هدفی انگیزه ساز برای امسال انتخاب کن

کامنت روز 40

به نام خداوندی که قلم به دست گرفته

تا قصه‌ی ما را با نور و آرامش بنویسه

و هر صفحه‌اش رو سرشار از امید کنه

خدایی که به قلم قسم خورده تا هر واژه‌اش مسیر زندگی ما را روشن کنه

خدایی که در این چهل روزِ پر از تلاش تحول و نور با هر قدم همراهم بود و راه رو به قلبم نشون داد

خدایی که همیشه و همه‌جا پشتیبان مسیر رشد و عشق و تحولم شد

سلام به استاد عزیز و همه‌ی هم‌سفرای گلی که تو این مسیر الهی هستند

روز چهلم اومد و خدایا هزارااااان مرتبه شکـــــرررر که الان اینجام

اومدم چهلمین برگ از تحول زندگیمو توی دفتر این سایت پر از نور بنویسم

خدایا شکرت که بازم فرصتم دادی یه ردپای دیگه از خودم به جا بذارم

من و همسرم تازه ازدواج کردیم ولی ایشون سال‌هاست که توی این مسیر نورانی همراه شماست و استاد عزیز با عشق و پیگیری داره رو خودش کار می‌کنه

وقتی می‌دیدم با ذوق میاد و کامنت می‌ذاره همیشه برام عجیب بود که چی میشه آدم این‌قدر بی‌پروا بیاد و از تحولاتش بنویسه

اما حالا که اینجام باورم نمیشه

منی که تا دیروز این‌قدر مقاومت داشتم

منی که فکر می‌کردم نمی‌تونم از باورام بنویسم

حالا با یه ذوق و شوق عجیب با دل و جون دارم می‌نویسم و می‌نویسم

الهی صـــــد هزار مرتبه شکر

وقتی صحبت استاد عزیز رو تو این فایل بی نظیر شنیدم

فهمیدم

خداوند برای هیچ‌کس به‌زور کاری نمی‌کنه بلکه امکانات مسیرها و فرصت‌ها رو به‌طور مساوی فراهم می‌کنه اما این ما هستیم که باید ازشون استفاده کنیم

مثل معلمی که با جون و دل درس میده اما اگه دانش‌آموز نخواد یاد بگیره نتیجه‌ای نمی‌گیره پس مسئولیت با خود ماست نه خدا

بعضی‌ها نمی‌خوان باورهاشونو تغییر بدن نمی‌خوان از رنج بیان بیرون چون تمرکزشون روی ترس و فقر و درد و نگرانیه

اما دنیا به کسی تعلق داره که آگاهانه تصمیم می‌گیره باور می‌سازه عمل می‌کنه و می‌دونه که هیچ‌چیز بیرونی قرار نیست نجاتش بده

آسون بگیر زندگی آسون‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی لذت از نعمت‌های ساده یه پیک‌نیک کوچیک یه طبیعت‌گردی ساده یه شب با همسر هزارها الهام داره

و چه زیبا گفتن استاد

«رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیَا حَسَنَهً وَ فِی الآخِرَهِ حَسَنَهً»

همه‌چیز در همین دعاست

نه فقط دنیا نه فقط آخرت بلکه تعادل زیبایی بین هردو

و امسال عید یه تصمیم قشنگ گرفتم

چندتا هدف جدی برای زندگی مشترک تازه‌مون نوشتم

یکی از مهم‌تریناش این بود

کارهای چالش‌برانگیز و سخت رو اولویت بدم

مثلاً همین نوشتن در سایت برای ذهن مقاومم یه کار خیلی سخت بود ولی انجامش دادم

و خداروشکر که “فاطمه تو تونستی”

بعد با همسر عزیزم تصمیم گرفتیم قوی‌تر از همیشه دوره‌ی 12 قدم رو شروع کنیم

همزمان با سال نو قدم اول رو برداشتیم

یه شب نشستیم کنار هم دفتر مشترکمون رو باز کردیم با تمام صداقت نوشتیم

از ترس‌هامون از مقاومت‌های ذهنی از ضعف‌هامون ولی صادقانه و عاشقانه

و یه تصمیم دیگه

ادامه‌ی کوه‌نوردی با عشق زندگیم

نه فقط برای سلامت

بلکه برای اتصال برای الهام برای حرف زدن از فایل‌های استاد از باورهایی که کم‌کم دارن جون می‌گیرن

و چه شیرینه این تصمیمات وقتی واقعاً عملی میشن

ما حالا توی هفته معمولاً یک یا دو بار می‌ریم کوه‌نوردی

اکثر وقتا کمپ می‌کنیم دو نفری توی دل طبیعت می‌مونیم

می‌نشینیم زیر آسمون پرستاره کنار صدای رود راجع‌به فایل‌های استاد حرف می‌زنیم

راجع‌به باورهامون درباره‌ی خدا زندگی و اینکه چقدر زیباست این مسیر

دقیقاً همون‌جاست که بیشتر الهامات من از خدا میاد

دقیقاً همون‌جاست که حس می‌کنم دارم از نو متولد می‌شم

و در آخر

از صمیم قلب از همسر نازنینم که مثل یه فرشته کنارم بود

دستمو گرفت حمایتم کرد قدم‌به‌قدم باهام اومد الهام‌بخشم شد

باورم کرد منو به نوشتن به بیان به دیده شدن دعوت کرد

بی‌نهایت سپاسگزارم

و از استاد عزیزمون که تمام این نور و بیداری و تغییر از دلِ کلام‌ها و راهنمایی‌هاش شکوفا شد

با همه‌ی وجودم قدردانم

چهل روز گذشت

چهل روزی که دیگه فقط یه عدد نیست

چهل برگ زرین از دفتر زندگی منه

چهل فصل از یه تحول

چهل قطره از بارونِ الهام

چهل پل از ترس به ایمان از شک به یقین

از فرار کردن به در آغوش کشیدن خودم

و حالا

من اینجام قوی‌تر روشن‌تر عاشق‌تر

با دلی پر از امید ذهنی پر از باورهای تازه و نگاهی که حالا خدا رو بیشتر از همیشه می‌بینه

و می‌دونم که این فقط شروعه

شروع یه راه روشن‌تر

شروع دختره تازه‌ای که دیگه خودش رو پیدا کرده

خدای مهربونم ممنونم بابت این چهل روز

ممنونم که منو صدا زدی

و من بالاخره صداتو شنیدم

آیه روزم

وَ لَوْ یُؤاخِذُ اللَّـهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ ما تَرَکَ عَلَیْها مِنْ دَابَّهٍ وَ لکِنْ یُؤَخِّرُهُمْ إِلى‏ أَجَلٍ مُسَمًّى فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَهً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ

اگر خدا مردم را به سبب ستم‌کاری‌شان مؤاخذه می‌کرد، هیچ جنبنده‌ای را روی زمین باقی نمی‌گذاشت؛ ولی (چنین نمی‌کند، و) تا زمانی معین به آنان مهلت می‌دهد، و هنگامی که اجلشان فرا رسد، لحظه‌ای (از آن) تأخیر نمی‌کنند و لحظه‌ای (آن را) جلو نمی‌اندازند.

نحل – 61