توحید عملی | قسمت 5
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این قسمت از مجموعه فایلهای توحید عملی، مهمترین عامل برای تجربه خوشبختی و موفقیت پایدار در زندگی بشر را با ما در میان میگذارند: اصلی که میگوید: وقتی روی غیر خدا حساب میکنی، از مسیر خوشبختی دور میشوی. اصلی که خطرات و خرابکاریهای شرک خفی را برای ما آشکار میکند و ما را از برحذر میدارد.
استاد تأکید میکنند که دلیل موفقیتها و پیشرفتهای زندگی ایشان، ریشه در همین باورهای توحیدی داشته و هر کجا که مانعی در مسیر رشد وجود داشته، ناشی از باورهای شرکآلود بوده است.
آگاهیهای این فایل بر این مبنا استوار است که باید تمام قدرت و فرمانروایی را تنها در دستان پروردگار دید و هرگونه اتکا به غیر او را مصداق شرک دانست. شرک، آنچنانکه در کلام پیامبر (ص) نیز به آن اشاره شده، مانند «راه رفتن مورچه سیاه بر روی سنگی سیاه در دل تاریکی شب» پنهان است؛ یعنی آنقدر ظریف که بهسادگی متوجه حضور آن در عمق ذهن و باورها و رفتارهای خود نمیشویم.
یکی از متداولترین و مخربترین انواع شرک خفی، «قدرت دادن به مردم و دیگران» است. انسان بهجای تکیه بر خداوند، خود را نیازمند تأیید، رضایت یا ترحم مخلوق میبیند و همین امر، او را از مسیر خوشبختی دور میکند. ایشان با اشاره به یک مصداق اجتماعی، به زیبایی نشان میدهند که تلاش برای جلب رضایت عموم، چگونه فرد را مجبور میسازد که همواره برای اثبات ارزشهای خود به دیگران دستوپا بزند و مدام به دیگران باج دهد تا کمی مورد تایید آنها بماند.
این همان نقطهای است که انسان عروسک خیمهشببازی خواستهها و انتظارات دیگران میشود و قدرتی را که تنها از آنِ خداوند است، به دیگرانی واگذار میکند که خود دستانی از خداوند برای انجام کارها هستند. اینجا همان نقطهای است که فرد از صلح درونی با خودش خارج میشود و احساس لیاقت او هر روز رو به افول میرود. در نتیجه ارتباطش با منبع نعمت و ثروت و اعتبار، هر روز کمتر و کمتر میشود. در نتیجه هدف زندگیاش بهجای راضی کردن خود و هماهنگی با خداوند، رضایت مردم میشود. اینجا دقیقاً نقطه شروع بدبختیهاست، زیرا توحید عملی در این مورد یعنی:
«نه تعریفهای مردم باید برایت مهم باشد و نه تمسخر و توهینهایشان»؛ تو تکهای از خداوند هستی و این نیرو روزی دادن به تو را بر عهده گرفته است.
درک عمق مفهوم «رَبّ» و «الله»، یکی دیگر از آموزههای کلیدی است که در این فایل مورد بررسی قرار میگیرد. استاد عباسمنش با طرح این سؤال که چرا در قرآن کریم، کلمه «رَبّ» تقریباً هرگز با الف و لام (الرّب) نیامده، حقیقت ناب توحید را روشن میسازند.
«الله» میتواند هزاران مورد باشد؛ از خدای باران و جنگ تا بتها و حتی افراد و مقاماتی که ما آنها را منبع قدرت میدانیم. قرآن با آوردن «الله»، آن یگانۀ مورد نظر را تعریف میکند. اما «رَبّ» بهمعنای «پروردگار، فرمانروا، تدبیرکننده و صاحب اختیار»، در جهان تنها یکی است؛ بنابراین نیازی به تعریف ندارد. ما تنها یک «رَبّ» در کائنات داریم که همه قدرت، رزق، سلامتی و ثروت از آنِ اوست و تمام دعاها و توکل ما باید معطوف به او باشد.
توکل فقط به «رَبّ»، تنها فرمانروای کائنات، شالودۀ تمام آموزههای استاد عباس منش است. ایشان یادآور میشوند که هر خیری در زندگی ما از سوی خداوند است و هر شری، نتیجۀ عملکرد خودمان، زیرا خداوند منبع مطلق خیر است.
