هدفی انگیزه ساز برای امسال انتخاب کن

با نام و یاد فرمانروای جهانیای

تعهد روز دهم، 20 مرداد 1404

سلام به استاد عزیزم و همه بر و بچه های گل سایت عباسمنش

وقتی صبحم رو با چنین صحبتهایی شروع میکنن نمیتونم بگم چقدر حسم بهتر میشه. از ابتدای روز قانون رو مرور میکنم و با احساس سپاسگزاری بیشتری روزم آغاز میشه.

باز هم یادآوری این اصل که نعمت تو زندگی همه ما بیشماره. بینهایت زیبایی وجود داره و فقط ذهن و محدودیتهای ذهنی ماست که مانع لذت بردن ما میشه. منی که میخوام برم از طبیعت لذت ببرم اما ذهنم میگه “حالا بیا یه کار مفید انجام بده به جای وقت تلف کردن، حالا وقت نیست، حالا پول نیست، حالا زمانش نرسیده، حالا بذاز فلانی هم باشه”

2 نکته وجود داره. یکی توانایی دیدن زیبایی ها، و اون یکی اصل دونستن توجه و تمرکز به زیبایی ها به عنوان اصل زندگی نه حاشیه.

خب این فایل در مورد هدفگزاریه. خیلی جالبه چون دیشب با همسرم در مورد هدفگزاری صحبت کردیم و من باز هم در عمل به قانون تکامل دچار مشکل شدم و میخواستم مسیر رو یه شبه طی کنم و به یاد آوردم که من برای رسیدن به هدف نهاییم، باید هدفهام رو بشکنم و کوچیکشون کنم و هر هفته یه بخش رو انجام برم تا دوباره هدفم انقدر بزرگ نشه برام که دلسرد بشم و بخوام بیخودی به خودم فشار بیارم.

نکات مهم درباره هدفگذاری

یه اسم برای سال خودمون انتخاب کنیم و بگیم من امسال میخوام به این هدف خاص برسم. مثلا امسال برای من سال نزدیکی به خداونده.

هدف انگیزه بخشی که دور از دسترس نباشه و خیلی هم راحت نباشه که ما به اندازه کافی براش تلاش کنیم.

مهمه که ما همیشه خودمون رو در فضای فرکانسی اون خواسته قرار بدیم و همیشه به اون خواسته فکر کنیم، در موردش بنویسیم، با خداوند در موردش صحبت کنیم، ایده بدیم. مثلا یکی از کارهایی که من هر روز انجام میدم اینه که هدف اون سالم رو تو تمرین ستاره قطبی مینویسم و بهش فکر میکنم و راهکارهایی که به ذهنم میرسه رو براش مینویسم. اینطوری باعث میشه از شروع روز هدف اون سالم رو جلوی چشمم بیارم.

اگه بتونیم باورها رو هماهنگ کنیم با خواسته، خیلی زود به خواسته میرسیم و میریم سراغ هدف بعدی. مثلا چه باورهایی؟ برای هدف امسال من، میتونه اینها باشه که کم کم دارم در خودم ایجاد میکنم.

باور به اینکه من هم مثل پیامبران به خداوند وصلم.

همه ما در وجودمون خدا رو داریم و این اتصال همیشه وصله، فقط باید با انجام یه سری کارها و انجام ندادن یه سری کارها تقویتش کنیم.

خداوند بیشتر از من مشتاقه تا این اتصال ایجاد بشه تا هر چه بیشتر بتونیم با همدیگه از جهان لذت ببریم و جهانش رو گسترش بدیم.

زمانی رو که برای باورسازی میذاریم از هر کار عملی دیگه مفیدتره. یعنی من اگه باور نداشته باشم که میتونم به خداوند وصل شم و این رو قبول کرده باشم که فقط آدمهای خاصی مثل پیامبرها و امامها میتونن به خداوند نزدیک شن، هر چقدر نماز بخونم و شب زنده داری و عبادت کنم، باز هم خودم رو یک بنده گناهکاری که لیاقت ارتباط با پروردگارش رو نداره میبینم و عملا به هدفم نزدیک نمیشم.

وقتی ما باورهامون رو درست ‌کنیم، جهان مطابق اون باورها ما رو در موقعیتهای متناسب برای رسیدن به اون خواسته قرار میده. آدمها، ایده ها، شرایط و حتی قوانین همه طوری اتفاق می افتن که ما رو به خواسته مون برسونن. هدف من چون مادی نیست شاید کمی مثال آوردن ازش سخت باشه اما مثلا من هدایت میشم به کامنتهایی از بچه ها که راهکارهای جالبی میدن برای ارتباط بیشتر با خدا.

