توحید عملی | قسمت ۱۱

با سلام و عرض ادب

من تصمیم گرفتم از امروز به هر فایل نشانه ی من که هدایت میشم براش کامنت بزارم و این فایل مقدس نشانه ای برام هست که این تصمیم خیلی درست تر از چیزیه که فکر میکردم چون یک سال و خورده ای پیش که به این سایت هدایت شدم و از دلم پرسیدم سراغ چه فایل هایی برم هدایت شدم به فایل های توحیدی و چه فیض هایی بردم ازین فایل ها و چه تحولاتی در زندگی من ایجاد شد که انشالله در موردش صحبت خواهم کرد

اما در مورد خشوع در برابر خداوند،

بعد آشنایی با اموزه های استاد یکی از دعاهای همیشگیم اینه خداجانم منو نجات بده از دست غرور خودم و کمکم کن هر وقت میخواد بیاد سراغم بفهمم اگه نمیفهمم به من پس گردنی بزن تا همون موقع حساب کار دستم بیاد نه بعد اینکه همه چیو باختم و از وقتی این خواسته رو از خدا میکنم همیشه و هر روز بهم یاداوری میکنه و باعث شده تو کوچیکترین کارامم یاد خدا بیفتم و ازش کمک بخوام این باعث شده کارهای روزمره زندگی و شغل و روابط ام خیلی روان و راحت انجام بشه از یه کاری اداری گرفته تا ابکش کردن برنج و خرید مواد اولیه برای آشپزخونه ام و خود به خود رفتن ادم های سمی از زندگیم و اومدن ادم های فوق العاده و بهتر شدن روابط با عزیزانم

و هر چه میگذره و این اتفاقات و خواستن این هدایت هی تکرار میشه من بیشتر و بیشتر هدایت هارو میفهمم و راحت تر میخوام ازش

سال های زیادی هم بوده که من اصلا نمیدونستم که میشه هدایت شد و وحی به همه میشه و اون زمانا زندگی واقعا سخت و پراسترس میگذشت برام، به هر دری میزدم نمیشد الان که به اون زمانا فک میکنم یادم میاد که همون موقع هم سر هر تصمیمی و کاری هدایت میومد و خدا به دلم گواهی میداد که کار درست چیه اما من گوش نمیدادم و کاری رو میکردم که ذهنم و عقلم میگفت و نتیجه اش هم مشخصه که سال ها درگیر استرس اینده، غم گذشته و سپری کردن زمان حال در بدترین حال جسمی و روحی و مالی و رابطه ای !

واقعا من بدون هدایت خداوند هیچی نیستم

صبح که چشامو باز میکنم عاشقانه خودمو بهش میسپارم و با خیال راحت میرم سراغ زندگی و در طول روز بارها و بارها ازش میخوام و کمکش رو در لحظه میبینم و شب که میخوام بخوابم میبینم توی کل روز همه کارو برام انجام داده بدون زحمت و سختی کشیدن من

به یاد میارم زمان هایی که سالی چند بار فقط تو سختی هام یاد خدا میفتادم و با عجز و ناله ازش میخواستم منو از این شرایط خلاص کنه و دفتر و میبستم و میرفتم تا چند ماه بعد که دوباره دردی میومد سراغم و با باز کردن دفترم میدیدم عه رنج قبلی رو برام راحت کرد ولی من حتی یه تشکر خشک و خالی ام ازش نکردم

و زندگی سخت و پر از غر زدن و حس قربانی شدن از شرایط و ادم ها و خانواده ادامه پیدا میکرد و به قول شما گیر کرده بودم!

تا نزدیک دو سال پیش که بعد از یه شکست عاطفی و مالی خیلی بد دچار همون عجز و ناتوانی شدم و به قول شما قدم اول رو برداشتم و رو کردم به پروردگار و گفتم من دیگه هیچی ندارم، همون عقلی ام که بهش میبالیدم و فک میکردم خیلی میدونم هم دیگه ندارم در بیچاره ترین حالت ممکن عاجز و گریان و همینطور ناراحت از خود خدا که مگه من چه کرده بودم که منو به این حال و روز دراوردی تسلیم شدم! البته اون لحظه نمیدونستم که اسم اون احساس تسلیمه،گفتم میخوایی منو از این بدبخت تر کنی بکن و میخوایی منو به عرش ببری ببر دیگه چیزی برام مهم نیست و رها کردم

اون روزا سر یه کاری میرفتم که دوسش نداشتم و از سر اجبار و اینکه خرج ام و درارم و قسط و وام هامو پرداخت کنم انجامش میدادم و امیدی هم به اینده نداشتم فقط چند تا نکته داشت اون روزا یکی اینکه در مورد مشکلاتی که داشتم اصلا حرف نمیزدم با کسی ،با هیچکی،حتی با صمیمی ترین دوستمم سر اینکه از مشکلاتم میپرسید رابطه مو کم کردم که حرف نزنم چون اعصابم به هم میریخت و همه ی تلاشام برای اروم شدن بی فایده میموند و چون ادم مغروری هم بودم غرورم اجازه نمیداد کسی از دردم خبر داشته باشه و بعد اشنایی با سایت فهمیدم که واقعا چه کار تاثیرگذاری بوده و خدا منو هدایت کرده بود که در مورد مشکلاتم صحبت نکنم . سعی میکردم سر خودمو با کارکردن گرم کنم هرچند از درون واقعا غمگین بودم ولی ظاهرمو حفظ میکردم و یه نکته دیگه ازون روزا این بود با اینکه از خدا دلگیر بودم که چرا این بلاها سر من اومده ولی ته دلم میگفتم یه حمکتی داشته و خدا منو از شرایط خیلی بدی در اینده دور نگه داشته با این کار و تقصیر خودم بوده که روی یه چیزی خیلی اصرار کردم و خدا وقتی دیده حرف حالیم نمیشه مجبور شده با پس گردنی منو متوجه اشتباهم بکنه ولی در نهایت خیری درش نهفته اس و با این افکار خودمو اروم میکردم.

ازون اتفاقات شاید دوما هم نگذشته بود که تغییرات بزرگی در زندگی من شروع شد به ایجاد شدن

من از سن 18 سالگی با تصمیم خودم مستقل شده بودم و از یه شهر کوچیک به مرکز استان دیگری مهاجرت کرده بودم ،درس خونده بودم و لیسانس زبان و ادبیات فرانسه گرفته بودم و همیشه کار کرده بودم و برای خودم درامد داشتم چندین وچند شغل عوض کرده بودم و همیشه در رویای ایجاد کسب و کار خودم بودم ولی همیشه ترس و نداشتن سرمایه اولیه کافی و مهارت و …. حتی اجازه رویاپردازی زیاد رو هم بهم نداده بود

من از بچگی عاشق آشپزی بودم و به گفته دیگران دستپخت خوبی هم داشتم و تو لیست اهدافم از سال ها پیش یه جمله بود : راه انداختن رستوران خودم

ولی تو تمام سال هایی که کار میکردم معمولا شغل هام ربطی به این علاقه نداشت چون من دنبال این بودم از طریقی پول بسازم و با پولم رستوران بزنم و خب شغل هایی در حوزه بازاریابی و مارکتینگ که اصلا هم با روحیه من جور در نمیومد و خودمو مجبور میکردم که با کلی ادم ارتباط برقرار کنم ولی همیشه حالم بد بود هم از اینکه از ارتباط زیاد خوشم نمیومد و هم اینکه یه مشکلی دارم که شغلم این مهارت رو میطلبه ولی انجام این مهارت برای من مثل کوه کندنه و همیشه در جنگ و جدال با خودم بودم و خودمو تنبل میدونستم!

خلاصه برگردیم به دو سال پیش که اون اتفاقات افتاد و من تسلیم شدم و تمرکزم رو که قبلا روی کس دیگه ای گذاشته بودم که خوشحال باشه، راضی باشه گذاشتم رو خودم ،روی رسیدن به اهدافی که سال ها پیش نوشته بودم ولی در مرکز توجه ام نبود و روش تمرکز نداشتم.

بعد گذشتن چند هفته ازون اتفاق ایده زدن رستوران یهو افتاد تو مغزم اولش قرار شد با یکی از دوستام که رستوران داشت و شعبه دیگه ای زده بود و سرش شلوغ بود و نمیرسید هر دو جا رو بچرخونه شراکت کنم ولی چون از خدا خواسته بودم پناهم باشه و جز اون دیگه کسی رو ندارم و هر چی اون بگه انجام میدم حس ام بهم گفت اون پیشنهاد رو رد کنم و برای خودم کار کنم .

تمام پس انداز من در این سالها پول پیشی بود که دست صاحبخانه بود و هر سال هرچقدر کار میکردم باید اضافه میکردم به اون پول و دوباره سال بعد و سال بعد و….

تصمیم گرفتم اون پول رو بگیرم و از اون قسمت شهر که محله نسبتا گرونی بود به جایی برم که با اون پول هم بتونم خونه بگیرم و هم بقیه پول رو خرج یه مغازه کوچیک کنم مغازه خیلی کوچیک با خودم گفتم شده یه زیر پله هم شده میگیرم و اونجا آش میفروشم ولی دیگه طاقت این شرایط و کار کردن برای دیگران و جمع کردن پول برای پیش خانه رو نداشتم و با خودم گفتم هر چی هم بشه ازین که هست بدتر نمیشه

اسفند ماه دو سال پیش بود قرارداد خونه رو تمدید نکردم و به صاحبخونه گفتم خونه رو خالی میکنم،برای اولین بار در تمام سال هایی که مستاجر بودم صاحبخانه گفت من میخوام سال اینده خونه رو بفروشم تا وقتی مشتری پیدا میشه بشین پول هم اضافه نمیکنم ، در واقع پیشنهادی بود که هر سال ارزوش رو داشتم ولی هیچ وقت اتفاق نیفتاده بود تا امسال که تصمیم گرفته بودم کسب و کار خودمو راه بندازم، ولی وسوسه نشدم گفتم این نشانه اس دنیا میخواد منو امتحان کنه ببینه چند .مرده حلاجم و رو تصمیم میمونم و گفتم نه میرم

میخواستم عید رو برم شهرستان پیش خانواده و برگشتنی دنبال مغازه و خونه بگردم،هفته ی اخر اسفند بود رفته بودم مغازه دوستم که رستوران داشت تا بهش کمک کنم ،بهم گفت تو که بنگاه نمیری حداقل تو اپلیکیشن دیوار یه نگاه بنداز ببین وضعیت مغازه و اینا چطوره گفتم نه حتی تو دیوارم دلم نمیخواد نگاه کنم خدا خودش برام مغازه پیدا میکنه، نمیدونم این حرف از کجا میومد ولی با اطمینان بیان شد

نیم ساعت بعد یکی از مشتری های رستوران دوستم بعد خوردن غذا گفت شما که تازه رستوران زدین یکی از اشناهای ما فلان جا یه رستوران داره که خودش میخواد مهاجرت کنه و مغازشو واگذار میکنه کاش اونجارو میگرفتین

گفتیم ما یه مغازه دیگه هم میخواهیم و همین شد که ما رفتیم اون مغازه رو دیدیم و برای منی که به یه زیرپله راضی بودم مثل بهشت بود و همونجا اوکی شد و یه خونه نزدیک همون رستوران پیدا شد و قبل سال جدید هم مغازه اوکی شد و هم خونه !

خدا هم مغازه رو برام جور کرد و هم خونه رو و حتی پولی که برای وسیله های رستوران هم کنار گذاشته بودم و روش حساب کرده بودم هم دست نخورد و از سود چند ماه اول رستوران پول وسیله ها هم درومد و پرداخت شد.

انگار خدا میخواست بهم بگه بیا اینم پولی که خیلی بهش مینازیدی و پشتت بهش گرم بود اونم مال خودت!

و من کسب و کارم و راه انداختم و با لطف و کرم خداوند هر روز و هروز کاری رو انجام میدم که عاشقشم وازش خسته نمیشم و اینقدر برام برکت داره که با گذشت یک سال و چند ماه از افتتاح رستوران دارم به خرید خونه و مغازه فکر میکنم

این معجزه ی پیدا شدن مغازه به اون شکل و راه افتادن کسب و کارماز اون روز تا حالا ، هر روز اشک منو در میاره و شده چراغ راه من ، هر چیزی که میخوام میگم خدا خودش انجامش میده مثل پیدا کردن مغازه که خودش پیدا کرد مثل مشتری ها که خودش اوردشون بدون حتی یه هزار تومنی بایت تبلیغات! رستوران من هنوزم تابلو سردر نداره، کارت ویزیت نداره ولی شماره مغازه تو گوشی اکثر مشتری ها هست و هر روز کلی زنگ خور داره برا سفارش غذا ، من اصلا خودمم پیج اینستاگرام ندارم چون از سیستمش خوشم نمیاد بنابراین مغازه هم پیج نداره، از دوستانم فودبلاگر معروف دارم که شاید با هزینه کم و حتی بدون هزینه برام تبلیغ میکرد ولی هیچ وقت ازش نخواستم چون اعتقادم بر اینه

هین توکل کن ملرزان پا و دست

رزق تو بر تو زتو عاشق تر است

مثل تهیه مواد اولیه که با بهترین قیمت و با بالاترین کیفیت و راحت ترین راه ممکن برام جور میشه و خیلی مثال های دیگه

اشنا شدن من با این سایت مقدس در سومین ماه راه انداختن کسب و کارم بود که انشالله در کامنت های بعدی از برکت آگاهی آموزش های استاد عزیز صحبت خواهم کرد .

این شعر هم در مورد هدایت و گوش کردن به قلب که ندای خداست تقدیم نگاه زیباتون

از تو نیاید به توی هیچ کار

یار طلب کن که برآید ز یار

گرچه همه مملکتی خوار نیست

یار طلب کن که به از یار نیست

هست ز یاری همه را ناگزیر

خاصه ز یاری که بود دستگیر

این دو سه یاری که تو داری ترند

خشک‌تر از حلقه در بر درند

دست درآویز به فتراک دل

آب تو باشد که شوی خاک دل

چون ملک‌العرش جهان آفرید

مملکت صورت و جان آفرید

داد به ترتیب ادب ریزشی

صورت و جان را به هم آمیزشی

زین دو هم‌آگوش دل آمد پدید

آن خلفی کاو به خلافت رسید

دل که بر او خطبه سلطانی است

اکدشِ جسمانی و روحانی است

نور ادیمت ز سهیل دلست

صورت و جان هر دو طفیل دلست