قانون «صعود یا نزول در مسیر خواسته» از منظر توحید عملی یعنی همان کلام خداوند که میگوید:
«کیست که خدا بخواهد او را بالا ببرد و مردم بتوانند او را پایین بکشند؟ و برعکس، کیست که خدا بخواهد او را پایین بکشد و مردم بتوانند او را بالا ببرند؟»
این اصل به ما یادآوری میکند که هیچ شخص، دولت، مقام یا قدرتی در جهان، هیچ تأثیری بر سرنوشت، روزی و اعتبار ما ندارد و این باور باید تبدیل به اعتقاد قلبی ما شود و در رفتارها و تصمیمات ما بروز پیدا کند.
هرگاه در ذهنمان، برای امور زندگی خود روی کمک یا تأیید کسی بهجز خدا حساب کنیم، کارمان تمام است و از مسیر الهی خارج شدهایم. این بینیازی درونی به مردم، هرگز بهمعنای بیاحترامی نیست، بلکه به این معناست که اعتبار هر لطفی را در ذهنمان به خداوند واگذار کنیم، حتی اگر از طریق دستان یک انسان انجام شده باشد.
برای حرکت سریعتر و عمیقتر در این مسیر توحیدی که هم به ما رضایت میدهد، هم ما را به خواستههایمان میرساند و هم در این مسیر از حساب کردن روی دیگران بینیاز میکند، آموزه های دوره احساس لیاقت استاد عباسمنش یک ضرورت است.
استفاده همزمان از دوره احساس لیاقت با این مباحث توحیدی، نهتنها ذهن شما را با باورهای مرجع توحیدی در این باره از نو برنامهریزی میکند، بلکه بهطور عملی به شما کمک میکند تا احساس ارزشمندی درونی خود را تنها به رابطه همیشگی خود با ربّ که تنها قدرت جهان است گره بزنید، از وابستگی به تأیید دیگران رها شوید، از حساب کردن روی دیگران بینیاز شوید و کنترل مسیر خوشبختی خود را با توکل به منبع تمام قدرتها بهدست بگیرید.
تمرین این قسمت:
برای تثبیت باورهای توحیدی در ناخودآگاه، از شما دعوت میکنیم تا به تجربیات شخصی خود رجوع کنید. لحظهای مکث کنید و به این پرسشها پاسخ دهید:
در طول زندگی خود، چند بار بر روی کمک، وعده، یا اعتبار یک شخص (همسر، رئیس، دوست یا هر قدرت زمینی دیگر) حساب کردید و او شما را ناامید و ضربه خورده رها کرد؟
در مقابل، چند بار در شرایطی که هیچکس جز خداوند را نداشتید، از اعماق قلب به او تکیه کردید، سپس از جایی که فکرش را هم نمیکردید، از دل غیب، کمک دریافت کردید و درها برایتان باز شد؟
لطفاً پاسخهای خود را در بخش نظرات همین فایل به اشتراک بگذارید.
وقتی پاسخهای توحیدی خود را به وضوح بر روی کاغذ میآورید و با دیگران به اشتراک میگذارید، نه تنها آگاهی درونی خود را چندین برابر عمق میدهید، بلکه یک گنجینۀ ارزشمند از تجربیات زندگی برای هزاران خوانندۀ دیگر به یادگار میگذارید تا آنان نیز از مسیر توحیدی شما الهام بگیرند.
این مسیر، مسیر توکل عاشقانه به ربّ است همان صراط مستقیم که پر از نعمت و برکت است. اگر تنها بر او تکیه کنید، خواهید دید که فوجفوج انسانها عاشقانه به سمت شما سرازیر میشوند، درها یکی پس از دیگری به روی شما باز می شوند. زیرا خداوند همه کار را برای تو انجام میدهد و تو را به هر آنچه طلب کنی، میرساند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 51170MB41 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 540MB41 دقیقه
به نام ربّ جهان
مهمترین دلیل خوشبختی انسان توحیدِ
در زندگی به هر چیزی که برسیم به خاطر باورهای توحیدیِ
ما وقتی روی دیگران حساب باز میکنیم از مسیر خوشبختی دور میشیم؛ بنابراین فقط باید روی خدا حساب باز کنیم.
شرک در دل مومن، مثل راه رفتن مورچه بر روی سنگ سیاه در دل تاریکی شب پنهان است؛ پس خیلی مراقب باش.
ما هر چیزی که داریم از خداست؛ همه چیزهای خوب از خداست؛ خدا منبع تمام نعمتها، خوبیها و زیباییهاست.
باید خدا رو بهعنوان تنها منبع و سرچشمه باور کنیم و بهش وصل بشیم.
