توحید عملی | قسمت ۱۰

به نام خدای مهربان

سلام

این منم که دارم کارهارو انجام میدم بنده ی من

بنده ی من تو که تیر ننداختی خدا انداخت

خداوند همه ی کارهارو برای پیامبر انجام داد پیامبر سمت خودش رو انجام داد و این خداوند بود که همه ی کارهارو براش انجام داد..

ایگو یعنی اینکه فکر کنیم ما داریم کارهارو انجام میدیم، نه هر آنچه داریم از آن خداست و از اون به ما رسیده اگر مهارتی داریم اون هدایت کرده و آدم مناسب رو آورده شرایطی رو فراهم کرده تا یاد بگیریم اگر کاری رو انجام دادیم و چیزی رو خلق کردیم این خداوند بوده که لحظه به لحظه هدایت کرده و اون محصول خلق شده این ما نبودیم

هر غذایی که میپزم هر نوشته ای که مینویسم هر کلامی که میگم خداونده و اون هدایتم کرده هیچ وقت من نبودم همه چیز اون بوده تنها نیروی عالم..

ما از خودمون چی داریم که فکر کردیم این ما بودیم که فلان کار رو به زیبایی انجام دادیم فلان محصول رو خلق کردیم فلان اثر هنری رو آفریدیم؟؟؟ نه این ما نبودیم این خداوند بوده که با هدایت های لحظه به لحظه ش هدایت کرده و اون مهارت رو به ما یاد داده خدا مربی مناسب رو سر راهمون گذاشت، اون بوده که هدایت کرده به افراد مناسب اون بوده که از لحظه ای که دست به کار بردیم تا لحظه ی پایان هدایت هاش جاری بوده و قدم به قدم هدایتمون کرده به سایت درست به آموزش درست به متریال مناسب کارمون کی همه ی این کارهارو انجام داده تا یک اثر نهایتا خلق بشه؟ خودش

تا پیش از این کارهارو اون بوده که انجام داده از این پس هم خودش خواهد بود که انجام میده پس نگران چی هستی؟ نگران اینی که کار بعدی رو نتونی انجام بدی؟ شوخیت گرفته؟ این جوکه .. خنده داره واقعا .. آخه مگه قبلیارو تو انجام دادی که میگی خدایا این یکیو نمیتونم.. باورت شده که قبلیارو خودت بودی که انجام دادی؟

یادته خواهرزاده ی 3 ساله تو که توی مسافرتی که با هم رفته بودیم باباش بغلش کرد و نشوندش توی بغلش و فکر میکرد اونه که داره ماشینو میرونه نزدیکای ویلا به یه سربالیی که شیب تندی داشت رسیدیم خواهرزاده ی کوچولوی من تمام توانشو جمع کرد که ماشینو با زور خودش هل بده به سمت بالا و گفت بابا اینجاشو دیگه نمیتونم ..)) هممون خیلی خندیدیم که فکر میکرده تا حالا اون بوده که داشته ماشینو میرونده

عزیزدلم.. فک میکردی داری ماشینو تو میرونی؟ تو توی بغل راننده نشسته بودی اون با مهر اون با عشق داشته ماشینو به عالیترین شکل میرونده و جلو میبرده حالا به سربالایی رسیدی تو داری زور میزنی با زور خودت ماشینو ببری بالا؟؟ ))) بشین سر جات با خیال راحت مثل قبل عزیزم .. تو فقط تصور میکردی داری میرونی درحالیکه راننده ی اصلی داشته همیشه به عالیترین شکل کارهارو انجام میداده و ماشینو میرونده اون تورو توی بغلش نشونده بوده با عشق و مهربونی تا تو لذت روندن رو تجربه کنی همین.. پس فکر نکن حالا که ماشین به سربالایی رسیده باید زور بزنی و ماشین رو با زور خودت ببری بالا مثل قبل آروم و راحت بشین و بازم بذار راننده ی اصلی راننده ی مهربون کارهارو انجام بده راحت باش بهش اعتماد کن اون کارشو بلده خیلی هم عالی بلده اون تورو میبره براحتی مثل قبل تو فقط اعتماد کن و لذتتو ببر و تو بغلش پشت فرمون بشین همین خودش همه ی کارهارو به عالیترین شکل انجام میده اون خیلی خیلی قویه قدرتش بر کل عالم چیره ست.. پس نگران هیچی نباش.

عاشقتونم.

سلام استاد عزیزم و دوستان ارزشمندم.

بگیر از من هر چی که منو از تو دور میکنه بگیر که خوب معامله ایه من یه چیز فانی رو میدم ولی در عوض همه چی بدست میارم، تورو که همه چیزی.

من دلمشغولیهای این دنیای مادی رو میدم اما آرامش بدست میارم. بزن در گوش من بزن هرجا از مسیر تو دور شدم تا دوباره برگردم به مسیر تو مسیر بهشتی توحید، پروردگار من زندگی با تو زیباست با تو شاده اصلا مگه بدون تو میشه شادی کرد؟ هرگز حتی یک لحظه. خدایا من همه امورم رو به تو میسپارم تویی که آگاهم میکنی به چیزی که هیچ راهی به آگاه شدن بهش نداشتم، تویی که هر لحظه مراقبمی که آب تو دلم تکون نخوره ، تویی که هرآنچه از تو به من میرسه خیر مطلقه، هر چند شاید عقل محدود من برعکس فکر کنه، خدایا من به هر خیری که از تو به من برسه فقیرم من از خودم هیچی ندارم همه ی برخورداریهای من از طرف توست و من ذره ای توانایی برای آوردن نعمتی به زندگیم رو ندارم، تویی که سلامتی و زیبایی جسمم میشی، تویی که هر لحظه هدایتم میکنی.تویی که برای من بهترینها رو میخوای. تو همون کسی هستی که بقول ابراهیم:

ٱلَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهۡدِینِ

همان کسى که مرا آفرید و هم او مرا هدایت مى کند،

وَٱلَّذِی هُوَ یُطۡعِمُنِی وَیَسۡقِینِ

و آنکه او طعامم مى دهد و سیرابم مى کند

وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ یَشۡفِینِ

و هنگامى که بیمار مى شوم، او شفایم مى دهد

وَٱلَّذِی یُمِیتُنِی ثُمَّ یُحۡیِینِ

و آنکه مرا مى میراند سپس زنده ام مى کند

وَٱلَّذِیٓ أَطۡمَعُ أَن یَغۡفِرَ لِی خَطِیٓـَٔتِی یَوۡمَ ٱلدِّینِ

و آنکه امید دارم روز جزا خطایم را بر من بیامرزد

رَبِّ هَبۡ لِی حُکۡمࣰا وَأَلۡحِقۡنِی بِٱلصَّـٰلِحِینَ

پروردگارا! به من حکمت بخش، و مرا به شایستگان ملحق کن

وَٱجۡعَل لِّی لِسَانَ صِدۡقࣲ فِی ٱلۡأٓخِرِینَ

و براى من در آیندگان نامى نیک و ستایشى والا مرتبه قرار ده

وَٱجۡعَلۡنِی مِن وَرَثَهِ جَنَّهِ ٱلنَّعِیمِ

و مرا از وارثان بهشت پرنعمت گردان،

خدایا شکرت که همیشه منو از بهترین مسیرها براحتی به خواسته ام میرسونی.

خدایا شکرت که همیشه بهترین بندگانت رو سر راه من قرار دادی و میدی تا به من کمک کنن متناسب با نیاز اون زمان من.

خدایا شکرت که همیشه دستمو گرفتی و آوردی تو مسیر درست کنار بهترین آدمها تا باز هم بهتر و بهتر بشم.

خدایا شکرت که چون دارم روی خودم کار میکنم هر بار دنیای اطراف منو تغییر میدی، آدمای اطراف منو تغییر میدی و عالیترش میکنی چون فرکانس من مدار من بالاتر میره هر بار.

پروردگار عزیزم از صمیم قلبم از تو سپاسگزارم برای سلامتی دوباره ای که بهم دادی تویی که شفا میدی.

خدایا منو متواضعتر کن در مقابل خودت خدایا خودت کمکم کن که هر لحظه هر نعمتی که دارم بدونم که از طرف توست و هزاران بار سپاسگزارش باشم و رها باشم از هر وابستگی به غزر تو تو این دنیای مادی و کمکم کن که نعمتهات رو ببینم و هزاران بار به خودم یادآوری کنم، کمکم کن لطف های پی در پی ِ تو منو غافل نکنه از سپاسگزاری به درگاهت ، بلکه منو متواضعتر کنه، هیچ تر کنه در مقابل تو ، خودت کمکم کن که فکر نکنم خودم بلدم و دستمو از تو دست تو بیرون بکشم بگم خودم راهو میرم بدونم بدون تو قدم از قدم هم نمیتونم بردارم. بدونم اگه لحظه ای رهام کنی و نباشی گیج و منگ مثل دیوونه ها حتی از عهده ساده ترین نیازهای اولیه خودم هم برنمیام، بدونم برای حرکت انگشتهام به تو محتاجم و بدون تو حتی قادر نیستم راه برم، اونوقت به چی مغرور میشم؟ این غروره از کجا میاد؟ مگه غیر از اینه که من نبودم عدم بودم تو لطف کردی منو آوردی اینجا تا لذت تجربه کردن رو بچشم؟ چرا؟ چون لطف و مهربونیت عالمگیر بود، چون سراسر عشق بودی، عشقِ من، تنها عشق واقعی تو این عالم، همراه همیشگی من ای کسی که هر لحظه همراهمی مراقبمی کارهامو انجام میدی نگرانی هامو به ایمنی تبدیل میکنی، بهترین رفیق تو کل این عالم تویی، برم کجا دنبال چی بگردم آخه با وجود تو.. منو ببخش که گاهی درست سپاسگزارت نیستم.

به نام تنها نیرویی که در عالم وجود داره

وقتی هر روز در ذهنم قدرتِ تو رو میدیدم خدای قادر و عظمت و بزرگی تو رو یادآوری میکردم و میگفتم خدایی که اینقدر قادره براش چه کاری داره که منو به خواسته ام برسونه، خدایا یادمه برام چیکار کردی معجزات تو رو میدیم اون همه موفقیت رو هرگز ندیده بودم اما وقتی تو رو صدا کردم وقتی قدرتمندی تو رو باور کردم برام سنگ تموم گذاشتی چون داشتم فقط و فقط به قدرتمندی تو فکر میکردم. اما چقدر توحید در من ضعیف بود و چقدر شیطان براحتی من رو از مسیر درست دور میکرد خدایا پناه میبرم به تو از شر شیطان خودت منو از نجواهای شیطان دور کن که کاری کرد که تو رو فراموش کنم براحتی و یادمه مغرووور میشدم میگفتم اووو ببین من چقدر خفنم در حالیکه من هیچی نبودم من هیچی نداشتم و اون نعمت ها لطف خدا بود اعتبارش برمیگشت به اون قدرت مطلق به اون قدرت بی مانند به تنها نیروی عالم به انرژی کل و نه هیچی در من من چی داشتم از خودم اخه؟ چرا عقلمو به کار ننداختم که اخه من چه توانایی داشتم از خودم برای مسخ کردن اون شرایط به نفع خودم؟ پس چرا قبلش نتونسته بودم این کارو بکنم اگه خودم و ویزگیهام باعثش شده بودم مگه من همیشه این ویژگیهارو نداشتم؟ چی تغییر کرده بود عامل اصلی چی بود؟ بقول قرآن آیا تعقل نمیکنید؟

حتی تو اون لحظات تاخت وتاز نجواهای شیطان که منو غرقِ دو دوتا چهارتا و حساب کتاب رو آدمها و شرایط کرده بود کلام شدی از زبون خواهرزاده 8 سالم و بهم گفتی:

من به اونی که قدرت داره فکر میکنم.

اما مثل عضله ای که جون نداشته باشه قدرت دادن به تو در من انقدر ضعیف شده بود و نجواهای شیطان انقدر قوی که ایمانِ ضعیف من زورش نرسید به نجواهای شرک، به قدرت دادن به غیر خدا، به ندیدن خدا، چه ایمان ضعیفی و چه زندگی سختی.

چقدر مسیر خودمو سخت کردم وقتی تصور کردم که این خودمم که عامل بوجود اورنده این موفقیتم چون دیگه خودم بودم که باید مسیر رو میرفتم دیگه روی دوش خدا نبودم چقدر خودمو له کردم برای بدست آوردن ذره ای  موفقیت،  چقدر کاسه چه کنم چه کنم ها دست گرفتم، منی که بقول خودم داشتم رو خودم کار هم میکردم اما این رمز، این مهمترین نکته رو شیطان از یادم برد، خدایا به تو پناه میبرم از فراموش کردن این نکته که تویی قدرتمندترین نیروی عالم و برام کافی هستی و کافیه از تو بخوام تویی در ذره ذره این عالم و هرچه دارم از ان توست و تو به من دادی تو جونی تو پاهام که بدون تو حتی توان راه رفتن هم ندارم چه برسه که بخوام بدوم.

به اندازه ای که تو رو منبع و منشا میبینم میتونم به موفقیت هم برسم به اندازه ای که در مقابل تو احساس هیچی بودن میکنم و تسلیم توام و از تو میخوام که کمکم کنی روندم آسونتر و موفقیت آمیزتر هم پیش میره.

هزار بار باید به خودم بگم که این خداست که داره کارهارو برای من انجام میده در من این منیت و غرور خیلی زیاده خیلی اعتبار همه چی رو به خودم میدم به زیباییم به هوشی که ندارم حتی، به توانایی هایی که ندارم من من من چقدر خوبم  من چه کار درستم.. هه تو هیچی از خودت نداری به اندازه ای که دست خدارو باز میذاری به اندازه ای که خودتو برای کسب موفقیت ناتوان میبینی موفقت میکنه اون نیرویی که همه چیزه.

وقتی بالاخره انقدر چک ولگد خوردم انقدر درونم پر شد از اضطراب و نگرانی و غم و ناراحتی مدام، برگشتم به سمت خدا و اون آروم آروم شفام داد بهم آرامش بخشید، عزت بیشتر خودش شد برام، وقتی من همه چی رو اون بیرون رها کردم، احساس ارزشمندیمو هزاران پله رشد داد، موفقم کرد جسمم رو شفا داد و سالم کرد و داره بهم میگه هر چی بیشتر بیای سمت من موفقیت بیشتر نعمت بیشتر عزت بیشتر بهت میدم تو فقط تو مسیر من ادامه بده سرسختانه و توحید رو تو وجودت قویتر کن مثل حضرت مریم ها مثل عباسمنش ها…