چندبرابر کردن درآمد در یک سال | قسمت 3

اولین ایده ای که به ذهنم رسید بعد از اینکه از خودم پرسیدم که چطور میتونم با همین امکاناتی که دارم با همین شرایطی که دارم به درامد 3 برابری برسم این بود که بیشتر روی باورهات کار کن..

یه دفتر برداشتم دارم از تو کامنتای این فایل و بخش عقل کل باورهای ثروتساز رو دارم در میارم و توش مینویستم و بعد میخوام با صدای خودم ضبطشون کنم و همیشه گوشش کنم تا ملکه ی ذهنم بشن.

تا در قدم بعدی ببینم خداوند چه ایدهای دیگه ای برام داره

در پناه یکتای جان…

بنام یکتای هستی بخش

روز بیست و یکم سفرنامه

چطور درآمد خود را در عرض یکسال 3 برابر کنیم؟ قسمت3

همیشه به این فکر میکردم چرا پس با اینکه تقریبا سه ساله که دارم روی خودم کار میکنم نتیجه بزرگی نمیگیرم.چه تو روابط چه ثروت چه عزت نفس…

با دیدن این فایل سفرنامه بیشتر به این فکر کردم که شاید تا به امروز داشتم زمین ذهنم رو برای کاشت بذر ثروت و نعمت آماده میکردم.هرچی بیشتر فکر کردم بیشتر با منطقم جور درمیاد که آره من تو این سه سال داشتم زمین ذهنمو شخم میزدم…من بدون زیرو رو کردن زمین ذهنم نمیتونستم بذر ثروت رو بکارم چون به قدرررری علف هرز که چه عرض کنم دیگه تبدیل شده بودن به درختای هرز که اصلا بذر ثروت رو تو نطفه خفه میکردن و اجازه رشد بهش نمیدادن…من بدون تخریب ساختمان کهنه و کجی و که چندین طبقه است و هر آن امکان فرو ریختنش هست نمیتونستم روش یه برج بسازم برم بالا اول باید ساختمان قدیمی رو خراب میکردم و یه فونداسیون قوی میساختم برای ساختن برجی که تا آسمون قراره سر بکشه..

حالا بعد از سه سال که زمین ذهنم رو شخم زدم و تمام باورهامو زیرو رو کردم وقتش رسیده که بذر مناسب رو بکارم و ازش مراقبت کنم که آب مناسب و نور مناسب بهش برسه ولی باید یادم باشه که این بذر وقتی جوونه زد فکر نکنم که خب من دیگه کارامو کردم الان دیگه کاری ندارم و فقط باید برداشت کنم اصلاااا…اون علفهای هرزی که تو این مدت اینهمه وقت گذاشتی و شخمشون زدی هنوز بذرهاش تو دل خاکه و هر لحظه امکان رشدش هست اگر غافل بشی از زدن علفهای هرز تمام زحمتهایی که کشیدی به باد میره و به خودت میای میبینی اون جوونه که تازه سر ازخاک درآورده بود و تو رهاش کردی زیر سایه ی علف های هرز نور بهش نرسید و از بین رفت …

یه وقت فکر نکنی همینکه زیر بنای ساختمونتو اصولی درست کردی کافیه و دیگه بقیه اش برات مهم نباشه و بی کیفیت ترین مصالح رو تو ساختمون استفاده کنی اونوقت یروزی به خودت میای میبینی حتی یه دونه از این واحدهایی که مثل یه برج ساختی رفتی بالا به خاطر بی کیفیت بودن مصالح و ابزار به فروش نمیره و اون همه زحمتی که برای فنداسیون برجت کشیده بودی همه بر باد میره..

مگه میشه که تو یه روز صبح تا شب بشینی و غذابخوری و بگی دیگه تا یه سال بسمه دیگه نمیخواد غذا بخورم ؟

میگه میشه یه روز صبح تا شب بری حموم و بگی من تا یه سال نمیخوام برم حموم؟

مگه میشه یه روز صبح تا شب خونه رو تمیز کنی و بگی و بسه من دیگه تا یه سال خونه رو تمیز نمیکنم.

