توحید عملی | قسمت 5


این فایل در آذر ماه ۱۴۰۴ بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


استاد عباس‌منش در این قسمت از مجموعه فایلهای توحید عملی، مهم‌ترین عامل برای تجربه خوشبختی و موفقیت پایدار در زندگی بشر را با ما در میان می‌گذارند: اصلی که می‌گوید: وقتی روی غیر خدا حساب می‌کنی، از مسیر خوشبختی دور می‌شوی. اصلی که خطرات و خرابکاری‌های شرک خفی را برای ما آشکار می‌کند و ما را از برحذر می‌دارد.

استاد تأکید می‌کنند که دلیل موفقیت‌ها و پیشرفت‌های زندگی ایشان، ریشه در همین باورهای توحیدی داشته و هر کجا که مانعی در مسیر رشد وجود داشته، ناشی از باورهای شرک‌آلود بوده است.

آگاهی‌های این فایل بر این مبنا استوار است که باید تمام قدرت و فرمانروایی را تنها در دستان پروردگار دید و هرگونه اتکا به غیر او را مصداق شرک دانست. شرک، آن‌چنان‌که در کلام پیامبر (ص) نیز به آن اشاره شده، مانند «راه رفتن مورچه سیاه بر روی سنگی سیاه در دل تاریکی شب» پنهان است؛ یعنی آن‌قدر ظریف که به‌سادگی متوجه حضور آن در عمق ذهن و باورها و رفتارهای خود نمی‌شویم.

یکی از متداول‌ترین و مخرب‌ترین انواع شرک خفی، «قدرت دادن به مردم و دیگران» است. انسان به‌جای تکیه بر خداوند، خود را نیازمند تأیید، رضایت یا ترحم مخلوق می‌بیند و همین امر، او را از مسیر خوشبختی دور می‌کند. ایشان با اشاره به یک مصداق اجتماعی، به زیبایی نشان می‌دهند که تلاش برای جلب رضایت عموم، چگونه فرد را مجبور می‌سازد که همواره برای اثبات ارزشهای خود به دیگران دست‌وپا بزند و مدام به دیگران باج دهد تا کمی مورد تایید آنها بماند.

این همان نقطه‌ای است که انسان عروسک خیمه‌شب‌بازی خواسته‌ها و انتظارات دیگران می‌شود و قدرتی را که تنها از آنِ خداوند است، به دیگرانی واگذار می‌کند که خود دستانی از خداوند برای انجام کارها هستند. اینجا همان نقطه‌ای است که فرد از صلح درونی با خودش خارج می‌شود و احساس لیاقت او هر روز رو به افول می‌رود. در نتیجه ارتباطش با منبع نعمت و ثروت و اعتبار، هر روز کمتر و کمتر می‌شود. در نتیجه هدف زندگی‌اش به‌جای راضی کردن خود و هماهنگی با خداوند، رضایت مردم می‌شود. اینجا دقیقاً نقطه شروع بدبختی‌هاست، زیرا توحید عملی در این مورد یعنی:

«نه تعریف‌های مردم باید برایت مهم باشد و نه تمسخر و توهین‌هایشان»؛ تو تکه‌ای از خداوند هستی و این نیرو روزی دادن به تو را بر عهده گرفته است.

درک عمق مفهوم «رَبّ» و «الله»، یکی دیگر از آموزه‌های کلیدی است که در این فایل مورد بررسی قرار می‌گیرد. استاد عباس‌منش با طرح این سؤال که چرا در قرآن کریم، کلمه «رَبّ» تقریباً هرگز با الف و لام (الرّب) نیامده، حقیقت ناب توحید را روشن می‌سازند.

«الله» می‌تواند هزاران مورد باشد؛ از خدای باران و جنگ تا بت‌ها و حتی افراد و مقاماتی که ما آنها را منبع قدرت می‌دانیم. قرآن با آوردن «الله»، آن یگانۀ مورد نظر را تعریف می‌کند. اما «رَبّ» به‌معنای «پروردگار، فرمانروا، تدبیرکننده و صاحب اختیار»، در جهان تنها یکی است؛ بنابراین نیازی به تعریف ندارد. ما تنها یک «رَبّ» در کائنات داریم که همه قدرت، رزق، سلامتی و ثروت از آنِ اوست و تمام دعاها و توکل ما باید معطوف به او باشد.

توکل فقط به «رَبّ»، تنها فرمانروای کائنات، شالودۀ تمام آموزه‌های استاد عباس منش است. ایشان یادآور می‌شوند که هر خیری در زندگی ما از سوی خداوند است و هر شری، نتیجۀ عملکرد خودمان، زیرا خداوند منبع مطلق خیر است.

قانون «صعود یا نزول در مسیر خواسته» از منظر توحید عملی یعنی همان کلام خداوند که می‌گوید:

«کیست که خدا بخواهد او را بالا ببرد و مردم بتوانند او را پایین بکشند؟ و برعکس، کیست که خدا بخواهد او را پایین بکشد و مردم بتوانند او را بالا ببرند؟»

این اصل به ما یادآوری می‌کند که هیچ شخص، دولت، مقام یا قدرتی در جهان، هیچ تأثیری بر سرنوشت، روزی و اعتبار ما ندارد و این باور باید تبدیل به اعتقاد قلبی ما شود و در رفتارها و تصمیمات ما بروز پیدا کند.

هرگاه در ذهن‌مان، برای امور زندگی خود روی کمک یا تأیید کسی به‌جز خدا حساب کنیم، کارمان تمام است و از مسیر الهی خارج شده‌ایم. این بی‌نیازی درونی به مردم، هرگز به‌معنای بی‌احترامی نیست، بلکه به این معناست که اعتبار هر لطفی را در ذهن‌مان به خداوند واگذار کنیم، حتی اگر از طریق دستان یک انسان انجام شده باشد.

برای حرکت سریع‌تر و عمیق‌تر در این مسیر توحیدی که هم به ما رضایت می‌دهد، هم ما را به خواسته‌هایمان می‌رساند و هم در این مسیر از حساب کردن روی دیگران بی‌نیاز می‌کند، آموزه های دوره احساس لیاقت استاد عباس‌منش یک ضرورت است.

استفاده هم‌زمان از دوره احساس لیاقت با این مباحث توحیدی، نه‌تنها ذهن شما را با باورهای مرجع توحیدی در این باره از نو برنامه‌ریزی می‌کند، بلکه به‌طور عملی به شما کمک می‌کند تا احساس ارزشمندی درونی خود را تنها به رابطه همیشگی خود با ربّ که تنها قدرت جهان است گره بزنید، از وابستگی به تأیید دیگران رها شوید، از حساب کردن روی دیگران بی‌نیاز شوید و کنترل مسیر خوشبختی خود را با توکل به منبع تمام قدرت‌ها به‌دست بگیرید.


تمرین این قسمت:

برای تثبیت باورهای توحیدی در ناخودآگاه، از شما دعوت می‌کنیم تا به تجربیات شخصی خود رجوع کنید. لحظه‌ای مکث کنید و به این پرسش‌ها پاسخ دهید:

در طول زندگی خود، چند بار بر روی کمک، وعده، یا اعتبار یک شخص (همسر، رئیس، دوست یا هر قدرت زمینی دیگر) حساب کردید و او شما را ناامید و ضربه خورده رها کرد؟

در مقابل، چند بار در شرایطی که هیچ‌کس جز خداوند را نداشتید، از اعماق قلب به او تکیه کردید، سپس از جایی که فکرش را هم نمی‌کردید، از دل غیب، کمک دریافت کردید و درها برایتان باز شد؟

لطفاً پاسخ‌های خود را در بخش نظرات همین فایل به اشتراک بگذارید. 

