دلیل سرقت تاکسی دنده آرژانتینی ام!

به نام الله یکتا

سلام

استاد جون چرا این حرفها همیشه جدیده؟

چرا تکراری نمیشه؟

چرا هروقت گوش میکنم چیزای جدید یاد میگیرم؟

چرا از همون کلمات قبلی، همون صحبتها، همون شرایط حس متفاوتی میگیرم؟

چرا از همون حرفها ذهنیتهای جدیدی درونم شکل میگیره؟

چرا هربار روون تر میشه برام؟

چرا هردفعه بیشتر خودم رو نزدیک میبینم بهش؟

مثالهای بیشتری توی ذهنم میاد، موقعیتهای بیشتری رو میتونم تصور کنم، بهتر درکش کنم؟

مثلا اینکه یه نفر داره توی یه رشته تحصیل میکنه که اولش سر خودش رو شیره میماله که من عاشق این رشتم و حاظرم براش بمیرم و اولشو طوفانی شروع کنه(مثل خودم) و بعد اون آخرش، همون دقیقه نود بزنه زیر همه چیز و علاقه اش بره زیر صفر کلوین و قبول هم نشه و از اونجا بچرخه به طرف کاری که حداقل، در کمترین حالت ممکن به علایقش نزدیکه، رشته ای که تاحالا یک ذره ازش رو قبلا تصور هم نمیکرده، ولی اون زیر همه چیز زدنه، اون به علاقگی به اون رشته قبلی باعث شد که این جدیده رو بشناسه.

یا مثلا یکی یه میز خوب داره، ولی میخواد بهتر بشه، لازم نیست که اون میزه به اجزای سازندش تجزیه بشه تا میز جدید بیاد واسش، ولی میتونه با اون میز بهتره جابجا بشه، میتونه اصلا تبادل کنه، میتونه بفروشتش اون یکی رو بخره، لزومی نداره همه چیز بترکه تا اوضاع خوب بشه ولی اگر اون میزه اونقدر درب و داغون باشه که دیگه به درد هیچی نخوره و تنها راهش این باشه که اون میز نابود بشه، اصلا میپوکه تا دیگه خیالت راحت بشه که دیگه نیستش حتی از لاشه اش هم نمیتونی استفاده کنی، اونوقته که راه رسیدن به اون میز خوبه و قشنگه و راحته برات باز میشه.

خیلی از این کلیپ هایی دیدم که تو یوتیوب یارو میزنه مثلا ps4 داداشش، بچه اش، دوستش یا همسرش رو میشکونه و در حالی که اون داره تو سر خودش میزنه، یهو با یه ps5 برند نیو، سورپرایزش میکنه،

یعنی اگه اون ps4 خوب بود که نیازی نبود شکونده بشه، ولی اگه مشکل داشته، رو مخ بوده، قابل تعمیر نبوده یا نمیصرفیده، راهش این بوده که نابود بشه تا راه برای اون نعمت برتر باز بشه،

در غیر این صورت حتی میتونه به اون قبلیه اضافه بشه، از همون جایی که آدم هست تغییرات مثبت با ظاهر خوب بده که همینطور آدم رو رشد بده و اونو به خواسته هاش برسونه.

یا یکی یه ماشین خوب میخواد، ماشین فعلیش هم یه حلوای ته گرفته است،میزنه تصادف میکنه ماشین کتلت میشه، خب این راهی میشه واسه اون ماشین خوبه، البته به شرط باور درست که اگه باور اشتباه باشه این اتفاق موجب میشه که دیگه کلا بی ماشین شه و یه موتور هم نتونه بخره.

چقدر قشنگ بود که این اتفاق نه خوبه نه بده، نتیجه اون اتفاق که موجب تغییر شرایط تو میشه بستگی به باورهات داره.

اگر باورهات درست باشه، هر اتفاقی که بیفته به نفعته حتی با ظاهر بد؛

ولی اگر باورت اشتباه باشه، هر اتفاقی بیفته به ضرر تو میشه حتی با ظاهر خوب.

میگم، چرا این حرفا همیشه یه چیز جدیدی تو خودشون دارن؟ مگه همون حرفای ظبط شده نیستن؟ پس چرا اینقدر جدیدن، انگار تا حالا نشنیده بودم.

خدایاشکرت

چی میتونم بگم جز همین؟

خدایاشکرت

واسه اینکه این قدرت رو بهم دادی که حتی اگه گذشته ام ترکیده بوده، مهم نیست، چون از همین الان میتونم شروع کنم روی باورهام کار کنم و از همین لحظه حتی یک دقیقه دیگه رو در مسیر درست، خوب خلق کنم.

خدایاشکرت که اختیار صد در صد شرایط و اتفاقات زندگیم به وسیله باورها و فرکانسهای همین لحظه ام رقم میخوره، همین الان.

نه دیروز، نه یه هفته پیش، نه یه ماه پیش، همین حالا، اکنون، حال.

خدایاشکرت

سپاسگزارم که الان لاستیک یکی از ماشین هاتون که یه قسمت کوچکی از نتایجتونه که قابل دیدنه، ارزشش ده ها برابر بیشتر از اون پیکان دنده آرژانتینیه. بلکه صدها برابر.

سپاسگزارم که بزرگترین نعمت رو دارید و به ما هم یاد میدید که ما هم میتونیم داشته باشیمش اونم خیلی ساده، بدون هیچ کار اضافه ای، سلامتی.

سپاسگزارم که چنین رابطه ای دارید و به ما هم آموزش میدید که آدم مناسبی بشیم تا فرد مناسب و هماهنگ دیگه ای وارد زندگیمون بشه یا همون فرد هماهنگ بشه و ما هم چنین سطح از رابطه رو تجربه کنیم.

سپاسگزارم که چنین توحید و معنویت قوی دارید که فرکانسشو ما نه تنها احساس میکنیم بلکه ازش تاثیر میگیریم و حداقل پاکتر از چیزی که قبلا بودیم میشیم.

سپاسگزارم که حتی دیدن زندگی شما، کارهایی که انجام میدید، حتی شنیدن کارهایی که انجام دادید کاری با ما میکنه که وقتی توی موقعیت مشابهی قرار میگیریم ناخودآگاه مثل شما عمل میکنیم و بعدش با تعجب میگیم “من از کی بلد شدم اینکارو بکنم؟” بعد میفهمیم که تاثیرش رو از شما گرفتیم.

خدایاشکرت که تو خدا شدی.

خدایاشکرت که این آدم شده استاد عباسمنش.

خدایاشکرت که من شدم شاگردش.

خدایاشکرت

دستتون در دست الله یکتا