با هر چه بجنگی، آن را ماندگارتر می کنی


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


آگاهی های این فایل، یک تحلیل عمیق، متفاوت و بیدارکننده از وقایع جهان و ارتباط مستقیم آن‌ها با قوانین تغییرناپذیر هستی است. استاد عباس‌منش در این فایل، با نگاهی که از سطح ظواهر و تحلیل‌های سیاسی فراتر می‌رود، مکانیزم دقیق گسترش ناخواسته‌ها در جهان را توضیح می‌دهند که چگونه توجه جمعی بشریت، خوراک اصلی رشد پدیده‌هایی نظیر تروریسم و ناامنی است. این فایل  درسی بزرگ درباره قدرت تمرکز و قانون توجه است؛ قانونی که بیان می‌کند قدرت خلق تجربیات زندگی ما دقیقاً به سمتی جریان می‌یابد که کانون توجه ما بر آن متمرکز شده است. درک این فایل به شما کمک می‌کند تا بفهمید چرا مبارزه فیزیکی و جنگ با تاریکی، هرگز منجر به روشنایی نمی‌شود و چرا راهکارهای متداول جهانی برای مقابله با بحران‌ها، اغلب به شعله‌ورتر شدن آتش بحران می‌انجامد. این آموزش، کلید طلایی برای تجربه خوشبختی است فارغ از اینکه شرایط اطراف شما به چه شکل است: اینکه چگونه با تغییر مدار ذهنی، حتی در دل طوفان نیز در امنیت و آرامش کامل باشید.

مهم‌ترین اصلی که در این فایل با استدلال‌های محکم تشریح می‌شود، رابطه مستقیم میان کانون توجه و خلق واقعیت است. استاد عباس‌منش با واکاوی دقیق ریشه‌های شکل‌گیری و قدرت گرفتن گروه‌های تروریستی، این حقیقت تکان‌دهنده را آشکار می‌کنند که آنچه به این جریانات قدرت نفوذ و گسترش می‌دهد، تسلیحات یا استراتژی‌های نظامی نیست، بلکه حجم عظیمی از توجه و انرژی است که از طریق رسانه‌ها، اخبار و ترس‌های مردم به سمت آن‌ها روانه می‌شود. طبق قوانین کیهانی خصوصا قانون توجه و قانون اعراض که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده است، جهان هستی ماهیت اتفاقات را قضاوت نمی‌کند؛ بلکه به هر موضوعی که مورد توجه قرار گیرد، “بله” می‌گوید و از همان جنس، بیشتر و بیشتر وارد تجربه زندگی افراد می‌کند. زمانی که جهان با کلماتی نظیر “جنگ با تروریسم”، “مبارزه با فقر” یا “ریشه‌کن کردن بیماری” بر ناخواسته‌ها تمرکز می‌کند، در واقع در حال آبیاری ریشه همان مشکلات است. این فایل به شما می‌آموزد که رسانه‌ها با بزرگنمایی ترس و نمایش مداوم تصاویر دردناک، ناخواسته بزرگ‌ترین حامیان بقای این مشکلات هستند، زیرا خوراک ذهنی و فرکانسی لازم برای بقای آن‌ها را تأمین می‌کنند. درس بزرگ این است که برای محو شدن بدی‌ها، باید کانون توجه را از روی آن‌ها برداشت و بر زیبایی‌ها، صلح و نعمت‌ها متمرکز کرد.

نکته بسیار حیاتی و امیدبخش دیگری که در این آموزش به آن پرداخته می‌شود، مفهوم عدالت الهی و قانون مدارهاست. استاد عباس‌منش با رد این باور غلط که “آتش خشک و تر را با هم می‌سوزاند”، اثبات می‌کنند که در سیستم دقیق خداوند، هیچ‌ تر و خشکی با هم نمی سوزد. ایشان با یادآوری داستان‌های قرآنی و سرنوشت اقوام پیشین، توضیح می‌دهند که کسانی که باورهای توحیدی دارند و کانون توجهشان بر زیبایی‌ها و آرامش تنظیم شده است، در مداری از فرکانس قرار می‌گیرند که اساساً با مدار ناامنی و خطر متفاوت است. این افراد به صورت هدایت‌شده و طبیعی، قبل از وقوع هرگونه حادثه یا بلایی، از منطقه خطر دور می‌شوند یا در شرایطی قرار می‌گیرند که گزندی به آن‌ها نرسد. این مفهوم به شما اطمینان قلبی می‌دهد که امنیت شما نه وابسته به تصمیمات سیاستمداران و ارتش‌ها، بلکه وابسته به فرکانس‌های شخصی و جنس افکار خودتان است. اگر شما بتوانید ذهن خود را کنترل کنید و به جای هم‌نوا شدن با ترس‌های جمعی، بر آرامش و امید تمرکز کنید، جهان شما را در حصاری نامرئی از امنیت قرار خواهد داد، حتی اگر جهان اطراف در تلاطم باشد.