وقتی پاسخ‌های توحیدی خود را به وضوح بر روی کاغذ می‌آورید و با دیگران به اشتراک می‌گذارید، نه تنها آگاهی درونی خود را چندین برابر عمق می‌دهید، بلکه یک گنجینۀ ارزشمند از تجربیات زندگی برای هزاران خوانندۀ دیگر به یادگار می‌گذارید تا آنان نیز از مسیر توحیدی شما الهام بگیرند. 

این مسیر، مسیر توکل عاشقانه به ربّ است همان صراط مستقیم که پر از نعمت و برکت است. اگر تنها بر او تکیه کنید، خواهید دید که فوج‌فوج انسان‌ها عاشقانه به سمت شما سرازیر می‌شوند، درها یکی پس از دیگری به روی شما باز می شوند. زیرا خداوند همه کار را برای تو انجام می‌دهد و تو را به هر آنچه طلب کنی، می‌رساند.

پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشه‌ی راه شود و هم الهام‌بخش دیگران.


 

توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1245 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «Mojtaba Hasani» در این صفحه: 1
  1. -
    Mojtaba Hasani گفته:
    مدت عضویت: 918 روز

    توحید عملی قسمت 5

    الحمد لله رب العالمین

    سلام و عرض ادب خدمت شما استاد عزیز و همه دستان خداوند در این سایت و در کل عالم

    مفهوم شرک :

    شرک در دل مومن ، مانند راه رفتن مورچه بر روی سنگ سیاه در دل تاریکی شب پنهان است.

    مهم ترین دلیل خوشبختی هر انسانی ، توحیده.

    باور های توحیدی ما رو در زندگی به هرآنچه که بخواهیم میرسونه و اگر شرک داشته باشیم ، به خواسته هامون نمیرسیم.

    البته شاید با هزار بلا و بدبختی برسیم ، اما کماکان احساس خوشبختی نمیکنیم.

    (کلاً نمدُ هولاء و هولاء من عطاء ربّک)

    ما باید سعی کنیم دائما در مسیر توحید حرکت کنیم و باورهای توحیدی رو بشناسیم و در خودمون تقویت کنیم و با شناخت باور های شرک آلود از اونها دوری کنیم.

    ما باید آگاهانه سعی کنیم تا باورهایی توحیدی در خودمون ایجاد کنیم و شخصیتی توحیدی ایجاد کنیم.شخصیت توحیدی ، شخصیت توحیدی.

    شخصیت توحیدی ،به هیچ عامل خارجی در تاثیرگذاری زندگیش قدرت نمیده.

    تو هرگاه روی دیگران حساب میکنی ، از خوشبختی دور میشی. این دیگران هرکسی میتونه باشه.

    دولتها ، ارزها ، قوانین دولت ها ، رئیس اداره ، بانک ، همسر ، فرزند ، خانواده ، شرایط جسمی ، شرایط اجتماعی موجود و … .

    اگه مسیرت درست باشه و در مسیر توحید و درست قرار بگیری ، اون حرفی رو میزنی ، اون کاری رو میکنی که درسته و دوست داری انجام بدی ، و دیگه نیاز به توجیه و توضیح نداری.

    هرچی که ما داریم از خداونده ، سلامتی ، بینایی ، قلب ، زیبایی ، روابط ، احترام ،

    همه و همه از طرف خداونده ، دیگران دستانی از دستان خداوند هستند که خداوند از این طریق داره به من نعمت میده .

    از همه تشکر کن ، اما اعتبار اصلیش رو به خدای اونا بده ،

    هیچ کس ، هیچ عامل بیرونی ، جز خداوند ، قدرت دخالت توی زندگی مارو نداره.

