توحید عملی | قسمت ۱۱
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهیهای این قسمت، از قانونی رمزگشایی میکند که مرز میان «تقلا در مسیر خواسته» و «موفقیت پایدار از مسیر هموار» است.
دقیقاً زمانی که تصور میکنیم به اوج مهارت و تخصص رسیدهایم، در دام ذهنی «خودم میدانم» گرفتار میشویم که میتوان آن را پارادوکس مهارت و توکل نامید. خیلی از ما این تجربه را داشتهایم که:
زمانی که در کاری «تازهکار» و «نابلد» هستیم، نتایج درخشانتر و ایمنتری میگیریم، اما بهمحض اینکه احساس «حرفهای بودن» میکنیم، چالشها و شکستها آغاز میشوند. به نظر شما چرا؟!
درس اصلی این است: احساسِ «خودم میدانم»، بزرگترین مانع در برابر جریان هدایتهای خداوند است. وقتی ما خودمان را در جایگاه یک متخصص بینیاز میبینیم و به دانش محدود و تجربیات گذشتهمان تکیه میکنیم، ناخودآگاه دروازههای هدایت را میبندیم. اما زمانی که، فارغ از میزان تخصصمان، با قلبی خاشع و متواضع اعتراف میکنیم که در برابر اقیانوس علم خداوند «هیچ» نمیدانیم، آنگاه به منبع لایتناهی هوشمندی متصل میشویم که راهکارهایی فراتر از منطق بشری را پیش پایمان میگذارد.
یکی از کلیدیترین مفاهیمی که استاد عباسمنش با مثالهایی ملموس از دنیای تکنولوژی، رانندگی و حتی بازیهای کامپیوتری تشریح میکنند، تفاوت میان «استفاده از تجربه» و «مسدود کردن هدایت با غرور» است. استاد توضیح میدهند که ذهن استدلالگر ما، همواره سعی دارد مسائل جدید را با فرمولهای قدیمی حل کند. مثل برنامهنویسی که برای رفع یک باگ، بیست راه منطقی را امتحان میکند و شکست میخورد، اما لحظهای که از روی «عجز» و «تسلیم» دست از تقلا برمیدارد و از نیروی برتر کمک میخواهد، سادهترین و درستترین راهکار به او الهام میشود. این همان نقطهای است که ما باید «تواضع در برابر خداوند» را با «احساس لیاقت در برابر خلق» ترکیب کنیم. بسیاری از افراد تصور میکنند که کمک خواستن از خداوند نشانه ضعف است، درحالیکه بر طبق اصل توحید، هوشمندترین انسانها کسانی هستند که فرمان زندگی خود را به دست خدا میسپارند.
افراد زیادی برای داشتن چنین حدی از ارتباط عمیق با خداوند و دریافت هدایتهای او در مسیر هر خواسته کوچک و بزرگی، از درون احساس لیاقت ندارند.
آموزههای دوره احساس لیاقت منبعی کامل برای ترمیم احساس خودارزشمندی درونی است؛ بهگونهای که فرد بتواند خود را اساساً «لایق» چنین حدی از ارتباط دقیق و عمیق با خداوند بداند. زیرا مهمترین موضوع در دریافت هدایتهای خداوند، احساس لیاقت داشتن درباره ارتباط عمیق با خداوند و دریافت الهامات اوست. تا زمانی که ما خود را لایق همصحبتی با خداوند ندانیم، صدای هدایت او را نخواهیم شنید.
خداوند مانند یک فرستنده رادیویی قدرتمند، در هر لحظه و در مورد هر موضوعی (از مسائل مالی و بیزینس گرفته تا سلامتی و روابط) در حال پخش فرکانس هدایت است. اما این ما هستیم که باید گیرندههایمان را روی این موج درست تنظیم کنیم. تنظیم این موج، با هیچ تکنیک پیچیدهای انجام نمیشود، بلکه تنها با یک تغییر نگرش درونی ممکن است:
پذیرش اینکه «من نمیدانم و او میداند» و مهمتر از همه، «احساس لیاقت داشتن درباره دریافت هدایتهای خداوند»
آگاهیهای این قسمت، منطقهای محکمی به ما میدهد تا هر مانعی را از ذهن خود برداریم که مانع اتصال ما به خداوند و دریافت هدایتهای او میشود. مثل احساس گناهی که افراد دارند و فکر میکنند بهخاطر اشتباهات گذشته، از درگاه خداوند رانده شدهاند. استاد عباسمنش با ذکر منطقهای توحیدی محکم به ما یادآور میشوند که حتی اگر هزاران بار مسیر اشتباه را رفته باشید، خداوند مشتاق هدایت شماست.
درک این نکته که «من بی قید و شرط لایق هستم تا خداوند من را به هموارترین مسیر تحقق خواسته هایم هدایت کند»، هسته اصلی آموزههای دوره احساس لیاقت است که مکمل بینظیری برای اجرای توحید در عمل است.
باور محدودکننده دیگری که استاد عباسمنش در این فایل بهعنوان مانعی مهم در دریافت هدایتهای خداوند به آن اشاره میکنند، باور «نابرده رنج، گنج میسر نمیشود» است. ریشه این باور نیز در احساس عدم لیاقت است که فرد نمی تواند خود را بی قید و شرط، لایق دریافت نعمت ها بداند. استاد با استناد به قوانین خداوند، ثابت میکنند که سختی کشیدن، تقلا کردن و «پدرِ آدم درآمدن»، فضیلت نیست؛ بلکه نشانه دور شدن از مسیر هموار هدایتهای الهی است. زندگی طبیعی و توحیدی، مانند حرکت در یک سرازیری سرسبز با چرخهای روغنکاریشده است، نه کشیدن یک گاری شکسته در سربالایی سنگلاخ.
اگر زندگی شما سخت پیش میرود، اگر برای حل مسائل ساده مجبور به مبارزه هستید، نشانه این است که نتوانستید روی خداوند به عنوان قدرت مطلق حساب کنید، میخواهید با زورِ بازوی محدودِ خودتان مسائل را حل کنید و به نیروی «کن فیکون» خداوند اجازه ورود ندادهاید. تواضع در برابر خداوند، زندگی را آسان میکند. راهکارهای خداوند برای حل مسائل شما و تحقق خواسته ها همواره آسان هستند، اما شما وقتی به آنها دسترسی دارید که با ایجاد باورهای توحیدی، عقل خود را از مدار خارج میکنید.
تمرین این قسمت:
به تجربیات خود درباره مفهوم آگاهیهای این قسمت فکر کنید و در بخش نظرات این فایل بنویسید:
الف) در چه مواردی از زندگیتان (شغلی، مالی، عاطفی و…) احساس کردید که «خودتان کاربلد و حرفهای هستید»، به مهارت و کاربلدی خود آنقدر مغرور شدید که خود را بینیاز از هدایتهای خدا دیدید و سراغ ایدههای خودتان یا راهکارهای دیگران رفتید اما به طرز غیرقابلانتظاری، کارها گره خورد و نتیجه خوب از آب درنیامد یا دچار خطا و اشتباه شدید؟
در مقابل، چه زمانهایی با وجود مهارت و کاربلدی، متواضعانه از خداوند طلب هدایت کردید، اعتراف کردید که «نمیدانید»، سپس به ایدههایی هدایت شدید که کارها با روانی و آسانی انجام شد یا نتیجه حتی بارها بهتر از انتظار شما پیش رفت؟
ب) وقتی چرخ زندگی شما به روانی میچرخد و کارها بهخوبی پیش میرود، آیا ارتباط این جنس از روانی در انجام کارها را با نگرش «تواضع در برابر خداوند» حتی با وجود حرفهای بودن، تشخیص میدهید و برعکس؟ چقدر حواستان به این اصل مهم است؟
فکر کردن و جواب دادن به این سؤالات باعث میشود نقش توحید در روان شدن چرخ زندگی را درک کنید، در همه حال در مقابل خداوند خاشع بمانید و در موضوعات مختلف، خواه ساده، خواه مهم، از خداوند هدایت بخواهید؛ حتی اگر در آن کار حرفهای باشید.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت ۱۱632MB67 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت ۱۱64MB67 دقیقه
سلام به روی ماه شما استاد عزیزم،آخه نمیگید دلمون براتون یه ذره شده،چشمام به بنر سایت خشک شد،بی قرارتون بودم استاد جانم؛خدارو شکر که میبینمتون اون هم با بحث شیرین توحید که همه وجودم میشه گوش خصوصا با صدا و چهره آرام بخش شما
سپاسگزارم برای این سلسله فایل های توحید عملی و آگاهی های ناب و سپاسگزارم برای تدوین چند دقیقه آخر فایل که وقتی داشتم می دیدم اشک هام از قلبم جاری میشد لبَّیک اللّهمّ لبَّیک، لبَّیک لا شریک لک لبَّیک، إنّ الحمد و النّعمه لک و الملک، لا شریک لک لبَّیک.
گوش بهفرمانم و بهسوی تو میشتابم، هیچ چیزی همتای تو نیست،فقط تو هستی که سزاوار ستایش و بزرگی هستی، تمام نعمتها از جانب توست، همه چیز به تو تعلق دارد و تو بر همه چیز مسلط هستی، هیچ چیزی همتای تو نیست، گوش بهفرمانم و بهسوی تو میشتابم استاد از شما سپاس گزارم که همیشه در بهترین شرایط و در بهترین زمان،درست ترین و بهترین راهنمایی ها و هدایت های پروردگار رو از طریق شما دریافت کردم،شما فوق العاده اید.
