توحید عملی | قسمت ۲
این فایل در آذر ماه ۱۴۰۴ بروزرسانی شده است
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این فایل، با استناد به تجربیات شخصی خود و همچنین الگوهای تکرارشونده در جامعه، مخفیترین دام در مسیر موفقیت را به ما میشناساند. ایشان آن را شرک خفی و حساب کردن روی بندگان بهجای خداوند مینامد.
به این معنا که هرگاه قدرت را به غیر از خدا بدهید، از همان نقطه ضربه میخورید. زیرا بتپرستی و شرک، پرستش سنگ و چوب نیست، بلکه بهقول پیامبر، شرک مانند رد پای مورچهای سیاه بر روی سنگی سیاه در دل تاریکی شب، پنهان و بیصدا در قلب مؤمن نفوذ میکند.
هدف استاد عباسمنش از تهیه سلسله فایلهای توحید عملی، تغذیه احساس لیاقت درونی است به نحویکه به نقطه ای برسیم که تنها منبع قدرت، ثروت و اعتبار را خداوند بدانیم و با بریدن طمع از خلق، از تمام قدرت درونی ای بهره برداری کنیم که خداوند برای خلق زندگی به ما بخشیده است.
یکی از عمیقترین مفاهیمی که در این فایل تشریح میشود، خطر بزرگ بتسازی از انسانها و عواقب ویرانگر آن است. استاد عباسمنش با تحلیل رفتارشناسی انسانها توضیح میدهند که وقتی ما فردی را در ذهنمان بزرگ میکنیم و گمان میبریم که کلید حل مشکلات ما یا دروازه خوشبختی و ثروت ما در دست اوست، در واقع در حال سقوط هستیم.
این درس به ما میآموزد که تملق و چاپلوسی، و یا بالا بردن بیشازحد دیگران، دو روی یک سکه هستند که روی دیگر آن دشمنی و نفرت است. افرادی که امروز با هیجان افراطی و عدم احساس لیاقت، کسی را میستایند و برای کسب منافع مالی یا جایگاه، در برابر انسانی دیگر کرنش میکنند، همان کسانی هستند که فردا با کوچکترین تضادی، به سرسختترین دشمنان تبدیل میشوند. قانون جهان این است: اگر روی دیوار پوسیده تأیید و حمایت دیگران تکیه کنید، زیر آوار همان دیوار خواهید ماند.
این بخش از آموزش، دقیقاً همان نقطهای است که اهمیت فوقالعاده دوره احساس لیاقت را نشان میدهد. کسی که روی دیگران حساب میکند، در اعماق وجودش خود را لایق دریافت مستقیم نعمت از خداوند نمیداند و برای همین بهدنبال واسطهها میگردد. درک عمیق این فایل در کنار آموزههای دوره احساس لیاقت، شما را از هرگونه باج دادن عاطفی و مالی به دیگران بینیاز میکند.
در ادامه، استاد عباسمنش به بررسی توهم قدرتِ ناشی از حمایت مردم میپردازند؛ مثل تکیه بر «هواداران» یا فالوورها، تکیه بر رئیس یا کارمند و هر عامل بیرونی غیر از خداوند.
بهقول استاد عباسمنش، «استراتژی یارکشی»، که از شرک مطلق میآید، نشاندهنده این است که فرد میخواهد ضعف درونی خود در ایمان به خدا را بپوشاند. اما جهان هستی با کسی تعارف ندارد؛ همان مردمی که امروز شما را بالا میبرند، اگر تکیهگاهتان خدا نباشد، فردا شما را به زمین میزنند.
حقیقت این است که: اگر شما به خداوند وصل باشید و فقط روی او حساب کنید، او جهان را مسخر شما میکند و قلبها را برایتان نرم میسازد، بدون اینکه نیاز باشد احساس خودارزشمندی خود را حراج کنید یا برای جلب رضایت دیگران، خودتان را فراموش کنید.
مسیر درست این است: برای رضایت خداوند و خودتان کار کنید، نه برای خوشایند مردم. بهقول قرآن، دین خود را برای خدا خالص کنید؛ آنگاه پاداش شما هم از سمت خدا (که بینهایت است) و هم از سمت خلق خدا سرازیر میشود.
نکته ظریف و بسیار کلیدی دیگری که استاد عباسمنش بر آن تأکید میورزند، تفاوت بین «درخواست کردن از دیگران» و «حساب کردن روی یک فرد خاص» است.
بسیاری از افراد ممکن است تصور کنند که توحید یعنی انزوا و عدم ارتباط با دیگران، اما استاد عباسمنش در این فایل بهروشنی این سوءتفاهم را برطرف میکنند. ما موجوداتی اجتماعی هستیم و با دیگران دادوستد داریم، اما مرز باریک توحید و شرک در «قلب» ماست. شما میتوانید از کسی درخواست کمک کنید، اما اگر آن فرد کمک نکرد و شما بههم ریختید، ناامید یا خشمگین شدید، یعنی روی او «حساب» کرده بودید.
درحالیکه یک موحد واقعی، درخواست میکند، تلاش میکند، اما ایمان دارد که آن فرد فقط «یکی از دستان خداوند» است. اگر این در بسته شد، خداوند هزار در دیگر دارد. آرامش عمیق زمانی حاصل میشود که بدانید رزق شما، اعتبار شما و سلامتی شما در دست هیچ انسانی نیست.