    خودت باش،

    به همه احترام بزار،

    با همه به خوبی صحبت کن ، رفتار کن ،

    به همه عشق بورز،

    همه رو دوست داشته باش ،

    همه رو دستانی از دستان خداوند بدون که خداوند از این طریق داره به تو کمک میکنه ،

    برای خوشامد دیگران نه کاری کن و نه حرفی بزن که میدونی در مسیر درست نیست ،

    تو وقتی به خداوند وصل شدی ، دیگه نه تعریف دیگران و نه انتقاد و تمسخر دیگران برات اهمیتی نداره.

    تمام بدبختی من ، اینه که حرف مردم برام مهمه ، مردم در مورد من چه فکری میکنن ، من اگر این کارو نکنم ، فلانی ناراحت میشه ، توقع داره ، چون میخوام مسیر درست رو برم ، اگر نرم فلان جا ، یا کمتر برم ، چه فکری در مورد من میکنن ، فلانی ناراحت میشه ،

    و و و … .

    رزق و روزی ، روابط ، سلامتی ، کسب و کار ، توانایی ، کارهای ما رو خداوند مدیریت میکنه.

    تفاوت رب و الله :

    رب ، فرمانرواست ، رئیسه ، قدرت واحده.

    دعاهای قرآنی ، با ربنا شروع میشه ، این شروع با درک درست رب ، با درک درست جایگاه رب ، خودش یه باور قدرتمند برای امکان پذیری تحقق و اجابت دعاهامونه.

    الله = ال + اله

    خدایی که مشخص و معلومه ،

    نه اون هزاران هزار الهه و خدایی که من توی وجودم دارم ،

    چیو تو وجودت خدا تعریف کردی؟

    اگر اون عوامل بیرونی و طبیعی که ناشی از قدرت خداونده ، از سوی خداونده ، رو دوست داری و بهشون وابسته نیستی ، و با این درک که اونها از طرف خدای من هستن تا به من کمک کنن ، این مفهوم ، جدا از شرکه.

    اما اگر توی دلت ، میگی خب رب که فرمانرواست ، و من بهش ایمان دارم ، توکل کردم بهش

    باورش دارم ، اما خب برای اینکه فلانی ناراحت نشه ، من اینکارو انجام بدم ،

    اگر اون عامل بیرونی ، توی زندگی من نباشه و یا از زندگی من خارج بشه ، من نابود میشم و خوشبختی یا بدبختی خودم رو مرتبط کردم با وجود اون عامل در زندگیم.

    اون عامل میتونه ، یه شخص خاص باشه ، پول باشه ، شغلت باشه ، ماشین باشه ، حتی خواب و استراحت باشه ، و هر عاملی باشه که تو بهش وابسته شدی و خوشبختی و راحتی خودت رو در بودن و وجود اون بدونی.

    بله ، پول و ثروت بقول استاد ، عالیه ، هرچقدر که ما بیشتر ثروتمند باشیم ، به خدا نزدیکتریم ، توحیدی تر میتونیم عمل کنیم ، بیشتر میتونیم با خدای خودمون در ارتباط باشیم ، عزت نفسمون بیشتر میشه ، اعتماد به نفسمون بیشتر میشه ، روابطمون بهتر میشه ، سلامتیمون بیشتر و با کیفیت تر میشه ، احساس بهتری خواهیم داشت.

    اما ،

    اگر پول نباشه در حال حاضر توی زندگی من ،

    من باید عزت نفسمو از دست بدم؟

    من باید مشرک بشم؟

    من باید روابط خوبم رو به علت وجود پول یا عدم وجودش بدونم؟

    من باید سلامتی خودم رو موکول کنم به زمانی که ثروت اومد توی زندگیم؟

    من باید هرکاری رو انجام بدم ، بعد بگم خب من مسیرم این بوده و خدا برای من خواسته؟

    من باید ارتباطم با خدا رو ، شخصیت توحیدیم رو بزارم برای بعد از موفقیتم؟

    مگه اینا جدا از خداونده؟

    بقول استاد :

    اونی که خداوند رو باور داره ، قدرتش رو باور داره ، رزقش رو باور داره ، وهابیتش رو باور داره ، رحمانیتش رو باور داره ، مدیر و مدبر بودنش رو باور داره ، ربوبیتش رو باور داره ،

    ثروت و سلامتی و روابط عالی ، عزت نفس ، رفاه ، احساس لیاقت ، آزادی ، اعتماد به نفس ، و همه چیزای خوب رو جدا از خدا نمیدونه.

