با هر چه بجنگی، آن را ماندگارتر می کنی
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل، یک تحلیل عمیق، متفاوت و بیدارکننده از وقایع جهان و ارتباط مستقیم آنها با قوانین تغییرناپذیر هستی است. استاد عباسمنش در این فایل، با نگاهی که از سطح ظواهر و تحلیلهای سیاسی فراتر میرود، مکانیزم دقیق گسترش ناخواستهها در جهان را توضیح میدهند که چگونه توجه جمعی بشریت، خوراک اصلی رشد پدیدههایی نظیر تروریسم و ناامنی است. این فایل درسی بزرگ درباره قدرت تمرکز و قانون توجه است؛ قانونی که بیان میکند قدرت خلق تجربیات زندگی ما دقیقاً به سمتی جریان مییابد که کانون توجه ما بر آن متمرکز شده است. درک این فایل به شما کمک میکند تا بفهمید چرا مبارزه فیزیکی و جنگ با تاریکی، هرگز منجر به روشنایی نمیشود و چرا راهکارهای متداول جهانی برای مقابله با بحرانها، اغلب به شعلهورتر شدن آتش بحران میانجامد. این آموزش، کلید طلایی برای تجربه خوشبختی است فارغ از اینکه شرایط اطراف شما به چه شکل است: اینکه چگونه با تغییر مدار ذهنی، حتی در دل طوفان نیز در امنیت و آرامش کامل باشید.
مهمترین اصلی که در این فایل با استدلالهای محکم تشریح میشود، رابطه مستقیم میان کانون توجه و خلق واقعیت است. استاد عباسمنش با واکاوی دقیق ریشههای شکلگیری و قدرت گرفتن گروههای تروریستی، این حقیقت تکاندهنده را آشکار میکنند که آنچه به این جریانات قدرت نفوذ و گسترش میدهد، تسلیحات یا استراتژیهای نظامی نیست، بلکه حجم عظیمی از توجه و انرژی است که از طریق رسانهها، اخبار و ترسهای مردم به سمت آنها روانه میشود. طبق قوانین کیهانی خصوصا قانون توجه و قانون اعراض که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده است، جهان هستی ماهیت اتفاقات را قضاوت نمیکند؛ بلکه به هر موضوعی که مورد توجه قرار گیرد، “بله” میگوید و از همان جنس، بیشتر و بیشتر وارد تجربه زندگی افراد میکند. زمانی که جهان با کلماتی نظیر “جنگ با تروریسم”، “مبارزه با فقر” یا “ریشهکن کردن بیماری” بر ناخواستهها تمرکز میکند، در واقع در حال آبیاری ریشه همان مشکلات است. این فایل به شما میآموزد که رسانهها با بزرگنمایی ترس و نمایش مداوم تصاویر دردناک، ناخواسته بزرگترین حامیان بقای این مشکلات هستند، زیرا خوراک ذهنی و فرکانسی لازم برای بقای آنها را تأمین میکنند. درس بزرگ این است که برای محو شدن بدیها، باید کانون توجه را از روی آنها برداشت و بر زیباییها، صلح و نعمتها متمرکز کرد.
نکته بسیار حیاتی و امیدبخش دیگری که در این آموزش به آن پرداخته میشود، مفهوم عدالت الهی و قانون مدارهاست. استاد عباسمنش با رد این باور غلط که “آتش خشک و تر را با هم میسوزاند”، اثبات میکنند که در سیستم دقیق خداوند، هیچ تر و خشکی با هم نمی سوزد. ایشان با یادآوری داستانهای قرآنی و سرنوشت اقوام پیشین، توضیح میدهند که کسانی که باورهای توحیدی دارند و کانون توجهشان بر زیباییها و آرامش تنظیم شده است، در مداری از فرکانس قرار میگیرند که اساساً با مدار ناامنی و خطر متفاوت است. این افراد به صورت هدایتشده و طبیعی، قبل از وقوع هرگونه حادثه یا بلایی، از منطقه خطر دور میشوند یا در شرایطی قرار میگیرند که گزندی به آنها نرسد. این مفهوم به شما اطمینان قلبی میدهد که امنیت شما نه وابسته به تصمیمات سیاستمداران و ارتشها، بلکه وابسته به فرکانسهای شخصی و جنس افکار خودتان است. اگر شما بتوانید ذهن خود را کنترل کنید و به جای همنوا شدن با ترسهای جمعی، بر آرامش و امید تمرکز کنید، جهان شما را در حصاری نامرئی از امنیت قرار خواهد داد، حتی اگر جهان اطراف در تلاطم باشد.
این آگاهی ها منطق هایی محکم برای پذیرش مسئولیت شخصی و جدا کردن مسیر زندگی خود از جریان عمومی جامعه است. استاد تأکید میکنند که شاید ما نتوانیم سیاستهای جهانی یا عملکرد رسانهها را تغییر دهیم، اما قدرت کاملی برای کانون توجه خود داریم و این برای تجربه خوشبختی کافی است. راهکار عملی ارائه شده این است که آگاهانه از دنبال کردن اخبار منفی، بحثهای سیاسی بیهوده و انتشار ترس پرهیز کنیم. با این کار، ما نه تنها جهان شخصی خود را ایمن و زیبا میسازیم، بلکه با ارسال فرکانسهای مثبت، سهمی بزرگ در آرامش کل جهان ایفا میکنیم. تروریسم و هر ناخواسته ای به هر شکلی، تشنه دیده شدن و توجه هستند و روزی که بشر یاد بگیرد توجه خود را از آنها دریغ کند، یا به قول قرآن از آنها اعراض کند، آنها از بین خواهند رفت. آموزههای دوره قانون آفرینش، شما را به سطحی از توانایی کنترل ذهن میرساند که دیگر نگران عوامل بیرونی نخواهید بود، زیرا میدانید که خالق شرایط زندگیتان، تنها خودتان و باورهایتان هستید.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری با هر چه بجنگی، آن را ماندگارتر می کنی225MB19 دقیقه
- فایل صوتی با هر چه بجنگی، آن را ماندگارتر می کنی17MB19 دقیقه
چشمم به این فایل افتاد با وجودیکه چند روز پیش دیدم اما احساس کردم هنوز برای من حرف داره. هنوز چیزهایی هست که باهاشون می جنگم و هوز ترس هایی در وجود من هست همینطور که داشتم یاداوری می کردم و اگاهی این فایل را در ذهنم مرور می کردم و چیزایی که باهاوشن می جنگم با خودم گفتم در واقع من دارم با جنگیدن بهشون قدرت می دم. چون باور دارم که قدرت اونا از من بیشتره و من کنترل زندگیم را ندارم و یا به خواسته ها و مسیرم شک دارم وقتایی که در برابر دیگران به خاطر سبک شخصی زندگیم می ترسم. پس به جای جنگیدن باید ایمان و جسارتم ار بیشتر کنم نسبت به خودم توانایی هام و علایقم و ارزشمندی زندگیم و روی عزت نفس خودم اساسی و تمرکزی کار کنم. و خودم را قوی کنم. و فقط تمرکزم رو شخص خودم باشه. این ها اگاهی های امروزم بود اینجا ثبت کردم تا هم خودم بهتر و عمیق تر فکرم باز شه هم شاید ردپایی مفید و موثر ازم بمونه
روز 47 سفرنامه
سلام استاد عزیز
چقدر خوب توضیح دادی و با مثال این موضوع رو قابل درک تر کردید. اونجایی که فرمودین مثلا این جور افراد توجه می خوان واقعا باعث شد از منظر دیگه ای هم به این اتفاق نگاه کنم. از دیدی ملموس تر. و این که همیشه موضوع تروریسم نیت این یک نمونه خیلی واضح و روشن هست هرچند که خیی ماها این نمونه واضح رو هم نمی بینیم و بازم دنباله رو جریانات و اخبار هستیم.
من متوجه شدم این نیاز به توجه چه کارا که نمیکنه. مثلا برای خود من باعث جذب اتفاقات عجیب شده که بیام تو جمع دوستام یک ماجرای اکشن پلیسی تعریف کنم و بگم واییی من خیلی خفنم. درحالیکه اون اتفاق واقعا ارزشش رو نداشته و من بخاطر کمبودهام دوست داشتم برام رخ بده. برای مثال من با دوستام رفتم یک سفر بیرون شهر و شانس همون شب دزدهایی از جنگل سمت ساختمون ما تیراندازی می کردند. و چقدر ترسناک بود و واقعا با ارامش و صبری که خدا در دلمون قرار داد مدتی پناه گرفتیم اما همیشه ازش به عنوان یک اتفاق خفن یاد می کردم و دوست داشتم تعریف کنم. یا یه بار رفته بودیم مسافرت و دعوت بودیم جایی و همون مدت هم زلزله اومد و هم پارکی که ما می خواستیم بریم و اتفاقا بخاطر مسمومیت یکی دوتا از همراهان نشد بریم تیراندازی و حمله تروریستی یا قومی شده بود البته شخص خاصی مدنظرشون بود. یعنی فرکانس های ما چی بودن که این همزمانی ها رخ داده و این ها به خاطر توجه دائمی به این مسائل بوده. و خداروشکر که درمسیری قرار گرفتم تا رو ذهنم کار کنم و هرروز دارم از اون فضای فکری فاصله می گیرم.
این موضوع حتی در مورد روابطمون هم صدق می کنه من در گذشته این مورد رو در باره رابطه م داشتم خیلی خنده داره اگر چه در جمع دوستان از مشکلات رابطه م می گفتم اما از درون لذت می بردن از نالیدن و بدبخت نشون دادن خودم. و واقعا هرروز هم اون رابطه بدتر میشد.
از این ها بگذریم…. اما از یه دید مثبت بهش نگاه کنیم این نیاز به جلب توجه اگر درمان بشه و اگر ما به تونیم از قدرت توجه کردن در مسیر درست استفاده کنیم دقیقا باث جذب یک زندگی رویایی میشه. چون توجه مثل لیزر یک اشعه متمرکز داره. البته این فقط یک مثال و تشبیه. یا مثل ذره بین که نور خورشید رو میگیره و در فاصله و نقطه کانونی اون قدر متمرکزانه جمع می کنه که می تونه کاغذ یا جسمی رو بسوزونه. به نظرم ما باید با افزایش عزت نفس خلاهامون رو شناسایی و درمان کنیم درواقع عزت نفس با یاداوری ارزش ها ارزشمندی ذاتیمون باعث میشه خودمون رو لایق بدونیم و به چیزای ارزشمند توجه کنیم. توجه هم یک نعمته بخاطر همون متمرکز بودنش. البته منظورم نیاز به توجه از سر کمبود و بیمارگونه نیست. منظورم انرژی و توجهیه که میزاریم در مسیر درست و با اساس درست. اونوقته که تموم انرژی های خوب رو جمع می کنه ما به هرچیزی که توجه کنیم درواقع داریم به انرژی جهت می دیم. شکل می دیم. پس باید تمرین کنیم تا اگانه ذره بین زیبابینی رو به سمت چیزایی که دوست داریم بگیریم.