به محض اینکه یه غذا روی گاز درست کنی روغن میپاچه رو گاز و اگه الان روی گازو یه دستمال ساده نکشی تا یه سال دیگه اینقدر چربی و کثیفی میگیره که دیگه کلا باید عوضش کنی و کلی ضررر میکنی.

کار کردن روی باورها هم همین شکله اگه هر روز یک ساعت دو ساعت وقت بذاریم برای ساختن باورهای قدرتمند مجبور نمیشیم چند ماه شبانه روزی خودمون رو از همه چی محروم کنیم و فقط صبح تا شب روی باورهامون کار کنیم.که هر چند اینجور کار کردن رو خودت خیلی هم عالیه ولی چرا نتونیم فقط روزی چند ساعت رو خودمون کار کنیم و بقیه روزو فقط عشق و حال کنیم و تفریح بریم خرید کنیم و…

چرا زحمتی که چند ماه یا چند سال برای تغییر باورهامون میکشیم با سهل انگاری هامون باعث میشیم که دود شه بره هوا…

چرا نمیخوایم قبول کنیم که تا آخرررررر عمررررر باید روی خودمون و باورهامون کار کنیم و هر لحظه که استپ کنیم برمیگردیم عقب؟

چرا نمیخوایم قبول کنیم که این روندیه که هیچ وقت نباید متوقف شه؟

چرا هنوزم مقاومت میکنیم در مورد اینکه باید همیشه تا آخر عمر رو خودمون کار کنیم ؟

چرا میخوایم قانون رو به اون شکلی که دوست داریم تغییر بدیم؟ چرا دوست داریم قانون مطابق خواسته ی ما تغییر کنه؟ چرا دوست داریم چند ماه فشرده رو خودمون کار کنیم و بعد خودمونو رها کنیم و بگیم خب دیگه باورهایی که ساختم خودش بقیه ی کارا رو میکنه …خودش برام ثروت میسازه خودش روابط خوب میسازه خودش سلامتی میسازه…

نخواه که قانون رو مطابق میلت تغییر بدی چون تلاش بیهوده ای کردی قوانین جهان ثابته و هیچ وقت تغییر نکرده برای حتی پیامبری و برای تو هم تغییر نخواهد کرد.

این تویی که باید تغییر کنی این تویی که باید مطابق قانون پیش بری نه قانون مطابق خواسته ی تو..

جهان با هیچ کس شوخی نداره جهان با هیچ کس تعارف نداره جهان برای هیچ کس برای هیچ پیامبری دلسوزی نکرده و برای تو هم نمیکنه…جهان به قوانینش متعهده …

اگر طبق قوانین جهان پیش بری پاداشها بی نهایته رشد و پیشرفتها بی نهایته نعمتها بی نهایته ثروتها بی نهایته جهان با قدرت ازت حمایت میکنه..

ولی اگر بخوای خلاف قوانین جهان رفتار کنی اگر بخوای بازهم اینجوری فکر کنی و بخوای اینجوری سر جهانو شیره بمالی که من یه مدت بیام فشرده رو خودم کار کنم بعد که اوضاع خوب شد دوباره همون رفتارا و کارای قبلی رو انجام بدم و ذهنتو کنترل نکنی جهان زیر چرخ دندهاش لهت میکنه…

حالا دوست داری باور کن دوست نداری اینقدر به این روش ادامه بده تا حسابی زیر چک و لقد جهان له بشی…

تمام این حرفا خطاب به خودم بود چون من آدمیم که تا به امروز همیشه از این نقطه ضربه خوردم و دوست داشتم که از قوانین جوری برداشت داشته باشم که طبق باورهای من باشه نه اینکه من بخوام به خودم زحمت بدم و باورهامو طبق قوانین تغییر بدم.