    از با خدا رابطتتو درست کنی ،همه کارات انجام میشه ، قوانین کشوری برای رسیدن تو به هدفت تغییر میکنه ، همه عاشقت میشن ، احترامو بی دریغ دریافت میکنه ، ثروت و نعمت خود به خود وارد زندگیت میشه.

    مگه تا الان کی سلامتیتو پشتیبانی کرده؟

    کی تا الان بهت رزق داده؟

    کی برات کاراتو انجام داده؟

    کی افرادو سر راهت قرار داده که تو کارت کمکت کنن؟

    توی مسیرت ، داری برای اینکه تایید دیگرانو بگیری ، کارتو پیش میبری؟ تقریبا

    برای اینکه بقیه بگن کارش درسته ، کاراتو پیش میبری؟ بله

    برای اینکه نظر مثبت دیگرانو جلب کنی ، کاری میکنی؟ بله

    برای اینکه تعداد بازدیدت بیشتر بشه ، کاری میکنی؟

    نگو نه ، بله ، که اگر این نبود ، چک نمیکردی.

    مگه دقت نکردی؟ تو این مدت 90 درصد اونایی که توی مسیر علاقت اومدن ، اصلا شناختی از تو نداشتن ، بار اولشون بود. درسته؟اره.

    خدایا ، شکرت که من دارم آگاه میشم ، خدا شکرت که من توی مسیر دارم این موارد رو توی وجودم پیدا میکنم دونه دونه.

    خدایا ، من با این طرز فکرم ، ندونسته یا دونسته ، به خودم ظلم کردم ، درهای ورود رحمت و نعمت تورو توی زندگیم ، بسته بودم ، من به هر خیر و نعمت و هدایت و ثروت و سلامتی که در جهانه و از طرف تو هست ، فقیر و نیازمندم .

    تو از کی حمایت میخوای؟ از کسایی که خودشونم حمایت نمیکنن؟

    از کی احترام میخوای؟ از کسایی که به خودشونم احترام نمیذارن؟

    از کی تاییدیه میخوای؟ از کسایی که خودشون نیازمند تایید شدنن؟

    از کی میخوای؟از کی؟

    جای اینکه وقت و انرژیتو بزاری برای جلب توجه دیگران ، کارکردن روی پیجت ، روی گروه واتس آپ ، تبلیغات یا هر موضوع دیگه ای ، روی باورای توحیدیت کار کن ، روی خودت کار کن ، خودتو لایق کن ، هرچی بخوای بهت داده میشه.

    خداوند ، تنها منبع ، رزق ، ثروت ، سلامتی ، روابط ، نعمت ، خیر در عالمه.

    خداوند نور آسمان ها و زمینه.

    خداوند فرمانروای کل کیهانه.

    فقط روی خدا حساب کن ، فقط خدا رو باور کن ،

    بهت شهرت میده ، بهت ثروت میده ، بهت عزت میده ، بهت احترام میده ، بهت سلامتی میده ، بهت هرچی بخوای رو میده.

    با احترام برای همه ، کاری رو انجام بده که درسته ، سبک زندگی خودتو داشته باش.