وَ إِنْ یَمْسَسْکَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلاَ کَاشِفَ لَهُ إِلاَّ هُوَ وَ إِنْ یُرِدْکَ بِخَیْرٍ فَلاَ رَادَّ لِفَضْلِهِ یُصِیبُ بِهِ مَنْ یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ
یونس ١٠٧
و اگر خداوند، (برای امتحان یا کیفر گناه،) زیانی به تو رساند، هیچ کس جز او آن را برطرف نمیسازد؛ و اگر اراده خیری برای تو کند، هیچ کس مانع فضل او نخواهد شد! آنرا به هر کس از بندگانش بخواهد میرساند؛ و او غفور و رحیم است!
دیدگاه توحیدی به ما همه چیز میدهد.
رزق و روزی ما رو خدا میده، سلامتی ما رو خدا میده، آرامش ما رو خدا میده، آسایش ما رو خدا میده، آزادی ما رو خدا میده و…
قدرت از آنِ خداست نه هیچ کسِ دیگه، ثروت دست خداوند، عزت دست خداوندِ، سلامتی دستِ خداست، خوشبختی دستِ خداست و…
اگر خدا رو قلبا باور کنیم، اگر حقیقتا توحید و یکتاپرستی را باور کنیم، بهترین نوع زندگی برای ما رقم میخوره.
ما اگر وصل بشیم به خداوند، خودش تمام کارهای ما را انجام میدهد.
خدا میخواهد که ما را هر لحظه هدایت کند.
خدا میخواهد که چرخ زندگی برای ما روان بچرخد.
خدا میخواهد که ما از راههای آسون و لذتبخش به خواستههامون برسیم.
خدا میخواد که ما خوشبخت باشیم، خوشحال باشیم، ثروتمند باشیم.
خداوند تنها منبع رزق، تنها مبنع سلامتی، تنها منبع آرامش، تنها منبع روابط، تنها منبع عزت، تنها منبع عشق، تنها مبنع ثروت، تنها منبع خوشبختی و… است.
توی همه کارها، فقط روی خدا حساب باز کن.
توی تمام تصمیمگیریها فقط روی خدا حساب باز کن.
هر زمان قدرت رو از خدا بگیریم و بدیم به غیر خدا، داریم از مسیر دور میشیم؛ هر لحظه یادت باشه که منبع تمام خوبیها و زیباییها و نعمتها، خداست.
خدای برای ما کافیست؛ وقتی ما به خدا وصل هستیم، ما به قدرت بینهایتی که این جهان رو خلق کرده و داره اداره میکنه وصل میشیم.
اگر میخواهیم در دنیا و آخرت خوشبخت باشیم، اگر سلامتی میخوایم، اگر اعتبار و شهرت میخواهیم، اگر روابط فوق العاده میخواهیم، اگر آرامش و آسایش میخوایم، اگر ثروت میخواهیم و… باید خدا رو قلبا باور کنیم، اونوقت خواهیم دید که همه چیز به ما میدهد.
به اندازهای که خدا رو باور میکنیم، کارها رو برای ما انجام میده، به اندازهای که به خدا ایمان داریم کارها رو برای ما انجام میده.
اگر ما خدا رو قلبا باور کرده و فقط به او توکل کنیم، زندگی لذتبخش و زیبایی را تجربه خواهیم کرد و او همه چیز به ما خواهد داد.
اگر توحید و یکتاپرستی را به معنای واقعی کلمه باور کنیم و در تمام شرایط فقط به خداوند توکل کنیم، خداوند از بینهایت طریق به ما کمک خواهد کرد؛ بنابراین آدمهایی که به ما کمک میکنند، همه دستی از دستان خدا هستند.
هر خیری که به ما میرسد از خداست؛ چون خدا منبع خیر و خوبیه.
خدا منبع و سرچشمه همه چیزهای خوب و زیباست؛ پس خودت رو به این منبع نعمتها وصل کند.
با نهایت احترام به دیگران، خدا رو تنها منبع خوشبختی و رزق و ثروت و نعمت و سلامتی و آرامش و آسایش و عزت و آزادی بدانیم.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند بخشنده و مهربان
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ
ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است
الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
خداوندی که بخشنده و بخشایشگر است
مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ
خدائی که مالک روز جزاست
إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ
تنها تو را میپرستیم و تنها از تو یاری میجوئیم
اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ
ما را به راه راست هدایت فرما
صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ
راه آنها که بر آنان نعمت دادی نه آنها که بر ایشان غضب کردی و نه گمراهان