با هر چه بجنگی، آن را ماندگارتر می کنی


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


آگاهی های این فایل، یک تحلیل عمیق، متفاوت و بیدارکننده از وقایع جهان و ارتباط مستقیم آن‌ها با قوانین تغییرناپذیر هستی است. استاد عباس‌منش در این فایل، با نگاهی که از سطح ظواهر و تحلیل‌های سیاسی فراتر می‌رود، مکانیزم دقیق گسترش ناخواسته‌ها در جهان را توضیح می‌دهند که چگونه توجه جمعی بشریت، خوراک اصلی رشد پدیده‌هایی نظیر تروریسم و ناامنی است. این فایل  درسی بزرگ درباره قدرت تمرکز و قانون توجه است؛ قانونی که بیان می‌کند قدرت خلق تجربیات زندگی ما دقیقاً به سمتی جریان می‌یابد که کانون توجه ما بر آن متمرکز شده است. درک این فایل به شما کمک می‌کند تا بفهمید چرا مبارزه فیزیکی و جنگ با تاریکی، هرگز منجر به روشنایی نمی‌شود و چرا راهکارهای متداول جهانی برای مقابله با بحران‌ها، اغلب به شعله‌ورتر شدن آتش بحران می‌انجامد. این آموزش، کلید طلایی برای تجربه خوشبختی است فارغ از اینکه شرایط اطراف شما به چه شکل است: اینکه چگونه با تغییر مدار ذهنی، حتی در دل طوفان نیز در امنیت و آرامش کامل باشید.

مهم‌ترین اصلی که در این فایل با استدلال‌های محکم تشریح می‌شود، رابطه مستقیم میان کانون توجه و خلق واقعیت است. استاد عباس‌منش با واکاوی دقیق ریشه‌های شکل‌گیری و قدرت گرفتن گروه‌های تروریستی، این حقیقت تکان‌دهنده را آشکار می‌کنند که آنچه به این جریانات قدرت نفوذ و گسترش می‌دهد، تسلیحات یا استراتژی‌های نظامی نیست، بلکه حجم عظیمی از توجه و انرژی است که از طریق رسانه‌ها، اخبار و ترس‌های مردم به سمت آن‌ها روانه می‌شود. طبق قوانین کیهانی خصوصا قانون توجه و قانون اعراض که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده است، جهان هستی ماهیت اتفاقات را قضاوت نمی‌کند؛ بلکه به هر موضوعی که مورد توجه قرار گیرد، “بله” می‌گوید و از همان جنس، بیشتر و بیشتر وارد تجربه زندگی افراد می‌کند. زمانی که جهان با کلماتی نظیر “جنگ با تروریسم”، “مبارزه با فقر” یا “ریشه‌کن کردن بیماری” بر ناخواسته‌ها تمرکز می‌کند، در واقع در حال آبیاری ریشه همان مشکلات است. این فایل به شما می‌آموزد که رسانه‌ها با بزرگنمایی ترس و نمایش مداوم تصاویر دردناک، ناخواسته بزرگ‌ترین حامیان بقای این مشکلات هستند، زیرا خوراک ذهنی و فرکانسی لازم برای بقای آن‌ها را تأمین می‌کنند. درس بزرگ این است که برای محو شدن بدی‌ها، باید کانون توجه را از روی آن‌ها برداشت و بر زیبایی‌ها، صلح و نعمت‌ها متمرکز کرد.

نکته بسیار حیاتی و امیدبخش دیگری که در این آموزش به آن پرداخته می‌شود، مفهوم عدالت الهی و قانون مدارهاست. استاد عباس‌منش با رد این باور غلط که “آتش خشک و تر را با هم می‌سوزاند”، اثبات می‌کنند که در سیستم دقیق خداوند، هیچ‌ تر و خشکی با هم نمی سوزد. ایشان با یادآوری داستان‌های قرآنی و سرنوشت اقوام پیشین، توضیح می‌دهند که کسانی که باورهای توحیدی دارند و کانون توجهشان بر زیبایی‌ها و آرامش تنظیم شده است، در مداری از فرکانس قرار می‌گیرند که اساساً با مدار ناامنی و خطر متفاوت است. این افراد به صورت هدایت‌شده و طبیعی، قبل از وقوع هرگونه حادثه یا بلایی، از منطقه خطر دور می‌شوند یا در شرایطی قرار می‌گیرند که گزندی به آن‌ها نرسد. این مفهوم به شما اطمینان قلبی می‌دهد که امنیت شما نه وابسته به تصمیمات سیاستمداران و ارتش‌ها، بلکه وابسته به فرکانس‌های شخصی و جنس افکار خودتان است. اگر شما بتوانید ذهن خود را کنترل کنید و به جای هم‌نوا شدن با ترس‌های جمعی، بر آرامش و امید تمرکز کنید، جهان شما را در حصاری نامرئی از امنیت قرار خواهد داد، حتی اگر جهان اطراف در تلاطم باشد.

این آگاهی ها منطق هایی محکم برای پذیرش مسئولیت شخصی و جدا کردن مسیر زندگی خود از جریان عمومی جامعه است. استاد تأکید می‌کنند که شاید ما نتوانیم سیاست‌های جهانی یا عملکرد رسانه‌ها را تغییر دهیم، اما قدرت کاملی برای کانون توجه خود داریم و این برای تجربه خوشبختی کافی است. راهکار عملی ارائه شده این است که آگاهانه از دنبال کردن اخبار منفی، بحث‌های سیاسی بیهوده و انتشار ترس پرهیز کنیم. با این کار، ما نه تنها جهان شخصی خود را ایمن و زیبا می‌سازیم، بلکه با ارسال فرکانس‌های مثبت، سهمی بزرگ در آرامش کل جهان ایفا می‌کنیم. تروریسم و هر ناخواسته ای به هر شکلی، تشنه دیده شدن و توجه هستند و روزی که بشر یاد بگیرد توجه خود را از آن‌ها دریغ کند، یا به قول قرآن از آنها اعراض کند، آنها از بین خواهند رفت. آموزه‌های دوره قانون آفرینش، شما را به سطحی از توانایی کنترل ذهن می‌رساند که دیگر نگران عوامل بیرونی نخواهید بود، زیرا می‌دانید که خالق شرایط زندگی‌تان، تنها خودتان و باورهایتان هستید.


نوشتن درک خود از آگاهی‌های این فایل در بخش نظرات، به شما کمک می‌کند این آگاهی‌ها به عادت‌های فکری و رفتاری‌تان تبدیل شوند.

منتظر خواندن دیدگاه‌های تأثیرگذارتان هستیم.


  • نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
  • فایل تصویری با هر چه بجنگی، آن را ماندگارتر می کنی
    225MB
    19 دقیقه
  • فایل صوتی با هر چه بجنگی، آن را ماندگارتر می کنی
    17MB
    19 دقیقه
توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

671 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «سید محمدامین حسینی» در این صفحه: 1
  1. -
    سید محمدامین حسینی گفته:
    مدت عضویت: 3061 روز

    به نام الله یکتا

    سلام به استاد عزیزم

    هر روزی که میگذره، میبینیم که مردم یه چیز جدید پیدا میکنن تا بهش توجه کنن.

    حالا این چیز جدید واسه ۹۸_۹۹ درصد جامعه، ناخواسته ها و نازیبایی هاست.

    و البته برای اون یکی دو درصد، زیبایی ها، خواسته ها، ثروت ها و نعمتها و ایده های پرنعمته.

    به وضوح دیدم که مثلا توی این شبکه های اجتماعی، یه چیزی، یه عکسی، یه چالشی تا میاد همه زوم میشن روش، همه سعی میکنن کلیپ درست کنن، همه توجه میکنن، لایک میکنن، درموردش صحبت میکنن، بعد از چند هفته، دیگه همه سیر میشن از اون مثلا کلیپه یا چالشه. و چه اتفاقی میفته؟ به سرعت یه چالش دیگه میاد، یه کلیپ دیگه میاد. یه عکس دیگه.

    حالا توی جهان هم همینطوره.

    از القاعده شروع شد، رفت سمت داعش، رفت سمت اعتراض، رفت سمت تبعیض، حالا هم که رفته سمت بیماری.

    چرا اینقدر میترسن همه، واسه اینه که همه دارن خیلی توجه میکنن بهش.

    دارن بزرگنمایی میکنن. مدام هراتفاقی که میفته ربط میدن بهش. صبح تا شب در موردش صحبت میکنن. صبح تا شب در موردش مینویسن.

    بعد بیماری از یه جایی شروع میشه، بعد همه بهش توجه میکنن. بعد از چند وقت توجهشون کم میشه (از اون نقطه، ولی همچنان به طور کلی روی بیماریه)، بعد از یه جای دیگه میاد، دوباره میترسن، دوباره توجه، دوباره بیماری و همینطور هی میره جلو.

    اصلا اینقدر این ترس الکی حاکم شده بهشون، که باعث شده این بیماری ذهنیشون، هوشمند بشه و از یه جاهای غیرقابل تصوری بره توی بدنشون.

    اصلا آدم میمونه میگه آقا واسه چی آخه اینقدر میترسین؟

    چرا اینقدر توجه بهش میکنین که هر چرت و پرتی واستون میشه بیماری.

    اینقدر میترسن که غذا میپره تو گلوشون میگن مریض شدیم‌.

