توحید عملی | قسمت ۱

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام و احترام به دوستانم و استاد عزیزم

این فایل برای من کاملا نمود هدایت خداونده

اینکه خداوند عاشقانه تر از من میخواد که من به خواسته هام برسم و منو هدایت میکنه .

از این بابت میگم هدایته که من تازه دوره احساس لیاقت رو شروع کردم و تا جلسه 8رفتم ، امروز بعد از گوش دادن جلسه 8متوجه شدم حجم اطلاعات و آگاهی ها اینقدر زیاد شده که من نمیتونم هضمش کنم و یه جورایی متوجه نمیشم و یا مباحث قبلی هنوز برام نهادینه نشده و فراموش میکنم و یه ندایی و یه حسی بهم میگفت داری تند تند جلسات رو میری جلو

.برای همین تصمیم گرفتم فعلا جلوتر نرم وبیام جلسات قبلی رو بازبینی کنم و در عمل بیشتر اجرا کنم . چون اطلاعات بیشتر باعث سردرگمی من میشه و این رفتار که تند تند جلسات رو ببینم از ماجرای کمالگرایی من نشات میگیره که شما توی جلسه 8در موردش صحبت کردید . من امروز صبح جلسه رو گوش دادم و همین امروزم یه قدم برای این جلسه برداشتم و آهسته تر پیش میرم و انجام میدم ،امروز یک کلیپ در مورد علایقم و کاری که دوست دارم انجامش بدم برداشتم و چقدر خوشحال شدم چون قبلش هم فایل توضیحات تکمیلی جلسه 8رو دیدم به خودم افتخار کردم ، امروز دوباره یه ماجرا اتفاق افتاد که من طبق جلسه 3 تمرینش رو انجام دادم ویکی از نزدیکانم از من خواسته ایی داشت که من ردش کردم و نپذیرفتم و پشت تلفن متوجه شدم که طرفم ناراحت شد و همونجا لحنش عوض شد ،ولی انگار یه نیرویی از درونم داشت اعلام مخالفت میکرد و من اراده نداشتم . خب بابت این تغییرم هم خوشحال شدم و میدونم که دیگه اون طرف این درخواست ها رو از من نمیکنه ،چون علت اینکه این درخواست رو کرد این بود که چند وقت پیش هم شبیه این درخواست رو کرد و من قبول کردم چون احساس لیاقت پایینی داشتم ولی الان بعد از گوش دادن به دوره من اینو انجامش دادم و نه گفتم در صورتی که میدونستم طرفم ناراحت میشه . به قول استاد کسی که میخواد ناراحت بشه و بره ،بهتره که نباشه و اینکه بخواد با دست گذاشتن روی احساسات من اینکارو انجام بده .

امروز که این جلسه رو دوباره گذاشتید و با سوالهای جادویی که میپرسید و دیدن اینکه تاکید بر دوره احساس لیاقت داشت دوباره زنگوله دل من به صدا در اومد که نفیسه ببین چه همزمانی ……..

اینکه تو استپ کنی و بخوای دوباره دوره رو شروع کنی و این فایل …..

استاد من اصلا به خاطر شروع دوباره و خوندن مطالب جلسه 1وارد سایت شدم…… اووووه خدای من ……

چه عجیب که من پنجره های توی گوگل رو چند ساعت پیش بستم در صورتی که توی صفحه احساس لیاقت بودم و میتونستم این بنر رو نبینم .چون صفحه ها رو بستم از اول وارد سایت شدم و دیدم این فایل به روز رسانی شده ….. خدایا شکرت که هدایت آدم رو میخکوب میکنه ،اصلا اگر این نوشتن کامنت ها نبود من نمیفهمیدم که این خودش چه هدایتی هست !!!!!

خدایا ممنونم 🙏

یکی از عواملی که تا حالا بهش فکر نکرده بودم و همین حالا اومد وجود دخترم هست که من بهش قدرت میدم . شاید خنده دار باشه که چطور میشه آدم به یک فردی مه کوچکتر از خودته و یه جورایی مثل موم توی دستته بتونه قدرت رو از تو بگیره .

راستش من به خاطر دخترم که یکم مشکلات اختلال اتیسم داره مجبور شدم کارایی رو انجام بدم که باعث شد از خیلی از خواسته هام بزنم ،از شهری که دوسش داشتم اومدم شهر قبلی ام که این به اندازه یک بمب توی زندگیم منو ترکوند . خب نگهداری و هندل کردن یه بچه که شرایط نرمال نداره یکم سخته و من چون سالها ازش دور بودم توان مدیریت رو نداشتم اعتراف میکنم الان یک سال گذشته و شاید من تازه به اندازه 20درصد تونستم تغییر ایجاد کنم و خودمو با شرایط وفق بدم . و این مساله که من نمیتونم هیچ حرکتی بزنم و دوباره شروع کنم منو بسیار مستاصل میکنه . این مساله چیزی هست که من باوری نسبت به تغییرش ندارم و اصلا نمیتونم کنترلش کنم . اما چند تا تغییر خوب توی من به وجود آورده که اولیش اینه خیلی آروم تر شدم ، من آدمی بودم که هر مسئله ایی میتونست منو از کوره در ببره و با عصبانیت باهاش برخورد کنم ولی من به خاطر دخترم مجبور شدم این عادتو کنار بذارم و الان خیلی آروم تر شدم و سعی میکنم زندگی رو سخت نگیرم و با مسائل احتمالی منطقی تر برخورد کنم و ناراحت میشم ولی اون عصبانیت های داد و بیداد ندارم .

من تونستم عشق ورزی و ایجاد احساس خوب رو در خودم ایجاد کنم و واقعا با دخترم حال کنم و رابطه مون مثل مادر دختری نیست و من کاملا سعی میکنم باهاش دوست باشم .

ولی چیزی که منو مستاصل میکنه و توانمو میگیره اینه که باید همش کنارش باشم و تمرکز منو میگیره و یه جورایی منو خموده کرده ،منی که یه زمانی با فراق بال به شهری دیگه مهاجرت کردم و برای خودم بودم ،هر کاری که دوست داشتم انجام میدادم ،با هر کی دوست داشتم دوست میشدم ،هر جا دلم میخواست تا هر موقع میرفتم ،تنها ،با دوستام و…. ولی الان بار مسئولیت یه نفر دیگه رو روی دوشم احساس میکنم . باور اینکه من مسئول این بچم چون توانایی هاش محدود تره و نیاز به کمک داره منو بسیار تحت تاثیر خودش قرار میده . البته که خانواده (پدر و مادرم )هستن ولی خب اونا هم با شرایط و ضوابط خودشون پیش میرن و اگر بیشتر از یه حدی دخترم باهاشون باشه با رفتارهاشون منو تحت فشار میذارن ،از طرفی هم دخترم از پدرش اصلا خوشش نمیاد و نمیخواد با اون باشه ، و من موندم و یک سد ذهنی که وجود این بچه جلوی موفقیت های منو میگیره . یه عالمه اتفاق افتاده این باور رو تثبیت کرده و من یه جورای ناتوان شدم از تغییرش …..مثل این میمونه روحم پرواز میخواد ولی من پام با یه زنجیر بسته شده ،دلم هزاران تغییر میخواد ولی این باور اینقدر محکمه که نمیتونم حریفش بشم

استاد یه توضیحی در مورد این مسئله دادن که من توی جلسات آینده میرسم ولی چون فعلا میخوام روی درک جلسات کار کنم نمیدونم کی بهش میرسم .

تنها ایده برای اینکه هدایت بشم و این باور برداشته بشه ،اینه که باور کنم میشه ولی نمیدونم چطوری و سعی میکنم با قرار دادن خودم در حالت بهتر و احساس بهتر نذارم این باور قوی مومنتوم بگیره و اجازه میدم که هدایت بشم .

از دوستان عزیزم میخوام اگر پیشنهادی دارن یا الگویی دارن بهم بگن تا بتونم اونو به عنوان هدایت ببینم و عمل کنم

ممنونم از استاد بینظیرم ،دوستان عزیزم و خانم شایسته گل .

در پناه حق سربلند و پیروز باشید