مضمون این فایل منو یاد سوره مبارکه انفال آیه 17 انداخت
فَلَم تَقتُلوهُم وَلٰکِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُم ۚ وَما رَمَیتَ إِذ رَمَیتَ وَلٰکِنَّ اللَّهَ رَمىٰ ۚ وَلِیُبلِیَ المُؤمِنینَ مِنهُ بَلاءً حَسَنًا ۚ إِنَّ اللَّهَ سَمیعٌ عَلیمٌ
این شما نبودید که آنها را کشتید؛ بلکه خداوند آنها را کشت! و این تو نبودی (ای پیامبر که خاک و سنگ به صورت آنها) انداختی؛ بلکه خدا انداخت! و خدا میخواست مؤمنان را به این وسیله امتحان خوبی کند (در واقع منظور از امتحان همان آشکار شدن گوهر ناب وجود انسان و رشد هست)
واقعا جاهایی بوده که کاملا خداوند رو حس کردم و هر چقدر بیشتر درک می کنم که من هیچم و رب العالمین همه چیز و من هیچ علمی ندارم و اوست که بر هر علمی احاطه دارد،بیشتر کمک هاشو دریافت می کنم.
من از زمانی که قوانین الهی رو درک کردم بارها پیش اومده که در حال رانندگی بودم با وجود این که سال هاست رانندگی می کنم اما همیشه از الله کمک خواستم و گفتم :خدایا خودت بگو از کجا برم ؟چیکار کنم؟ خودت کمکم کن که کاملا متمرکز باشم و ببینم آنچه که باید ببینم و نبینم آنچه که نباید ببینم ،بعد اتفاقی که افتاده از یک تصادف صد در صد و فاجعه بار یک دفعه بدون اینکه بخوام فکر کنم و بعد تصمیم بگیرم که باید چه کاری انجام بدم یک نیرویی خودش در کسری از ثانیه فرمان ماشین رو چرخونده و به راحتی جان سالم به در بردم که بعدش فقط اشک ریختم و با خودم گفتم خدایا این تو بودی که منو از حادثه به سلامت بیرون بردی،بارها و بارها این اتفاق برام افتاده و من از ترس تا نیم ساعت بعدش هم هنوز طپش قلب داشتم اما اون خدایی که قدرتش تمام و کمال هست و بر جهان محیط هست برام کاری کرده که حتی در سخت ترین شرایط خار هم به پای من نرفته و حتما در دفتر سپاس گزاری هایم در قسمت بهترین اتفاق های روزم یادداشت می کنم و فقط شکر بزرگی و قدرتش رو به جا میارم.
حتی در زمینه روابط هم به دلیل چالش هایی که با یکی از افراد نزدیکم همیشه داشتم، تا زمانی که خودم دائم فکر می کردم که باید چه عکس العمل هایی و چه رفتاری داشته باشم تا از این همه مسئله و تضاد رها بشم همچنان مسائل ادامه داشت اما درست لحظه ایی که کاملاً مستأصل شدم و اونقدر احساس عجز و ناتوانی کردم و واقعا هیچ راهی به ذهنم نمی رسید و با تمام وجودم از پروردگارم کمک خواستم چون تمام انرژی من برای این چالش ها هدر می رفت و نابود میشد، تا این که خیلی زود ندای قلبم به فریاد رس من شد و راهی رو به برای من باز کرد که در عین سادگی کارا هم بود و قبلاً اصلا حتی به ذهنم هم نرسیده بود و جالب این بود که بعد از دریافت راه حل، مجدد هدایت شدم به صحبت های یک روانشناس که خیلی اتفاقی در تلویزیون دیدم و مهر تأییدی بود بر آنچه که دریافت کرده بودم و من هم مو به مو مسیری را که دریافت کرده بودم اجرا کردم و خدا رو شکر هرگز مسئله و چالشی در این مورد ندارم.
خدا رو شکر می کنم که دارم هر روز در این زمینه بهتر میشم نسبت به قبل و هر روز بیشتر درک می کنم که من هیچ چیز نمی دونم و هر چه بیشتر باور می کنم که کلید تمام آگاهی ها در دستان قدرتمند نیرویی است که کل جهان را هدایتگر و حامی ست نتایج ملموس تر هست.
ما خود سوی تو گردانیم سر
چون تویی از ما به ما نزدیک تر
یا رب این بخشش نه حدِ کارِ ماست
لطفِ تو لطف خفی را سزاست
باز خَر مارا از این نفس پلید
کاردش در استخوان ما رسید
از چو ما بیچارگان این بندِ سخت
کی تواند گشاید ای شَهِ بی تاج وتخت
این چنین قفل گران را ای ودود
کی تواند جز که فضلِ تو گشود
استاد عزیزم بی نهایت سپاس گزارم برای این همه آگاهی این همه عشق خداوند که از طریق شما بر ما جاری می شه،چقدر خوبه که خداوند شما را به ما هدیه داد و سرچشمه رحمت و عشق برای ما هستید،عمرتان جاودان،به امید خبرهای خوب
دوستون دارم