توحید عملی | قسمت ۱۰

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام به استاد عزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم

وسلام به تک تک دوستانم.

الْحَجّ

حُنَفَاءَ لِلَّهِ غَیْرَ مُشْرِکِینَ بِهِ ۚ وَمَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَکَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّیْرُ أَوْ تَهْوِی بِهِ الرِّیحُ فِی مَکَانٍ سَحِیقٍ(٣١)

کسی که چیزی به‌جای خدا بپرستد، مثل این است که از اوج آسمان سقوط کند و پرنده‌های شکاری، وسط زمین و هوا، او را طعمۀ خود سازند یا تندبادها به جایی دوردست پرتابش کنند!(٣١)

از قسمت 97 سریال زندگی دربهشت و کامنت دوستان عزیزم زکیه و آوه عزیز، هدایت شدم به این فایل….

به قول شما استاد قشنگم ما باید این فایلهارو بارها وبارها وبارها گوش کنیم، تاااااا دوباره خر گازمون نگیره یه وقت جو گیر بشیم ویادمون بره که

(( همه چیز خداست و خداست همه چیز))

خودمو میگماااا، هروقت اعتبار چیزی در زندگی رو به خودم یا یه آدم دیگه دادم، هر وقت منم منم کردم، واز یاد خداوند غافل شدم و با شیطان رفیق شدم، همون شیطانی که، کارش اینه که بیاد در خوشی ها ونعمت ها و حال خوبی ها وسلامتی و عزت، درست همونجایی که داری کیف زندگیتو میبری، بهت بگه، آفرین ، مرحبا، عجب باهوشی، عجب با استعدادی، عجب زرنگی، عجب مهره ماری داری تووووو، بابا دستخوش ، ایول، کارت درست بود…….. و باهمین آفرین ومرحبا گفتناش بهت، یه دفعه توهم جو گیر میشی و اعتبار همه چیز رو به خودت وزرنگیت میدیووو….

بعد دقیقا از همونجا سقوط میکنی…

یا همون شیطانی که وقتی تو سهمتو انجام دادی و باید با صبوری وامید بشینی تا میوه صبر وایمانت برسه، و خدا در زمان ومکان وشرایط مناسب نتایج عالی رو بهت هدیه بده، میاد تو گوشت نجوا میکنه، بدبخت، بیچاره، خاک برسر، الکی اینهمه زحمت کشیدی وتلاش کردی، دیدی فایده نداشت، دیدی عشق و مرام ومعرفت وصداقتت فایده نداشت، دیدی سرمایه کردنت رو فلان پروژه و فلان کار بی فایده بود، دید فلانی قدر محبت هات رو ندونست، دیدی داری آب تو هاونگ میکوبی؟!!!!

و اونجاست که تو، دوباره سقوط میکنی….

درست مثل همین آیه

31 الْحَجّ

[[[[کسی که چیزی به‌جای خدا بپرستد، مثل این است که از اوج آسمان سقوط کند و پرنده‌های شکاری، وسط زمین و هوا، او را طعمۀ خود سازند یا تندبادها به جایی دوردست پرتابش کنند!]]]]

کسی که خدا رو فراموش میکنه، حالا خواسته یا ناخواسته، و فقط خودش رو می بینه و فقط به مغز ناقص خودش یا کسائی مثل خودشند تکیه میکنه، در نهایت دقیقا مثل همون کسی میشه حال روزش که خداوند توی این آیه میفرماید.

برای هممون بارها اتفاق افتاد که وقتی به خاطر فراموشی قدرت وعظمت و حضور خداوند وهدایت ها ولطف ورحمتش در زندگی واموراتم، زمین خوردیم و حس کردیم تمام قلبمون تیکه وپاره شده، حس کردیم از درد زیاد استخونهامون شکسته، با وجود اینکه هنوز زنده بودیم،ولی حس می کردیم یه مرده ی متحرکیم که فقط راه میره….

چقدر به دیگران تکیه کردیم وبعد پشتمون رو خالی کردند وزمین خوردیم؟

چقدر روی دیگران حساب کردیم و زدند زیر قول وقرارشون؟

چقدر برای منفعت طلبی به دیگران خدمت کردیم و نه تنها اصلا براشون ارزشی داشت کار و وجود ما بلکه و در نهایت ذلت وخاری، تردمون کردند ؟

آه خدای من، ای خدای سبحان، ای بخشنده ی مهربان، چطور حمد و سپاس تورو به جای بیارم، که وقتی دیدی با ظلم به خودکردنهام، در نهایت درد ورنج و ذلت و غم هستم، باز تو بر من رحم کردی و تنها رهام نکردیو نجاتم دادی….

نه یکبار بلکه بارها وبارها وبارها در سرتاسر عمرم.

تا اینکه دستمو گرفتیو آوردی پیش کسانیکه، توی این سایت، این فضای مجازی، بدون اینکه از نظر فیزیکی کنار هم باشیم هر روز داریم با نام ویادت، تمرین می کنیم یکتاپرستی رو، توحیدی زندگی وبندگی کردن رو، واز هم می آموزیم که چطور انسانی درستکارتر،صادقتر، با ایمانتر ویکتاپرست تر باشیم، تا در این مسیر زندگی بتونیم خیر وخوشبختی بیشتری رو تجربه کنیم. ان شالله.

هزاران بارشکرت…

دو روز قبل میخواستم یه سرمایه گذاری جایی انجام بدم، که به نظر خودم منطقی وبه جا ودرست بود، با شخص مقابل هم صحبت کردم، اون بنده خدا هم گفت: انجام میدم برات..

بعد یه ساعت پیش خودم گفتم ای دل غافل، من با خدا مشورت نکردم، شیطان از یادم برد که ازش بپرسم، اخه من برای اکثر تصمیماتم به لطف خودش، باهاش مشورت میکنم، چون میدونم که بهترین راه وروش رو بهم پیش نهاد میده، چون واقعا دیگه نمیخوام ونمی تونم هیچوقت به خودم یا دیگران تکیه کنم ودوباره مشرک بشم وبه خودم ظلم کنم.

رفتم سراغ قرآن، گفت: برو فلان سوره فلان آیه…

الْأَعْرَاف

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ فَأُولَٰئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ بِمَا کَانُوا بِآیَاتِنَا یَظْلِمُونَ(٩)

و آن‌هایی که کارهایشان بی‌ارزش و دور از حق است، سرمایۀ عمرشان را با نپذیرفتن آیه‌ها و نشانه‌های ما از کف داده‌اند. (٩)

یعنی کسی جز خدای احد و واحد می تونست به این زیبایی منو هدایت کنه؟ یا من قدرت اینو دارم که بتونم تشخیص بدم چی برام خوبه یا بد؟ یا اینکه نتیجه تصمیماتم به خیر وصلاحم هست یانه؟؟

توی این آیه از بی ارزشی تصمیمم، واز دست دادن سرمایه ام گفت، وحجت رو بر من تمام کرد.

وقتی اینجوری منو هدایت میکنه و من دیگه به لطف خودش چرا واما واگر و…..نمیارم، ودیگه اصلا برام مهم نیست که کل دنیا بیان وبگن، بیا انجامش بده، ما میدونیم صد درصد برات سوده، والان وقتشه و انجام ندی پشیمون میشی….

من تسلیمه تسلیم میشم واز خدا بابت هدایتش سپاسگزاری میکنم، از بهترین برنامه ریز هستی که فقط برام خیر وخوشی وخوشبختی میخواد تشکر می کنم.

حتی اگه باز نجواها بیان که بخوان فریبم بدند من باز با یاد ونام خدا سعی می کنم به الهاماتم عمل کنم شکر خدا.

امروز صبح میخواستم در مورد موضوعی با شخصی صحبت کنم، که اتفاقا در مورد مسائل مالی بود، و اگه من پیشنهادی ندم به نفع من میشه، یعنی اگه من تماس نگیرم و چیزی نگم، اوضاع به نفع من پیش میره و از بیرون یا نگاه دیگران، تماس من با اون شخص و تغییر روش اون شخص در کارش باعث میشه من سود ومنفعتی در ظاهر از ادامه اون کار نبرم دیگه ، اما یه چیزی ته قلبم بهم میگه که تو نباید آگاهانه از گفتن حقیقت امتناع کنی، حتی اگه به ضرر خودت بشه، گفتن اون موضوع باعث میشه شخص مقابل مسیر دیگه ای رو انتخاب کنه وبراش نفع بیشتری داشته باشه…

دوباره از خداوند هدایت خواستم، گفتم مهربونم خدای خوب و مهربون وقشنگم، بگو انجامش بدم یانه؟

و به سرعت با این آیه جواب قطعی رو بهم داد.

الْکَهْف

کَذَٰلِکَ وَقَدْ أَحَطْنَا بِمَا لَدَیْهِ خُبْرًا(٩١)

بله، قصه این بود و ما از احوال ذوالقرنین کاملاً آگاه بودیم. (٩١)

بله به این قشنگی دیده بودید؟ اگر چه بله توی این ایه اضافه شده به معنی، ولی من جواب خودم رو گرفتم به این زیبایی….

وخداوند از احوالات ما باخبره، هر لحظه وهمیشه…

اصلا هدفش از خلقت ما واین دنیای مادی همین بوده، که ببینه کدوم یکی از ما خودمراقبتر، متواضعتر وتسلیم تر وبا ایمانتر ومتوکلتر هستیم. اصلا فرقه آدمیکه به خدا توکل می کنه وفقط روی خدا حساب باز میکنه با کسی که مثل گذشته ی من، وهنوزم گاهی اکنون، روی خودش یا دیگران یا شرایط ویا اوضاع تکیه می کنه وامید داره در همینه.

اینکه آدم متوکل صبور وآرام و تسلیمه…ودر نهایت به آسانی به خواسته هاش میرسه و زندگیش نرم وروان میگذره….

وآدم مغرور و خودخواه ومشرک وجاهل ونادان، که روی خودش ودیگران حساب میکنه، همیشه در ترس ونگرانی و درد ورنج زندگیشو سپری میکنه حتی اگه به خواسته اش هم برسه هیچ لذتی ازش نمیبره …

الْأَنْفَال

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ إِذَا ذُکِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِیَتْ عَلَیْهِمْ آیَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ(٢)

مسلمانان واقعی کسانی‌اند که وقتی یاد خدا به‌میان بیاید، دل‌هایشان به تب‌وتاب می‌افتد و آن‌وقت که آیه‌های الهی برایشان خوانده شود، آن آیه‌ها ایمانشان را زیاد می‌کند و به خدا توکل می‌کنند؛ (٢)

خدایا مهربانم،پروردگار عرش عظیم، این از لطف و مهربانی توست، که من رو از جهالت ونادانی نجات دادی تا تورو بشناسم، وبه تو نزدیک بشم، یاری ام کن تا حتی لحظه ای از یادت غافل نشم، که هرکسی از یاد تو غافل بشه، مثل همون کسی که تو آیه 31 سوره حج گفتی،گرفتار درد ورنج و نابودی میشه.

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام به استادعزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم

وسلام به شما اقا محمد عزیز

چقدر با خوندن کامنتتون، غرق در نور شدم وعظمت وبزرگی و مهربانی ولطف و حکمت خداوند رو دیدم…

چقدر قشنگ درکش کردید وخداوند هی وحاضر خواست که با یاد آوریش و ثبتش تواین سایت به منه مینا وبه هرکسیکه اکثر اوقات دنبال چراهای اتفاقات زندگیش میگرده درس بده…

برا منیکه همیشه دنبال حکمت تضادها واتفاقات ناجالب تو امورات زندگیم میگردم والبته که هر چقدر ظرف وجودیم بزرگتر میشه و بیشتر از خداوند در خواست میکنم مسیر رو بهم بگه، حکمتهاش رو یکی پس از دیگری بهم نشون میده…

خداوند میخواست با اون قهر بین شما و خانومتون بهتون سالگرد ازدواجتون رو یاد اور بشه…

البته که با سختی همراه بود ولی نهایتش موجب شادی دل شما وهمسرتون شد…

بهتون آموخت که غرور نداشته باشید واینکه به خاطر استحکام رابطه وعشق، سعی کنید تاریخهای خاص زندگی مشترکتون یادتون باشه که چقدر این امر از طرف آقایون برای خانومها باعث مسرت و شادی هست ونشون دهنده ی عشق وعلاقه…

من معتقدم که روابط باید بر پایه عشق دوطرفه باشه و بیشتر اوقات عشق به این شکل توی روابط زوجین خودش رو نشون میده…

واینکه یکی بیاد ادعا کنه بگه نه بابا اینا نشونه ی عشق و دوستداشتن نیست آدم باید از درون با خودش در صلح باشه باید از درون انقدر غنی باشه که نیاز به توجه نشده باشه نمیشه که مگه غیر اینه که انسانها به توجه ومحبت هم احتیاج دارند واصلا جهان بر پایه عشق ومحبت ومهربانی داره اداره میشه واگه نشون دادن دوستداشتن اینا نیست؟پس چی نشونه ی دوستداشتن هست؟

مگر غیر اینکه گفتن عاشقتم دوستت دارم، توجه به نیازهای جسمی و جنسی و عاطفی ….طرف مقابل

اینکه در پی این باشی که عشق ودوستداشتنت رو در قالب خرید یه هدیه یا گل ویا درست کردن یه غذا و….نشون بده به طرف مقابلش…

واینکه خداوند می فرماید، با هر سختی آسانی هست….

ولی چقدر خوبه که من نوعی انقدر ذهنم وتوجه تمرکزش روی اهدای عشق ومهربانی و شادی ومحبت به عزیزانم وبه کل جهان باشه، که ذهنم تربیت بشه که چطور واز چه طریقی این همه عشق ومحبت و دوستداشتن ومهربانی رو تقدیم کنم به جهان وجهانیان وخصوصا عزیزانم.

تا خدایی نکرده با به وجود اومدن تضاد جهان من رو مجبور به کاری نکنه و از طریق ناخواسته منو به سمت خیر وخواسته هدایت نکنه…

تجربه بهم ثابت کرده که هرچقدر من خودمراقبتر میشم هر چقدر تمرکزم روی خودم واموراتم واطرافم بیشتر میشه با تضاد وناخواسته ی کمتری روبرو میشم…

اما یاد گرفتم که توی تضادها سریع وصل بشم به منبع وازش بخوام که هدایتم کنه تا از بهترین طریق از این تضاد عبور کنم والحق که خداوند همیشه اماده هست برای اینکه از بهترین راه وروش منو هدایت کنه به مسیری روشن وپر از خیر وبرکت…

هر کدوم از ماها هزار تا از این اتفاقات توی زندگیم افتاده و خداوند هم هزاران بار بهمون خیر وخوشیمون رو الهام کرده و هدایتمون کرده اماااااااااا….

نادانی ونااگاهی وبی ایمانی ما موجب شده یا متوجه نشیم یا زود فراموش کنیم…

وخداوند شر وخیر هرکسی رو هر لحظه بهش الهام میکنه….

میخوای پیامبر باشی، یا انسانی اگاه یا نااگاه….

دوست عزیزم ان شالله همیشه وهر لحظه درصراط مستقیم ودر مسیر خیر وخوشی کنار عزیزانتون در پناه امن خدا باشید