توحید عملی | قسمت 5
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این قسمت از مجموعه فایلهای توحید عملی، مهمترین عامل برای تجربه خوشبختی و موفقیت پایدار در زندگی بشر را با ما در میان میگذارند: اصلی که میگوید: وقتی روی غیر خدا حساب میکنی، از مسیر خوشبختی دور میشوی. اصلی که خطرات و خرابکاریهای شرک خفی را برای ما آشکار میکند و ما را از برحذر میدارد.
استاد تأکید میکنند که دلیل موفقیتها و پیشرفتهای زندگی ایشان، ریشه در همین باورهای توحیدی داشته و هر کجا که مانعی در مسیر رشد وجود داشته، ناشی از باورهای شرکآلود بوده است.
آگاهیهای این فایل بر این مبنا استوار است که باید تمام قدرت و فرمانروایی را تنها در دستان پروردگار دید و هرگونه اتکا به غیر او را مصداق شرک دانست. شرک، آنچنانکه در کلام پیامبر (ص) نیز به آن اشاره شده، مانند «راه رفتن مورچه سیاه بر روی سنگی سیاه در دل تاریکی شب» پنهان است؛ یعنی آنقدر ظریف که بهسادگی متوجه حضور آن در عمق ذهن و باورها و رفتارهای خود نمیشویم.
یکی از متداولترین و مخربترین انواع شرک خفی، «قدرت دادن به مردم و دیگران» است. انسان بهجای تکیه بر خداوند، خود را نیازمند تأیید، رضایت یا ترحم مخلوق میبیند و همین امر، او را از مسیر خوشبختی دور میکند. ایشان با اشاره به یک مصداق اجتماعی، به زیبایی نشان میدهند که تلاش برای جلب رضایت عموم، چگونه فرد را مجبور میسازد که همواره برای اثبات ارزشهای خود به دیگران دستوپا بزند و مدام به دیگران باج دهد تا کمی مورد تایید آنها بماند.
این همان نقطهای است که انسان عروسک خیمهشببازی خواستهها و انتظارات دیگران میشود و قدرتی را که تنها از آنِ خداوند است، به دیگرانی واگذار میکند که خود دستانی از خداوند برای انجام کارها هستند. اینجا همان نقطهای است که فرد از صلح درونی با خودش خارج میشود و احساس لیاقت او هر روز رو به افول میرود. در نتیجه ارتباطش با منبع نعمت و ثروت و اعتبار، هر روز کمتر و کمتر میشود. در نتیجه هدف زندگیاش بهجای راضی کردن خود و هماهنگی با خداوند، رضایت مردم میشود. اینجا دقیقاً نقطه شروع بدبختیهاست، زیرا توحید عملی در این مورد یعنی:
«نه تعریفهای مردم باید برایت مهم باشد و نه تمسخر و توهینهایشان»؛ تو تکهای از خداوند هستی و این نیرو روزی دادن به تو را بر عهده گرفته است.
درک عمق مفهوم «رَبّ» و «الله»، یکی دیگر از آموزههای کلیدی است که در این فایل مورد بررسی قرار میگیرد. استاد عباسمنش با طرح این سؤال که چرا در قرآن کریم، کلمه «رَبّ» تقریباً هرگز با الف و لام (الرّب) نیامده، حقیقت ناب توحید را روشن میسازند.
«الله» میتواند هزاران مورد باشد؛ از خدای باران و جنگ تا بتها و حتی افراد و مقاماتی که ما آنها را منبع قدرت میدانیم. قرآن با آوردن «الله»، آن یگانۀ مورد نظر را تعریف میکند. اما «رَبّ» بهمعنای «پروردگار، فرمانروا، تدبیرکننده و صاحب اختیار»، در جهان تنها یکی است؛ بنابراین نیازی به تعریف ندارد. ما تنها یک «رَبّ» در کائنات داریم که همه قدرت، رزق، سلامتی و ثروت از آنِ اوست و تمام دعاها و توکل ما باید معطوف به او باشد.
توکل فقط به «رَبّ»، تنها فرمانروای کائنات، شالودۀ تمام آموزههای استاد عباس منش است. ایشان یادآور میشوند که هر خیری در زندگی ما از سوی خداوند است و هر شری، نتیجۀ عملکرد خودمان، زیرا خداوند منبع مطلق خیر است.
قانون «صعود یا نزول در مسیر خواسته» از منظر توحید عملی یعنی همان کلام خداوند که میگوید:
«کیست که خدا بخواهد او را بالا ببرد و مردم بتوانند او را پایین بکشند؟ و برعکس، کیست که خدا بخواهد او را پایین بکشد و مردم بتوانند او را بالا ببرند؟»
این اصل به ما یادآوری میکند که هیچ شخص، دولت، مقام یا قدرتی در جهان، هیچ تأثیری بر سرنوشت، روزی و اعتبار ما ندارد و این باور باید تبدیل به اعتقاد قلبی ما شود و در رفتارها و تصمیمات ما بروز پیدا کند.
هرگاه در ذهنمان، برای امور زندگی خود روی کمک یا تأیید کسی بهجز خدا حساب کنیم، کارمان تمام است و از مسیر الهی خارج شدهایم. این بینیازی درونی به مردم، هرگز بهمعنای بیاحترامی نیست، بلکه به این معناست که اعتبار هر لطفی را در ذهنمان به خداوند واگذار کنیم، حتی اگر از طریق دستان یک انسان انجام شده باشد.
برای حرکت سریعتر و عمیقتر در این مسیر توحیدی که هم به ما رضایت میدهد، هم ما را به خواستههایمان میرساند و هم در این مسیر از حساب کردن روی دیگران بینیاز میکند، آموزه های دوره احساس لیاقت استاد عباسمنش یک ضرورت است.
استفاده همزمان از دوره احساس لیاقت با این مباحث توحیدی، نهتنها ذهن شما را با باورهای مرجع توحیدی در این باره از نو برنامهریزی میکند، بلکه بهطور عملی به شما کمک میکند تا احساس ارزشمندی درونی خود را تنها به رابطه همیشگی خود با ربّ که تنها قدرت جهان است گره بزنید، از وابستگی به تأیید دیگران رها شوید، از حساب کردن روی دیگران بینیاز شوید و کنترل مسیر خوشبختی خود را با توکل به منبع تمام قدرتها بهدست بگیرید.
تمرین این قسمت:
برای تثبیت باورهای توحیدی در ناخودآگاه، از شما دعوت میکنیم تا به تجربیات شخصی خود رجوع کنید. لحظهای مکث کنید و به این پرسشها پاسخ دهید:
در طول زندگی خود، چند بار بر روی کمک، وعده، یا اعتبار یک شخص (همسر، رئیس، دوست یا هر قدرت زمینی دیگر) حساب کردید و او شما را ناامید و ضربه خورده رها کرد؟
در مقابل، چند بار در شرایطی که هیچکس جز خداوند را نداشتید، از اعماق قلب به او تکیه کردید، سپس از جایی که فکرش را هم نمیکردید، از دل غیب، کمک دریافت کردید و درها برایتان باز شد؟
لطفاً پاسخهای خود را در بخش نظرات همین فایل به اشتراک بگذارید.
وقتی پاسخهای توحیدی خود را به وضوح بر روی کاغذ میآورید و با دیگران به اشتراک میگذارید، نه تنها آگاهی درونی خود را چندین برابر عمق میدهید، بلکه یک گنجینۀ ارزشمند از تجربیات زندگی برای هزاران خوانندۀ دیگر به یادگار میگذارید تا آنان نیز از مسیر توحیدی شما الهام بگیرند.
این مسیر، مسیر توکل عاشقانه به ربّ است همان صراط مستقیم که پر از نعمت و برکت است. اگر تنها بر او تکیه کنید، خواهید دید که فوجفوج انسانها عاشقانه به سمت شما سرازیر میشوند، درها یکی پس از دیگری به روی شما باز می شوند. زیرا خداوند همه کار را برای تو انجام میدهد و تو را به هر آنچه طلب کنی، میرساند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 51170MB41 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 540MB41 دقیقه
70مین تحول روز من
موضوع فایل:توحیدعملی5
باسلام و احترام فراوان به استاد عزیز وبانو شایسته و همراهان همیشگی سایت استاد عباس منش
توحید عملی و خدارو در همه حال مدنظر داشتن،و ناظر اعمال خود دانستن،دلایل ترقی در همه ی مضامین و حتی چالش ها در حوزه های پیشرفت هست،اگر قرآن را خوانده باشی در بیشتر آیه ها شرک ورزیدن و عدم شریک قائل شدن برای خداوند را بسیار تاکید کرده، ما باید در باورهای خودمون خداوند را سپاسگزار باشیم،
برای موفقیت و پیشرفت،نباید مردم را و حرف مردم را مهم بدونیم،مردم در مورد من چه نظری دارن،مردم منو چطور میتونن هدایت کنند اسن مگه مردم رزق و روزی مارو میدن چرا مردمو و دولتمردان و مدیرعامل مدیر قسمت و انسانهارو گنده میکنیم،مردم در برابر خدا چه کاره هستن.
رب به معنای فرمانروای جهان که فقط یک نیرو و یک قدرت در جهان میباشد،پس چه دلیلی داره به غیر از خدا توکل کنی،آیا بغیر او کسی هست بهت نعمت و قدرت و ثروت بده؟؟ چرا روی آدمها حساب میکنی،برای خودت زندگی کن نه دیگران،گنج های نهان و نعمتهای بی کران ازآن خداوند میباشد، نگاه مون و دیدگاه مون نسبت به شرک نسبت به مردم نسبت به دولتمردان تغییر بدیم،برای خداوندی که ثروت میده، نعمت میده، روابط میده،و خیلی چیزای دیگه،براش شریک قائل نشیم،فقط روی خدا حساب کن،چون خدا هستش که بی حساب بهت هرچی بخوای میده،
هرکاری رو داری شروع میکنی فقط خدارو ناظر کارهات بدان،اصلا روی مردم حساب نکن،حتی روی پدرومادر وهمسر و فرزند چون اینها هیچ قدرتی در زندگی تو ندارن،این همه افراد وانسان اومدو رفت،اینها و این قدرتها و شرکها،ماندنی نیستن، فقط خدا هست که از اون اول تا آخر وابد هست و ماندگاره،برای رسیدن به خوشبختی در دنیا و آخرت،ثروت و سلامتی،خوشبختی و معنویت،ایمان و باور فقط به خدا وابسته هستم نه انسانها،
اینکه به افراد وابسته نیستم یا افراد برام مهم نیستن،منظورم عدم احترام نیست،بلکه احترام و محبت میکنم به انسانها برای خودم،برای خویشتنم،و اینکه دستانی از خداوند مصداق همان احترام متقابل با هم ،همقدم و هم مسیر شویم،و خداوند را شاکر وسپاسگزار باشیم،تا شکر نعمت نعمتت افزون کند و کفر نعمت از کفت بیرون کند،
هر خیری که وارد زندگی میشود از طرف خداوند میباشد و هر شر و کفری سبب و علتش خودمان هستیم،خداوند که به ما شر نمیرسونه،برای دیگران و مردم خودمو تغییر نمیدم،چرا باید اینطور عمل کنیم که چیکار کنم مردم از من راضی باشن،دیدگاه توحیدی پس چه جایگاهی داره برات،اسن دیدگاه و تمسخر وتشویق و تعریف مردم برات مهم نباشه،چون هرکسی روی بنده خدا حساب کرد نابود شد،فقط خدا، چون تمام الطاف الهی از طرف خداوند به سمت ما روانه میشه،
سپاسگزارم از پروردگار عالم بخاطر قدرت بی منتهایش،و دریافت آگاهی های امروز،خدایا شکرت