چه زمانی در مدار مناسب قرار میگیریم؟ زمانی که روح و ذهنمون در هماهنگی هستن. وقتی که شاد باشیم و احساس خوب داشته باشیم. شادی و احساس خوب همون بعد روح ماست. وقتی بتونیم ذهن رو هم با روح هم جهت کنیم، همه چیز بر وفق مرادمون پیش میره. چون روح ما خوشبینه، اما ذهن نجواگره. اگه افسار زندگیمون رو روح به دست بگیره، ذهن مجبور میشه بیاد دنبالش و اون وقته که اون شادی و لذت و اتصال به اصل همه کار برامون میکنه.

پس هدف شاد بودنه!

این هدف شاید ظاهرش ساده باشه اما همه چیز رو به ما میده.

آروم و خونسرد باش، توکلت به خدا باشه، لذت ببر، هر موضوعی رو ازش احساس خوب بگیر و هر روز بیشترش کن. چرا؟

چون احساس خوب = اتفاقات خوب

نیاز به کار خاصی نداریم. اگه شاد باشیم خوش شانسی از در و دیوار میاد.

لذت ببر، گیر نده، بحث نکن، خونسرد باش، بیخیال باش.

چون کنترل احساسات تو هر شرایطی همه چیز برای ما ایجاد میکنه.

پشتوانه این احساس خوب چیه؟ ایمان به پروردگار که هر اتفاقی می افته به نفع منه.

جوری شخصیتت عوض بشه که هر کسی بهت فکر میکنه یاد شادی و خونسردی بیفته.

همین یه تغییر همه جنبه های زندگی‌ما رو بهتر میکنه، روونی زندگی، ارتباطات عالی، جسم عالی، ثروت، نعمت، رونق در کار و …

با سپاسگزاری شادتر باش

هر اتفاقی الخیر فی ما وقع هست، پس من شادم

من حمایت خدا رو دارم پس شادم

وقتی شادم یعنی ایمان دارم به خدا

شادی یعنی من صددرصد موفق میشم و جای نگرانی نیست.

شادی یعنی ایمان به اینکه اوضاع بهتر میشه پس من باید الان از همین لحظه لذت ببرم.

شادی یعنی خدا اون بالا حواسش به منه‌.

شادی یعنی من خالق زندگیم هستم و با ارسال فرکانس مثبت اتفاقات هم فرکاتس رو خلق میکنم در زندگیم.

شادی یعنی من از آینده هراسی ندارم.

شادی یعنی من غم گذشته رو نمیخورم.

شادی یعنی من نگران قضاوتها نیستم.

شادی یعنی من در آغوش امن پروردگارم.

شادی یعنی بدی به من دسترسی نداره.

الا بذکر الله تطمئن القلوب

این مسیر یه طرفه است،

شادی و احساس خوب >> اتفاقات خوب

احساس خوب و شادیه که ما رو به خواسته هامون میرسونه نه برعکس. یعنی با رسیدن به خواسته ها، شاد نمیشیم. شادی باید درونی باشه وگرنه وقتی رسیدیم به خواسته هامون، فرداش دوباره خواسته جدید ایجاد میشه چون ما همیشه میل به پیشرفت داریم و در اون حالت همیشه میخوایم فقط به خواسته هامون برسیم بدون اینکه لذتی برده باشیم‌.

با این دیدگاه میفهمیم که غصه خوردن برای بقیه هم بی فایده است. چون خداوند ابزار خوشبختی رو در همه ما قرار داده، هر کسی استفاده کنه خوشبخت میشه و استفاده نکنه بدبخت!

پس مشکلاتمون رو گردن خدا نندازیم. بارها دیدیم تو یه خونواده ای پدر و مادر همه امکانات رو به بچه ها به طور مساوی میدن. اما یکی استفاده میکنه و پیشرفت میکنه و موفق میشه، یکی تا آخر عمرش چشمش به دست پدر و مادره و آخرش هم میگه اونا کاری برای من نکردن.

کلاً آدمهای بدبخت همیشه دنبال بهونه و مقصر هستن.

پس خداوند ما رو در مسیر خاصی قرار نمیده. برای خوشبختی، ما فقط باید نگرش و باورهامون رو تغییر بدیم تا در مدار خوشبختی ها و لذت های بیشتر قرار بگیریم.

مسائل این دنیا رو انقدر جدی نگیر‌یم. آسون بگیری آسون میشه برات.

ساده بگیریم. واقعاً برای لذت بردن نیاز به کار خاصی نیست. زندگی در سادگی معنا پیدا میکنه. نگیم حتما باید هتل 5 ستاره برم تا لذت ببرم. از ساده ترین چیزها لذت ببریم تا طبق قانون هدایت بشیم به لذتها و نعمتهای بیشتر

در پناه رب العالمین باشید.