توحید عملی | قسمت ۱۰

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


آگاهی‌های این قسمت، عصاره‌ای ناب از توحید عملی و کلید رمزگشایی از دروازه‌های نعمت و ثروت بی‌پایان است. استاد عباس‌منش در این آموزش، پرده از قانونی برمی‌دارند که مرز باریک میان «سقوط به دره غرور» و «صعود به قله‌های موفقیت پایدار حاصل از تواضع در برابر خداوند» است.

درس بزرگ این فایل، مفهوم عمیق و تکان‌دهنده «وما رمیت اذ رمیت ولکن الله رمی» است؛ یعنی تو نبودی که تیر انداختی، بلکه خداوند بود که انداخت.

این فایل به ما می‌آموزد که حتی اگر ماهرترین تیرانداز باشیم، حتی اگر سال‌ها تمرین کرده باشیم و تیر و کمان‌مان را به بهترین شکل آماده کرده باشیم، اصابت آن تیر به هدف و آن پیروزی نهایی، تنها و تنها کار خداست و در گرو هدایت خدا و پیروی ما از هدایت‌های خداوند است.

آموزه‌های این قسمت به ما یادآوری می‌کند که: دام بزرگ شیطان و نفس اماره دقیقاً در لحظه موفقیت پهن شده است و شیطان همواره از طریق غرور کاذب، ما را به‌راحتی گمراه می‌کند. استاد عباس‌منش به ما این کلید را می‌دهد که: همان لحظه‌ای که ذهن این نجوا را سر می‌دهد که «این من بودم که باهوش بودم، این هنر من بود، این استراتژی من بود»، بدانید شروع خروج از مسیر هدایت و مسیر نعمت‌هاست.

استاد با قاطعیت بیان می‌کنند که پذیرش این نجوا، آغاز بسته شدن درهای رحمت است. در مقابل، تواضع حقیقی در برابر خداوند، یعنی اعتراف دائمی به اینکه «خدایا من هیچم و هرچه هست تویی»، مجوزی است برای اینکه خداوند شما را بر دوش خود بنشاند و از هموارترین مسیر ممکن، به سلامت به مقصد برساند.

برای اینکه بتوانید این جنس از تواضع که نشانه احساس لیاقت بالاست را در خود نهادینه کنید، استفاده از آموزه‌های دوره احساس لیاقت بسیار راهگشا خواهد بود؛ زیرا تنها کسی می‌تواند در برابر خدا خاشع باشد که بنای خودارزشمندی خود را در اتصال به او بداند، نه در تأیید دیگران.

«سپردن اعتبار کارها به خداوند»، فرمول ریاضیِ آسان شدن مسیر زندگی است. استاد با اشاره به تجربیات عمیق شخصی، از دوران نوجوانی تا سرمایه‌گذاری‌های کلان و تصمیمات استراتژیک در کسب‌وکار، نشان می‌دهند که هرگاه انسان گمان کند که این خودش بوده که کارها را با این ظرافت انجام داده است، جریان هدایت را بر روی خود می‌بندد، تنها می‌ماند و باید با زور بازوی محدود و عقل محدودش فقط و فقط تقلا کند. اما هرگاه صادقانه بگوید «خدایا تو انجامش دادی. تو می‌دانی و من نمی‌دانم»، خداوند درهای هدایت را به قلب و ذهن او باز می‌کند و دسترسی او به ایده‌ها و راهکارهای نتیجه‌بخش را باز می‌کند.

این درس به ما می‌گوید که هدایت الهی، منتظرِ خالی شدن ظرف ما از «منم‌منم» کردن‌هاست. چه در یک بازی کامپیوتری ساده، چه در خرید یک ملک و چه در پیچیده‌ترین تحلیل‌های بازار بورس؛ عقل منطقی محدود است اما هوشمندی خداوند نامحدود. وقتی شما به‌جای تکیه بر تحلیل‌های تکنیکال و نظرات دیگران، به الهامی که در قلبتان جاری می‌شود اعتماد می‌کنید (حتی اگر غیرمنطقی به‌نظر برسد)، نتایجی را رقم می‌زنید که برای دیگران شبیه معجزه است.

این فایل به شما جُرأت می‌دهد تا روی شهود قلبی خود حساب کنید. شهود قلبی را برتر از هر استدلال منطقی ذهن بدانید و باور کنید که خداوند در هر لحظه آماده است تا دقیق‌ترین سیگنال‌ها را برای هدایت شما در مسیر ثروت، سلامتی و خوشبختی به قلب شما الهام کند. اما به شرطی که ادعای دانایی را کنار بگذارید و در برابر این نیرو که دید وسیعی به خواسته‌های شما دارد، متواضع باشید.

بخش دیگری از این فایل ارزشمند، به موضوع بسیار مهم «آزادی از بندِ تأیید مردم» می‌پردازد که ریشه در توحید عملی دارد. استاد توضیح می‌دهند که وقتی شما باور دارید خداوند منبع رزق، شهرت و اعتبار شماست، دیگر نگران نیستید که مردم درباره شما چه فکر می‌کنند، آیا شما را لایک می‌کنند یا نقد. این باور به شما قدرتی می‌دهد که حرف حق را بزنید و مسیر درست را بروید، حتی اگر تمام جامعه با شما مخالفت کنند.

کسی که روی خدا حساب کرده، باج نمی‌دهد، از تهدید نمی‌ترسد و برای خوشایند فالوور یا مشتری، اصولش را زیر پا نمی‌گذارد. جالب اینجاست که طبق قانون جهان، وقتی شما برای خدا کار می‌کنید و نه برای مردم، خداوند قلب‌های مردم را به سمت شما نرم و مشتاق می‌کند. این همان اوج احساس لیاقت توحیدی است. اگر می‌خواهید به چنان استحکام شخصیتی برسید که قضاوت‌های دیگران هیچ لرزه‌ای در وجودتان نیندازد و احساس خودارزشمندی‌تان را فقط به رابطه همیشگی خود با خداوند و هدایت‌های بی‌وقفه او گره بزنید، تمرینات و آگاهی‌های دوره احساس لیاقت مکمل بی‌نظیری برای درک عمیق‌تر این بخش از فایل خواهد بود.

در نهایت، پیام قدرتمند این آموزش این است: «همه خیرها از خداست و همه شرها از خودمان.» استاد تأکید می‌کنند که خداوند منبع مطلق نور و خیر است و اگر تاریکی یا مشکلی در زندگی ماست، به دلیل مقاومت‌ها و باورهای محدودکننده خود ماست که جلوی تابش این نور را گرفته‌ایم.


تمرین این قسمت:

در بخش نظرات همین صفحه، تجربیات خود را در موارد زیر بنویسید:

الف) در کدام لحظات زندگی‌تان فکر کردید خودتان همه‌کاره‌اید، به نتایج، دستاوردها یا حتی یک ایده کارا مغرور شدید، تواضع در برابر خداوند را فراموش کردید و اعتبار را به عقل انسانی خود دادید و کار خراب شد؟ چه ضربه‌هایی از ویژگی «منم منم کردن» و مغرور شدن خورده‌اید؟

ب) در مقابل این تفکر، کجاها دست‌هایتان را به نشانه تسلیم بالا بردید، اعتبار را به خدا دادید و دیدید که کارها به شکل معجزه‌آسایی «انجام شد»؟

  • کجاها خداوند درها را برایتان باز کرده و مسیر را برایتان هموار کرده است؟
  • کجاها خداوند در زمان مناسب دستان خودش را فرستاده و گره‌ها را از زندگی شما باز کرده است؟
  • کجاها خداوند بی‌دریغ به شما کمک کرده و مسائل‌تان را حل کرده به‌گونه‌ای که به مو رسیده اما پاره نشده است؟

پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشه‌ی راه شود و هم الهام‌بخش دیگران.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1227 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «راضیه» در این صفحه: 1
  1. -
    راضیه گفته:
    مدت عضویت: 941 روز

    به نام خداوند بخشاینده بخشایشگر

    خدایا هر چه دارم همه اش را از تو دارم

    الهی شکر بابت این فایلی ک من را به خودم اورد

    سلام خدمت استاد گرامی و یار شیرینش

    و سلام ب همه دوستان همفرکانسی ک اینجا در این خانواده بزرگ و مفید هستیم…

    هم فایل رو دیدم

    و بارها هم گوشش دادم

    هم قسمتی از کامنت های باصفا و مخلصانه دوستان عزیز رو مطالعه کردم.

    مچکرم از خداوند ک اینجام

    و مچکرم از استاد و همه دوستان ک هستند…

    میخام حواب تمرین رو بنویسم

    اما دست و دلم میلرزه

    وحشت دارم وقتی ب گذشته ای نگاه میکنم ک ذره ای خدا رو نمیدیدم ولی او همواره محافظ من بود…

    چندین بار جان من ب خطر افتاد و از لبه پرتگاه مرگ ب سلامت عبورم داد…

    ولی من در مدار و فرکانس درستی نبودم

    و فکر میکردم کار خودم بوده یا شانس آوردم یا کار خلق الله بوده…

    خجالت میکشم از خدای خودم

    ولی میدانم ک باید خودم را ببخشم

    و استغفار کنم

    و سجده شکر ب جا بیارم

    ک الان اینجام

    و اینقدر زندگیم روبراه و باصفا شده الحمدالله

    اون راضیه قبل کجا و این راضیه ی آرام کجا…

    هنوز خیلی راه دارم

    ولی خودم رو ک با خودم مقایسه میکنم خیلی خدا رو شکر میکنم ب خاطر تغییراتم…

    من خیلی جاها توی مسیر زندگیم تا الان ب خاطر مسائل مالی دلخوش میکردم ب بنده های خدا. ب خلق الله. و با صورت ک چه عرض کنم چنان میخوردم زمین و لت و پار میشدم ک دیگه توان کمر صاف کردن برام خیلی سخت بود

    چ ب لحاظ مالی ک تازه پول خودمم از دست میدادم

    چ ب لحاظ آبرویی و اعتباری ک خوار و حقیر میشدم

    و چ ب لحاظ اعصاب و روان ک کلا ارامشم رو ک توی آدم ها دنبالش میگشتم کامل از دست میدادم…

    چرا؟؟؟؟؟

    چون من خدا رو نمیدیدم

    چون من جواب خواسته ها و آرزوهام رو در ادم ها و در موقعیت ها میگشتم ک پیدا کنم.

    چون من مسیرو اشتباه میرفتم

    میرفتم ب سمت پرتگاه

    و هر بار هم چون حالیم نبود باز تکرار میکردم و زمین میخوردم پشت سر هم…

    از یه جایی ب بعد ک نتونستم کمر صاف کنم افتادم ب درگاه خدا…

    گفتم خدایا غلط کردم

    بد کردم ب خودم

    ظلم کردم ب خودم

    تو ببخش و دستمو بگیر

    تو ببخش و ارامش رو بهم برگردون

    تو ببخش و روبراهم کن

    و الحمدالله اوضاعم خیلی بهتر شده

    خیلی…

    هنوز و هر روز جای بهتر شدن دارم

    جای رشد دارم

    ولی از مسیرم راضی ام

    همین ک شکر گزار خدا هستم

    و داشته هام رو میبینم

    و حالم خوبه

    و ارامش دارم

    و از ادم ها توقع ندارم

    و چشمم ب کمک ادم ها نیس

    خیلی حال دلم رو اروم و باصفا کرده

    بعده یه عمری روزها میشینم و چند صفحه ای قران میخونم با ترجمه و میبینم ک حالم چقدر بهتر میشه…

    از خدای خودم سپاسگزارم ک اینقدر هرجا و هرلحظه هوامو داشته و داره…

    الهی شکر بابت این سایت

    الهی شکر بابت این خانواده

    الهی شکر بابت این استاد مخلص و موحد

    الهی شکر بابت یار باصفاش

    الهی شکر بابت دوستان مهربان و مخلص ک بی ریا مینویسند و کامنت میگذارن…

    الهی شکر ک منم میبینم و میشنوم

    و مثل گذشته ب قول قران صُم بُکم نیستم…

    الهی شکر…

    الهی شکر…

    الهی شکرت…

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 27 رای: