هدفی انگیزه ساز برای امسال انتخاب کن

روز چهلم از سفرنامه من؛

خدایا شکرت که چهل روزه منو یاری کردی و در این مسیر زیبا و الهی هدایت کردی تا امروز برسم به اصل مطلب، برسم به الهامی که چند وقت پیش بهم شد…

بذارین براتون تعریف کنم که چند وقت پیش چی شد و چیو تجربه کردم…

ساعت دو بامداد بود و من کل شب درگیر پیدا کردن ترمزهای ذهنی و باورهای مخربم بودم و تند تند مینوشتم و سوال میپرسیدم ولی نمیفهمیدم چیه و چیکار باید کنم که به این خواسته بزرگم که یک ساله میخوام برسم…

از اینکه نمیتونستم پیداش کنمو بفهممش ناخودآگاه دلم گرفتو مثل ابر بهار و به پهنای صورت شروع کردم به گریه کردن و ادامه نوشتن، یهو یه حسی بهم گفت که دست از نوشتن بردار و ذهنتو آروم کن تا بهت بگیم جوابی که میخوای چیه…

منم خودکارو آروم گذاشتم زمین و همونجوری که اشک میرختم چشمامو بستمو نفس عمیق کشیدمو گفتم آماده شنیدنم…

خیلی واضح و شفاف شنیدم که “احساس خوب داشته باش” با تعجب پرسیدم فقط همین؟!؟ احساس خوب داشتن من باعث برآورده شدن خواستم میشه؟!؟ یعنی باورهای محدود کنندم واقعا درست شده و فقط حال خوب من مهمه؟!؟

پاسخ اومد که دقیقا همینه، انقدر به خودت سخت نگیر و فشار نیار، به جای درگیر کردن ذهنتو فکرو خیالهای الکی که جز خراب شدن حالت سودی نداره…سعی کن از داشته هات لذت ببری و شاد باشی، و ایمان داشته باش که ما هرآنچه بهترینه برات رو رقم میزنیم…

واااای که چقدر یهو قلبم آروم گرفت، حتی نجواهای ذهنیم هم از بین رفت و ساکت شد و انگار تو یک حالت خلصه فرو رفته بودم…هیچ وقت این تجربه گوش دادن به ندای درون رو به این شفافی و واضحی نداشتم، چقدر تجربه بی نظیری بود…

و حالا تو روز چهلم از این سفرنامه بی نظیر، مجدد همون الهامات اینبار از زبون استاد عزیزتر از جان شنیده میشه (البته که این جملات رو از استاد بارها و بارها شنیده بودم ولی به دلیل پایین بودن مدارم درکش نمیکردم) گفته شد که دختر جان، تو هیچ کار دیگه ایی نداری جز لذت بردن از زندگی و داشته هات و شادی واقعی از عمق وجودت، پس فقط شاد باشو از این زندگی زیبا با نعمتها و فراوانی هاش کیف کنو حالشونو ببر و نگران پاسخ به خواستهات از سمت ما نباش که ما صلاح تورو بهتر از خودت میدونیمو میخوایم و بیشتر از تو خواهان رسیدن به اهدفتیم تا رشد کنی و با پیشرفتت باعث گسترش بیشتر جهان بشی…

خدایا به چه زبونی و چجوری حمد و‌سپاستو به جا بیارم که لایقت باشه و کم نذاشته باشم…

خدایا شکرت که منو لایق بودن تو این جمع ملکوتی و الهی و تو این سفر معنوی دونستی و به جرات میگم که سپیده امروز هزار برابر متفاوت تر از سپیده روز اول سفرنامه‌ست و خیلی خوشگل میتونم تغییر مدارهامو حس کنم و عمیق تر شدن روابط معنوی و عاطفیمو خیلی شفاف تو سراسر زندگیم ببینم…

استاد جانِ جانان و مریم گلی مهربون و همسفران عزیزم عاشق تک‌تکتونم و از خدای وهابم برای همتون شادی بی پایان، سلامتی روزافزون، سعادت و ثروت بی انتها خواهانم…

باشد که همگی در مسیر سعادت رستگار شویم…

یا حق…

سلام زیبای عزیز دوست و هم سفر خوبم

خداروشکر که کامنتم تونسته یه نشونه برات باشه مثل ده ها کامنت دوستان دیگه که برای من الهام و نشونه بوده…

ما اینجا تو این سایت الهی کنار هم هستیم تا به کمک هم و نوشتن تجربیاتمون باعث درک و فهم و رشد بیشترمون بشیم…

الهی که همیشه در مسیر نور و آگاهی و خرد باشیم تا به بهترین راهها هدایت بشیم…

در پناه الله یکتا و بی همتا شاد و سلامت و موفق باشی دوست من…