توحید عملی | قسمت 5
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این قسمت از مجموعه فایلهای توحید عملی، مهمترین عامل برای تجربه خوشبختی و موفقیت پایدار در زندگی بشر را با ما در میان میگذارند: اصلی که میگوید: وقتی روی غیر خدا حساب میکنی، از مسیر خوشبختی دور میشوی. اصلی که خطرات و خرابکاریهای شرک خفی را برای ما آشکار میکند و ما را از برحذر میدارد.
استاد تأکید میکنند که دلیل موفقیتها و پیشرفتهای زندگی ایشان، ریشه در همین باورهای توحیدی داشته و هر کجا که مانعی در مسیر رشد وجود داشته، ناشی از باورهای شرکآلود بوده است.
آگاهیهای این فایل بر این مبنا استوار است که باید تمام قدرت و فرمانروایی را تنها در دستان پروردگار دید و هرگونه اتکا به غیر او را مصداق شرک دانست. شرک، آنچنانکه در کلام پیامبر (ص) نیز به آن اشاره شده، مانند «راه رفتن مورچه سیاه بر روی سنگی سیاه در دل تاریکی شب» پنهان است؛ یعنی آنقدر ظریف که بهسادگی متوجه حضور آن در عمق ذهن و باورها و رفتارهای خود نمیشویم.
یکی از متداولترین و مخربترین انواع شرک خفی، «قدرت دادن به مردم و دیگران» است. انسان بهجای تکیه بر خداوند، خود را نیازمند تأیید، رضایت یا ترحم مخلوق میبیند و همین امر، او را از مسیر خوشبختی دور میکند. ایشان با اشاره به یک مصداق اجتماعی، به زیبایی نشان میدهند که تلاش برای جلب رضایت عموم، چگونه فرد را مجبور میسازد که همواره برای اثبات ارزشهای خود به دیگران دستوپا بزند و مدام به دیگران باج دهد تا کمی مورد تایید آنها بماند.
این همان نقطهای است که انسان عروسک خیمهشببازی خواستهها و انتظارات دیگران میشود و قدرتی را که تنها از آنِ خداوند است، به دیگرانی واگذار میکند که خود دستانی از خداوند برای انجام کارها هستند. اینجا همان نقطهای است که فرد از صلح درونی با خودش خارج میشود و احساس لیاقت او هر روز رو به افول میرود. در نتیجه ارتباطش با منبع نعمت و ثروت و اعتبار، هر روز کمتر و کمتر میشود. در نتیجه هدف زندگیاش بهجای راضی کردن خود و هماهنگی با خداوند، رضایت مردم میشود. اینجا دقیقاً نقطه شروع بدبختیهاست، زیرا توحید عملی در این مورد یعنی:
«نه تعریفهای مردم باید برایت مهم باشد و نه تمسخر و توهینهایشان»؛ تو تکهای از خداوند هستی و این نیرو روزی دادن به تو را بر عهده گرفته است.
درک عمق مفهوم «رَبّ» و «الله»، یکی دیگر از آموزههای کلیدی است که در این فایل مورد بررسی قرار میگیرد. استاد عباسمنش با طرح این سؤال که چرا در قرآن کریم، کلمه «رَبّ» تقریباً هرگز با الف و لام (الرّب) نیامده، حقیقت ناب توحید را روشن میسازند.
«الله» میتواند هزاران مورد باشد؛ از خدای باران و جنگ تا بتها و حتی افراد و مقاماتی که ما آنها را منبع قدرت میدانیم. قرآن با آوردن «الله»، آن یگانۀ مورد نظر را تعریف میکند. اما «رَبّ» بهمعنای «پروردگار، فرمانروا، تدبیرکننده و صاحب اختیار»، در جهان تنها یکی است؛ بنابراین نیازی به تعریف ندارد. ما تنها یک «رَبّ» در کائنات داریم که همه قدرت، رزق، سلامتی و ثروت از آنِ اوست و تمام دعاها و توکل ما باید معطوف به او باشد.
توکل فقط به «رَبّ»، تنها فرمانروای کائنات، شالودۀ تمام آموزههای استاد عباس منش است. ایشان یادآور میشوند که هر خیری در زندگی ما از سوی خداوند است و هر شری، نتیجۀ عملکرد خودمان، زیرا خداوند منبع مطلق خیر است.
قانون «صعود یا نزول در مسیر خواسته» از منظر توحید عملی یعنی همان کلام خداوند که میگوید:
«کیست که خدا بخواهد او را بالا ببرد و مردم بتوانند او را پایین بکشند؟ و برعکس، کیست که خدا بخواهد او را پایین بکشد و مردم بتوانند او را بالا ببرند؟»
این اصل به ما یادآوری میکند که هیچ شخص، دولت، مقام یا قدرتی در جهان، هیچ تأثیری بر سرنوشت، روزی و اعتبار ما ندارد و این باور باید تبدیل به اعتقاد قلبی ما شود و در رفتارها و تصمیمات ما بروز پیدا کند.
هرگاه در ذهنمان، برای امور زندگی خود روی کمک یا تأیید کسی بهجز خدا حساب کنیم، کارمان تمام است و از مسیر الهی خارج شدهایم. این بینیازی درونی به مردم، هرگز بهمعنای بیاحترامی نیست، بلکه به این معناست که اعتبار هر لطفی را در ذهنمان به خداوند واگذار کنیم، حتی اگر از طریق دستان یک انسان انجام شده باشد.
برای حرکت سریعتر و عمیقتر در این مسیر توحیدی که هم به ما رضایت میدهد، هم ما را به خواستههایمان میرساند و هم در این مسیر از حساب کردن روی دیگران بینیاز میکند، آموزه های دوره احساس لیاقت استاد عباسمنش یک ضرورت است.
استفاده همزمان از دوره احساس لیاقت با این مباحث توحیدی، نهتنها ذهن شما را با باورهای مرجع توحیدی در این باره از نو برنامهریزی میکند، بلکه بهطور عملی به شما کمک میکند تا احساس ارزشمندی درونی خود را تنها به رابطه همیشگی خود با ربّ که تنها قدرت جهان است گره بزنید، از وابستگی به تأیید دیگران رها شوید، از حساب کردن روی دیگران بینیاز شوید و کنترل مسیر خوشبختی خود را با توکل به منبع تمام قدرتها بهدست بگیرید.
تمرین این قسمت:
برای تثبیت باورهای توحیدی در ناخودآگاه، از شما دعوت میکنیم تا به تجربیات شخصی خود رجوع کنید. لحظهای مکث کنید و به این پرسشها پاسخ دهید:
در طول زندگی خود، چند بار بر روی کمک، وعده، یا اعتبار یک شخص (همسر، رئیس، دوست یا هر قدرت زمینی دیگر) حساب کردید و او شما را ناامید و ضربه خورده رها کرد؟
در مقابل، چند بار در شرایطی که هیچکس جز خداوند را نداشتید، از اعماق قلب به او تکیه کردید، سپس از جایی که فکرش را هم نمیکردید، از دل غیب، کمک دریافت کردید و درها برایتان باز شد؟
لطفاً پاسخهای خود را در بخش نظرات همین فایل به اشتراک بگذارید.
وقتی پاسخهای توحیدی خود را به وضوح بر روی کاغذ میآورید و با دیگران به اشتراک میگذارید، نه تنها آگاهی درونی خود را چندین برابر عمق میدهید، بلکه یک گنجینۀ ارزشمند از تجربیات زندگی برای هزاران خوانندۀ دیگر به یادگار میگذارید تا آنان نیز از مسیر توحیدی شما الهام بگیرند.
این مسیر، مسیر توکل عاشقانه به ربّ است همان صراط مستقیم که پر از نعمت و برکت است. اگر تنها بر او تکیه کنید، خواهید دید که فوجفوج انسانها عاشقانه به سمت شما سرازیر میشوند، درها یکی پس از دیگری به روی شما باز می شوند. زیرا خداوند همه کار را برای تو انجام میدهد و تو را به هر آنچه طلب کنی، میرساند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 51170MB41 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 540MB41 دقیقه
سلام به استاد عزیزم و خانواده عزیز عباس منش
به نام خدا
نکات مهم روزشمار تحول زندگی من روز 234
اگر برای مردم هرکاری را بکنیم و برای جلب توجه آنها ، همه این مواد شرک محض است .
شرک در دل مومن مثل راه رفتن مورچه بر روی سنگ سیاه در دل تاریکی شب پنهان است .
هر چیزی که ما داریم از خداوند است نه مردم از خدای مردم است همه چیز جهان از آسمان و زمین و همه مخلوقات همه و همه از خداوند است نه مردم .
اگ خدا بخواهد کسی را بالا ببرد هیچ کس و هیچ مردمی نمی تواند با قدرت خداوند مقابله کند.
تمام بدبختی ما این است که حرف مردم برای ما مهم است و مردم چه فکری راجع به ما می کنند نباید حتی تعریف های مردم برای ما مهم باشد .
روی هیچ کس جز خداوند حساب نکنیم و به غیر خدا باج ندهیم چراکه تنها و تنها قدرت خداوند است و او تنها قدرت جهان هستی است .
تنها قدرت خدا را ببینیم و فقط روی خودش حساب کنیم و باید وصل خداوند شویم همه چیز می شود برای ما مشتری برای ما می شود رزق وروزی برای ما می شود و تمام خواسته مارا اجابت می کند .
ما نباید بابت کارهایمان به مردم پاسخ دهیم چرا که هیچ کجای زندگی ما نیستند و هیچ قدرتی در زندگی ما ندارند .
خدارا باور کنیم دلهارا برای ما نرم می کند و حتی بقیه را عاشق ما می کند و فوج فوج برکت و ثروت و سلامتی سمت ما می فرستد .
زمان و انرژی را برای شناخت خدا بگذاریم چراکه میلیاردها میلیارد به ما ثروت ونعمت می بخشد .
نگاهمان را از هرشرکی پاک کنیم چراکه شرک عامل بدبختی ماست خداوند تنها منبع ثروت و عشق و سلامتی و بقیه نعمت ها برای ماست .
مثال انیشتن برای معروفیت که خداوند اورا مقام بخشیده و اسمش را جزو معروف ترینها قرار داده است چون مشرک نبود و قدرت را به انسانها نداد .
خداوند مارا در این مسیر هدایت می کند اگر ما فقط خداوند را قدرت قرار دهیم .
هیچ کس هیچ قدرتی در زندگی من ندارد من به خداوند وصلم به قدرتی که جهان را اداره می کند و تنها قدرت از آن اوست و اوست که حیات می بخشد و همه چیز را در نهایت نظم و عدالت آفریده است .
مسیر ما رب باید باشد مسیری که توکل و خدا پرستی و تنها و تنها پرستیدن او و هدایت خواستن از او باشد .
خداوند برای من همه کارهارا انجام می دهد به اندازه ای که باورش کنیم به همان اندازه به ما نعمت وثروت و فراوانی می بخشد .
خدارا باور کنیم بعد ببینیم خداوند چه نعمت هایی را به ما می بخشد فقط کافی است شاکر خدا باشیم و فقط و فقط از او سپاسگزاری و قدردانی کنیم .
اعتبار کارهایمان را به خداوند دهیم ما به آدمها وابسته نیستیم و به آنها قدرت نمی دهیم به آنها احترام می گذاریم اما آنها را برای خود بزرگ نکنیم و قدرت ندهیم .
مردم دستانی از خداوند هستند و از طرف خداوند هستند آنها خدای ما نیستند بلکه دستان او هستند برای ما و تنها قدرت خداوند است .
به یاد بیاریم که زمان هایی که توکل کردیم خداوند همه چیز به ما داد و کمکمان کرد و زمان هایی که روی کس دیگری حساب کردیم و از همان کس ضربه خوردیم .
در ذهنمان همسر فرزند و خانواده را لطفی و موهبتی از سمت پرودگارمان ببینیم .
هر خیری به ما می رسد از خداوند است و هر شری به ما می رسد از خودمان است خداوند فقط منبع خیر است اگر ما خیر دریافت نمی کنیم به منبع ربط ندارد بلکه به ما ربط دارد که مانع دریافت نعمت وخیر در زندگی خود شده ایم .
خدایا تنها تورا می پرستیم و تنها وتنها از تو یاری میجوییم .
در پناه حق باشید.