توحید عملی | قسمت 5
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این قسمت از مجموعه فایلهای توحید عملی، مهمترین عامل برای تجربه خوشبختی و موفقیت پایدار در زندگی بشر را با ما در میان میگذارند: اصلی که میگوید: وقتی روی غیر خدا حساب میکنی، از مسیر خوشبختی دور میشوی. اصلی که خطرات و خرابکاریهای شرک خفی را برای ما آشکار میکند و ما را از برحذر میدارد.
استاد تأکید میکنند که دلیل موفقیتها و پیشرفتهای زندگی ایشان، ریشه در همین باورهای توحیدی داشته و هر کجا که مانعی در مسیر رشد وجود داشته، ناشی از باورهای شرکآلود بوده است.
آگاهیهای این فایل بر این مبنا استوار است که باید تمام قدرت و فرمانروایی را تنها در دستان پروردگار دید و هرگونه اتکا به غیر او را مصداق شرک دانست. شرک، آنچنانکه در کلام پیامبر (ص) نیز به آن اشاره شده، مانند «راه رفتن مورچه سیاه بر روی سنگی سیاه در دل تاریکی شب» پنهان است؛ یعنی آنقدر ظریف که بهسادگی متوجه حضور آن در عمق ذهن و باورها و رفتارهای خود نمیشویم.
یکی از متداولترین و مخربترین انواع شرک خفی، «قدرت دادن به مردم و دیگران» است. انسان بهجای تکیه بر خداوند، خود را نیازمند تأیید، رضایت یا ترحم مخلوق میبیند و همین امر، او را از مسیر خوشبختی دور میکند. ایشان با اشاره به یک مصداق اجتماعی، به زیبایی نشان میدهند که تلاش برای جلب رضایت عموم، چگونه فرد را مجبور میسازد که همواره برای اثبات ارزشهای خود به دیگران دستوپا بزند و مدام به دیگران باج دهد تا کمی مورد تایید آنها بماند.
این همان نقطهای است که انسان عروسک خیمهشببازی خواستهها و انتظارات دیگران میشود و قدرتی را که تنها از آنِ خداوند است، به دیگرانی واگذار میکند که خود دستانی از خداوند برای انجام کارها هستند. اینجا همان نقطهای است که فرد از صلح درونی با خودش خارج میشود و احساس لیاقت او هر روز رو به افول میرود. در نتیجه ارتباطش با منبع نعمت و ثروت و اعتبار، هر روز کمتر و کمتر میشود. در نتیجه هدف زندگیاش بهجای راضی کردن خود و هماهنگی با خداوند، رضایت مردم میشود. اینجا دقیقاً نقطه شروع بدبختیهاست، زیرا توحید عملی در این مورد یعنی:
«نه تعریفهای مردم باید برایت مهم باشد و نه تمسخر و توهینهایشان»؛ تو تکهای از خداوند هستی و این نیرو روزی دادن به تو را بر عهده گرفته است.
درک عمق مفهوم «رَبّ» و «الله»، یکی دیگر از آموزههای کلیدی است که در این فایل مورد بررسی قرار میگیرد. استاد عباسمنش با طرح این سؤال که چرا در قرآن کریم، کلمه «رَبّ» تقریباً هرگز با الف و لام (الرّب) نیامده، حقیقت ناب توحید را روشن میسازند.
«الله» میتواند هزاران مورد باشد؛ از خدای باران و جنگ تا بتها و حتی افراد و مقاماتی که ما آنها را منبع قدرت میدانیم. قرآن با آوردن «الله»، آن یگانۀ مورد نظر را تعریف میکند. اما «رَبّ» بهمعنای «پروردگار، فرمانروا، تدبیرکننده و صاحب اختیار»، در جهان تنها یکی است؛ بنابراین نیازی به تعریف ندارد. ما تنها یک «رَبّ» در کائنات داریم که همه قدرت، رزق، سلامتی و ثروت از آنِ اوست و تمام دعاها و توکل ما باید معطوف به او باشد.
توکل فقط به «رَبّ»، تنها فرمانروای کائنات، شالودۀ تمام آموزههای استاد عباس منش است. ایشان یادآور میشوند که هر خیری در زندگی ما از سوی خداوند است و هر شری، نتیجۀ عملکرد خودمان، زیرا خداوند منبع مطلق خیر است.
قانون «صعود یا نزول در مسیر خواسته» از منظر توحید عملی یعنی همان کلام خداوند که میگوید:
«کیست که خدا بخواهد او را بالا ببرد و مردم بتوانند او را پایین بکشند؟ و برعکس، کیست که خدا بخواهد او را پایین بکشد و مردم بتوانند او را بالا ببرند؟»
این اصل به ما یادآوری میکند که هیچ شخص، دولت، مقام یا قدرتی در جهان، هیچ تأثیری بر سرنوشت، روزی و اعتبار ما ندارد و این باور باید تبدیل به اعتقاد قلبی ما شود و در رفتارها و تصمیمات ما بروز پیدا کند.
هرگاه در ذهنمان، برای امور زندگی خود روی کمک یا تأیید کسی بهجز خدا حساب کنیم، کارمان تمام است و از مسیر الهی خارج شدهایم. این بینیازی درونی به مردم، هرگز بهمعنای بیاحترامی نیست، بلکه به این معناست که اعتبار هر لطفی را در ذهنمان به خداوند واگذار کنیم، حتی اگر از طریق دستان یک انسان انجام شده باشد.
برای حرکت سریعتر و عمیقتر در این مسیر توحیدی که هم به ما رضایت میدهد، هم ما را به خواستههایمان میرساند و هم در این مسیر از حساب کردن روی دیگران بینیاز میکند، آموزه های دوره احساس لیاقت استاد عباسمنش یک ضرورت است.
استفاده همزمان از دوره احساس لیاقت با این مباحث توحیدی، نهتنها ذهن شما را با باورهای مرجع توحیدی در این باره از نو برنامهریزی میکند، بلکه بهطور عملی به شما کمک میکند تا احساس ارزشمندی درونی خود را تنها به رابطه همیشگی خود با ربّ که تنها قدرت جهان است گره بزنید، از وابستگی به تأیید دیگران رها شوید، از حساب کردن روی دیگران بینیاز شوید و کنترل مسیر خوشبختی خود را با توکل به منبع تمام قدرتها بهدست بگیرید.
تمرین این قسمت:
برای تثبیت باورهای توحیدی در ناخودآگاه، از شما دعوت میکنیم تا به تجربیات شخصی خود رجوع کنید. لحظهای مکث کنید و به این پرسشها پاسخ دهید:
در طول زندگی خود، چند بار بر روی کمک، وعده، یا اعتبار یک شخص (همسر، رئیس، دوست یا هر قدرت زمینی دیگر) حساب کردید و او شما را ناامید و ضربه خورده رها کرد؟
در مقابل، چند بار در شرایطی که هیچکس جز خداوند را نداشتید، از اعماق قلب به او تکیه کردید، سپس از جایی که فکرش را هم نمیکردید، از دل غیب، کمک دریافت کردید و درها برایتان باز شد؟
لطفاً پاسخهای خود را در بخش نظرات همین فایل به اشتراک بگذارید.
وقتی پاسخهای توحیدی خود را به وضوح بر روی کاغذ میآورید و با دیگران به اشتراک میگذارید، نه تنها آگاهی درونی خود را چندین برابر عمق میدهید، بلکه یک گنجینۀ ارزشمند از تجربیات زندگی برای هزاران خوانندۀ دیگر به یادگار میگذارید تا آنان نیز از مسیر توحیدی شما الهام بگیرند.
این مسیر، مسیر توکل عاشقانه به ربّ است همان صراط مستقیم که پر از نعمت و برکت است. اگر تنها بر او تکیه کنید، خواهید دید که فوجفوج انسانها عاشقانه به سمت شما سرازیر میشوند، درها یکی پس از دیگری به روی شما باز می شوند. زیرا خداوند همه کار را برای تو انجام میدهد و تو را به هر آنچه طلب کنی، میرساند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 51170MB41 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 540MB41 دقیقه
و باز هم سلام که سلامتی میاره
توحید
توحید
توحید
واقعا خیلی قشنگه توحید و یکتا پرستی .
