توحید عملی | قسمت 5
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این قسمت از مجموعه فایلهای توحید عملی، مهمترین عامل برای تجربه خوشبختی و موفقیت پایدار در زندگی بشر را با ما در میان میگذارند: اصلی که میگوید: وقتی روی غیر خدا حساب میکنی، از مسیر خوشبختی دور میشوی. اصلی که خطرات و خرابکاریهای شرک خفی را برای ما آشکار میکند و ما را از برحذر میدارد.
استاد تأکید میکنند که دلیل موفقیتها و پیشرفتهای زندگی ایشان، ریشه در همین باورهای توحیدی داشته و هر کجا که مانعی در مسیر رشد وجود داشته، ناشی از باورهای شرکآلود بوده است.
آگاهیهای این فایل بر این مبنا استوار است که باید تمام قدرت و فرمانروایی را تنها در دستان پروردگار دید و هرگونه اتکا به غیر او را مصداق شرک دانست. شرک، آنچنانکه در کلام پیامبر (ص) نیز به آن اشاره شده، مانند «راه رفتن مورچه سیاه بر روی سنگی سیاه در دل تاریکی شب» پنهان است؛ یعنی آنقدر ظریف که بهسادگی متوجه حضور آن در عمق ذهن و باورها و رفتارهای خود نمیشویم.
یکی از متداولترین و مخربترین انواع شرک خفی، «قدرت دادن به مردم و دیگران» است. انسان بهجای تکیه بر خداوند، خود را نیازمند تأیید، رضایت یا ترحم مخلوق میبیند و همین امر، او را از مسیر خوشبختی دور میکند. ایشان با اشاره به یک مصداق اجتماعی، به زیبایی نشان میدهند که تلاش برای جلب رضایت عموم، چگونه فرد را مجبور میسازد که همواره برای اثبات ارزشهای خود به دیگران دستوپا بزند و مدام به دیگران باج دهد تا کمی مورد تایید آنها بماند.
این همان نقطهای است که انسان عروسک خیمهشببازی خواستهها و انتظارات دیگران میشود و قدرتی را که تنها از آنِ خداوند است، به دیگرانی واگذار میکند که خود دستانی از خداوند برای انجام کارها هستند. اینجا همان نقطهای است که فرد از صلح درونی با خودش خارج میشود و احساس لیاقت او هر روز رو به افول میرود. در نتیجه ارتباطش با منبع نعمت و ثروت و اعتبار، هر روز کمتر و کمتر میشود. در نتیجه هدف زندگیاش بهجای راضی کردن خود و هماهنگی با خداوند، رضایت مردم میشود. اینجا دقیقاً نقطه شروع بدبختیهاست، زیرا توحید عملی در این مورد یعنی:
«نه تعریفهای مردم باید برایت مهم باشد و نه تمسخر و توهینهایشان»؛ تو تکهای از خداوند هستی و این نیرو روزی دادن به تو را بر عهده گرفته است.
درک عمق مفهوم «رَبّ» و «الله»، یکی دیگر از آموزههای کلیدی است که در این فایل مورد بررسی قرار میگیرد. استاد عباسمنش با طرح این سؤال که چرا در قرآن کریم، کلمه «رَبّ» تقریباً هرگز با الف و لام (الرّب) نیامده، حقیقت ناب توحید را روشن میسازند.
«الله» میتواند هزاران مورد باشد؛ از خدای باران و جنگ تا بتها و حتی افراد و مقاماتی که ما آنها را منبع قدرت میدانیم. قرآن با آوردن «الله»، آن یگانۀ مورد نظر را تعریف میکند. اما «رَبّ» بهمعنای «پروردگار، فرمانروا، تدبیرکننده و صاحب اختیار»، در جهان تنها یکی است؛ بنابراین نیازی به تعریف ندارد. ما تنها یک «رَبّ» در کائنات داریم که همه قدرت، رزق، سلامتی و ثروت از آنِ اوست و تمام دعاها و توکل ما باید معطوف به او باشد.
توکل فقط به «رَبّ»، تنها فرمانروای کائنات، شالودۀ تمام آموزههای استاد عباس منش است. ایشان یادآور میشوند که هر خیری در زندگی ما از سوی خداوند است و هر شری، نتیجۀ عملکرد خودمان، زیرا خداوند منبع مطلق خیر است.
قانون «صعود یا نزول در مسیر خواسته» از منظر توحید عملی یعنی همان کلام خداوند که میگوید:
«کیست که خدا بخواهد او را بالا ببرد و مردم بتوانند او را پایین بکشند؟ و برعکس، کیست که خدا بخواهد او را پایین بکشد و مردم بتوانند او را بالا ببرند؟»
این اصل به ما یادآوری میکند که هیچ شخص، دولت، مقام یا قدرتی در جهان، هیچ تأثیری بر سرنوشت، روزی و اعتبار ما ندارد و این باور باید تبدیل به اعتقاد قلبی ما شود و در رفتارها و تصمیمات ما بروز پیدا کند.
هرگاه در ذهنمان، برای امور زندگی خود روی کمک یا تأیید کسی بهجز خدا حساب کنیم، کارمان تمام است و از مسیر الهی خارج شدهایم. این بینیازی درونی به مردم، هرگز بهمعنای بیاحترامی نیست، بلکه به این معناست که اعتبار هر لطفی را در ذهنمان به خداوند واگذار کنیم، حتی اگر از طریق دستان یک انسان انجام شده باشد.
برای حرکت سریعتر و عمیقتر در این مسیر توحیدی که هم به ما رضایت میدهد، هم ما را به خواستههایمان میرساند و هم در این مسیر از حساب کردن روی دیگران بینیاز میکند، آموزه های دوره احساس لیاقت استاد عباسمنش یک ضرورت است.
استفاده همزمان از دوره احساس لیاقت با این مباحث توحیدی، نهتنها ذهن شما را با باورهای مرجع توحیدی در این باره از نو برنامهریزی میکند، بلکه بهطور عملی به شما کمک میکند تا احساس ارزشمندی درونی خود را تنها به رابطه همیشگی خود با ربّ که تنها قدرت جهان است گره بزنید، از وابستگی به تأیید دیگران رها شوید، از حساب کردن روی دیگران بینیاز شوید و کنترل مسیر خوشبختی خود را با توکل به منبع تمام قدرتها بهدست بگیرید.
تمرین این قسمت:
برای تثبیت باورهای توحیدی در ناخودآگاه، از شما دعوت میکنیم تا به تجربیات شخصی خود رجوع کنید. لحظهای مکث کنید و به این پرسشها پاسخ دهید:
در طول زندگی خود، چند بار بر روی کمک، وعده، یا اعتبار یک شخص (همسر، رئیس، دوست یا هر قدرت زمینی دیگر) حساب کردید و او شما را ناامید و ضربه خورده رها کرد؟
در مقابل، چند بار در شرایطی که هیچکس جز خداوند را نداشتید، از اعماق قلب به او تکیه کردید، سپس از جایی که فکرش را هم نمیکردید، از دل غیب، کمک دریافت کردید و درها برایتان باز شد؟
لطفاً پاسخهای خود را در بخش نظرات همین فایل به اشتراک بگذارید.
وقتی پاسخهای توحیدی خود را به وضوح بر روی کاغذ میآورید و با دیگران به اشتراک میگذارید، نه تنها آگاهی درونی خود را چندین برابر عمق میدهید، بلکه یک گنجینۀ ارزشمند از تجربیات زندگی برای هزاران خوانندۀ دیگر به یادگار میگذارید تا آنان نیز از مسیر توحیدی شما الهام بگیرند.
این مسیر، مسیر توکل عاشقانه به ربّ است همان صراط مستقیم که پر از نعمت و برکت است. اگر تنها بر او تکیه کنید، خواهید دید که فوجفوج انسانها عاشقانه به سمت شما سرازیر میشوند، درها یکی پس از دیگری به روی شما باز می شوند. زیرا خداوند همه کار را برای تو انجام میدهد و تو را به هر آنچه طلب کنی، میرساند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 51170MB41 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 540MB41 دقیقه
روز 70 م
درسی که امروز گرفتم اینه که توحیدی تر بشم درسته هنوز خیلی فاصله دارم و ترس های زیادی نسبت به قضاوت دیگران دارم و شرک من دهن بینی هست اما باید رو خودم کار کنم روی فقط برای خداوند زندگی کردن برای الله یکتا و تسلیم او بودن.
تو شبکه های اجتماعی هم که میخواستم کسب و کار خودم رو پیش ببرم اما گاهی حرکتی می زدم که دوست نداشتم یا مثلا از ترس اینکه اون چند تا دوستم هم لایک کردن و دنبال کردن پیج یادشون نره و مثلا تعامل ایجاد کنم مدام استوری ها و پست هاشون رو پیگیری می کردم نه برای دل خودم و یا مهربانی و یا هر نیت خیری اما از روی ترس بود. یه روز به خودم گفتم این پیشرفتی که تو پیجت داشتی پایه هاش سسته. اگر از روی رودرواسی داری فالوبک میدی. ول کن این ترس رو اگر دوست داشتن لایک کنن اگر نه تو به خودت و کاری که داری انجام میدی فکر کن. و از اساس خودت را درست کن اگر نیازه مهارتت را بالا ببر ارزش بیشتری ایجاد کن یا از همه مهمتر باور ارزشمندی هنرت را بالاببر. نه اینکه از سر ترس و کمبود باشه.
باید به خودم بگم راه الله رو برو و از کسی نترس. حتی از نجووای ذهنت هم ترس. تا حالا برای خلق کار کردم از امروز به اذن و برای خالق یکتای ربّ العاملین باید کار کنم.
حتی اینکه از چه طریقی باید کارم را بفروشم را هم به خدا میسپارم. چه از طریق سایت شخصی یا پیجم و یا نمایشگاه های فیزیکی و.. شاید هم خدا برنامه بهتری از اونچه دارم براش تقلا میکنم داره. میخوام برای فقط چندلحظه هم شده تسلیم فرمان او باشم و به هدایتش دل بسپرم
چه قشنگ طبیعی و روزی رسان خدا را در زندگیتون مثال زدید همون خدایی که خون را در قلب من پمپاژ میکنه مشتری به کسب و کارم میاره
من یاد گرفتم باید باوذم را به خدا قوی کنم و نتایجم رابطه مستقیمی به باوذرم نسبت به خدا و میزان توحید داره. بایدد از همه چیز و همه کس سپاسگزار باشم اما اعتبار تمام این ها ازان خداست. احترام به دیگران احترام به خودمان و احترام به خداست. و من فقط باید روی خدا حساب باز کنم. باید ید بگیریم به جای اینکه بدست خدا خیره و یا وابسته بشیم به خود خدا تکیه کنیم. و فقط روی خدا حساب کنیم و عشق دیگران را عشق هایی از جانب خدا بدونیم و مشتری هامون رو دستان روزی رسان پروردگار و هر خیری که به ما میرسه از خداست. ایاک نعبد و ایاک نستعین
دیدگاهتون بسیار زیبا دلنشین و تاثیرگزار بود . رضایت هیچکسی جز الله برام مهم نیست جمله ای که باید عملکرد و رفتار و گفتارم رو بر اساسش تنظیم کنم . و نترسم و شجاع باشم وقتی تنها خدای من بزرگترین و مهم ترین عامل زندگیمه . وقتی تنها یک خدا دارم به نام الله که رب من است و اینکه مدار خدا مدار شکرگزاریه، واقعا چندین بار شده در شرایط نامطلوب و فقط با شکرگزاری همه چی اون جوری پیش رفته که من خواستم و خیلی زیباست خیلی برام فان شده چالش هایی که با شکرگزاری خیلی راحت حل و باب میل من شدن. براتون آرزوی سعادت دارم