امیدوارم که هممون به اندازه ی کافی چک و لقدهامونو خورده باشیم و دیگه ظرفیت چک خوردن از جهان رو نداشته

امیدوارم که هممون به اندازه ی کافی چک و لقدهامونو خورده باشیم و دیگه ظرفیت چک خوردن از جهان رو نداشته باشیم.

در پناه الله یکتا…

سلام عزیزم…

درسته هر چقدر که جلو تر میریم و تکاملمون رو طی میکنیم بهتر میفهمیم که هر فکری که ذهنمون میگذره محاله بی پاسخ بمونه…اگر هر لحظه حواسمون به این باشه که همین فکری که الان از سرم گذشت در غالب یه اتفاق به زندگیم بر میگرده آیا دوست دارم که تجربه اش کنم یا نه؟ اونوقت راحتتر ذهنمون رو کنترل میکنیم…

هیچکدوم از ما اتفاقی تو این مسیر نیفتادیم ما قرار گرفتن در این مسیر رو با باورهامون خلقش کردیم.ما یه بار تونستیم این کارو کنیم چرا دوباره نتونیم؟ چرا نتونیم دوباره با کنترل بیشتر ذهنمون اتفاقای قشنگ تری رو برای خودمون رقم بزنیم؟

در پناه الله یکتا شاد ثروتمند موفق باشید عزیزم

سلام اوای زیبارو و زیبا نام…

چقدرررر کامنتت حرفای دلم بود…

خدایی که من قبلا میشناختم مخالف پول و ثروت و رابطه ی عاطفی بود ولی کمی تو این زمینه بهتر شدم…. ولی در مورد استراحت کردن و خوابیدن و بیکار بودن و یه جانشستن و تفریح کردن باورم اینه خدا با اینا مخالفه…به خاطر همین یه روز اگر رو خودم و باورام کار نکنم و بخوام استراحت کنم یا هیچ کار نکنم … باورم اینه که خدا از دست من ناراحت شده.دیگه با من قهر کرده…دقیقا همون باور و دیدگاه بچه ی لوس رو بهش دارم که تا نگاتو میکنی اونور باهات قهر میکنه و من دم به دقیقه باید منّتشو بکشم قربون صدقه اش برم.‌….کلی براش دلیل و منطق بیارم که من خیلی دوستت دارم اگر کاری کردم برای رسیدن به تو بوده و فلان…خیلی وقتام این خدای ذهنی من قانع نمیشه و همچنان قهره با من و محل بهم نمیده و میگه برو همونجایی که بودی و اکثر اوقاتم من ناامید میشم خسته میشم از این که بخوام برم سمتش دوباره منتش رو بکشم…میگم منکه میدونم به این راحتیا کوتاه نمیاد پس ولش کن…به جهنم بزار همینجوری حالم بد بمونه…و بعد از کلی تو درو دیوار بودن و خودمو کشتن اون باهام اشتی میکنه و همه چی عالی میشه…بعد دوباره تا رومو برمیگردونم اونور دوباره قهر میکنه و روز از نو روزی از نو…به خاطر همین همیشه یه ترس و اظطرابی تو وجودم هست که چیکار کنم که یه وقت اون بامن قهر نکنه…نکنه اشتباه کنم اون باهام قهر کنه از دستم ناراحت شه و هی بلا سرم بیاره و بگه حقته…اینقدر بخور تا جونت بالا بیاد…..

از این بابت اصلا ارامش ندارم…همش نگرانم که دست از پا خطا نکنم…مثل بچه هایی که اینقدر توسط والدین و معلم تنبیه شدن که همیشه یه وحشت و اظطرابی تو وجودشون هست که مبادا خراب کاری کنن و تنبیه بشن…انگاری که همیشه تو حالت اماده باشم …ارامش ذهنی ندارم از این بابت…

واقعا ازت ممنونم اوای زیبا …دری از درهای اگاهی رو به روم باز کردی…

لایق بهترینهایی