توحید عملی | قسمت 7
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
در این قسمت از مجموعه «اجرای توحید در عمل»، استاد عباسمنش به اصلاح یکی از معمولترین کجفهمیها در مسیر اجرای توحید در عمل میپردازند. موضوعی که اگر بهدرستی درک نشود، نهتنها منجر به رشد شخصیت نمیشود، بلکه فرد را دچار تعصب و قضاوتهای حاشیهای میکند و از اصل، که توحید است، دور میشود.
آگاهیهای این قسمت، تفاوت ظریف میان «توحید در قلب» و «توحید در زبان» را به ما میشناساند. همچنین ملاک واقعی تشخیص ایمان، یعنی «نتایج ملموس»، مورد واکاوی دقیق قرار میگیرد.
درک عمیق این مفاهیم، نیازمند ذهنی باز و خالی از تعصب، برای تشخیص اصل از فرع و بهرهگیری از اصل است. چرا که بسیاری از افراد تنها آن چیزی را میشنوند که با باورهایشان همسو باشد، نه حقیقتی که بیان میشود. برای تغییر واقعی، باید جسارت شنیدن حقایقی را داشت که شاید با آنچه پذیرفتهایم، در تضاد باشند.
درس اصلی این قسمت، بازتعریف مفهوم توحید و شرک خارج از تعاریف کلیشهای و سطحی است. توحید بهمعنای حفظ ظاهر مذهبی، انجام مناسک خشک یا قسم خوردن به مقدسات نیست؛ بلکه توحید یک ایده درونی و بنیادین است که در آن، تمام قدرت تنها در دستان خداوند دیده میشود و هرگونه قدرت دادن به عوامل بیرونی (مانند دولت، شرایط اقتصادی، پارتی، شانس یا موقعیت جغرافیایی) مصداق بارز شرک است.
نقطه عطف این فایل، اصلاح یک برداشت بسیار غلط و خطرناک از توحید است؛ همان توهمی که افراد فکر میکنند سپاسگزاری از لطفهای دیگران، با توحید مغایرت دارد. بسیاری از افراد بهمحض آشنایی با مباحث توحیدی، دچار افراط شده و تصور میکنند اگر از همسر، پدر، استاد یا کارمند خود تشکر کنند، دچار شرک شدهاند.
استاد عباسمنش با قاطعیت این دیدگاه را رد کرده و میآموزد که انسانها «دستان خداوند» روی زمین هستند و خداوند از طریق آنها، نعمتهایش را وارد زندگی ما میکند. به همین دلیل، توحید جایگاهش در قلب است؛ وقتی لطفی از مخلوقی دریافت میکنیم، در قلب خود باید بدانیم که اصل نعمت از خداست و آن فرد تنها واسطهای برای رساندن خیر الهی بوده است، اما در مقام عمل و رفتار اجتماعی، وظیفه داریم از انسانها بهعنوان مجراهای جاری شدن نعمت سپاسگزاری کنیم.
سپاسگزاری از دیگران، نهتنها شرک نیست، بلکه تمرینی برای دیدن خداوند در همهجاست. این درس بزرگی است که حتی اگر طرف مقابل (مانند حیوانات یا طبیعت) متوجه تشکر ما نشود، ما برای رشد شخصیت خودمان و برای ایجاد فرکانس قدردانی در جهان هستی، باید همواره سپاسگزار باشیم. زیرا فرکانس سپاسگزاری، نزدیکترین فرکانس به فرکانس خداوند است. خداوند بارها خود را در قرآن «شَکور» نامیده و هرجا بندهای کار خوبی انجام داده، از او تشکر کرده است.
مبحث حیاتی دیگری که در این فایل مطرح میشود، «ملاک سنجش ایمان با نتایج» است. ایمان و باور درست، با ادعاهای کلامی، نصیحت کردن دیگران یا ظاهر مذهبی سنجیده نمیشود، بلکه تنها با نتایج ملموس در زندگی قابل اندازهگیری است. کسانی که مدام در حال ایراد گرفتن از دیگران، برچسب زدن (که تو مشرکی یا موحدی) و نصیحت کردن هستند، اما خودشان در زندگی شخصی دچار فقر، بیماری، تنش و روابط خراب هستند، در مسیر توحید قرار ندارند. زیرا وقتی در مسیر توحید بهمعنای واقعی کلمه قرار میگیری، از قضاوت دیگران دست برمیداری، بر اهداف و سازندگی خود تمرکز میکنی و نتیجهی این مسیر، در قدم اول صلح درونی و صلح بیرونی با تمام هستی است.
توحید واقعی انسان را مهربانتر، متواضعتر و سپاسگزارتر میکند، نه قضاوتگر و پرخاشگر. زیرا فرد موحد میداند که خودش همواره نیاز به تکامل دارد و هیچکس کامل نیست؛ بنابراین، بهجای مچگیری از دیگران، روی رابطه خودش با خدا کار میکند، روی بهبود باورهای توحیدیاش کار میکند و نتیجه این مسیر، قطعاً بالا رفتن کیفیت شرایط زندگی در تمام جنبههاست که بهصورت مشخص، خود را در نتایج مالی و صلح درونی نشان میدهد.
برای کسانی که بهدنبال تغییر بنیادین شخصیت خود با باورهای مرجع توحیدی هستند، استفاده همزمان از آموزههای این فایل و تمرینهای دوره احساس لیاقت میتواند سرعت رشد شما را در نهادینه کردن این باورهای توحیدی و ساختن شخصیتی قوی و در صلح با خود، صدچندان کند. مسیر توحید، مسیر لذت بردن از زندگی و دیدن خداوند در تمام زیباییها و انسانهاست، نه مسیر تعصب و خشکمغزی.
درس مهمی که از تجربیات شخصی استاد در این فایل میتوان گرفت، این است که بهجای تمرکز بر اصلاح دیگران و تبدیل شدن به یک واعظ بیعمل، باید تمام انرژی را صرف ساختن باورهای خود و خلق نتایج کرد. جهان به حرفهای قشنگ پاداش نمیدهد، به فرکانس و عملکرد خالصانه پاداش میدهد. این یک قانون ابدی است که نعمتهای زندگی ما به اندازه باورهای توحیدی ماست. شما نمیتوانید سر جهان کلاه بگذارید. اگر باورهای شما واقعاً توحیدی باشد، باید خروجی آن آرامش، ثروت، سلامتی و روابط عاشقانه پایدار باشد.
تمرین این قسمت:
اکنون نوبت شماست که با خودتان صادق باشید و برای رشد شخصیتی بهتر، ردپای این جنس کجفهمیها را در ذهن خود جستوجو و اصلاح کنید. بهعنوان یک تمرین بسیار اثرگذار، در بخش نظرات سایت به این سؤالات پاسخ دهید:
۱. آیا تا به حال پیش آمده که به بهانه توحید و اینکه «خدا این نعمت را داده است»، از تشکر کردن از همسر، پدر و مادر یا همکارانتان طفره بروید؟ این رفتار شما چه اثرات منفیای روی روابط شما گذاشته است؟
۲. اگر به عزیزان خود لطفی کنید و آنها به بهانه توحیدی بودن، از شما تشکر نکنند، یا باز هم به این بهانه نسبت به برکت حضور شما در زندگیشان بیتفاوت باشند، چقدر این نگاه را میپسندید؟
این یک شاخص است برای اینکه هر آنچه را برای خود میپسندیم، برای دیگران هم بپسندیم.
نوشتن این تجربیات و تعهدات در بخش نظرات، نهتنها به شما کمک میکند تا این آگاهیها را در ذهن خود تثبیت کنید، بلکه الگویی واقعی از درک صحیح توحید برای سایر دوستانتان در این مسیر خواهد بود.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 7307MB57 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 756MB57 دقیقه
سلام بر استاد توحیدی ام
سلام بر مریم شایسته ی دوست داشتنی
سلام بر ابراهیم عزیزم،مدیر فنی سایت
سلام بر عزیزانی که کامنت های توحیدی مینگارند
استاد الهی من،نمیدونید شما با ما چه میکنید:
با منی که پر از شرک بودم.
پر از ترس
پر از تناقض
پر از شک و تردید
دنبال کسانی بودم که عزاداری به پا میکردند و من گریه میکردم که گناهانم بخشیده شود،یعنی حتا بخشش رو هم از غیر خدا میخواستم،از بنده ی خدا.
شنیده بودم که گریه بر حسین گناهان رو محو میکند در صورتیکه خدا اولا واضح در قران میگه که شفاعت احدی رو قبول نمیکنه و در یک ایه ای میگه که” فمن یعمل مثقال دره خیرا یره فمن یعمل مثقال ذره شر یره”و من علیرغم این ایات واضح خداوند دنبال شفاعت غیر خداوند بودم.
سپاسگزارم که گفتید با نتیجه صحبت کنیم نه با ادعا و اینکه میخوام در اینده فلان کنم و بهمان
امروز با شنیدن چندین و چندباره ی این فایل توحیدی،رفتم بیرون پیاده روی و قدم زدن و سپاسگزاری،و متوجه تغییرات بسیار عظیمی در خودم شدم و اینکه چقدر ترسهای من کم شده،نگرانیهایم کم شده،چقدر من امیدوارترم،سپاسگزارترم،چقدر قلبم
راضی تر از قبل شده،چقدر من از خدا راضی ترم،چقدر من متوجه این موضوع شده ام که منم که خالق لحظه هامم نه عوامل بیرونی، و این فهم دلیل اصلی راضی تر بودن من از خداست،که خدا اختیار کامل زندگیم را بمن داده است ،نه به شرایط و عوامل
الان معنی لئن شکرتم لازیدنکم را بهتر میفهمم،چقدر این ایه زیباست.
اگر سپاسگزار باشید،شمارو می افزایم.
درکتان،فهمتان و شعورتان را می افزایم، و وقتی ما افزایش پیدا کنیم،یعنی درک و فهم و ظرفیتمان افزایش پیدا میکند،دیگه به اب باریکه قانع نیستیم،میفهمیم که جهان بینهایت فراوانی،ثروت نعمت و امکانات دارد،وای خدای من یاد جمله ای که از علی(ع)نقل کردید افتادم که دو نوع رزق داریم،رزقی که مردم دنبالش اند و نوعی دیگر که اون رزقه که دنبال تو میاد و اگر سپاسگزار نباشیم،همیشه باید بدو بدو کنیم و هیچ وقت نخواهیم رسید.
بپردازیم به سپاسگزاری ؛من کی تشکر میکنم وقتیکه نیکی و خیری به من برسد یا خیری ببینم و وقتی نیکی میبینم و سپاسگزاری میکنم در واقع توجه میکنم و این توجه منه که اتفاقات رو رقم میزنه ک وقتی من به نیکیها و خیر توجه میکنم حالم و احساسم خوب میشود و قانون چیه؟”احساس خوب =اتفاقات خوب”
حالا این حد از توجه به سپاسگزاری که در این فایل استاد تاکید دارند،در واقع رازش همینه که من توجه کنم به خوبیها و این توجه بشه بخشی از وجودم و سپاسگزاری که نتیجه ی همان توجه به خوبیهاست( به قول استاد عزیزم)بالاترین فرکانسه، و نتیجه ی فرکانس بالا هم معلومه دیگه ،اتفاقات خوب و مجددا سپاسگزاری از خداییکه ،همه چیزه همه چیز.
جمله ی محشری گفتید استاد توحیدی بودن به ادعا نیست،به کلام و حرف نیست ،به ریش تسبیح و ذکری که تکرار میشه و لق لقه ی زبانه نیست،به حال درونی است به ایمان عملیست،به ارامش درونی ست،
انقدر من حالم بهتر از قبل من میشود و انقدر ایمان دارم که این بهتر شدنه تا ابد تا اخرین لحظه حیاتم،ادامه دارد؛یعنی من ایمان دارم این حال خوبم هیچ انتهایی ندارد،
منی که تا۲سال پیش با یک دورهمی زوق زده میشدم و الان۲ساله که دعوتم میکنند و نمیروم و اصلا شرایط به گونه ای پیش میرود که نمیشود که بروم و یقین دارم که این نرفتنه اتفاقی نیست،بلکه همان فرکانس جدید منه و من نمیخوام در جمعی قرار بگیرم که لحظه هایی پر از ناسپاسی و شرک دارند و این ازنتایج درسهای توحید استاد عزیزه و من مجددا سپاسگزارم از استاد توحیدی ام.
اینکه من و همسرم ساعتها مینشینیم و یا راه میرویم و از قوانین صحبت میکنیم :
از نتایج زندگیمون و از ارامشمون
از فاصله گرفتنمونمون با اغلب جامعه
از تمرکزمون بر روی خودمون
پرهیز از سخن گفتن از دیگران
پرهیز از قضاوت دیگران
پرهیز از حتا نزدیکانی که احساسمان را بد میکنند
همه و همه نتیجه ی عالی در مسیر توحید بودنه و البنه میدونم که هنوز اول راهیم و این راه مستقیم تا ابد ادامه دارد.
سپاسگزارم استاد عزیزم که سالهای سال در مسیر توحید هستید و ابراهیم گونه عمل میکنید و به ما می اموزید.
از مریم عزیز و توحیدی هم سپاسگزارم که همیشه از ایشان هم می اموزیم از زندگی در بهشت، سفر به دور امریکا و از نوشته های الهی شون.
از ابراهیم جان مدیر عزیز سایت الهی مون سپاسگزارم برای کیفیت بی نظیر سایت
از دوستان عزیزم که کامنتهای بینظیرشون رو میحونم و یاد میگیرم
و نهایتا خداوندی که نزدیک است میشنود و اجابت میکند
استوار باشید،عالی و بی نظیر و هر روز عالیتر از دیروز در تمام زمینه ها
رب نگهدارتون