توحید عملی | قسمت 7
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباسمنش به اصلاح یکی از معمولترین کجفهمیها در مسیر اجرای توحید در عمل میپردازند. موضوعی که اگر بهدرستی درک نشود، نهتنها منجر به رشد شخصیت نمیشود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوتهای حاشیهای میکند و از اصل، که توحید است، دور میشود.
آگاهیهای این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما میشناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار میگیرد.
درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهرهگیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را میشنوند که با باورهایشان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان میشود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفتهایم، در تضاد باشند.
درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشهای و سطحی است. توحید بهمعنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده میشود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.
نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر میکنند سپاسگزاری از لطفهای دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد بهمحض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور میکنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شدهاند.
استاد عباسمنش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و میآموزد که انسانها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمتهایش را وارد زندگی ما میکند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت میکنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطهای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسانها بهعنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.
سپاسگزاری از دیگران، نهتنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همهجاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیکترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بندهای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.
مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح میشود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمیشود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازهگیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید بهمعنای واقعی کلمه قرار میگیری، از قضاوت دیگران دست برمیداری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز میکنی و نتیجهی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.
توحید واقعی انسان را مهربانتر، متواضعتر و سپاسگزارتر میکند، نه قضاوتگر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد میداند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچکس کامل نیست؛ بنابراین، بهجای مچگیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار میکند، روی بهبود باورهای توحیدیاش کار میکند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبههاست که بهصورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان میدهد.
برای کسانی که بهدنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده همزمان از آموزههای این فایل و تمرینهای دوره احساس لیاقت میتواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیباییها و انسانهاست، نه مسیر تعصب و خشکمغزی.
درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل میتوان گرفت، این است که بهجای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بیعمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرفهای قشنگ پاداش نمیدهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش میدهد. این یک قانون ابدی است که نعمتهای زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمیتوانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.
تمرین این قسمت:
اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کجفهمیها را در ذهن خود جستوجو و اصلاح کنید. بهعنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:
۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفیای روی روابط شما گذاشته است؟
۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگیشان بیتفاوت باشند، چقدر این نگاه را میپسندید؟
این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود میپسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.
نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نهتنها به شما کمک میکند تا این آگاهیها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 7307MB57 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 756MB57 دقیقه
سلام به استاد عزیز و همه دوستان
این فایل دقیقا مخصوص خود من بود اتفاقآ همین دیشب داشتم با یکی از بچه ها دقیقا سر همین موضوع صحبت میکردم که این بحث توحید و شرک رو خوب متوجه نشدم اون جوری که باید حالا چرا از رو رفتار آقا رفتار دقیقا بهترین چیزی هست که شما میتونی بهش رجوع کنی که مسیرت درسته یا اشتباهه یا اصلا موضوع رو خوب درک کردی نکردی
داستان از این جا شروع میشه که ما برای بستن یه قرار داد رفته بودیم توی به آموزشگاه رانندگی صحبت های طولانی شد و مدیر اون آموزشگاه که اتفاقا جز بهترین آموزشگاه های شهر هم هست به من رو کرد و گفت آقا اگه پروژه خوب در بیاد من بهتون قول میدم چند تا آموزشگاه دیگه رو براتون اوکی میکنم حالا اینجا مشخص میشه شما کج فهمیدی یا نه منم گفتم ما اصلا احتیاجی نداریم که کسی برامون تبلیغ کنه بنده خدا رنگش پرید فک کنم با خودش گفت اینا دیگه کین خخخ
چند روز بعدش با یه بنده خدایی صحبت کردم که بهم گفت وقتی کسی بهت میگه فلان کارو برات انجام میدم باید ازش تشکر کنی نه اینکه بگی نمیخواد و فلان البته تاکید کنم که همیشه اینجوری رفتار نمیکردم ولی چند تا مورد چرا
دیشب هم با این دوستم گفتم که باید از دیگران تشکر کنیم و سپاس گذار باشیم نه اینکه بگیم نه من احتیاجی ندارم
خدا رو صد هزار بار شکر که قبلا از اینکه جهان با چکش بفهمونه خودم فهمیدم که جریان چیه همون صحبت دوستم نشون خیلی خوبی بود و هم این فایل بی نظیر که یه پوشه تو موبایلم دارم که فایل های دوره عزت نفس توشه انداختم اونجا که همیشه گوشش بدم
دقیقا بعد از اینکه فایل تموم شد هم سعی کردم این عادت سپاس گذاری رو در وجودم نهادینه کنم البته تکامل میخواد و زمان میبره چون تا میخواستم بابت یه چیزی تشکر کنم ذهنم میگفت الان مسخرت میکنن ، این که چیز بزرگی نیست، خودت رو الکی کوچیک نکن فهمیدم من غرور کاذب هم دارم خدا رو شکر کلی باگ پیدا کردم و باید با تمرین برطرف بشن
بابت نهار از مادرم تشکر کردم، داشتم چای میخوردم از پدرم قند خواستم بهم داد ازش تشکر کردم
رفتم کافی نت دوستم چندتا برگه برام پرینت گرفت ازش سپاس گذاری کردم
خدایی سپاس گذاری کردن حس خوبی هم به خودت میده هم به طرف مقابلت باعث ایجاد صمیمیت میشه باعث ایجاد عشق میشه
اصلا وقتی از یکی سپاس گذاری میکنی حال خودت خوب میشه نه حالا حتما بخاطر کاری که برات انجام داده
ته میتونی بخاطر وجود یه فرد از اینکه کنارت هست ازش سپاس گذاری کنی
حتی از وسیله های که داری مثل موبایل، لپ تاپ
و چیز دیگه ی
استاد من هم از شما سپاس گذار هستم بخاطر این فایل بی نهایت ارزشمند که اگر چیزهای که گفتی رو در زندگی ازش استفاده کنیم چقدر زندگی خودمون زیبا میشه هرچند من همین امروز معجزه سپاس گذاری رو دیدم دوستان امتحان کنید ببینید بعد از اینکه از یه نفر یا از هرچیزی سپاس گذاریم میکنید چقدر حال خودتون خوب میشه
در پناه الله یکتا