توحید عملی | قسمت ۱۱
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهیهای این قسمت، از قانونی رمزگشایی میکند که مرز میان «تقلا در مسیر خواسته» و «موفقیت پایدار از مسیر هموار» است.
دقیقاً زمانی که تصور میکنیم به اوج مهارت و تخصص رسیدهایم، در دام ذهنی «خودم میدانم» گرفتار میشویم که میتوان آن را پارادوکس مهارت و توکل نامید. خیلی از ما این تجربه را داشتهایم که:
زمانی که در کاری «تازهکار» و «نابلد» هستیم، نتایج درخشانتر و ایمنتری میگیریم، اما بهمحض اینکه احساس «حرفهای بودن» میکنیم، چالشها و شکستها آغاز میشوند. به نظر شما چرا؟!
درس اصلی این است: احساسِ «خودم میدانم»، بزرگترین مانع در برابر جریان هدایتهای خداوند است. وقتی ما خودمان را در جایگاه یک متخصص بینیاز میبینیم و به دانش محدود و تجربیات گذشتهمان تکیه میکنیم، ناخودآگاه دروازههای هدایت را میبندیم. اما زمانی که، فارغ از میزان تخصصمان، با قلبی خاشع و متواضع اعتراف میکنیم که در برابر اقیانوس علم خداوند «هیچ» نمیدانیم، آنگاه به منبع لایتناهی هوشمندی متصل میشویم که راهکارهایی فراتر از منطق بشری را پیش پایمان میگذارد.
یکی از کلیدیترین مفاهیمی که استاد عباسمنش با مثالهایی ملموس از دنیای تکنولوژی، رانندگی و حتی بازیهای کامپیوتری تشریح میکنند، تفاوت میان «استفاده از تجربه» و «مسدود کردن هدایت با غرور» است. استاد توضیح میدهند که ذهن استدلالگر ما، همواره سعی دارد مسائل جدید را با فرمولهای قدیمی حل کند. مثل برنامهنویسی که برای رفع یک باگ، بیست راه منطقی را امتحان میکند و شکست میخورد، اما لحظهای که از روی «عجز» و «تسلیم» دست از تقلا برمیدارد و از نیروی برتر کمک میخواهد، سادهترین و درستترین راهکار به او الهام میشود. این همان نقطهای است که ما باید «تواضع در برابر خداوند» را با «احساس لیاقت در برابر خلق» ترکیب کنیم. بسیاری از افراد تصور میکنند که کمک خواستن از خداوند نشانه ضعف است، درحالیکه بر طبق اصل توحید، هوشمندترین انسانها کسانی هستند که فرمان زندگی خود را به دست خدا میسپارند.
افراد زیادی برای داشتن چنین حدی از ارتباط عمیق با خداوند و دریافت هدایتهای او در مسیر هر خواسته کوچک و بزرگی، از درون احساس لیاقت ندارند.
آموزههای دوره احساس لیاقت منبعی کامل برای ترمیم احساس خودارزشمندی درونی است؛ بهگونهای که فرد بتواند خود را اساساً «لایق» چنین حدی از ارتباط دقیق و عمیق با خداوند بداند. زیرا مهمترین موضوع در دریافت هدایتهای خداوند، احساس لیاقت داشتن درباره ارتباط عمیق با خداوند و دریافت الهامات اوست. تا زمانی که ما خود را لایق همصحبتی با خداوند ندانیم، صدای هدایت او را نخواهیم شنید.
خداوند مانند یک فرستنده رادیویی قدرتمند، در هر لحظه و در مورد هر موضوعی (از مسائل مالی و بیزینس گرفته تا سلامتی و روابط) در حال پخش فرکانس هدایت است. اما این ما هستیم که باید گیرندههایمان را روی این موج درست تنظیم کنیم. تنظیم این موج، با هیچ تکنیک پیچیدهای انجام نمیشود، بلکه تنها با یک تغییر نگرش درونی ممکن است:
پذیرش اینکه «من نمیدانم و او میداند» و مهمتر از همه، «احساس لیاقت داشتن درباره دریافت هدایتهای خداوند»
آگاهیهای این قسمت، منطقهای محکمی به ما میدهد تا هر مانعی را از ذهن خود برداریم که مانع اتصال ما به خداوند و دریافت هدایتهای او میشود. مثل احساس گناهی که افراد دارند و فکر میکنند بهخاطر اشتباهات گذشته، از درگاه خداوند رانده شدهاند. استاد عباسمنش با ذکر منطقهای توحیدی محکم به ما یادآور میشوند که حتی اگر هزاران بار مسیر اشتباه را رفته باشید، خداوند مشتاق هدایت شماست.
درک این نکته که «من بی قید و شرط لایق هستم تا خداوند من را به هموارترین مسیر تحقق خواسته هایم هدایت کند»، هسته اصلی آموزههای دوره احساس لیاقت است که مکمل بینظیری برای اجرای توحید در عمل است.
باور محدودکننده دیگری که استاد عباسمنش در این فایل بهعنوان مانعی مهم در دریافت هدایتهای خداوند به آن اشاره میکنند، باور «نابرده رنج، گنج میسر نمیشود» است. ریشه این باور نیز در احساس عدم لیاقت است که فرد نمی تواند خود را بی قید و شرط، لایق دریافت نعمت ها بداند. استاد با استناد به قوانین خداوند، ثابت میکنند که سختی کشیدن، تقلا کردن و «پدرِ آدم درآمدن»، فضیلت نیست؛ بلکه نشانه دور شدن از مسیر هموار هدایتهای الهی است. زندگی طبیعی و توحیدی، مانند حرکت در یک سرازیری سرسبز با چرخهای روغنکاریشده است، نه کشیدن یک گاری شکسته در سربالایی سنگلاخ.
اگر زندگی شما سخت پیش میرود، اگر برای حل مسائل ساده مجبور به مبارزه هستید، نشانه این است که نتوانستید روی خداوند به عنوان قدرت مطلق حساب کنید، میخواهید با زورِ بازوی محدودِ خودتان مسائل را حل کنید و به نیروی «کن فیکون» خداوند اجازه ورود ندادهاید. تواضع در برابر خداوند، زندگی را آسان میکند. راهکارهای خداوند برای حل مسائل شما و تحقق خواسته ها همواره آسان هستند، اما شما وقتی به آنها دسترسی دارید که با ایجاد باورهای توحیدی، عقل خود را از مدار خارج میکنید.
تمرین این قسمت:
به تجربیات خود درباره مفهوم آگاهیهای این قسمت فکر کنید و در بخش نظرات این فایل بنویسید:
الف) در چه مواردی از زندگیتان (شغلی، مالی، عاطفی و…) احساس کردید که «خودتان کاربلد و حرفهای هستید»، به مهارت و کاربلدی خود آنقدر مغرور شدید که خود را بینیاز از هدایتهای خدا دیدید و سراغ ایدههای خودتان یا راهکارهای دیگران رفتید اما به طرز غیرقابلانتظاری، کارها گره خورد و نتیجه خوب از آب درنیامد یا دچار خطا و اشتباه شدید؟
در مقابل، چه زمانهایی با وجود مهارت و کاربلدی، متواضعانه از خداوند طلب هدایت کردید، اعتراف کردید که «نمیدانید»، سپس به ایدههایی هدایت شدید که کارها با روانی و آسانی انجام شد یا نتیجه حتی بارها بهتر از انتظار شما پیش رفت؟
ب) وقتی چرخ زندگی شما به روانی میچرخد و کارها بهخوبی پیش میرود، آیا ارتباط این جنس از روانی در انجام کارها را با نگرش «تواضع در برابر خداوند» حتی با وجود حرفهای بودن، تشخیص میدهید و برعکس؟ چقدر حواستان به این اصل مهم است؟
فکر کردن و جواب دادن به این سؤالات باعث میشود نقش توحید در روان شدن چرخ زندگی را درک کنید، در همه حال در مقابل خداوند خاشع بمانید و در موضوعات مختلف، خواه ساده، خواه مهم، از خداوند هدایت بخواهید؛ حتی اگر در آن کار حرفهای باشید.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت ۱۱632MB67 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت ۱۱64MB67 دقیقه
سلام خداوند هزاران بار شکرت بابت اینکه عوض این سایت هستم واز خداوند می خوام این سپاس گزاری ها در لابه لای ذهنم تاثیر بزارن تا قدرت خودش رو جعنه روحی روانیم تاثیر بزاره لازمه اینجا اعلام کنم من خودم هیچ وقت به تنهای حاضر نبودم از پس هیچ کاری بر بیام بار ها شده که خواستم یک کار نادرست رو انجام بدم ازش خواستم یه طوری های مرا هدایت کرده سمت خودش اگه بخواهم بدون غرور حرف بزنم من یک انسان ترسو بودم وهیچ گونه توانی از خودم بارهای بار توشرایط بد وتوشرایط خوب درخواست کردم نمی دونم خداوند چطور به من کمک کرده ودستم گرفته ولی خیلی زودفراموش کردم غرور گرفتم وبه خاطر انظارت بی جا وقتی روی خودم حساب کردم هیچ کاری رو انجام ندادم مثلا من یک مرد چهل ساله هستم وهمیشه به خاطر شرک که دروجودم بود حاضر نبودم از خونه برم ببرون ولی از روزی با این برنامه آشنا شدم واون حس واعتماد به خداوند خیلی راحت میرم تو تاریکی می خوام بگم من توانی از خودم ندارم اگه خداوند بهم کمک نکنه من هیج کاری نمی تونم که حرکت کنم نمی خوام ادا کنم که یک فرد توحیدم ولی امید دارم که یک فرد توحیدی بشم واین لیاقت درون خودم مبینم خدایا هنوز شک ترید دارم خوبیش،اینجا هست که می دونم این شک وتریدها همش الکی خودم به وجود آوردم وباید تجربه کسب کنم از اون حس اعتماد به خداوند خداوند ذهنم می خوام با چیزهای تکرار کنم که من و به نزدیک میکنه خداوتد خودت کمک کن این نشخوارهای فکری رو از ببن ببرم ویک شخصیت توحیدی مثل همون زمان هدایت واون انرژی وشور،شوق تغیغر رو در وجودم جاری کنم خدابا مرا به درک درستی از آگاهی قوانین خودت برسون خدایا دوست دارم صدای تو توی قلبم چنان احساحس کنم بهم آرامش بده خدایا دوست دارم کتنرل افکارم رو به دستم بگیرم تو آرامم کن خدایا بیدرام کن
سلام به دوستان عزیز وجمع توحیدی خدایا شکرت چیزی که من دشت کردم از این فایل همون اولش رو گوش کردم دوست داشتم بیام وسریع کامنت بنوسیم وذهن رو بت یک باور توحیدی یک قدم توحیدی تر باشم وهمیشه بگم من ساده متواضع هستم به درگاهت خداوند عزیز هر چقدر خداوند آگاهی بهم بده برای پیروی از این قوانین متواضع تر باشم البته که نگفته نباشد که هر وقت تو بدترین شراط در خواست کردم خداوند نجاتم داده تو تمام مسائل زندگی وخیلی زود غرور گرفتم واز مسیر خارج شدم والبته که خسارتشو هم دیدم واون هم به خاطر غرور بیحا بوده تا بعد آخرین باری خداوند هدایت کرد وسراسر وجود رو روشنای او در بر گرفت وهدایت شدم به سمت خداوند با کلب در خواست از او که کردم به خاطر عدم آگاهی از فوانین که فکر کردم همچیز رو می دونم یا خیلی بی نقصم به طوری بعضی وقتا از این حالت بی نقص عمل کردن خودم اذیت می شوم وبپذیرم تنها خداوند کامل وهمه چیز رو از او طلب کنم ویادم باشه که همیشه متواضع وفقیر وبدون ادعا بد درگاهش سپاس گزارم باشم خداوند خودت بهتر می دانی همه چیز رو بر من آسان کن از مسله مالیم تا سلامتی کنترل ذهنم در مسیر درست وتو هدایتم کن به مدارهای بالاتر وواول آگاهی تو رو تایید میکنم که برای کنترل چشم گوش افکارم وهم چیز رو تو برمن آسان کن که رابط من تو بر پایه عشق باشه همچیز زود بدیهی میشه به نظر من تنهای چیزی که آدم هیچ وقت براش بدیعی نمیشه خداوند هست واون روشنای وجودمون که هر چه بهش نزدیک بشی شجاع تر وبیدار میشی واوهمه راها رو نشونت میده خداوند خودت تواین شرایط من خبر داری خودت در مدار مکان زمان مناسب وهم مدار کن با این آموزها وهماهنگی بین ذهن وروحم بر قرار بشه ومتصل بشم به انرژی مثبت واون خوشبینی سراسر وجودم رو در بر بگیر واز هر چی نیمه پر لیوان رو ببینم