برای اینکه بتوانید این مرز باریک را در عمل تشخیص دهید و شخصیتتان را بهگونهای بازسازی کنید که محتاج تأیید و حمایت دیگران نباشید، استفاده از آموزههای دوره احساس لیاقت، یک ضرورت اجتنابناپذیر است که مکمل اساسی این فایل محسوب میشود.
پیام اصلی و قدرتمند این آموزش این است: «با خدا باش و پادشاهی کن.» استاد، با مرور تجربیات تلخ و شیرین زندگی خودشان، این قانون را اثبات میکنند که هرگاه روی دوستان، شرکا و اطرافیان حساب باز کردند، پشتشان خالی شد و تنها ماندند؛ اما هرگاه با تمام وجود به نیروی برتر تکیه کردند که تنها قدرت جهان است، معجزات رخ داد.
این یک قانون ثابت است: خداوند هرگز شرک نمیپذیرد و به درخواست های شرک آلود شما جواب نمی دهد. اما به محض اینکه یک قدم به سمت توحید برمی دارید، هزاران قدم به سمت شما بر می دارد و درها را برایتان باز می کنید.
تمرین این قسمت:
لطفاً در بخش نظرات همین صفحه، با صداقت کامل بنویسید که در گذشته:
- در چه مواردی روی آدمها (دوست، فامیل، رئیس، شریک) حساب کردید و ضربه خوردید؟
- در مقابل، کجاها فقط به خدا توکل کردید و کارتان بهطرز معجزهآسایی درست شد؟
نوشتن این تجربیات، ردپایی از ایمان برای شما و درسی بزرگ برای سایر دوستان خواهد بود تا با خواندن کامنتهای شما، الگوهای توحید و شرک را بهتر بشناسند و به سمت توحید عملی حرکت کنند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت ۲308MB24 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت ۲23MB24 دقیقه













سلام استاد عزیز
خیلی خیلی زود ما وابسته میشیم به دستان خداوند…
این فایل برای من نشانه بود و بالای 4 بار پشت سرهم گوشش دارم.
حقیقتا انسان خیلی ناسپاسه،همونطور که خدا خودش گفته…
داره میگه ازمن بخواین،برای من شریک نیارین ولی ما دقیقا برعکسشو انجام میدیدم.
واقعا پیامبران انسان های بزرگی بودن،شرک نداشتن،به معنای واقعی یکتاپرست بودن.
تکنفری بری درمیان فرعونیان و دعوت به یکتاپرستی کنی و نترسی…
تکنفری بری و بت هارو،خدای یک عده رو،بشکنی و نترسی…
و…
اونها با تمام وجود میدونستن که قدرت اصلی کیه
میدونستن که تنها نیستن
اما ما،مننن،دل میبندیم به دستان خدا و فکر میکنیم که فقط همین ادمه میتونه به من کمک کنه،فقط همین شغله میتونه شغل من باشه،فقط همین ادمه میتونه تنها شریک زندگی من باشه و…
خداببخشه واقعا بخاطر مشرک بودنمون.
خدایا قدرت اصلی توهستی اما من فقط توی حرف اینو میگم و موقع عمل کاملا برعکس حرفم عمل میکنم…
وقتی موقع صحبت با دیگران صدام ضعیف میشه و تن صدام میاد پایین یعنی مشرکم…
وقتی حرفی که باید بزنم رو نمیزنم با ترس اینکه مبادا کسی قضاوتم کنه مشرکم…
وقتی که سرم پایینه و راه میرم بااینکه تورو دارم،یعنی مشرکم…
وقتی کسی قولی میده و زیر قولش میزنه و من ناراحت میشم،یعنی مشرکم…
وقتی کسی میتونه منو عصبی و ناراحت کنه یعنی مشرکم…
وقتی میدونم که تو منو افریدی اما توانایی های خودمو دست کم میگیرم یعنی مشرکم…
من امروز فهمیدم که هموز خیلی راه مونده تا حتی نزدیک به حضرت ابراهیم و موسی و… رفتار کنم.
همینجا قول میدم که از همین لحظه روی این مورد در شخصیتم کار کنم و نتیجش رو بعد مدتی بیام توی کامنت های همین فایل بزارم.
من باید قدر نعمات خدارو بدونم،من باید قدر بزرگی و عظمت خدارو بدونم، من شرمنده ی بخشنده بودن خدا شدم. من شرمنده ی کلام خدا شدم…
براش اهرم رنج و لذت درست میکنم تا هیچوقت یادم نره این حال امروزمو،یادم نره امروز رو که چقدر جلوش سرم پایین تر از همیشه شد و شرمندش شدم.
خدایا چقدر تو خوبی که میشه بدون ترس از قضاوت شدن باهات درباره ی همچی صحبت کرد و دیگه نیازی نیست حرفمو هزاربار تاب بدم که نکنه سوبرداشت کنی،درست برعکس ادما…
چقدر تو خوبی که ما خیلیارو شریک تو قرار میدیم اما تو بازم راه برگشت برامون میزاری…
سپاسگزارم پروردگار من…
سپاسگزارم استاد عزیزم واقعا فایل فوق العاده ای بود و برای من گوش دادنش در به موقع ترین حالت ممکن بود.مچکرم