توحید عملی | قسمت ۱

سلام

صادقانه بنویسید که همین الان در ذهن‌تان به چه کسانی یا چه عواملی (غیر از خدا) قدرت داده‌اید؟ و از این پس چگونه می‌خواهید توحید را به صورت عملی در زندگیتان اجرا کنید.

وقتی به این سوال فکر کردم فهمیدم جوابش رو طی چند روزه گذشته داشتم پیدا میکردم. که قدرت درونی خودم و قدرتی که خدا به ما داده رو کنار گذاشتیم و به عوامل بیرونی قدرت دادیم.

اول میگم به چه کسانی یا چه مواردی قدرت دادم بعد نتیجش رو هم معلوم میکنم که از نتیجه ای که دارم میگیرم کاملا مشخص میشه.

من به مامانم توی خونه و برخورد های روزانه قدرت داده بودم و با بحث های الکی که نمیگذاشت ذهنم رو آروم کنه درگیر شدم. مدام توی طول روز به بحث هایی که بی دلیل بود و نتیجه ای نداشت و به راحتی هم میشد فراموشش کرد من فکر میکردم و آروم آروم از روحیه خوب و سرحالی که داشتم رسیدم به روحیه خشمگین و اخلاق عصبی. (همون چیزی که قبلا بودم) این بهم یک نکنه دیگه ای رو هم نشون داد که اگر از ریشه مسئله ای که داری رو حل نکنی باز برمیگردی به همون شخصیت قبلی.

مورد بعدی به صاحب کار کارگاهی بود که توش کارمیکردمه. هنوز نمیدونم دقیقا چه نگاهی دارم اما من با خودم از درون در رابطه با نحوه کار کردنم در رابطه با محیط کاریم در رابطه با شخصیت صاحب کارم درگیرم.

چیزی که اگر همین الان از من بپرسی میگم خیلی راحت میشه یک دید دیگه ای داشت به این مسائل و کلا احساس خیلی سپاسگزارانه تری رو تجربه کنی.

ولی چون شروع کار من و دلیل ورود من به این کار به خاطر توجهم روی نا توانایی هام بود احساس نارضایتی و عدم اعتماد به نفس به طور کلی توی طول این چند ماه داشتم. همین نگرش باعث شد که این احساسات بیشتر و بیشتر بشه و من از لحاظ این نگاه که توانمند هستم افت داشته باشم.

این احساس نارضایتی خودم روی زوایای دیگه هم تاثیر گذاشته بود. یکیش همین برخورد صاحب کارم باهام بود که اون احساس احترام و لیاقتی که داشتم رو بهم نمیداد و باعث شد من توی این زمینه ها افت کنم.

بعد از دیدن این فایل فهمیدم که من توی این مدتی که گذشت داشتم شرک میورزیدم اونم به دو نفر و همین شرک باعث شد که من تجربه جالبی رو نداشته باشم.

موضوع اصلی: توحید عملی

توحید یا قدرتی که خداوند به ما داده یا سیستم بدون تغییر کیهان تعریفیه که من یکم تونستم درکش کنم.

اما عمل توی این داستان

یعنی این که باور کن که خودتی که زندگیت رو رقم میزنی، بهونه نیار، نگاهت رو از بیرون خودت بردار و بزار روی شخص خودت و پاشو تغییر بده خودت رو.

افکارت رو تغییر بده. باور هات رو. رفتارت رو. نگرشت به موضوعاتی که درگیرشونی رو تغییر بده و آروم آروم بدون اینکه متوجه بشی نتایج این تغییر هم نمایان میشه.

به عنوان مثال من اگر میخوام این موضوعات رو تغییر کنم اول باید درک کنم که اقا این واکنش و بحث هایی که دارم همش بدون استثنا تقصیر خودمه. بعد باید بفهمم که میتونم تغییرش بدم.

حالا باید بیام روی ویژگی های مثبتی که میتونم پیدا کنم توی این داستان توجه کنم.

و طبق تجربه و قانون نتیجه هم به همون سمتی میره که توجه من قبلش رفته بود.

توی محیط کاری هم. من باید توجهم رو بزارم روی توانایی هام. روی کار هایی که انجام دادم و نتیجه خوبی داشته نه روی اشتباه هایی که داشتم.

بعد باید توجهم رو بزارم روی ویژگی های زیبایی که توی محیط کاری میبینم.

با این تغییر کانون توجهم نتیجه هم عوض میشه.

یکی از نشانه هایی که متوجه شدم از اینکه ما چه زمانی شرک توی وجودمون قوی تره.

زمانیه که ما واکنش های خیلی شدید و غیر ارادی‌ داریم.

یعنی اقا اگر من وقتی یک خبر ناگواری رو میشنوم و خیلی متشنج میشم نشون میده اصلا نگاه درستی به قضیه ندارم.

حالا میتونه این موضوع توی واریز حقوق باشه

توی مسائل مالی باشه

توی مسائل روابطی باشه

یا توی اتفاقات رایجی که اطرافمون میوفته باشه.

یکی از وقت هایی که میتونیم بفهمیم پاشنه های اشیل یا چشم اسفندیارمون کجاست توی همین لحظه هاست. که مخصوصا وقتی یه مدت روی خودمون کار نکنیم سریع خودش رو نشون میده.

این مسئله ها رو باید به قول استاد ریشه ای حل کنیم و همیشه حواسمون باشه که روی خودمون کار کنیم.

یک مورد خیلی مهمی که به شخصه باید روش کار کنم بحث اینه که باید قانون رو تمام و کمال باور کنیم. و متعهد باشیم که عمل کنیم.

یعنی مثلا خود من با اینکه میدونم کانون توجه باعث میشه نتایجم تغییر کنه ها. و هزاران بار هم تاثیر مثبتش رو دیدم هم منفیش رو و شک ندارم که اگر دارم به ناخواسته ها توجه میکنم با سر میرم پایین ولی بازم به خاطر حرف مردم ممکنه توجهم رو راحت بسپرم به دست اطرافیان.

یا مثلا میدونم که باید از بحث کردن دوری کنم ولی بحث میکنم.

میدونم باید به بدنم احترام بزارم اما این کار رو نمیکنم.

میدونم باید به زیبایی ها توجه کنم اما نمیکنم. میدونم باید به خواسته هام توجه کنم اما نمیکنم.

همه این مسائل نشونم میده که اقا شاید باور کرده باشی شاید توحید رو پذیرفته باشی که فقط خداعه که تاثیر گذاره و قدرت داره. فقط خدایت که قدرت داره و قدرتش رو به تو داده. شاید پذیرفته باشی که خودت نتایج زندگیت رو رقم میزنی ولی به این دلیل که حالا یا عادت نداری یا متعهد نیستی یا هر مسئله دیگه ای؛ عمل نمیکنی.

اقا جان هر کاری میخوای بکنی بکن ولی بدون تا وقتی عمل نکنی همون آشه و همون کاسه.

موضوع اصلا پیچیده نیست.

اما حالا چی میشه که میتونی عمل کنی به آگاهی هات. چی میشه که میتونی اعتماد کنی به خدا.

به نظرم اولین مسئله تکرار زیاد قدرت خداست. تکرار بسیار زیاد کار هایی که انجام دادیم. خلق هایی که داشتیمه. تکرار و خوندن نتایج دوستان که چه شرایطی رو رقم زدن.

و بعد حرکت دائمی کردن به سمت خواسته هامون.

امیدوارم بتونم یکم بیشتر از قبل حسم رو بهتر کنم و عمل کنم به موضوعاتی که تونستم درک کنم.