توحید عملی | قسمت ۴
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهیهای این قسمت از مجموعه فایلهای توحید عملی استاد عباسمنش، منطقهای محکمی از توحید است برای رهایی از زندان نظر دیگران درباره خودمان یا تأیید شدن توسط آنها. استاد عباسمنش در این قسمت، اصول اساسی زیر را به ما گوشزد میکند:
- رابطه بین شرک و مهم بودن نظر مردم در زندگی
- رابطه بین توحید و بیاهمیت بودن حرف و نظر مردم
- رابطه بین توحید عملی و جسارتی که این توسط باورهای توحیدی تغذیه میشود
استاد عباسمنش در این فایل، با نگاه صریح و توحیدی، ریشه بسیاری از رنجها، ناکامیها و توقفهای ما را در یک کلمه خلاصه میکند: «شرک خفی» که در لباس «نگرانی از قضاوت مردم» یا تلاش برای راضی نگهداشتن آنها ظاهر میشود. این آموزش به ما یادآوری میکند که تلاش برای راضی نگهداشتن دیگران، نهتنها یک نبرد از پیش باخته است، بلکه بزرگترین مانع برای تجربه لذت و آرامش در زندگی است. پیام اصلی این است که:
شما هرگز نمیتوانید همه را راضی کنید؛ حتی اگر کاملترین انسان روی زمین باشید، باز هم عدهای مخالف، منتقد یا دشمن خواهید داشت. بنابراین، عاقلانهترین استراتژی برای در آرامش زیستن، تغییر دادن خود برای راضی نگهداشتن دیگران نیست، بلکه زندگی به سبک شخصی ای است که اساس آن باورهای توحیدی است.
درک عمیق این مفاهیم نیازمند زیربنای محکمی از احساس لیاقت داشتن است و به همین دلیل، استفاده از دوره احساس لیاقت در کنار آموزههای این فایل، شاهکلیدی است که جرأت «خودت بودن» و بیتفاوتی نسبت به نظرات دیگران را به شما هدیه میدهد. جالب است اینجاست که به اندازهای که احساس لیاقت شما در این نقطه ترمیم میشود، همان دیگرانی که منتقد شما بودهاند، این بخش از وجود شما را تحسین میکنند.
یکی از عمیقترین درسهای این فایل، آموزش «هنر بیتوجهی» یا قانون «اعراض» است. استاد عباسمنش با تشریح دقیق مکانیزم جهان هستی توضیح میدهند که توجه شما، خوراک و انرژیِ اتفاقات است. وقتی به تهمتها، غیبتها و بدگوییهای دیگران واکنش نشان میدهید، در واقع به آنها اعلام میکنید که «شما مهم هستید» و با این کار، قدرت را از خودتان گرفته و به آنها تقدیم میکنید و این یعنی شرک.
راهکار عملی و توحیدی استاد عباس منش در مواجهه با قضاوت ها یا تهمت های دیگران این است که: آنها را مطلقاً نادیده بگیرید و بهقول قرآن، از آنها اعراض کنید.
مثالهای واقعی از دنیای سیاست و چهرههای مشهور که با وجود سنگینترین هجمههای رسانهای و تهمتهای اخلاقی، همچنان مسیر توحیدی خود را با قدرت ادامه میدهند، گواهی بر این حقیقت است که حرف مردم هیچ قدرتی ندارد مگر اینکه شما با باورهای شرکآلود خود به آن قدرت دهید.
این درس به ما میآموزد که تمرکز لیزری بر روی اهداف و بستن پرونده «دیگران» در ذهن، تنها راه رستگاری و پیشرفت است. اگر میخواهید در تمام جنبههای زندگی، از روابط عاطفی گرفته تا استقلال مالی، به این سطح از نفوذناپذیری و اجرای توحید در عمل در این مواقع برسید، دوره احساس لیاقت مکملی ضروری است که به شما ساختن باورهای مرجع توحیدی را یاد میدهد.
باورهای مرجع توحیدی کمک میکند تا شخصیت خود را چنان مستحکم بسازید که هیچ حرف و نقدی نتواند کوچکترین ترکی در باورهایتان یا تغییری در مسیر یکتای مورد علاقهتان ایجاد کند.
بخش دیگری از این فایل به مفهوم «توحید عملی» و «یکتاپرستی در قرن حاضر» میپردازد.