    داری راه میری میگن راه رفتن مریضی میاره.

    خوابیدی میگن خوابیدن مریضی میاره.

    داری با گوشیت کار میکنی میگن گوشی مریضی میاره.

    دقیقا مثل داعشه دیگه. آنقدر بهشون توجه کردن که از یه چند تا انفجار کوچولو رسید به نابود کردن بناهای تاریخی و کشت و کشتار و انفجار در پایتخت ها و …

    این توجه ماست که داره اتفاقات رو وارد زندگی ما میکنه.

    خیلی با افتخار میگن ما…….را شکست میدهیم.

    نمیشود هم از…….دوری کرد و هم باهاش جنگید.

    نمیشود هم با فقر جنگید و هم به ثروت توجه کرد.

    یا توجه به ثروت،یا توجه به فقر

    یا توجه به سلامتی، یا توجه به بیماری

    یا جنگیدن با آدمای اطرافتیا توجه به رابطه خوب

    ما نمیتونیم توجه غالب جامعه رو عوض کنیم، ولی توجه خودموتو میتونیم.

    و اگه این کار رو بکنیم، حتی وقتی جایی انفجار رخ بده تو چند روز قبلش از اونجا رفتی.

    اگه یه جایی بخواد آتیش بگیره، تو قبلش از اونجا میری.

    اگر جایی بیماری بیاد، تو هدایت میشی که سیستم ایمنیت قویتر بشه و اصلا بیماری برات معنی نداشته باشه.

    آقا به قولی پیاز وخور

    عسل و آبلیمو وخور

    گر نگهدار من آنست که من میدانم

    شیشه را در بغل سنگ نگه میدارد

    به چه شرطی؟

    به شرط اینکه آگاهانه توجهمونو ببریم روی موضوعات دلخواه.

    روی خواسته ها و زیبایی ها

    روی نکات مثبت

    حتی در سخت ترین شرایط باز هم کلی نعمت هست که به خاطرش سپاسگزار باشیم و توجهمونو ببریم به سمت زیبایی ها.

    به قول استاد حتی اگه ۹۹ درصد نازیبایی بود و یک درصد زیبایی، باید توجهمونو ببریم روی اون یک درصد و بهش توجه کنیم تا کم کم به جایی برسیم که این درصد معکوس بشه.

    ۹۹ درصد بشه زیبایی و ۱ درصد بشه مسئله قابل حل که مارو بیشتر به خواسته هامون نزدیک میکنه.

    روند جهان همواره خیر و خوشی و نیکی و خوبیه.

    به قول استاد همه جامعه صبح تا شب به فکر اینن که کجارو دزد زده، کجا نریم، کجا خطرناکه، کجا بده، جتی میرن یه جایی میپرسن که کجاهاش خطرناکه که نرن.

    و دقیقا همون چیزهایی که نمیخوان وارد زندگیشون میشه.

    چون جهان نگاه نمیکنه ببینه تو چی میخوایی یا نمیخوایی، جهان به کانون توجهت نگاه میکنه.

    اگه به ناخواسته ها توجه کنی، همون ناخواسته ها وارد زندگیت میشه.

    اگر که احساس خوب درونی داشته باشی، توجه آگاهانه داشته باشی روی زیبایی ها، جهان لاجرم بر طبق طبعش، تو رو هدایت میکنه به جایی که همش زیباییه. نعمته. ثروته. آرامش و راحتیه.

    حالا هرچقدر بقیه درگیر جنگ و ناملایمت باشن.

    این جهان مسخر ما شده. ماییم که انتخاب میکنیم چه طوری باشه.

    آرام باشه یا متشنج.

    پر از ثروت باشه یا فقر

    پر از سلامتی باشه یا بیماری

    پر از جنگ باشه یا صلح و روابط خوب

    این ماییم که انتخاب میکنیم.

    و نکته زیباش اینجاست که خداوند بیشتر از همه ما میخواد که زندگیمون در تمام جنبه ها بهترینش باشه.

    هم ثروت داشته باشیم بینهایت

    هم سلامتی داشته باشیم بینهایت

    هم عاشقانه ترین و لذتبخش ترین رابطه هارو داشته باشیم بینهایت

    هم آزادی مکانی داشته باشیم بینایت

    هم آزادی زمانی داشته باشیم بینهایت

    هم معنویت بینظیر و منحصر به فردی داشته باشیم بینهایت

    همه رو باهم.

    قرار بوده اصلا اینطور باشه

    خدایاشکرت

    خدایا ممنونم که اینهمه زندگی میتونه زیبا، آسان، لذتبخش و پر از ثروت و سلامتی و خوشبختی باشه.

    خدایاشکرت

    دستتون در دست الله یکتا

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 2 رای: