سریال زندگی در بهشت | قسمت ۵۴ - صفحه 17

بنام خداى مهربان

سلام به همه دوستان عزیزم

ولى چه حس خوبى داشت جمع و مهمونى شما مهمترین نکته این بود فشارى روى میریام نبود ، مهمان هم امکانات لازم رو اورده بود و هم کارها رو خودش انجام میداد

واقعا این تقسیم کار باعث همه افراد لذت ببرن

مهمونى هاى ما طورى بود که مادرم همیشه همه کارها رو انجام میداد و نتیجه این بود تو ذهنش مقاومت ایجاد شد براى میزبان بودن چون وقتى همه کارها رو بخوای انجام بدى بهت خوش نمیگذره و وقتى هم لذت نبرى تو ذهنت فرکانس مهمون نیومدن میفرستى و واسه همینه خونه ما خیلى به ندرت مهمون میاد

حالا من برعکس هستم

اعتقاد دارم هی مهمون بیاد ، هدف اینه از کنار هم بودن لذت ببریم ، هی هر کسى یه گوشه کار رو میگیره و تمام

و البته وقتى خودم هم مهمون جایى میشم حتما یه تیکه کار رو انجام میدم

نه خیلى زیاد که حس بدى بهم دست میده نه اینکه بشینم دست رو دست بزارم بازم حس بدى بهم دست میده

یکى از اون مردها فکر کنم اسمش ریک هست نسبت به بقیه ملایم تر بود و روابط قوى تر داشت ( خوش به حال خانمش ) از توضیح دادن هاش مشخص بود ارام و شمرده و البته با احساس میگفت

حتى کارهاش هم ارام و با احساس انجام میداد

اینا چقد حرفه اى بودن واسه همه چیز دم و دستگاه داشتن ( البته اگه جمعیت زیاد باشه خوبه چون هر کسى کارم انجام میده ولى جمعست کم باشه ادم دوست داره ساه تر باشه کارها و تجهیزات )

در کل اونا اونطوری لذت میبرن

چقد خوب بچه ها تربیت شدن ، خودشون با هم تقسیم کار میکنن

اینجا دخترهاى نوجوون فکر میکنن فقط باید تو گوشى باشن و لم بدن و کار تو ذهنشون یه چیز سختى هست البته خود پدر مادر این ذهنیت رو منتقل کردن

حتى خودم هم نوجوون بودم کار خونه نمی کردم فکر می کردم جون کندن هست چون مادرم اینطوری منتقل کرد همش میگفت بیا کار من بیا کار من ، کار نمی کنی …. یه جورى میگفت کار فکر میکردم الان جونم در میاد البته تو ذهنم اینطور بود

بزرگتر شدم دیدم نه من کارهاى با عشق و بدون عجله انجام بدم لذت بخش هم میشه

خلاصه من عاشق این جمع هایی هستم که افراد پر انرژى و فعال داشته باشه و به ادم خوش بگذره و کسى نگران این نباشه کى کار میکنه مى کار نمیکنه و …….