باورهای توحیدی علی(ع) در دعای کمیل

دقت کنید به کلمات علی (ع)، میگه تو میخوای منو عذاب کنی حال آنکه من به یگانگی تو ایمان دارم؟ این مهم ترین رکنه، این مهم ترین موضوعه، ایمان به یگانگی الله، ایمان به ربوبیت و نه الوهیت، این تفاوته. من بارها و بارها گفتم توی قرآن همه ی افراد به الله اعتقاد داشتند به عنوان “خالق”، نه به عنوان “رب”، نه به عنوان قدرتمندترین فرمانروای جهان. همه به عنوان اللهی که خلق کرده اعتقاد داشتند. همین چندوقت پیش من یه فیلمی رو نگاه کردم به نام “نوح” سال 2014 ساخته شده، در کل این فیلم هرگز از کلمه ی GOD استفاده نکرده. از کلمه ی خالق (Creature) استفاده کرده. هرگز از کلمه ی GOD یا Senior یا Boss استفاده نمیکنه، از کلمه ی “خالق” استفاده میکنه. همه قبول داشتن که خداوند خالقه، همه قبول داشتن که الله خالقه، اما کسی قبول نداشت که اللهی که خالقه “رب” هم هست، پروردگار هم هست، قدرتمند هم هست، تنها قدرت حاکم بر جهان هستیه. فرعون به موسی گفت منم الله رو قبول دارم اما رب تو منم. تو باید قبول کنی که من رب تو هستم. ربوبیت از آن منه.

حضرت علی (ع) میگه که چطور میخوای منو عذاب کنی اگر من به یگانگی تو و به ربوبیت تو اعتقاد دارم؟ چون این مهم ترین فاکتوره. چون کسی که این فاکتور رو داشته باشه عذاب نمیشود. کسی که خدا رو به عنوان قدرت ببینه، نه کسی که خدا رو به عنوان خالق ببینه. همه خدا رو به عنوان خالق قبول دارن. شاید در عصر جدید باشه که بعضیا بی خدا هستند، وگرنه در گذشته همه خدا رو به عنوان خالق قبول داشتن، اما از همه حساب میبردن، از همه می ترسیدن، جلوی یک رئیس بانک تا کمر دولا میشدن، از پادشاهان می ترسیدن، حساب میبردن، به خاطر اینکه خدا رو به عنوان رب قبول نداشتن، به خاطر اینکه از لحاظ ذهنی قدرت رو به بقیه داده بودن، نه به خداوند و این تفاوت علی و بقیه س. اگر میخوایم جایگاهی پیش خداوند داشته باشیم یادمون باشه تنها قدرت حاکم بر جهان هستی اللهه. هیچ کس دیگه ای مطلقا قدرت نداره تو زندگی تو، هیچ کس دیگه ای هرگز این قدرت رو نداره و اگر ربوبیت خداوند رو باور کنی تمام جهان در دستان توست. این نکته ی کلیدی این دعاست و در تک تک آیه های قرآن این موضوع فریاد زده شده. “لا اله الا هو” معبودی جز او نیست. “الحمدلله رب العالمین” سپاس اللهی را که ربه، فرمانروای جهانیان و عالمینه، تمام عالم ها. این چیزیه که ما باید باورش کنیم، این خداییه که باید پذیرفته بشه، نه فقط یک خدای خالق، نه فقط یک خدای مهربان، بلکه یک خدای قدرتمند که فقط یک قدرت و یک نیرو در جهان وجود داره و قدرت اداره کردن جهان هستی رو داره، قدرت زنده کردن و قدرت مرگ رو داره، این خداییه که باید باورش کرد، این چیزیه که باید یادش بگیریم. نگران کسی نباش، از تهدید کسی نترس، جلوی کسی دولا نشو، به پای کسی نیفت بخاطر چندرغاز پول به کسی التماس نکن، قدرت رو در دستان کس دیگه ای قرار نده اگر میخوای به بهشت بری، اگر میخوای تو این دنیا و اون دنیا عزت داشته باشی، همونطور که علی (ع) بود.

( کپی شده از نوشته آمیتیس عزیز.

https://abasmanesh.com/fa/monotheistic-beliefs-in-komeil/#comment-1062525)

بسم الله الرحمن الرحیم

وقتی خواستم چکاپ فرکانسی دوازده قدم رو بنویسم، تنها چیزی که خیلی خوب زدم، قسمت ارتباطم با خداوند بود و دلم خوش بود دیگه این مورد رو اوکی هستم، اما بعد از این چندسال تازه فهمیدم که اصلا ارتباطی با خداوند نداشتم که بخواد خوب باشه. من فقط خدا را به عنوان خالقی که ما را آفریده می دانستم و نه بیشتر. کلا فکر می کردم خدا ما را آفریده و گفته برید به امان خدا و خودتون گلیم تون رو از آب بکشید بیرون. و همه قدرت داشتند غیر از خدا، و جالب اینجاست که هر وقت کسی بخواد عمق یه فاجعه رو نشون بده، مثلا میگه بچه رو سپردی به امان خدا!!! و از این جور مثال ها. یعنی خدا به اندازه ی حتی یه بچه قدرت نداشت، و الان هم که به خیال خودم دارم روی خودم کار میکنم، تازه متوجه شدم بابا قدرت دست یکی دیگه است، حالا این تغییر مقام چقدر زمان ببردخدا داند.

به قول خیام

هرگز دل من ز علم محروم نشد

کم ماند ز اسرار که معلوم نشد

هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز

معلومم شد که هیچ معلوم نشد.

خیام بعد از 72 سال فهمید که هنوز هیچی متوجه نشده، واین بینهایت بودن درک و حقیقت رو میرسونه و ما باید بسته به توان مون در این مسیر حرکت کنیم و لحظه ای دست نکشیم. و

آب دریا را اگر نتوان کشید هم به قدر تشنگی باید چشید.

خدا را شکر که به اندکی از جهل خودم واقف شدم، و درخواست رفع اون رو دادم، خدایا سپاسگزارم