پیروی از هدایت الهی و پدیده همزمانی - صفحه 2

من خدایی دارم، که در این نزدیکی‌ست…

نه در آن بالاها!

مهربان، خوب، قشنگ…

چهره‌اش نورانیست

گاه‌گاهی سخنی می‌گوید،

با دل کوچک من،

ساده‌تر از سخن ساده من

او مرا می‌فهمد‌!

او مرا می‌خواند،

او مرا می‌خواهد،

او همه درد مرا می‌داند…

یاد او ذکر من است، در غم و در شادی

چون به غم می‌نگرم،

آن زمان رقص‌کنان می‌خندم…

که خدا یار من است،

که خدا در همه جا یاد من است.

او خدایست که همواره مرا می‌خواهد،

او مرا می‌خواند

او همه درد مرا میداند

سلام از سعیده ی تسلیم شده،به سعیده ی دلبرایِ دلنشینم،با صورت خیس اشک کامنتت رو خوندم و قلبم گفت در پاسخت بنویسم:

ماورای باورهای ما

ماورای بودن ها و نبودن ها

آنجا دشتی است…

فراتر از همه تصورات راست و چپ…

تـو را آنجـا خواهم دیــد…‏

به امید دیدارت در بهترین زمان و مکان….