توحید عملی | قسمت ۲

استاد گرامی سلام…

و سلام به دوستان همراهی !

اول از همه باید تشکر ویژه کنم به خاطر فایل فوق العاده تون…

دوس داشتم این امکانش بود هرصبح یکی از فایل ها رو میذاشتین و ما میتونستیم صبح مون رو با حرف های امیدبخش و پراز آرامش شما شروع کنیم ولی به این نتیجه رسیدم که وقتی بیش از اندازه چیزی در دسترسمون باشه ممکنه دچار زدگی بیشیم..

با این انتظار ، چه خوب فلسفه انتظار رو برامون تداعی میکنین..

جالبه ، زمانی فایلی به دستم میرسه و باوری رو در اون بیان میکنین که اون باور قبلا با تمرین های فایل های قبلی تون ، در وجودم تثبیت شده و یا در حال حاضر در حال تثبیت شدنه و وقتی دارین حرف میزنین با تمام وجود میشه تائیدتون کرد..

باور نمیکنم کسی با شما بوده باشه و این حرفها براش تازه گی داشته باشه و ندونه رسالت شما چیه ..و به راستی حرف هاتون شک کنه !

شما در تمام فایل ها تون مروج و مشوق توحید عملی بودین …

هر فایل از آموزه های شما ، موضوعات متفاوت هستنن ولی به شیوه ای عجیب بحث باز به همون نقطه سر خط میرسه ..

نقطه سر خط یعنی لحظه صفر مرزی یعنی توکل و ایمان به خدا…

چه زیبا بهمون یاد دادین خودمون خالق زندگیمون هستیم اگر به خدا ایمان داشته باشیم..

معنی جمله ” از تو حرکت ، از من برکت ” و ” بخوانید مرا تا اجابت کنم شمارا ”

وقتی سر یه مسئله قوانین رو میدونی و درک میکنی و تصمیم میگیری تو عمل هم ازشون استفاده کنی و استفاده میکنی و ازش نتیجه میگیری ! اون لحظه دلت میخواد داااااد بزنی تا همه بدونن چقدددر خدا دوس داره و داره بهت کمک میکنه و چققدر دستایی داره برا کمک بهت ..

واقعا مشتاقی که احساس اون لحظت رو با یکی شریک بشی و قدم به قدم دستای خدا رو براش تشرح کنی و هرلحظه بازهم خودت لذت ببری و ایمانت قوی تر بشه که ” با خداباش پادشاهی کن “.

و من و ما چقدر خوشبختیم و چه لطفی خدا شامل حالمون کرده که تو جمعی هستیم که اینگونه شنونده هایی داریم که درکنارشون نیاز نیست فلسفه ببافیم یا قسم بخوریم تا باورمون کنن..

اشتیاقت رو از صدات حس میکنن حتی در فایل های صوتی با اینکه چهرت رو نمی بینن ..

یا حتی تو دل نوشته هات ، صدای فریاد خوشحالیت رو میشنوند و اندازه تو خوشحال میشن از خوشحالت..با اینکه نوشته ها روح ندارن ..

تو این هفته چون درگیر کارهای اداری ام و برای اینکه به حق 36 ساله ام برسم باید از هفت خان رستم بگذرم ، برام سوال شده بود چطور وقتی باید با انواع و اقسام انسان ها در سمت های مختلف روبرو میشم درخواستی نکنم وازشون کمک نخوام و فقط توکل کنم به خدا؟؟؟؟

36 ساله دنبال این پرونده بودیم و هر بار به بن بست خوردیم .چون ما دنبال پارتی انسانی بودیم و باور داشتیم نمیشه از دست دولت حق مون رو بگیریم..

اما اینبار حرکت کردم با این باور که دولت و ملت بهانه ان ، چون وقتی خدا تنها دولتمه ، اگر اون بخواد و همه مانع بشن نمیتونن..

توکل کردم …حرکت کردم و دنبال نشونه هاش بودم و دستهای یاری دهندهش.. و نتیجه رو از خدا خواستم

پرونده من داره جلو میره و هر قدم دستایی میاد برام که من رو هل میده به جلو..دستایی که تو دنیای عقلی نمیگنجه چطور پیدامیشن..

این همون پرونده ایه که چندسال پیش سپردمش به یه وکیل آشنا و اینقدر مطمئن بودم که ایشون به حرمت آشنایی میتونه کاری کنه و تمام امیدم رو بهش بسته بودم چون تخصصش فوق الاده بود..ولی خیلی راحت در حالیکه هیچ اقدامی روش نکرده بود بهم برش گردوند و من زیر آوار تمام وابستگی هام دفن شدم..

تازه فهمیدم من ناخواسته بارها و بارها ،در موضوعات مختلف ، خودم و خدای خودم رو فروختم به تخصص یک فرد و اون رو درحد خدا بزرگ کرده بودم و برای همین ضربه سنگینی ازش خوردم…

ولی اینبار یاد گرفتم برم جلو ، با تمام اعتماد به نفسم درخواست کنم و ایمان داشته باشم کسی دست رد نمیزنه ..

چون ایمان دارم ما مردمی داریم که بی نهایت دوس دارن به همدیگه کمک کنن ، فقط کافیه بی ادعا ازشون درخواست کنی…

گاهی خواستم از بند پارتی استفاده کنم ولی وقتی دقت میکردم به صدای دلم .میفهمیدم دوباره دارم خودم رو به یکی وابسته میکنم سریع وابستگی رو کنترل میکردم و میگفتم این دستیه خدا برام فرستاده.

میگفتم اون بهم الهام کرده به فلانی رو بزنم و این فرد دست خداست..پس خوشحال باش خدا دستای زیادی جلوت گذاشته .

این روزا خیلی به مسیر الهامات دلم توجه میکنم تا مسیر عقلی این پروسه ..

خیلی ها سعی دارن ناامیدم کنن که بعد از 36 سال محاله بهش برسی و باید کلی هزینه بدی ولی میدونم اونا چون به انسان ها امید دارن این حرف رو بهم میزنن و ازشون دلگیر نمیشم که هیچ ، ارادم صدبرابر میشه .چون اون ها نمیدونن این قوانین رو انسان نوشته و ” یدالله فوق ایدیهم ..”

تا الان تو مسیرم به دو تا نقطه رسیدم که هرکسی رو ناامید میکرد چون مسیرم رو پرپیچ و خم کردن ، اما من اینقدر سعی دارم به نکات مثبت توجه کنم که جز زیبایی ندیدم..و الان معنی این جمله زیبای حضرت زینب رو درک میکنم که گفتن تو مسیر کربلا چیزی جز زیبایی ندیدن..

“ما رایت الا جمیلا” …

وقتی با هر قدمش ، هزار مشکل براش پیش میومد ولی ایشون چون فقط نقطه رسیدن به هدفش رو میدید ایمان داشت مسیرش درسته !

باور داشت همه این مشکلات دریچه ای برا رسیدن به بهشتیه که میخواد .نه بهشتی که به اشتباه ما نشون دادن و چون ندیدیمش باورش نداریم…

بهشت هدفش..

ترویج و اشاعه توحید …

اینکه اگر باور داری مسیرت درسته .توکل کن و برو ..نترس..از اینکه از دیارت آواره بشی ، از اینکه با وجود اون همه دشمن ، حرفت به جایی نرسه …

نترس دستی برا کمک نداری! برو و ببین چطور خدا دستهای یاری دهندش رو برات میفرسته ..

من فکر میکنم برای رسیدن به توحید عملی ،علاوه بر افراد موفق ، ائمه برای ما الگوهای فوق العاده ای ان به شرط اینکه به جای دقت کردن به چگونگی رسیدن به هدفشون ، به چرایی خواستن این هدف دقت کنیم چون زندگیشون سراسر پر از بهاهایی هست که برا رسیدن به هذفشون پرداختن…

الان زمانیه که دقت کنیم چرا امام حسین مثل برادرشون امام حسن بیعت نکردن ؟

و تو این مسیر از کی کمک خواست ؟؟ به کی امید بست که ناامیدش کرد و کی دستش رو تو ناامیدی گرفت ؟

چرا جنگ عاشورا ایجاد داشت و آیا ایشون دانسته به این جنگ اومدن ؟؟

چه هدفی داشتن و آیا بهش رسیدن ؟؟

چرا با وجود این همه داغ ، آوارگی و اسارت و ….حضرت زینب گفتن چیزی جز زیبایی ندیدن؟؟

این ها چی رو میخواد به ما بفهمونه ؟؟

دقت کنیم تو فلسفه چرا ها ! نه چگونه گی ها ؟ و به خدا ایمان بیاریم..

اونموقع میفهمی خدا هزارتا دست داره تا تو رو به هدفت برسونه و خودت رو به یک دست گره نمیزنی که اگر نشد بگی خدا به من ظلم کرد و نذاشت به چیزی میخوام برسم چون من فقط از این طریق میتونستم به هدفم برسم ..

وقت همگی تون بخیر ..

برا همه تون از خدا بهترینها رو میخوام .