با هر چه بجنگی، آن را ماندگارتر می کنی - صفحه 18 (به ترتیب امتیاز)

و خدایی که در این نزدیکیست.

یادمه وقتی توی چند ساله گذشته به خیال خودم داشتم هدفم رو دنبال میکردم چقدر به دنبال مقصر جلوه دادن دیگران بودم و چقدر ماهرانه انجامش میدادم طوری که خودم هیچی حتی اطرافیان هم باور و یقین داشتن که من مقصر نیستم ولی الان که فکر میکنم میبینم که عامل اصلی خودم بودم چرا؟؟چون من توی اون برهه داشتم یه تنه با همه چی می‌میجنگیدم داشتم فقط توی مبارزه با خودم و خدا خودمو هلاک میکردم الان که بهش فکر میکنم میبینم من چقدر عرق ریختم چقدر مشقت کشیدم .گاهی خودمو درمونده و نزار میدیدم.چقدر خودمو سنگین کرده بودم توی اون مبارزه.چقدر داشتم توی اون مبارزه دست و پا میزدم غافل از اینکه اگه ی گوشه آروم و بی حرکت می‌نشستم و فقط از خداوند راهنمایی میخواستم به جای این همه دعوا و مبارزه و مشاجره و بحث و تقصیر رو به گردن خدا و دیگران انداختم قانونا من تا الان ده بار باید به خواسته م می‌رسیدم ولی چیکار کردم؟؟فقط خودم و دیگران رو عذاب دادم ولی من مدتیه که دیگه دست از مبارزه تن به تن برداشتم.دیگه آروم نشستم و به خودم. و خدایی خودم ایمان دارم که به زودی خواسته مو دو دستی بغل میگیرم و مینویسم و فریاد میزنم اینه راه رسیدن به هدفها فقط آروم باش تا موجود شود به همین شیرینی و راحتی.کی می‌تونه باور کنه که با داشتن آرامش میشه به همه چی رسید جز افرادی که به خداوند ایمان دارند.خدایا شکرت که امروز هم آگاهی ناب بهم دادی بهم یادآوری کردی اگه گاهی در این مسیر حوصله م سر میره و خسته میشم باید برگردم و به گذشته نگاه کن تا راهمو گم نکنم.الهی شکر.یا حق