ایی که اصلا نمی نویسن که یا به این ننوشتن افتخار میکنن یا میخوان بنویسن ولی ترس ها و یکسری باورهای محدودکننده اجازه نمیده و جلوشون رو گرفته. یا اینکه اینقدر مشغول عمل کردن و نتیجه گرفتن هستن وقت نمیکنن، یا شاید از دیده شدن میترسن برعکس خیلی ها که دوست دارند صدر جدول بهترین ها، بالاترین ها و پرامتیازترین ها و فعال ترین ها و خلاصه ترین ها باشند که اونم دلایل خودشو داره. (که من خودم بیشتر مایلم جز بهترین ها باشم و سعی این بوده ترین خودم باشم و با هیچکس خودمو مقایسه نکنم سعی کردم، نمیگم این رقابتی بودنم همیشه نیت درست توش داشته اما قشنگ میدونم بیشتر سعی کردم سرم توی لاک خودم باشه و خیلی هم از دیده شدن خوشم نمیاد که اونم میدونم بخاطر عزت نفس و یکسری طرحواره ها و باورهای محدود کننده من هست.) خلاصه استاد دیروز هم که جلسه 21 رو شنیدم خیلی ذهنم رو کنترل کردم چون خیلی ذهنم مستعد تجزیه و تحلیل کردن هست.(مثل الان) استاد وقتی توی دوره گفتین شاید یک درصد از بچه ها دارند کامنت میزارن کلی چیز توی ذهنم رد شد. و قشنگ یکسری مانع هایی رو دیدم که باعث میشه یک عده اینجوری عمل کنن یا نکنن (مثل خودم) خلاصه که جدیدا مچ ذهنم رو گرفتم تا وقتی میخواد با توجیه اینکه داره از زاویه دید قانون اینجور چیزها رو بررسی میکنه بگیرم ببینم چقدر راست میگه. چون ذهن و نجواهای منم به اندازه من رشد کنن و جدیدا توجیه های خیلی خوشگل و قانونی میارن.

اما اینا رو گفتم تا بگم من فقط باید حواسم به خودم باشه و بیشتر خودمو تجزیه و تحلیل کنم و البته یاد بگیرم خیلی به خودمم سخت نگیرم چون بالاخره انسان هستم فراموش میکنم، و البته که بعضی درس ها رو اینجوری دارم یاد میکیرم یا اینکه مسیر تکامل من قطعا یک خط صاف و بی عیب و نقص نیست و این جور فکرا هم میتونه بخشی از تکامل من و توانا تر شدن برای کنترل ذهن و ایجاد باورهای قدرتمند کننده باشه.

این فایل خیلی زیبا و پر از زیبایی و قشنگی بود واقعا تا شب باید چندبار دیگه هم ببینم…اما چندتا فکر اینقدر توی ذهنم میچرخه که میخواستم اینجا برای خودم ردپا بزارم.و سعی کنم انرژی خودمو متمرکز تر کنم و برای خرج این انرژی خسیس باشم و حواسم رو جمع کنم.پــس من فقط باید به بهبود خودم فکر کنم.

راستی یک چیزی که دیروز بیشتر در خودم متوجه شدم و احساس کردم که یکی از مانع ها و باورهای محدودکننده در من، برای رسیدن به خواسته ها و هدف هام میتونه باشه رو یکجورایی بیشتر حس کردم. داستان از اونجایی شروع میشه که من روز بیستم شهریور کلی هدیه برای خودم خریدم و البته بازار هم رفتم تا برای خودم جایزه بخرم و به خودم پاداش بدم برای این مدتی که اینقدر قشنگ تونستم متمرکز روی درس و امتحان باسم و بعضی نمراتم اومده و گل کاشتم. حالا بماند که کولاک کردم و خدا هم برام کولاک کرد و منو به چه مغازه ایی و چه زمانی هدایت کرد که کلی لباس و مانتو و شلوار خریدم. و بعد از اون هم یک شال کرم شکلاتی جنس ترک لبه خوشگل و یک طرف گیپور خریدم و یکجورایی مجلسی طوره، اونم گران ترین شال و شیک ترین شالی که تا حالا داشتم.

حالا فکر کنین دیروز جمعه با همسرم با تیپ جدیدو مانتو شلوارهای جدیدم میخواستیم بریم بیرون و من وقتی میخواستم شالم رو سرم کنم و تصور کردم و با این قیافه جدید میخوام برم بیرون، یک حس موذب بودن بهم دست داد.یکم موذب بودم با این قیافه ایی که توی آینه از ظاهر خوشگل و خوش تیپ خودم میدیدم برم بیرون، یکم بیشتر ناظر شدم به خودم دیدم دلایلش خیلی هم بی ربط به ثروتمند شدن و پولدار شدن نداره. مثلا این چیزا اومد که من که اینا رو دارم میپوشم و فلان خیابان میرم و ادم های معمولی منو میبینن دلشون نخواد، یا باعث نشه فکر کنن من چقدر آدم باکلاس و مغروری هستم، یا اینکه حس گناه رو هم دیدم اینکه من این چیزا رو تونستم بخرم اما اونا یکم از این چیزای منو هم ندارن و اذیت بشن طفلکی ها، این حس گناه هم رو دیدم انگار فکر میکردم گناه دارند ادم هایی که مثل من خوش تیپ نیستن. خلاصه با خودم کلنجار بدم توی فکرم و دیدم عجب پیچک های ریز و صعب العبوری توی مغزم دارم که راه آسان رسیدن به خواسته ها و زیباتر زندگی کردن های منو میگیره و دیدم از اونجایی که من از ادم مغروری سعی کردم نباشم و فروتنی و تواضع جز ارزش های من هست و یاد خاطراتی افتادم از ادم های پولداری که با فخر بخاطر قیافه و لباس شون یا تیپ شون منو اذیت کردن یا باعث ناراحتی من شدن، دیدم آره اینم هست که باعث میشه من موذب باشم الان که خیلی زیبا و خوش تیپم راحت نباشم برم بیرون. خلاصه من که پوشیدم رفتم بیرون و اتفاقا بیشتر از قبل سرم پایین بود و میدونستم که بخاطر موذب بودنم هست و خیلی راحت نیستم اما انجامش دادم. میخواستم اینو اینجا بنویسم که اینا همه به هم ربط داره چندتا باور غلط چندتا خاطره و فکر اشتباه باعث یک تعریف اشتباه در من شده و یکجورایی رنج میبره از زیادی زیبا بودن یا با عزت و ثروت خرید کردم یا لباس پوشیدم و دیدم نکنه همین مانع رشدهای بیشتر منه…من زیبایی رو دوست دارم و من خودمو اگر لایق زیبایی های بیشتر میدونم و اگر از طرفی هم میگم عدالت خدا زیر سوال نمیره و هرکسی هر جایی هست جای درستشه و از اونجایی که برام نباید حرف مردم و نگاه مردم و فکر مردم و حس مردم مهم باشه اگر کار من و انتخاب من درسته پس نباید به این چیزا فکر کنم. چون من میدونم اگر این شکلی بشم قرار نیست بشم فلانی که فخر بفروشم یا مغرور بشم و یکجوری رفتار کنم که انگار بقیه که لباس شون فلانه آدم نیستن و …من منم و هر کسی که ثروتمند میشه ویژگی شخصیتی اون بولد میشه پس اگر من غرور و تمسخر و … جز ویژگی های شخصیتی ام نیست پس نیازی نیست حتی فکر کنم باعث آزار و ناراحتی کسی میشم. من منم و اون اون بوده.خلاصه که باید به این موضوع بیشتر فکر کنم چون فکر کنم این حس گناه و موذب بودن و اینکه نکنه مغرورانه رفتار میکنم رو اصلاح کنم و الان که نوشتم ذهنم با کمال تعجب میگه چه ربطی داره…اصلا انگار نه انگار دیروز همین ذهن قشنگم داشت بهم فشار میورد و یک بار روانی در ذهنم داشتم. میدونم الان با این حرف ها براش یکم منطقی شده و این مدل فکر کردن رو متوجه شده کاملا اشتباهه اما اینم میدونم با یک منطق کل رفتار من در موقعیت های مختلف تغییر نمیکنه و تکامل میخواد ولی همین که گیداش کردم و در جهت بهبودش هستم میدونم قراره اتفاق های بهتری برام بیفته و در جهت بهبود خودم در حرکتم. در جهت زیباتــر شدن خودم و دنیای خودم….

■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■

سریال زندگی در بهشت قسمت 48 اُم

این قسمت با شنیدن صدای باران مشتی و دیدن فراوانی و زیبایی شروع میشه. دیدن شاهکارها و نقاشی های خدا در بوم بزرگ آسمانش شروع شد با یک احساس ناب شور و شعف استاد عزیز و اشتراک گذاشتن این احساس های قشنگ…

خدایا دیدن این فضای زیبا و دیونه کننده بعد از باران شدید در پرادایس

خدای من چقدر زیبا بود…تازه من پشت دوربینی که اصلا هرچقدر هم با کیفیت باشه بعد دانلود و بعد توی لپ تاپ من اصلا رنگ ها اون چیزی نیست که استاد می دید و پر از شور و شوق شدن رو دیدم و واقعا الله اکبر از این همه زیبایی، این همه رنگ، این همه نقش، این همه ….اینا همه فضل خداست که بهمون زیبایی نشان میده اونم هر لحظه ما رو شگفت زده میکنه.واقعا خدارو صدهزاران مرتبه شکرت

سپاسگزارم استاد جان که این احساس ناب و قشنگ و سپاسگزارنه ناب تون رو با ما به اشتراک کذاشتین واقعا صمیمانه سپاسگزارم استاد قشنگ و زیبای من واقعا من غیر از دیدن و شنیدن این چیزا، مات و مبهوت احساس ناب شما هم بودم ماتو مبهوت این سخاوت دوست داشتنی شما بودم.

این قسمت چقدر کولاک زیبایی شده

اصلا انگار بعد از 48 قسمت خدا هم بهمون پاداش داد، گفت حالا که اینقدر دوست داری زیبایی ببینی بیا هم روز و هم شب بهت چنان زیبایی نشان میدم که مات و مبهوت بشی. واقعا چقدر شب هم حســش خوب بود. چقدر صدای جیرجیرک ها و سکوت و تاریکی شب و این مه روی دریاچه حس خوب پرواز روی ابرها رو میداد بقول مریم جان انگار روی قالیچه پرنده نشستیم…وای که چقدر قشنگ بود عاشقتونم و سپاسگزارم…

واوووو اخرش هم که دیگه اِند تکنولوژی 2020 اونم در 21 مِی رو آنباکسینگ کردین. سورفیس بوک3…

خدایا ما چقدر خوشبختیم که جز نفرات اول بودیم دیدیم و جز نفرات اول بودیم که حاصل کار این هیولا تکنولوژی رو در قالب تدوین های سریال زندگی در بهشت شاهد باشیم. فوق العاده بود و خیلی لذت بردم و نوش جون تون این همه اول بودن و خفن بودن. استاد دمتون گرم برای اینکه دارین با احساس خوب و عالی صاحب این اپل لپ تاپ ها هم هستید.(که قطعا تا الان هیولاهای بعدی هم اومده و شما دارینــش…)

خلاصه که این فایل یک فایل دیوانه کننده بود و من خوشحالم برای داشتن این فایل ها…

اصلا امکانات این لپ تاپ منو کُـشت، به امید خدا یک روزی منم با تکاملل و بدون عجله لپ تاپم رو ارتقا میدم و بهتر و بهتر میکنم.(یک روزی همین لپ تاپ هم نداشتم و با یک گوشی تنه جوشی جراحی شده وارد سایت میشدم…)خدایا شکرت برای دیدن این همه، برای این زیبایی ها. خدایا شکرت که جهانت اینقدر قشنگه…

استاد قشنگم سپاسگزارم ازتون واقعا با تمام قلبم سپاس سپاس سپاس…

خداروشکر برای نعمت برق و خداروشکر که کامنتم در حافظه مرورگر کروم بود و نپرید(فکر کنم نشان از ارتقا باورهام هست چون قبلا میپرید واقعا میپرید و از اول باید فکر میکردم و مینوشتم….)

سپاس از کامنت دوستان عزیز که موقعی که برق کلا همه چیز رو پروند داشتم میخوندم:

اگه یه آدم بخواد یه نقاشی، یه کار زیبا خلق کنه باید خیلی از درون آرام باشه.

چقدر این جمله قشنگ بود.

آخرش هم لاک پشت رها و معلق روی آب رو دیدیم که کم پیش میومد دم کلبه بیاد اونم درحالی که استاد صبح زود داشتن کامنت های ما رو میخوندن در سکوت و آرامش…خدایا شکرت برای همه چیز