توحید عملی | قسمت 5 - صفحه 62 (به ترتیب امتیاز)

درود بر شما استاد بزرگوارم جناب عباس‌منش گرامی و بانو شایسته‌ی عزیز و یکایک شما هم‌فرکانسی‌های گلم

دقیقا درسته استاد بزرگوارم، همیشه شرک و قدرت دادن به غیر خدا، سبب سرافکندگی و توحید سیب سربلندی.

من این را و البته جنبه‌ی شرکش را تجربه کرده‌ام و بارها از آن شرک‌ها ضربه‌های مهلک خورده‌ام.

یادم میاد که از بچگی، عزت نفسم بسیار ضعیف بود. حتا زمانی که می‌خواستم ازدواج کنم، خواهرم و همسر ایشان که پسر خاله‌ی ما بودند، پافشاری می‌کردند که بی‌خبر از برادران‌مان خانه‌ی پدری را به نام من کنند. آخه، پدرم دو سال پیش از این پیشنهاد از دنیا رفته بودند ولی در زمان حیات خود، خانه را برای مشارکت ساخت داده بود. من به همان دلیل پایین بودن عزت نفس، پیشنهاد پر از ریای خواهر و دامادمان را پذیرفتم. البته بعدها فهمیدم که هدف آن‌ها این بود که، من و همسری که هنوز معلوم نبود چه کسی هست، از مادرمان نگهداری کنیم و به این ترتیب از زیر بار مسئولیت نگهداری مادرمان شانه خالی کنند. و شاید هم نیت‌های دیگر که همه‌اش شر نبود.

بالاخره من که ازدواج کردم، ما در خانه با مادرمان زندگی کردیم. ولی، این زندگی از همان ابتدا دچار چالش و دخالت‌های خواهر و خواهرزاده‌های من در زندگی‌مان شد. من هم متاسفانه عزت نفس پایینی داشتم و از ترس از دست دادن خانه، زیر بار آن‌ها می‌رفتم و همیشه بین من و همسرم اختلاف بود. یادم میاد که وقتی تصمیم گرفتم که از خانه‌ای که در اصل متعلق به همه‌ی ما ورثه‌ی پدرمان بود را ترک کنیم، خوابی دیدم:

من در خانه‌ی پدری بودم که زلزله‌ای شدید آمد و خانه را ویران کرد. ولی پس از ویرانی خانه، انگار که من روی یک تپه ایستاده بودم و آن تپه به یک‌باره گل افشان شد و به یک گلستان تبدیل شد. درواقع خداوند می‌خواست که با آن خواب به من بگوید که خانه را ترک کنم و به من اعتماد کن که من( خدای یگانه و تنها فرمانروای جهانیان) تنها پشتیبانت هستم که از من بالاتر نیست. ولی، من از ترس و پایین بودن عزت نفس، این کار را نکردم و با برادرانم و خواهرم که دیده بود دیگر مانند گذشته فرمان‌بر نیستم و از من شکایت کرده بودند، کنار آمدم و با فروش آن خانه و زمینی که همسرم با برادرش شریک بود، سهم آن‌ها را دادم و باقی زندگی به همین منوال گذشت.

یادم میاد که وقتی تصمیم گرفتم که برای ماندن در محل کارم دکتری تخصصی بگیرم، دست به دامن باجناق رانت‌خوارم که ازش متنفر بودم شدم و همین سبب شد که همیشه زبانم کوتاه باشد.

همیشه از این‌جور اختلاف‌ها در زندگی ما بوده و هست و همیشه مورد تهدید همسرم( که خانه‌مان را به نام ایشان کرده‌ام) برای طلاق و غیره روبه‌رو هستم. ولی این بار تصمیم گرفته‌ام که دیگر به این زندگی با کسی که تاکنون چنین می‌اندیشیدم که اگر نباشد من بدبخت می‌شوم پایان دهم و برای بزرگ شدن، خانه را ترک کنم. من که هیچ پس‌اندازی ندارم، تصمیم نهایی خود را گرفته‌ام و دیگر حاضر نیستم که چنین زندگی پر از شرک را ادامه دهم. می‌دانم و یقینا خدای یگانه بسیار بخشاینده و بسیار مهربان که تنها فرمانروای جهانیان است، مرا در همه حال پشتیبانی می‌کند و از همان دم که تصمیمم را اجرا کنم( تا پایان تیر ماه)، زندگی زیبای من آغاز خواهد شد و در مسیر هدایت و آگاهی روزافزون و ثروت‌های بیشتر و بیشتری قرار می‌گیرم.

خدایا شکرت که مرا در مسیر هدایت و آگاهی گذاشته تا جز به تو تکیه نکنم که بهترین تکیه‌گاهی!!!

ارادتمند شما