توحید عملی | قسمت ۱۱
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهیهای این قسمت، از قانونی رمزگشایی میکند که مرز میان «تقلا در مسیر خواسته» و «موفقیت پایدار از مسیر هموار» است.
دقیقاً زمانی که تصور میکنیم به اوج مهارت و تخصص رسیدهایم، در دام ذهنی «خودم میدانم» گرفتار میشویم که میتوان آن را پارادوکس مهارت و توکل نامید. خیلی از ما این تجربه را داشتهایم که:
زمانی که در کاری «تازهکار» و «نابلد» هستیم، نتایج درخشانتر و ایمنتری میگیریم، اما بهمحض اینکه احساس «حرفهای بودن» میکنیم، چالشها و شکستها آغاز میشوند. به نظر شما چرا؟!
درس اصلی این است: احساسِ «خودم میدانم»، بزرگترین مانع در برابر جریان هدایتهای خداوند است. وقتی ما خودمان را در جایگاه یک متخصص بینیاز میبینیم و به دانش محدود و تجربیات گذشتهمان تکیه میکنیم، ناخودآگاه دروازههای هدایت را میبندیم. اما زمانی که، فارغ از میزان تخصصمان، با قلبی خاشع و متواضع اعتراف میکنیم که در برابر اقیانوس علم خداوند «هیچ» نمیدانیم، آنگاه به منبع لایتناهی هوشمندی متصل میشویم که راهکارهایی فراتر از منطق بشری را پیش پایمان میگذارد.
یکی از کلیدیترین مفاهیمی که استاد عباسمنش با مثالهایی ملموس از دنیای تکنولوژی، رانندگی و حتی بازیهای کامپیوتری تشریح میکنند، تفاوت میان «استفاده از تجربه» و «مسدود کردن هدایت با غرور» است. استاد توضیح میدهند که ذهن استدلالگر ما، همواره سعی دارد مسائل جدید را با فرمولهای قدیمی حل کند. مثل برنامهنویسی که برای رفع یک باگ، بیست راه منطقی را امتحان میکند و شکست میخورد، اما لحظهای که از روی «عجز» و «تسلیم» دست از تقلا برمیدارد و از نیروی برتر کمک میخواهد، سادهترین و درستترین راهکار به او الهام میشود. این همان نقطهای است که ما باید «تواضع در برابر خداوند» را با «احساس لیاقت در برابر خلق» ترکیب کنیم. بسیاری از افراد تصور میکنند که کمک خواستن از خداوند نشانه ضعف است، درحالیکه بر طبق اصل توحید، هوشمندترین انسانها کسانی هستند که فرمان زندگی خود را به دست خدا میسپارند.
افراد زیادی برای داشتن چنین حدی از ارتباط عمیق با خداوند و دریافت هدایتهای او در مسیر هر خواسته کوچک و بزرگی، از درون احساس لیاقت ندارند.
آموزههای دوره احساس لیاقت منبعی کامل برای ترمیم احساس خودارزشمندی درونی است؛ بهگونهای که فرد بتواند خود را اساساً «لایق» چنین حدی از ارتباط دقیق و عمیق با خداوند بداند. زیرا مهمترین موضوع در دریافت هدایتهای خداوند، احساس لیاقت داشتن درباره ارتباط عمیق با خداوند و دریافت الهامات اوست. تا زمانی که ما خود را لایق همصحبتی با خداوند ندانیم، صدای هدایت او را نخواهیم شنید.
خداوند مانند یک فرستنده رادیویی قدرتمند، در هر لحظه و در مورد هر موضوعی (از مسائل مالی و بیزینس گرفته تا سلامتی و روابط) در حال پخش فرکانس هدایت است. اما این ما هستیم که باید گیرندههایمان را روی این موج درست تنظیم کنیم. تنظیم این موج، با هیچ تکنیک پیچیدهای انجام نمیشود، بلکه تنها با یک تغییر نگرش درونی ممکن است:
پذیرش اینکه «من نمیدانم و او میداند» و مهمتر از همه، «احساس لیاقت داشتن درباره دریافت هدایتهای خداوند»
آگاهیهای این قسمت، منطقهای محکمی به ما میدهد تا هر مانعی را از ذهن خود برداریم که مانع اتصال ما به خداوند و دریافت هدایتهای او میشود. مثل احساس گناهی که افراد دارند و فکر میکنند بهخاطر اشتباهات گذشته، از درگاه خداوند رانده شدهاند. استاد عباسمنش با ذکر منطقهای توحیدی محکم به ما یادآور میشوند که حتی اگر هزاران بار مسیر اشتباه را رفته باشید، خداوند مشتاق هدایت شماست.
درک این نکته که «من بی قید و شرط لایق هستم تا خداوند من را به هموارترین مسیر تحقق خواسته هایم هدایت کند»، هسته اصلی آموزههای دوره احساس لیاقت است که مکمل بینظیری برای اجرای توحید در عمل است.
باور محدودکننده دیگری که استاد عباسمنش در این فایل بهعنوان مانعی مهم در دریافت هدایتهای خداوند به آن اشاره میکنند، باور «نابرده رنج، گنج میسر نمیشود» است. ریشه این باور نیز در احساس عدم لیاقت است که فرد نمی تواند خود را بی قید و شرط، لایق دریافت نعمت ها بداند. استاد با استناد به قوانین خداوند، ثابت میکنند که سختی کشیدن، تقلا کردن و «پدرِ آدم درآمدن»، فضیلت نیست؛ بلکه نشانه دور شدن از مسیر هموار هدایتهای الهی است. زندگی طبیعی و توحیدی، مانند حرکت در یک سرازیری سرسبز با چرخهای روغنکاریشده است، نه کشیدن یک گاری شکسته در سربالایی سنگلاخ.
اگر زندگی شما سخت پیش میرود، اگر برای حل مسائل ساده مجبور به مبارزه هستید، نشانه این است که نتوانستید روی خداوند به عنوان قدرت مطلق حساب کنید، میخواهید با زورِ بازوی محدودِ خودتان مسائل را حل کنید و به نیروی «کن فیکون» خداوند اجازه ورود ندادهاید. تواضع در برابر خداوند، زندگی را آسان میکند. راهکارهای خداوند برای حل مسائل شما و تحقق خواسته ها همواره آسان هستند، اما شما وقتی به آنها دسترسی دارید که با ایجاد باورهای توحیدی، عقل خود را از مدار خارج میکنید.
تمرین این قسمت:
به تجربیات خود درباره مفهوم آگاهیهای این قسمت فکر کنید و در بخش نظرات این فایل بنویسید:
الف) در چه مواردی از زندگیتان (شغلی، مالی، عاطفی و…) احساس کردید که «خودتان کاربلد و حرفهای هستید»، به مهارت و کاربلدی خود آنقدر مغرور شدید که خود را بینیاز از هدایتهای خدا دیدید و سراغ ایدههای خودتان یا راهکارهای دیگران رفتید اما به طرز غیرقابلانتظاری، کارها گره خورد و نتیجه خوب از آب درنیامد یا دچار خطا و اشتباه شدید؟
در مقابل، چه زمانهایی با وجود مهارت و کاربلدی، متواضعانه از خداوند طلب هدایت کردید، اعتراف کردید که «نمیدانید»، سپس به ایدههایی هدایت شدید که کارها با روانی و آسانی انجام شد یا نتیجه حتی بارها بهتر از انتظار شما پیش رفت؟
ب) وقتی چرخ زندگی شما به روانی میچرخد و کارها بهخوبی پیش میرود، آیا ارتباط این جنس از روانی در انجام کارها را با نگرش «تواضع در برابر خداوند» حتی با وجود حرفهای بودن، تشخیص میدهید و برعکس؟ چقدر حواستان به این اصل مهم است؟
فکر کردن و جواب دادن به این سؤالات باعث میشود نقش توحید در روان شدن چرخ زندگی را درک کنید، در همه حال در مقابل خداوند خاشع بمانید و در موضوعات مختلف، خواه ساده، خواه مهم، از خداوند هدایت بخواهید؛ حتی اگر در آن کار حرفهای باشید.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت ۱۱632MB67 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت ۱۱64MB67 دقیقه
به نام خدایی که من را خالق آفرید و هدایتم میکند تا بهترینها را خلق کنم
مدتها بود کامنت نگذاشته بودم، (شاید چون احساس میکردم که خیلی به قول استاد “حرفهای شدم!”
و پاسخ امروز و هدایتی که طلبیدم و بعد از مدتها دوباره وارد سایت شدم، این بود که مشکل از همین نوع نگاهت هست که فکر میکنی “بلدی”
اول از هر چیز دوست داشتم به استاد عزیزم سلامی دوباره عرض کنم و بگم که چقدر دوستش دارم و همیشه حرفهاش در طول سالهای استفاده از فایلها و محصولاتش در نقاط حساس زندگیم چراغ راه بوده، همون حرفها و آموزشهای توحیدی که از من آدم دیگهای با نتایجی متفاوت ساخت، خدا رو صدهزار مرتبه شکر بابت وجودت! استاد خوب و دوست داشتنی
به لطف خدا نتایج خیلی خوبی در این سالها گرفتم که اگر نتایج رو اینجا بخوام بنویسم خیلی خیلی گسترده و بنیادین و شگفت انگیز هست و قطعا هر فردی از شنیدنش ذوق زده میشه، اما دوست دارم باز هم بزرگتر بشه بعد بیام و بگم.
اما مدتی بود که احساس سردرگمی میکردم، با اینکه احساس میکردم همه چیز رو دارم درست انجام میدم اما اون نتایج خیلی خیلی بزرگتری که میخوام توی راه گیر کرده و حاصل نمیشه
بعد از مدتها دوباره سایت رو باز کردم و هدایت طلبیدم و همین فایل توحیدی شماره 11 جواب بود و همون دقایق اولیه مشاهده فایل لبخند زدم و گفتم، آهان همینه!
بعنوان فردی که به لطف خدا نتیجه گرفته و به قول استاد “حرفهای شده” یا حداقل کمی این ادعا رو داره (البته با هدایت الله)، همیشه در ذهنم از خدا طلب هدایت در لحظه به لحظه زندگی میکنم اما احساس میکنم عمقش کمه یا مدتی هست که کم شده
نه تنها باید لحظه به لحظه هدایت بطلبیم و جزئی از عادتهامون بشه بلکه باید مواظب باشیم به روزمرگی تبدیل نشه و این معجزه دریافت پیامهای هدایت برامون ساده و پیش پا افتاده جلوه نده
باید همیشه از این معجزه بینظیر احساس شگفت زدگی و سپاسگذاری از عمق وجود کنیم، باید همیشه برامون تازگی داشته باشه، باید عطر خدا رو همیشه در زندگی جاری ببینیم و رایحهش را حس کنیم وگرنه حتی با وجود دریافت هدایت همیشگی باز هم فکر میکنیم: ” این که طبیعیه! ”
بله طبیعیه ولی یک لطف بی انتهاست که داری از اون استفاده میکنی! نباید برات پیش پا افتاده و سطحی جلوه کنه و فراموش کنی که این یک موهبت بزرگ هست!
نباید مغرور بشم چرا که حتی اگر در دریافت هدایت و پاسخ هم از خداوند، مغرور بشم و شکل معجزه گونهش رو اگر فراموش کنم باز هم بر میگردم سر خونه اول و با وجود دریافت پیام هدایت الله باز هم جاهایی احساس یاس و نا امیدی و حتی ناسپاسی میکنم و جریان خلوص هدایت و پیام رو کمرنگ میکنم!
خلاصه که خیلی به این فایل و موضوع مهم
“تسلیم”
“عجز”
و “خشوع” همیشگی در برابر فرمانروای کائنات نیاز داشتم.
خدا رو شکر بابت این یادآوری و هدایتی که دوباره از این سایت دوست داشتنی و خالص دریافت کردم.
استاد خوبم، سیدحسین دوست داشتنی، دوستت دارم، خدا حفطت کنه
خدارو شکر که هستی و هستیم و خدا هست و لیاقت ارتباط و دریافت پیام هدایت رو از الله داریم.