هدفی انگیزه ساز برای امسال انتخاب کن

یه شب تصمیم گرفتم که فردا قبل از طلوع آفتاب از خونه بیرون بزنم و خودم رو به نوک قله شهر برسونم تا سرخی طلوع رو از اون بالا ببینم. کلی برنامه ریزی کردم و وسایلم رو جمع کردم و ساعت رو کوک کردم تا خیلی زود بیدار بشم.

همه چی خوب پیش رفت و من سر تایم بیدار شدم و وسایلم رو برداشتم و از خونه بیرون زدم. اما نه اسنپی بود و نه آژانسی و نه هیچ ماشینی! تصمیم گرفتم یه مقدار از راه رو پیدا برم تا به خیابان اصلی برسم …

به خیابان اصلی رسیدم و متوجه شدم که یکی از وسایلم رو فراموش کردم! وای … نه میشه ازش گذشت و نه مغازه‌ای بازه که دوباره بخرم!

خوشبختانه همونجا اسنپ پیدا شد و با همون اسنپ برگشتم خونه، چیزی که فراموش کرده بودم رو برداشتم و حرکت کردم سمت کوه.

هنوز خورشید طلوع نکرده بود ولی زردی پرتوهاش مشرق رو نورانی کرده بود.

اینجا بود که تقابل نجوای ذهن و صدای دلم شروع شد!

ذهن میگفت: «دیر شده و باید هرچه سریع تر از کوه بالابری و خودتو به بالا برسونی!»

دل میگفت: «فراموش نکن که لذت در مسیره نه مقصد!»

میدونستم که دلم دُرُست میگه ولی سعی کردم سریع تر از همیشه، از کوه بالا برم و با حالت نفس نفس؛ هرچه سریع تر مسیر رو طی کنم و خودم رو به بالا برسونم.

به سختی به بالا رسیدم و در اوج خستگی نشستم و به خورشید نگاه کردم. در حالتی که داشتم نفس نفس میزدم، با خودم گفتم که «این همه سختی و این همه زجر فقط برای این بود که این زردی رو ببینم؟!»

————————————————————-

این اتفاق، اتفاقی نبود! بلکه قانونه! اگه از مسیر رسیدن به هدف (نوک قله) لذت نبری و سعی کنی طی مسیر خودتو زجر بدی، همین اتفاق میفته!

فرق نداره هدفت چی باشه! میخواد ازدواج کردن با شخصی باشه که مدنظرت داری و یا قبولی در فلان امتحان و موفقیت در فلان بیزنس! در هر صورت اگه نتونی از پروسه رسیدن به اون هدف لذت ببری، مطمئن باش بعد از اینکه به هدفت برسی هم لذتی در کار نخواهد بود! اگرم باشه، موقته! سریع یادت میره! واهی و پوچه!

چه خوبه هر بار هدفی رو تعیین می کنیم، درکنارش یک کلمه دیگه هم بنویسیم: آرامش (لذت) ! یعنی نگیم فلان هدف رو دارم، بلکه بگیم فلان هدف رو در کنار آرامش و لذت دارم!

وقتی من اینو به خودم یادآوری کنم، دیگه هیچ موقع آرامش و لذتم رو فدای اون هدف نمیکنم! چون ما خیلی فراموش کاریم و خیلی زود قدر چیزایی که داریم نمیدونیم! وقتی حالمون خوبه، قدرش رو نمیدونیم و حاضریم اونو فدای هر چیز دیگه ای بکنیم.

و متاسفانه زمانی که این حال خوب رو از دست دادیم، تازه میفهمیم که هیچ چیزی نمیتونه جای خالی پازل آرامش و حال خوب رو برای ما پرکنه!

نکته مهم اینجاست که این پروسه تدریجی و آروم آروم اتفاق میفته! به طوری که حتی خودمون متوجه از دست دادنش نمیشیم تا اینکه … خودمون رو با سال قبل مقایسه می کنیم، میبینم اون موقع چقدر حال ما در طول روز بهتر بود ولی قدرش رو ندونستیم و با بی ارزش جلوه دادنش، ناسپاسی کردیم. اینطور شد که کاملا نامحسوس و تدریجی از دستش دادیم و خودمون نفهمیدیم از کجا خوردیم و کی از دستش دادیم!

همه‌ی این تجارب شخصی که خدمت‌تون عرض کردم باعث شد بفهمم وقتی حالم خوب نباشه، نه تنها از زندگی لذت نمیبرم، بلکه در تمام جوانب زندگی به مشکل برمیخورم!

و زمانی که حالم خوبه و آرامش در ذهنم حکم‌فرماست، نه‌تنها زندگی به کامم شیرینه، بلکه در تمام جوانب زندگی رشد میکنم! این یک قانونه!

یادم نره احساسات خوب، اتفاقات خوب رو رقم میزنه.

پس میخوام برای ترمیم این ستون آسیب دیده، هدف بهار 1400 رو تجربه‌ی بیشتر آرامش ذهن و به دنبال اون، حال خوب طبیعی رو قرار بدم و با مستحکم کردن این ستون، عمارتم رو آباد کنم.

من این هدف رو قبل از دیدن این فایل تعیین کرده بودم و زمانی که با این فایل روبرو شدم، فهمیدم زمان نوشتنه! پس حتم دارم خوندنش برای شما دوست هم‌مسیر و متعدم اتفاقی نیست.

آرامش، لذت بردن از زندگی رو براتون به ارمغان میاره و همین لذت بردن، باعث حال خوب شما میشه! از طرفی می‌دونیم حال خوب با فرکانس خوبش باعث رخ دادن اتفاقات خوب میشه! این یعنی اثبات منطقی! هر موقع ذهنتون نجوا کرد و ارزش حال خوب رو پایین آورد، اینو بهش بگید!

پس آرزو میکنم آرامش مهمان ذهن و قلبتون نباشه، بلکه میزبان وجودتون باشه!