استاد عباسمنش با استناد به داستانهای پیامبران و تجربیات شخصی خود در مسیر مهاجرت و موفقیت، پرده از این راز برمیدارند که ترس از مردم، عین شرک است. وقتی نگرانید که فلان فامیل چه میگوید، یا اگر فلان لباس را بپوشید یا فلان شغل را انتخاب کنید یا فلان مسیر را بروید، جامعه چه فکری درباره شما میکند و چقدر مورد تایید واقع می شوید، عملاً به جای خداوند، قدرت را به بندگان او میدهید و برده نظرات آنها هستید. آزادی واقعی زمانی آغاز میشود که بپذیرید «خدا برای بندهاش کافیست».
آگاهیهای این فایل اصولی توحیدی در دست شما می گذارد. سپس شما را به چالش میکشد تا نقابهای اجتماعی را کنار بگذارید و دیگر برای همرنگ شدن با جماعت، اصول خود را زیر پا نگذارید. جسارت واقعی این است که اگر در زندگیتان تغییری ایجاد نمیکنید، به شما «بر بخورد» و برای ایجاد تغییرات شخصیتی، جهادی اکبر به راه بیاندازید. انسانی که باور دارد تنها منبع رزق، عزت و قدرت خداوند است، نه برای خوشایند مردم کاری می کند و نه از ترس طرد شدن، خود را سانسور میکند. او مسیر درست را میرود، حتی اگر تمام دنیا مخالفش باشند.
تمرین این قسمت:
اکنون نوبت شماست که این آگاهیها را از سطح اطلاعات به سطح عمل و اجرا بیاورید. نوشتن، قدرتمندترین ابزار برای تثبیت تعهد است. از شما میخواهیم با شجاعت و صداقت، در بخش نظرات همین فایل، تمرین زیر را انجام دهید تا هم ردپایی ماندگار از تغییر خود بر جای بگذارید و هم به هزاران نفر دیگر جرأت تغییر بدهید:
۱. شناسایی ترمزهای ذهنی: صادقانه بنویسید که در حال حاضر، کدام تصمیم، رفتار یا سبک پوشش و زندگی شما صرفاً بهخاطر «ترس از قضاوت دیگران» است؟ در چه مواردی خودتان را سانسور کردهاید تا دیگران را راضی نگه دارید؟ (نوشتن این موارد، اولین گام برای شکستن بتِ مردمپرستی است).
۲. اعلام برائت از شرک: بنویسید که از همین لحظه تصمیم گرفتهاید کدامیک از این رفتارها را تغییر دهید؟ مشخصاً تعهد دهید که در برخورد با حرفهای منفی، تهمتها یا انتقادهای دیگران، از استراتژی «بیتوجهی مطلق» استفاده خواهید کرد و تمرکزتان را فقط و فقط روی اهداف خودتان خواهید گذاشت.
۳. تعریف هدف مستقل: یک هدف یا خواسته شخصی را که تا امروز بهخاطر حرف مردم یا ترس از شکست به تعویق انداخته بودید مشخص کنید و بنویسید که چگونه با توکل بر تنها قدرت جهان (الله)، قدم اول را برای آن برمیدارید.
یادآوری مهم: پاسخهای شما در بخش نظرات، سندی است بر آغاز دوران جدید زندگیتان؛ دورانی که در آن شما بازیگر نقش اول زندگی خود هستید، نه تماشاچیِ نگرانِ سکوها. آنهم بازیگری به معنای واقعی کلمه توحیدی.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت ۴861MB28 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت ۴27MB28 دقیقه














به نام خدا….
ردپای من…
توحید عملی 4…
امروز من تعهد میدم ک در برخورد با حرف های منفی، تهمت ها یا انتقادهای دیگران از استراتژی “بی توجهی مطلق” استفاده کنم انها را مطلقا نادیده بگیرم و بقول قران از انها اعراض کنم و تمرکزم فقط و فقط روی اهدافم بزارم…
ادم ها همه کار میکنن ک صدای تورو در بیارن، تو توجه نکن وقتی توجه میکنی یعنی اون آدم برات مهمه وقتی تو ذهنت مهمه تو واقعیت هم مهمه… وقتی به تهمت ها،غیبت ها و بدگویی های دیگران واکنش نشون میدی در واقع داری به اونها اعلام میکنی ک شما مهم هستید و با این کار قدرت رو از خودتون گرفته و به اونا تقدیم میکنید و این یعنی شرک…
نمیشه هم به ریسمان الهی چنگ زد هم به بقیه باج داد
کسی ک به خدا تکیه میکنه خدا براش کافیه..
تُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ
کسی تاثیری تو زندگی ما نداره.. کسی نمیتونه منو بالا ببره یا بیاره پایین…
درمورد تمرکزم خسیس باشم بزارم رو چیزی ک میخوام…
هنر بی توجهی یا اعراض، چون توجه من خوراک و انرژی اتفاقات هست…
بیام برای خودم زندگی کنم سبک شخصی داشته باشم..
اینو اولین بار تو دوره عزت نفس شنیده بودم وقتی ک تازه از دانشگاه فارغ التحصیل شده بودم.. وقتی ک به صفر مطلق رسیده بودم…
یادمه اون موقع بخاطر حرف مردم چادر میپوشیدم، یا وقتی لباسی میخریدم اگ دوستام یا خانواده ام میگفتن این چیه خریدی، دیگ نمیپوشیدم..
روزی ک تصمیم گرفتم به سبک خودم زندگی کنم، خودم باشم، به ازادی درونی رسیدم… اون وقت رها شدم از همه پیچیدگی هایی ک برای خودم ساخته بودم..
جایی ک همه چادر میپوشیدن و خیلیا دوست نداشتن و به حرف مردم بودن، من تصمیم گرفتم استایل خودم رو داشته باشم.. حرفها شروع شد.. اما توجهی نکردم..
وقتی تصمیم گرفتم تو شغلی ک دوست دارم باشم، تونستم از اون لذت ببرم
سالها خودم رو سرزنش میکردم ک چرا دکتر نشدم، چرا فلان رشته پیراپزشکی رو نخوندم، چون فکر میکردم در نظر خانواده ام و دیگران ارزشمندترم..
چقدر من ارزش درونی مو وصل کرده بودم به دکتر بودن و حسرت اینو میخوردم ک ببین دوستم فلان رشته رو خوند الان همه بهش احترام میزارن خانم دکتر صداش میکنن…
چقدر نگران قضاوتهای دیگران بودم ک فلانی اینهمه شاگرد اول مدرسه بود اخرم پزشکی نخوند… الان بنظرم مسخره است خخخ
درصورتی ک من عمیقا عاشق تدریس و اموزش بودم و حتی قبل دانشگاه تدریس رو شروع کرده بودم..
و تو این حیطه حتی پول خوبی هم ساخته بودم..
انگار ذاتا استعداد اینو داشتم ک مطالب رو به راحتی به دیگران انتقال بدم…
سالها با این طرز فکر زندگی کردم..
الان خودمو دوست دارم و بخودم افتخار میکنم ک تو شغلی ک عاشقشم دارم کار میکنم…
دوره عزت نفس بمن کمک کرد ک بلند بشم و یه ادم جدید از خودم بسازم
قبلنا اگ کسی پشت سرم غیبت میکرد یا قضاوتی، گاهی میرفتم بهش میگفتم،گاهی هم کلی تو ذهنم خودخوری میکردم ک چرا طرف جرات کرد. چرا اینکارو کرد این حرف رو زد…
الان ک نگاه میکنم بخودم، اصلا خبر دار نمیشم ک کسی پشت سرم حرف زده… دنبالش نمیرم و این بمن آرامش داد..
اینها همه نشتی های انرژی هستند ک نمیزارن به اهداف مون برسیم…
اینکه تو ذهنمون کلی درمورد حرفهای منفی دیگران کلنجار بریم…
اینکه دنبال این باشیم ک بقیه بدمون رو نگه…
اینکه بجای تجسم رویاهام، بجای عشق بازی با خدا
کلی انرژی مو هدر بدم برای نقطه نظرات منفی دیگران…
اینا تمرین میخواد… اینا تعهد میخواد…
تمرین کنم ک بگذرم ببخشم و رها کنم..
تمرین کنم ک قدرت رو در دستان خدا و خودم بدونم..
باور کنم ک اون خداست ک تنها فرمانروای جهانیان هست…
وصل بمونم بهش..
ک فقط اتصال به اون بمن آرامش میده.. ثروت میده،نعمت میده…
دیگرانی وجود نداره..