درسته و یقین دارم وقتی توحیدی و خدا گونه تر بشیم ثروتمند میشیم
سالم تر میشیم
خوشبخت تر میشیم
و به هر آنچه که حتی فکرش را نمیکنیم میرسیم
اما واقعا قشنگیش حداقل از نظر من به اون حس و حال خوب و غیر قابل وصفی هست که به آدم دست میده
حس یکی بودن با خدا
حس قدرت
حس لیاقت
حس شجاعت
حس منبسط بودن
حس اعتماد به نفس
حس عشق
حس آرامش
حس لذت
حس پرواز
و خیلی حس های عالی دیگه که باعث میشه
من باور کنم خالق زندگی خودم هستم
باور کنم چه قدرتی پشت منه
باور کنم که به چه ریسمان محکمی چنگ زدم
باور کنم اونه که بهترین مشاور و راهنمای منه
بهترین وکیل و حامی منه
بهترین حافظ و نگهبان منه
و باعث میشه آروم باشم
امروز داشتم رانندگی میکردم دیدم ناخود آگاه چقدر با آرامش دارم رانندگی میکنم
عجله ای ندارم
بعد رفتم با دوستم پینگ پنگ بازی کردم چقدر پارک قشنگ بود چقدر سرو ها تو زمستون قشنگ میشن
آخه این سرو ها که سال های قبلم این مدلی میشدن پس چرا من نمی دیدم
چقدر مردم شاد بودن با بچه ها بازی میکردن
و چقدر بازی خودمون بهمون حال داد
چه رابطه های عاشقانه قشنگی دیدم که با هم قدم میزدن و من تو دلم براشون شادی و لذت بیشتر را میخواستم
چه ماشین های خفن و قشنگی
چه خونه های زیبایی
ووو…
خدایا شکرت تازه دارم میام تو مسیرت این طوری دنیام داره عوض میشه پس وقتی باورت کنم چیکار میکنی
و اما خلاصه نکات را مینویسم که یادم باشه
وقتی این حدیث پیامبر در مورد شرک را میشنوم میگم به ظاهر حدیث هم که توجه کنیم میبینیم ما که هیچ حتی عقاب هم نمیتونه تو شب تاریک مورچه را رو تخته سنگ سیاه ببینه
پس یعنی هممون شرک را داریم یا به عبارتی هممون نجواهای ذهن را داریم پس باید ذهن را کنترل کنیم
اما حالا چطور مورچه را ببینیم به نظر من پیامبر داره ناتوانی ما را گوشزد میکنه که عزیز من رو خودت حساب نکن رو خدا حساب کن و از خدا کمک بخواه اون وقت اون بهت الهام میکنه که رو اون تخته سیاه مورچه هست یا نه
پس این طوری برداشت کردم که ما حتی برای مشرک نبودن هم باید از خود خدا کمک بخواهیم
(من منظور خودم را فهمیدم امیدوارم بقیه هم متوجه بشن )
توحید = رسیدن به خواسته ها
توحید = موفقیت
شرک = نرسیدن به خواسته ها
شرک = عدم موفقیت
با حساب کردن روی دیگران از خوشبختی دور میشیم
اعتبار موفقیت ها ، روابط خوب ، سلامتی و… را به خدا بدیم نه دیگران (مردم ،خانواده ، دوست ،رئیس، پادشاه و.. )
به اندازه ای که از بدنه جامعه شرک زده فاصله بگیریم به سمت جریان نعمت و خوشبختی میریم
فکر کنیم ببینیم چه کسی قلب و چشم و مغز و تمام اعضای بدن ما را به وجود آورد و بدون این که ما کاری انجام بدیم دارن کار خودشون را انجام میدن پس این کار ها را خدا داره میکنه نه مردم
به دیگران احترام بزاریم ازشون تشکر کنیم ولی اونا را تو ذهنمون گنده نکنیم. بهشون وابسته نشیم
به قول یکی از دوستان عزیز تو کامنت ها سپاسگذار دیگران باشیم و لازم نیست که حتما به زبون بیاریم و به فرد مقابلمون بگیم تو دست خدا بودی و کاره ای نیستی نه این درست نیست. با زبون تشکر کنیم اما تو ذهنمون و قلبمون اعتبارش را به خدا بدیم
چقدر زیبا بود تفاوت الله و رب
و پناه میبرم به الله یکتا از تمام اله هایی که برا خودم می ساختم
وقتی به خدا وصل بشیم ملت عاشق ما میشن
وقتی به فرمانروای جهان توکل کنیم بعد میبینیم چه اتفاقاتی برامون میفته
فقط فقط روی خدا حساب کنیم همه چیز درست میشه
هیچ کس هیچ قدرتی تو زندگی من نداره
توکل فقط به رب نه به استعداد نه به فالوور نه به رئیس حکومت …
انسان ها دستان خدا هستن به وسیله اون دست ها ثروت وارد زتدگیمون میشه
به وسیله اون دست ها به ما عشق ورزیده میشه
و…
به دستاش نگاه نکنیم به خودش نگاه کنیم
اما عاشقانه مردم را دوست داشته باشیم .
(با من صنمی دل یک دله کن
گر سر ننهم آنگه گله کن )
تمام عزت نزد خداست
هر کجا باشید او با شماست
همچنین آیه های ۲۶ آل عمران
۲۰۷ یونس و ۳۸ زمر هم مربوط به این فایل هستن
و مولانای عزیز میگه :
هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرام تر از آهو بی باک تر از شیریم
هر لحظه که می کوشم در کار کنم تدبیر
رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر
در آخر خدایا سپاسگذار که ما را به این مسیر توحیدی و زیبا هدایت کردی بار خدایا ما را تو این مسیر ثابت قدم نگه دار
استاد عزیزم، خانم شایسته عزیز ،دوستان هم فرکانسی سپاسگذارم ازتون
خدایا شکرت
دوست دارم
دوستون دارم
یا حق
خدایا سپاسگذارم که به وسیله این دوست که دستی از طرف خودته منا به سمت این نامه هدایت کردی
ممنونم دوست عزیز
انشالله همیشه مهر خدا در دلت و مهر تو در دل دیگران باشه
ممنون محمد رضای عزیز
همین یه جمله شما باعث شد دوباره این کامنت را بخونم
ایشالا خواسته هات خاطره بشن