توحید عملی | قسمت 7

سلام استاد عزیزم

از دیروز تا الان هروقت اومدم بنویسم نشد ولی الان در سکوت زیبای شب دوست دارم بنویسم برات استاد عزیزم

راستش وقتی دیروز دیدم فایل 76 دقیقه ای گذاشتید با 92 تا دیدگاه به همسرم گفتم حتما موضوع مهمی هست که استاد در این ساعت این فایل طولانی را گذاشته ، همون وقت نشستم کامل گوشش کردم و این صحنه جلوی چشمم اومد که انگار ماها بچه های سایت ، یک عالمه آدم هستیم که در محیطی حضور داریم اما چشم بندهایی روی چشمهامون گذاشتیم و با اینکه در مسیر درست هستیم اما مدام به در و دیوار برخورد میکنیم و با هر بار به مانع خوردن ، اصلاح مسیر می کنیم ، اما همچنان درگیر اون چشم بندی هستیم که بین بینایی ما و جهان اطراف مون حائل شده و مطمئنا با هربار اصلاح مسیر ، به راههای درست تری هدایت میشیم ….

در اون قسمت گفتگو با دوستان وقتی دوست عزیزمون به شما گفت هرچی باشه شما هم یک انسان هستید و من نباید شرک بورزم و این حرفها ، من خیلی از روی شما خجالت کشیدم حتی پیش خودم گفتم اندیشه خدا بده شانس ، این کسی که قدر هم صحبتی با استاد را نمی دونه و اینجوری ناسپاسی میکنه ، از بین اینهمه آدم انتخاب شده که با استاد حرف بزنه بعدا تو که بارها خودت را روی سن تجسم کردی که مثلا یک روزی استاد بیاد ایران و تو را دعوت کنه که بری اون بالا و از نتایجت بگی ، این موهبت نصیبت نشد که الان با استاد حرف بزنی …. خلاصه اینا گفتگوهای ذهنی من با خودم بود تا اینکه شما این فایل را گذاشتید … و من اون صحنه ای را دیدم که همه ما یعنی هم من و هم اون دوست مون که در گفتگو با شما نمی خواست به زعم خودش مشرک باشه و هم خیلی های دیگه هر کدوم آدم هایی هستیم که چشم بند به چشم داریم با تو پیش میریم … ببخش استاد ، ببخش اگر گاهی به در و دیوار می خوریم و حرفی میزنیم که نه از ناپختگی بلکه از فقدان ایمان و نداشتن علم ایمانی ما نشأت میگیره … ببخش استاد که شاگرد اولی من در تمام سالهای تحصیلم ، در کلاس درس تو هرگز به دردم نخورد ….ببخش استاد که گاهی حرفهای تو که هیچ ، من حتی فریادهای تو را نمی شنوم …. ببخش که تنبل کلاست هستم …. گاهی از اینکه مجبوری یک حرف را از چند زاویه بگویی تا من بفهمم ، خجالت می کشم …. از اینکه اذهان شرک آلود با شامپوهای مخصوص خودشون شسته میشوند و تو هربار مجهز به شامپویی جدید میشوی تا ذهن ها را از زوایای دیگر بشویی ، خجالت می کشم …. نمی تونم بگم این رسالت توست که داری بهش عمل میکنی و به من ربطی ندارد …. نمیتونم از اینهمه انسانیت و مهربانی تو گذر کنم و بگم اگر این آدم نبود حتما شخص دیگری را خدا می فرستاد ….. نههههههه …..من همیشه بابت اینکه در زمان تو و حتی در همان سالی که تو به زمین آمدی من هم به زمین آمدم ، خدا را شکر کرده ام …. اما استاد اعتراف می کنم که هرگز نتونستم حتی ازایکی یکی از فایل های تو نمره کامل توحیدی شدن بیاورم … پس ببین چقدر ضعیفم و تو اینهمه شاگرد ضعیف را ببخش و کلامشان و قلب شان را اصلاح کن …. 76 دقیقه حرف بزن تا من من من تا من اصلاح شوم ، تا من سپاسگزار شوم … تا دل کسی را با ادعای اینکه من مشرک نیستم نشکنم ، تا مهربان باشم …. توحید ، بین من و خداست ، نیاز نیست من جار بزنم که مشرک نیستم …. امروز با خیال راحت مهربانی کردم ، امروز با خیالی راحت تر از هرروز دیگری همسرم را دهها بار بوسیدم و گفتم بابت حضورت در زندگیم خدا را شکر میکنم …. امروز من براش بستنی بردم با تزیین موز و هندونه و خواستم فرزندانم بدانند که چقدر پدرشان برای من عزیز است …. ممنونم استاد که به یاد من آوردی که این هم بخشی از آزادی ست که من بی اندازه عشق بورزم و از هر آنچه هست لذت ببرم …. ممنونم که به یاد من آوردی که بی اندازه سپاسگزار نعمت های اطرافت باش و این بی اندازگی تو را مشرک نمی کند … حتی از اون دوست هم سپاسگزارم که با کلام نه چندان صحیحش باعث شد شما 76 دقیقه برای یک جهان آدم حرف بزنی … شما با این فایل باعث شدی من امشب به خواهرم زنگ بزنم و بابت تمام حمایت ها و خوبی هایی که در حق من و فرزندان و همسرم میکند چندین بار سپاسگزاری کنم و آرام بگیرم و آرام بگیرم …. من فهمیدم که با سپاسگزاری ، آرام میگیرم …. انگار که جهان هم آرام میگیرد …. انگار که سپاسگزاری ، سایه آرامش و امنیت و محبت را گسترده میکند … انگار که سپاسگزاری ، اون سنگ مسیر نعمت ها را برمی دارد و جریان آب را سرازیر میکند ….

استاد عزیزم ببخش که تاتی تاتی کردن های خیلی از ما ، طولانی شده و تو مجبوری درس را دهها بار توضیح بدی ….اما بدان که به تاتی های من و امثال من جانی دوباره میدهی که اگر نباشی و حرف نزنی شاید من بنشینم و هرگز راه رفتن را نیاموزم … قبلا انقدر باد در کله داشتم که دلم می خواست از قهرمانی هایم در این راه بگویم اما حالا چنان آرام و تسلیمم که دوست دارم از تاتی هایم بنویسم ….. از لذتی که میبرم ، از قدم هایی که آرام و دست و پا شکسته طی میشوند اما درست و اصولی و با لذت و عشق طی میشوند ، بنویسم ….

فهمیدم استاد که شرک و توحید ، دو موضوع درونی هستند و هیچکس جز خود انسان از احساس خودش خبر ندارد ، پس فهمیدم که بیشتر از آنچه مراقب کلامم باشد که مبادا آغشته به شرک باشد ، مراقب ایمانم باشم که آلوده نجواهای درونم نشود … تو گفتی خداوند یک انرژی ست که گاهی به شکل کوه ، به شکل دریا و به هر شکلی که موجود است درآمده و اون انرژی این اختیار را به ما داده که بهش شکل بدیم ، خداوند یک انرژی بی شکل و نیرومند است ، خداوند قوی ترین فرمانروای عالم است که شکل انرژی دارد و فقط به انسان این اختیار را داده که بهش شکل بده و ما با افکار مون بهش شکل میدیم و خداوند به شکل ذهن ما در میاد …. چقدر این مفاهیم بزرگ و عظیم هستند …. و استاد عزیزم تو شکلی از خداوند هستی که من عاشقتم ، و آنچه که تو را محبوب کرده و هر لحظه بر محبوبیت تو اضافه میکنه همین خصلت خدایی بودن توئه که در قلب هزاران نفر جا می گیری و جواب درخواست ذهن هزاران نفر که دنبال خدا می گشتند شدی … تو محمد زمانه هستی …. وجودت را شکر

سلام وحیده جان

ممنون از اینکه اینقدر خوب نوشتی و احساست را توضیح دادی ، من خودم عاشق اینم که یک آدم بتونه مسأله را باز کنه و همه چیز را بگه

میدونی من متوجه یک چیزی شدم و اون اینکه گاهی انقدر حرفهای استاد قشنگ هستند که ما می ترسیم باورشون کنیم ، گاهی انقدر حرفهای استاد خالص و ساده و بی دست انداز هستند که ما اینهمه بی آلایشی و سرراستی را قبول نمی کنیم …. وگرنه انقدر به خودمون سخت نمی گرفتیم ، انقدر دست و پاهای خودمون را نمی بستیم که نکنه اینجوری باشم نکنه اون‌جوری باشم نکنه مشرک باشم نکنه فلان نکنه بهمان …. در حالیکه کل این قوانین برای ساختن یک زندگی راحت و سر راسته ، یک زندگیی که آدم داخلش راحت باشه ، امیدوار باشه ، لذت ببره ، حتی انقدر حالش خوب باشه که از تضادها بدش نیاد و خیلی چیزهای دیگه…. اما متاسفانه موضوع همون چشم بندیه که بین ما و منبع نور حائل شده

سلام عزیزم سپاسگزارم که سپاسگزاری کردی و من تونستم این قدردانی را دریافت کنم اما اما اما …. سپاسگزاری اون احساسیه که از شما تراوش میشه و شما را به مسیرهای خوب و دلخواهت هدایت میکنه . حتی اگر به من و به هیچکس این را بیان نکنی . سپاسگزاری ، اون بنزینیه که ماشین شما را حرکت میده حتی اگر هیچ آدمی ندونه که شما بنزین داری یا نداری . پس هرگز در فشار و منگنه تشکر نباش و فکر نکن که اگر کلامت را اعلام نکنی کفر کردی . چون این فکر ماست . آنا سیستم جهان اینطور نیست سیستم جهان اینجوریه که به تراوشات حسی شما پاسخ میده و نه به کلام یا نوشتار شما . هرچند که من را خوشحال میکنه اما برای شما اون کاری باعث هدایتت میشه که از حس شما توسط جهان دریافت میشه .

شکرگزاری یعنی حال کردن با نعمت ها بدون استرس از دست دادن اونها

بله عزیزم من تا وقتی زنده م در این سایت هستم و اینجا خونه منه

موفق باشی

مرسی که برام نوشتی