    مشتری میخوای برای کسب و کارت؟فکر میکنی تبلیغ کنی میان؟فکر میکنی اگر با فلانی که ایقد مشتری داره حرف بزنی ، برای انجام خدماتت ، میفرسته پیش تو؟

    درخواست کردن خوبه ، پست گذاشتن خوبه ، خودتو معرفی کردن خوبه ، از خودت و کارت تعریف کردن و نقاط قدرتش رو گفتن خوبه ، اما آیا به این عوامل برای جذب مشتری ، ثروت ، رونق کارت ، تکیه میکنی؟

    خودت چطور با استاد و سایت آشنا شدی؟ یادته؟

    حالا تو ظاهرا کاری داری انجام میدی ، اما اون موقع که تو اومدی توی سایت ، چی گیرت اومد؟ دنبال چی بودی؟ چی باعث شد بمونی؟چی باعث شده لنگ لنگ ، توی مسیر بیای جلو؟

    چه عاملی تورو نگهت داشته؟

    تویی که بعد از 600 روز ، تازه داری میفهمی چی به چیه…کی به کیه.

    مگه قبل از این سایت و استاد عباسمنش ، اصلا تو شناختی از این مفاهیم داشتی؟ اصلا به گوشت خورده بود؟ تبلیغاتی از سایت دیدی؟

    نه.فقط یه اسم شنیدی.اسم یه سایتو شنیدی.

    اگر توی ذهنت قدرتو بغیر خدا دادی ، از مسیر داری دور میشی.

    اگه روی غیر خدا حساب کردی ، خودت میمونی و خودت.

    هیچ کس در زندگی ما قدرتی نداره.

    ما خالق زندگی خودمون هستیم.

    تمام اتفاقات و تجربیات زندگی ما ، حاصل باورها و فرکانس های ماست.

    تمام خوشبختی و سعادت ما در دنیا و آخرت ، روی ارتباط ما با خدا میچرخه.

    کلُ فی فلک. همه چیز در گردشه ، همه چیز نابود میشه ، همه چیز تغییر میکنه ، جز خداوند و قوانینش.

    چقدر دریافت میکنی؟ به اندازه باورهات ، به اندازه ای که روی خدا حساب کنی.

    کی دریافتش میکنی ؟ زمانی که باورش کنی.

    فقط از خدا بخوایم ، فقط اونو باور کنیم ، فقط به خدا توکل کنیم ، به همه احترام بزاریم.

    همه رو دوست بداریم ، اما توی ذهنمون این باشه که ، اونها دستانی از نامحدود دستان و راه خداوند برای کمک کردن به ما هستن.خدا اونا رو میاره توی مسیر زندگی ما.

    به دستان خدا توی زندگیت وابسته نشو ، به خود خدا وابسته شو.

    ای دوست شکر بهتر ، یا آنکه شکر سازد؟

    خوبیِ قمر بهتر ، یا آنکه قمر سازد؟

    هر نعمتی که از دیگران دریافت میکنی ، از سوی خداونده ، خداوند از طریق اون دستش بهت نعمت داده.

    نعمت چیه؟

    احترام ، عشق ، سلامتی ، رابطه عالی ، ثروت ، پول ، غذای خوش مزه ، لبخندی که روی لبات میاد ، حس خوبی که میگیری و … .

    هرآنچه دارم ، از آن خداونده. با چه باوری ، با باور ‘ انّا لله و انّا الیه راجعون ‘

    هرخیری به من میرسه ، از طرف خداونده ، خداوند منبع خیر مطلقه .

    با نهایت احترام و عشق به دیگران ، خداوند رو تنها منبع خیر و عشق و عزت و ثروت و قدرت در جهان بدون.

    شرک در دل مومن مثل راه رفتن مورچه سیاه در دل تاریک شب، چقدر مخفی است.

    وقتی مرتباً عامل موفقیت های خود را به غیر خدا نسبت می دهی یا می ترسی عاملی بیرونی مانع موفقیت ات شود یا موفقیت ات را در گرو حمایت عاملی بیرون از خود می دانی، متوجه نیستی که چگونه برده شرک شده ای و با چه سرعتی در حال دور شدن از مسیر خوشبختی هستی!

    وقتی عامل موفقیت هایت را مردم و تعداد علاقه مندان یا دنبال شوندگانت می دانی و تلاش می کنی جمله ای را بگویی که آنها دوست دارند و کاری را انجام دهی که مورد رضایت آنهاست، در واقع این تو هستی که برده، بنده و دنبال شونده آنها شده ای و به همان اندازه نیز از مسیر نعمت و رحمت دور می شوی.

    بنابراین باید از خودمان سوال کنیم که:

    چرا با وجود اینکه هر بار روی غیر خدا حساب باز کردیم، به شدت شکست خورده ایم، باز هم نقش توحید را درک نکرده ایم و همچنان روی غیر خدا (دولت، حکومت، دلار، مشتری، خانواده و…)حساب می کنیم؟!

    چرا نمی توانیم آدمها و عوامل خیر رسان در زندگی مان را عشق هایی از طرف نیروی برتری بدانیم که همه قدرت در دست اوست و همه ما به یک اندازه به او وصل هستیم؟!

    چرا نمی توانیم اعتبار این نعمت ها را به نیرویی بدهیم که رابطه مان با او ازلی و ابدی است؟!

    حقیقت این است که:

    قدرت تنها از آنِ انرژی است که همه ما جزئی از او هستیم و به اندازه ای که به این انرژی وصل می شویم و روی او حساب می کنیم و به هر عاملی غیر از او غیر وابسته می شویم، توحیدی می شویم و می توانیم برکت این نیرو را از طریق دستان بی نهایتش و به شکل های متفاوتی در زندگی مان ظاهر و تجربه کنیم.

    به اندازه ای که  از بدنه ی جامعه شرک زده  فاصله می گیریم، جامعه ای که هر عاملی مثل قیمت دلار، ارتباط موثر با کارفرما، دولت، طرفداران و … را موثر می داند الاً خداوند به عنوان منبع قدرت، به همان اندازه نیز به سمت جریانی از نعمت، برکت و خوشبختی هدایت می شویم.

    برای تجربه خوشبختی تنها یک راه وجود دارد:

    باید انرژی و زمانی را که صرف شرک ورزیدن می نمایی، یعنی صرف زیر پا گذاشتن اهداف، ایده ها و خواسته های خود می کنی تا کاری را انجام دهی که دیگران را راضی و دنباله رو و طرفدار خود نمایی تا شاید درآمدی کسب نمایی،  صرف اجرای توحید عملی و دنباله رو ی خداوند به عنوان منبع تمام خیر و برکت ها و قدرت ها نمایی و به او وابسته شوی.

    آنوقت این نیرو به عنوان منبع همه قدرتها و انرژی ای که تو جزئی از او هستی و به پشتوانه ی رابطه ی همیگشی ات با او پا به این جهان گذاشتی، همانگونه که بدون ذره ای تلاش، سلامتی را از طریق تنظیم عملکرد هزاران عضو در بدنت جاری ساخته، به همین شکل نیز از طریق هزاران دستش برای کسب و کارت مشتری می شود، به تو عشق می ورزد، برایت آرامش، سلامتی و ثروت می شود.

    زیرا این یک قانون است که تمام موفقیت های ما به اندازه ای است که می توانیم توحید را در عمل اجرا نماییم و تمام ناخواسته های ما حاصل مشرک شدن و به غیر این نیرو وابسته شدن است.

    خدایا ، تنها تو را میپرستم و تنها از تو کمک میخواهم ، و اعتبار تمام نعمت هایی را که تاکنون دریافت کرده و دریافت میکنم ، تنها و تنها به تو میدهم ، ما رو به راه راست ، راه کسانی که به اونها نعمت داده ای هدایت کن.

    زندگیتون پر از برکت و نعمت و حضور خداوند باشه.

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 6 رای: