چندبرابر کردن درآمد در یک سال | قسمت ۲

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام

این فایل روز بیستم هست.

میخواستم یه موضوعی رو بگم. این تعهد به کامنت نوشتن از خیلی جهات مفید هست، اما اتفاقی که برای خودم افتاد، این بود که باعث شد من بیشتر حرف بزنم تا عمل.

مثلا از تو کامنت های من برداشت میشه که من انگار خیلی خوب قانون رو یاد دارم و خیلی عالی اجرا میکنم و نتایج هم حتما میگیرم و پرقدرت دارم میرم جلو، اما در حقیقت من فقط مثل یک طوطی چیزایی که شما گفتید رو تکرار میکردم. من خیلی خیلی خوب میتونم حرف بزنم. حتی حرف هایی که شاید خودم بهشون باور ندارم و تو زندگیم هم پیاده نشده.

این سایت یجورایی ادم رو بیشتر سوق میده به قشنگ گفتن و تعریف کردن و تایید کردن و..

میدونید.. این خیلی خیلی تله ی بزرگی هست.

شما حرف های قشنگی میزنید و زندگی فوق العاده ی خودتون رو نشون میدید و ما هم اون لحظه جو گیر میشیم و شروع میکنیم که: اره قانون همینه و 4 تا جمله ای که حفظ شدیم هم میگیم و 4 نفر دیگه رم موتیویت میکنیم و بعد برمیگردیم به همون زندگی پر از کمبود خودمون..

استاد، من دیگه نمیخوام حتی یک کلمه از قانون بگم تا وقتی که به نتیجه ای نرسیدم. از قوانینی که زیباست و خوشم میاد ازشون اما هنوز ذره ای تو زندگیم پیاده نشده حرف بزنم.

این حرف زدن ها و صحبت های مداوم از قانون، ذهنم رو میندازه تو این تله که: خب من کارمو انجام دادم.

و دیگه اونجور که باید در زندگی واقعی عمل نمیکنم.

من خیلی قشنگ میتونم ساعت ها از تک تک قوانین صحبت کنم اما واقعا تو زندگی خودم پیشرفتی نمیبینم و سراسر کمبود و مشکل و باورهای محدود کننده ست.

من میخوام صحبت از قانون رو متوقف کنم و شروع کنم به “عمل” به قانون.

همونطور که خودتون گفتید من تا تک تک این قوانین رو خودم پیاده نکردم و نتیجه نگرفتم، ازش صحبتی ام نکردم.

منم نمیخوام کامنتام جوری باشه که انگار خیلی خوب دارم پیش میرم اما زندگی واقعیم کاملا برعکس باشه.

اره، من واقعا تک تک نکات سایت رو برای خودم یادداشت میکنم، تک تک قوانینی که یاد گرفتم رو نوشتم، کلی کلی مطالعه داشتم تو این زمینه و کتاب خوندم، برای همینم هست که میتونم از قانون، قشنگ و طولانی صحبت کنم.

اما من تو زندگیم به نتیجه ای نرسیدم.

استاد نمیخوام خودمو گول بزنم و کورکورانه با مثبت اندیشی مضر برم جلو و وضعیت واقعی زندگیم رو نبینم.

تا وقتی آدم با شجاعت، افتضاح بودن زندگیش رو نپذیره و قبول نکنه، نمیتونه تغییری هم توش ایجاد کنم.

اره، من گند زدم.

من واقعا تک تک وجه های زندگیم مشکل داره و نمیخوام دیگه فقط صحبت کنم. فقط لب و دهن باشم. فقط شمارو تایید کنم و 4 تا جمله م خودم اضافه کنم و بگم اره همینه مردم. همین راه جوابه. در حالی که خودم واقعا تو بی راهه م. خودم وسط یک جنگل تاریک و بزرگ گم شدم و فقط میگم اره راهش فلان راهه. ولی نشستم رو زمین و هیچ قدمی برنمیدارم.

من نمیخوام دیگه اینجوری باشم ومیخوام فقط وقتی صحبت کنم، تایید کنم، کامنت بذارم، از قانون حرفی بزنم که واقعا خودم عمل کرده باشم و نتیجه گرفته باشم.

فکر نمیکنم شما هم از افرادی که فقط کورکورانه حرفی رو دنبال میکنند، خوشتون بیاد و تاییدشون کنید. شمام تماما مشتاق و مصر هستید که بچه ها عمل کنید.

استاد، من تا حد زیادی فکر میکنم که قوانینی که ازش حرف میزنید، راهی که ازش میگید، درسته و من میخوام با یک جهاد اکبر اجراش کنم و کم کم با ظهور نتایجم بیام از همونا بگم. هر چند کوچیک.

من دیگه نمیخوام از چیزی که خودم هنوز بهش نرسیدم صحبت کنم.

چقدر تو این فایل ها گفتم و تصدیق کردم و تایید کردم که اره ما تابع شرایط نیستیم، ما آزاد هستیم، ما انتخاب گریم، ما حق انتخاب داریم، ما لیاقت ثروت رو داریم، لیاقت اینو داریم که محتاج کسی نباشیم، ما باید فقط به خدا تکیه کنیم و تنها روزی دهنده اونه و و و

اما استاد، من تو تک تک اینا مشکل دارم.

من میگم باید آزاد بود اما خودم برده م. میگم نباید تابع شرایط بود و خودمونیم که خلق میکنیم، اما من نتونستم خلق کنم و تابع و سرسپرده م. میگم شان ما مال و ثروت فراوانه، اما خودم کلا 400 تومن تو کارتم دارم و فعلا کارم ندارم.

استاد، من تو تک تک اینا هنوز باور محدودکننده دارم و گیر افتادم توشون و هنوز با اون باورهای قشنگی که گفتم جایگزینش نکردم. هنوز نتونستم.

قانون قشنگ و امید دهنده ست و ادم هی دوست داره باورش کنه و ازش حرف بزنه و به دیگرانم بگه آره همینه. اما من دیگه نمیخوام فقط حرف بزنم.

من نمیخوام وظیفه م رو فقط به حرف زدن تقلیل بدم.

من میخوام برم تو دلش. برم و سر هر کدوم که نتیجه گرفتم بعد بیام در مورش صحبت کنم.

من افتاده بودم تو این تله و اشتباه. و نگرانم که خیلی از اعضا هم گرفتارش باشن.

که اینجا قانون رو از بر باشند و قشنگ صحبت کنند اما زندگی واقعیشون سراسر تضاد باشه. اونجور که باید تو زندگیشون پیاده نکرده باشند و نتیجه هم ندیدند.

من میخوام وظیفه مون رو فقط به صحبت کردن از قانون و تاییدش، تقلیل ندیم. باید عمل کنیم و کمتر حرف بزنیم.

همین..

متاسفانه، هروز کامنت نوشتن، منو وادار میکرد به صحبت از قانون و حرف های قشنگ زدن. هیج ایرادی نداشت، اگر من واقعا خودم به تک تک اونا رسیده بودم..

متاسفم که از نوشتن کامنت، نتیجه ی مثبتی نگرفتم.

متاسفم که درست ازین بخش استفاده نکردم و به هدف و خواست واقعی خانوم شایسته که خیلی هم مفید بود نرسیدم..

امیدوارم از این به بعد بتونم شاگرد بهتری باشم.