پروژه «مهاجرت به مدار بالاتر»

سلام عزیزم

منم همچین تجربه ای داشتم

البته الان من ۳۲ سالم هست

من نمی خواستم خودمو به کسی ثابت کنم ، می خواستم بگم شمایی که تحقیرم کردین به گرد پامم نمیرسین ، منی که سال دوم نمره زیر ۱۰ داشتم ، اومدم پیش دانشگاهی بدون مدرسه و معلم تو خونه کنکور دادن با امید و حرص درس خوندم واسه پزشکی …. البته واسه اینکه مربی مشاور و معلم نداشتم سر جمع بندی کم آوردم و به جاش اطاق عمل خوندم …. رفتم دانشگاه بدون علاقه ، اصلا کاراموزی هامم نمی رفتم ، لیسانس گرفتم و هیچ وقت ادامه ندادم

الان اگه برمیگشتم عقب ، تو سن شما بودم اولین کاری که می کردم درونمو از اون تحقیر ها پاک میکردم و رو ارزشمند بودن خودم فقط به عنوان یه انسان و بس کار میکردم

من هیچ وقت پزشک نشدم

ولی الان همونا درگیر زندگیشون هستن و‌من دارم واسه رویاهای بزرگم برنامه ریزی میکنم ، البته تا وقتی که حس بی ارزشیمو از بین نبرده بودم نمیشد ، مهم‌ترین کار زندگیت اینه که فقط به خودت عشق بوزی با خودت مدارا کنی ، بدون حرف های اونا نه واقعی هست نه تاثیری روت داره

خداست که حرف آخر و میزنه

امیدت به ندای درونت باشه

نه بیرون