این آگاهی ها منطق هایی محکم برای پذیرش مسئولیت شخصی و جدا کردن مسیر زندگی خود از جریان عمومی جامعه است. استاد تأکید می‌کنند که شاید ما نتوانیم سیاست‌های جهانی یا عملکرد رسانه‌ها را تغییر دهیم، اما قدرت کاملی برای کانون توجه خود داریم و این برای تجربه خوشبختی کافی است. راهکار عملی ارائه شده این است که آگاهانه از دنبال کردن اخبار منفی، بحث‌های سیاسی بیهوده و انتشار ترس پرهیز کنیم. با این کار، ما نه تنها جهان شخصی خود را ایمن و زیبا می‌سازیم، بلکه با ارسال فرکانس‌های مثبت، سهمی بزرگ در آرامش کل جهان ایفا می‌کنیم. تروریسم و هر ناخواسته ای به هر شکلی، تشنه دیده شدن و توجه هستند و روزی که بشر یاد بگیرد توجه خود را از آن‌ها دریغ کند، یا به قول قرآن از آنها اعراض کند، آنها از بین خواهند رفت. آموزه‌های دوره قانون آفرینش، شما را به سطحی از توانایی کنترل ذهن می‌رساند که دیگر نگران عوامل بیرونی نخواهید بود، زیرا می‌دانید که خالق شرایط زندگی‌تان، تنها خودتان و باورهایتان هستید.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


  • نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
  • فایل تصویری با هر چه بجنگی، آن را ماندگارتر می کنی
    225MB
    19 دقیقه
  • فایل صوتی با هر چه بجنگی، آن را ماندگارتر می کنی
    17MB
    19 دقیقه
توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

671 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «علی آقاده ده» در این صفحه: 2
  1. -
    علی آقاده ده گفته:
    مدت عضویت: 3957 روز

    یا حق

    با سلام و عرض ادب خدمت استاد بزرگوارم

    از خداوند متعال سپاسگزارم که در مسیر رشد و پیشرفت قرار گرفته ام و در این راه همراه شما استاد عزیز و سایر دوستان محترم هستم.

    هر وقت فایل تازه ای تو سایت قرار می گیره و اونو دانلود می کنم خدا خدا می کنم که زمانش زیاد باشه و بتونم بیشتر استفاده کنم.

    در این مورد هم موضوع بحث خیلی موشکافانه و دقیق توسط استاد تخلیل شده است. نظری که من در مورد این موضوع دارم اینه که درسته اخبار و رسانه ها دست قدرتهای خاصی هستند اما اگر خریدار نداشته باشند کمرنگ و تعطیل می شوند بعبارت دیگر تا وقتی مردم جهان علاقه خودشان را به این موضوع نشان ندهند رسانه ها نیز در این مورد کمتر صحبت می کنند. از زمانی که رسانه ها بوجود اومده هر چیزی مورد علاقه مردم بوده بیشتر در مورد اون صحبت شده و توجه رسانه ها و نهایتا مردم بیشتر به اون موضوع جلب شده.

    به نظر می رسه توجه به اتفاقات یک امر تقریبا ذاتیه و تو وجود همه هست و راه سادهتری برای جلب نظرات دیگران هست و البته رسانه ها از این موضوع کمال استفاده رو می برند. مثالی می زنم از اینکه اتفاقات همیشه جلب توجه کننده بوده: شما از بچگی نظر دوستانتو رو چه جوری جلب می کردین؟ خیلی راحت با ترساندن، حتی از بچگی با ترساندن همدیگه سعی می کردیم نظر دوستانمو جلب کنیم ولی هیچگاه با شاگرد اول شدن توجه بقیه به ما خیلی جلب نشده. بشر از اول هم به جهت حفظ بقای خودش در مورد خطرات بیشتر توجه می کرده تا به موارد مثبت مثلا از قدیم الایام بشر از کمبود غذا رنج می برده تا فراوانی غذا دلیلش هم اینه که در صورت کمبود غذا بیشتر سختی می کشیده و سایر موارد مشابه. می خوام اینو بگم که خود بشر از ابتدا به مسائل منفی بیشتر جلب توجه می کرده و رسانه ها و کل افراد هم از مواردی استفاده می کنند که برای مردم جالب باشد.

    الان هم اگه می گفتن گروه داعشی تشکیل شده و در عرض دو سال پیشرفت زیادی تو بحث مالی یا هرجنبه مثبت پیدا کرده به این اندازه مورد توجه قرار نمی گرفت.

    حالا اگه از اینها بگذریم به قول استاد باید از خودمون شروع کنیم. حتی با فرض اینکه جلب توجه توسط چیزهای منفی یک امریه که از بچگی با ما بوده حالا که قضیه برای ما روشن شده بایستی توجه خودمون رو به موارد مثبت مثل ثروت، سلامتی، شادی و خوشبختی معطوف کنیم. به توجه ما به موارد مثبت فرکانسهای ارسالی ما به جهان بیشتر میشه. امیدروارم از این جنس فرکانسها تو جهان بیشتر بشه و نهایتا جهان جای خوبی برای زندگی بشه.

    البته اینها نظرات خودم هست و خوشحال می شم دوستان عزیز نظرات خودشون رو تو این مورد بنویسند.

    در پناه حق باشید.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 3 رای: